Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Η Κυπριακή Δημοκρατία θα καταθέσει τις επόμενες ημέρες συντεταγμένες για τον καθορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) για την περιοχή βορείως της Κύπρου, αποκάλυψε την Κυριακή στον Φιλελεύθερο και στην ιστοσελίδα μας ο εξαιρετικός συνάδελφος Κώστας Βενιζέλος.
Από μόνη της είναι μία μεγάλη και σημαντική είδηση. Η απόφαση είναι γενναία, ανεξάρτητα ποιος είναι ο «πατέρας» της ιδέας. Και αυτός που την σκέφθηκε, και αυτός που θα την υλοποιήσει -και μακάρι να μην κάνει πίσω με την πρώτη εκτόξευση απειλών από την Τουρκία- αξίζουν συγχαρητηρίων και θαυμασμού.
Σύμφωνα με την είδηση η κυπριακή κυβέρνηση θα καταθέσει τις συντεταγμένες στη Διεύθυνση Ωκεανικών Υποθέσεων και Δικαίου της Θάλασσας των Ηνωμένων Εθνών. Στη συνέχεια θα καλέσει την Τουρκία, ως παράκτια χώρα, να αρχίσει συζητήσεις για τη διευθέτηση του θέματος.
Ειλικρινά δεν πιστεύω ότι ο Πρόεδρος της Κύπρου, πριν προχωρήσει στο τεράστιο αυτό βήμα, δεν ενημέρωσε την Αθήνα, τις Βρυξέλλες, την Ουάσιγκτον, τη Μόσχα, όπου και βρίσκεται από την Κυριακή, το Κάιρο και το Τελ Αβίβ. Η Κύπρος, αν και μικρή, είναι σοβαρή χώρα, και το κράτος λειτουργεί. Άρα, είμαι βέβαιος ότι διαβουλεύθηκε με εκείνα τα κράτη που έχουν συμφέροντα από αυτή τη μονομερή και καθ’ όλα ΝΟΜΙΜΗ ενέργεια.
Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία επίσης ότι η ισλαμική Τουρκία θα αντιδράσει. Πρόκειται για μπάτσο στο πρόσωπο της κατοχικής δύναμης, αλλά και αμφισβήτηση όλων των παράνομων ενεργειών της, από την εισβολή του 1974 μέχρι σήμερα.
Τα κράτη δεν πρέπει να δρουν και να αντιδρούν στη βάση του φόβου και των απειλών. Πρέπει να υποστηρίζουν τα συμφέροντά τους, ακόμα και αν έχουν απέναντι τους ισχυρές δυνάμεις, όπως η Τουρκία του απρόβλεπτου Ταγίπ Ερντογάν.
Θα έλεγα ότι η Λευκωσία άργησε. Όμως κάλιο αργά παρά ποτέ. Όπως γράφει ο συνάδελφος, είναι και μία απάντηση στις εξαγγελίες της Άγκυρας για την έναρξη παράνομων γεωτρήσεων στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου.
Βέβαια, δεν μπορώ να μην ασκήσω και κριτική, διότι με τις πράξεις και τις ενέργειες του, στο πλαίσιο της νομιμοποίησης του κατοχικού ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, του παραχώρησε «δικαιώματα», που δυστυχώς τον αναβάθμισαν. Κάποια στιγμή οι πολίτες σωστά διέγνωσαν ότι ο Κύπριος ηγέτης έκανε «συμπρόεδρο» τον Ακιντζί. Ήταν μέγα λάθος ευτυχώς όχι «θανατηφόρο». Διότι αν ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο πολύς υπουργός Εξωτερικών της κατοχικής δύναμης δεν ήταν μπουντουλάς, τώρα θα κλαίγαμε την Κύπρο κ. Πρόεδρε. Διότι οι προτάσεις που καταθέσατε και ευτυχώς απέρριψε η Τουρκία, νομιμοποιούσε τις απαιτήσεις της.
Υπάρχει και μία άλλη παράμετρος και αφορά το φοβικό σύνδρομο της Ελλάδας, όπως σωστά το περιέγραψε ο καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης. Όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν το θέμα της ΑΟΖ με τρόμο. Οι δικαιολογίες των Ελλήνων ηγετών για να την αποφύγουν είναι ανόητες και γελοίες. Λένε πως αν η Ελλάδα προχωρήσει σε οριοθέτηση, η Τουρκία θα απαντήσει με πόλεμο. Πρόκειται, στο μεταξύ, για αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας. Το οποίο πετάει στα σκουπίδια επειδή φοβάται. Σημιεωτέον ότι η Κύπρος δεν έχει ούτε πολεμικά αεροπλάνα ούτε πολιτικά πλοία. Έχει όμως καρδιά και δεν φοβάται. Και σ’ αυτή την προσπάθεια ο κ. Αναστασιάδης έχει μαζί του την πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου.
Υπάρχει και η αίσθηση πως ο Κύπριος Πρόεδρος φόρεσε τη …φουστανέλα λόγω των προεδρικών εκλογών του Ιανουαρίου. Είναι μεν σωστή και επιβεβλημένη απόφαση για οριοθέτηση της ΑΟΖ σε όλη την Κύπρο, αλλά οι πολίτες θα ψηφίσουν για την επόμενη πενταετία, όχι για ένα πυροτέχνημα, αν περί αυτού πρόκειται. Οι Ελληνοκύπριοι δεν ξεχνούν πως ο Πρόεδρος τους πορεύθηκε λάθος τα προηγούμενα χρόνια. Και ορθά αναρωτιούνται: Αν εκλεγεί και επιλέξει την ίδια λάθος πορεία; Είναι στο χέρι του, με πράξεις όμως, να αποδείξει ότι εάν επανεκλεγεί δεν θα τρέξει να δώσει τις ίδιες απαράδεκτες προτάσεις που θα αλυσοδέσουν την Κύπρο στο άρμα της Τουρκίας…
