Kι όσο παρακολουθούμε ένα ακόμα περίεργο φαινόμενο που δεν είναι άλλο από τις πρωτόγνωρες εξεγέρσεις για τα μέτρα του κοροϊδοϊού στην αυστηρότατη Κίνα με αστυνομικούς να χάνουν συχνά τον έλεγχο, περιμένουμε να δούμε τις συνέπειες που και πάλι θα έχει σε εμάς μιας και δια στόματος Κλάους Σβαμπ επίσημα αποτελεί μια χώρα πρότυπο για όλες τις υπόλοιπες όσο κι αν τα μέσα εξαπάτησης προσπαθούν να μας παρουσιάσουν την ιδέα πως υπάρχει κάποιου είδους δίπολο του οποίου τη σύγκρουση για να αποφύγουμε και να κερδίσουμε την ειρήνη θα πρέπει να επιζητήσουμε μια μοναδική παγκόσμια τάξη όπως πρότεινε και ο Εμανουέλ Μακρόν.
Άλλωστε όλες οι χώρες που υποτίθεται πως βρίσκονται σε σύγκρουση όχι μόνο συναντήθηκαν στο Μπαλί για τη συγκέντρωση των G20 αλλά και συνυπέγραψαν ομόφωνα ένα σύμφωνο που συμπεριλαμβάνει το κάθε τι που έχουμε αναγνωρίσει στην ατζέντα τους και στην ουσία η εφαρμογή της ματαιοδοξεί να υποκαταστήσει τον Θεό με το αφεντικό τους συνεχίζοντας την αλλαγή που σχεδόν 3 χρόνια πριν έβαλαν μπρος όλοι ανεξαιρέτως με αλλεπάλληλες επιθέσεις ενάντια στην ανθρωπότητα σε κάθε επίπεδο. Οπότε τώρα πλέον που μπόλιασαν ένα μεγάλο μέρος του λευκού πληθυσμού και έκαναν τις ξαφνικίτιδες συνήθεια βρεθήκαμε να αναμένουμε σύμφωνα με τους επιστήμονες πολλαπλάσιους θανάτους λόγω της κλιματικής κρίσης από όσους προέβλεπαν από τον κοροϊδοϊό κάτι που καταλαβαίνουμε πως απαιτεί και αντίστοιχα πολλαπλάσια μέτρα όπως και κυνηγητό σε όσους τολμήσουν να σκεφτούν.
Και έτσι παράλληλα με το δαιδαλώδες ξήλωμα ήδη στήνουν τις βάσεις για την αντανθρωπιστική δυστοπία τους ετοιμάζοντας την παρέμβαση στο μυαλό των ανθρώπων με τη χρήση της τεχνολογίας, δοκιμάζοντας τα ψηφιακά νομίσματα που είναι ταυτισμένα με τις ψηφιακές βιομετρικές ταυτότητες που σκοπεύουν να τις παρέχουν από τη γέννηση μας και για όλη τη ζωή μας, φορτώνοντας νησιά στο Metaverse, καθιερώνοντας το διαδίκτυο των πραγμάτων και φτιάχνοντας παιχνίδια ρεαλιστικά όπου πεθαίνοντας εκεί πεθαίνεις και κανονικά τα οποία όλα θα ελέγχονται από την τεχνητή νοημοσύνη για την οποία οι επιστήμονες τονίζουν όλο και περισσότερο πως ο τρόπος που λειτουργεί και επεξεργάζεται πληροφορίες τους είναι στην πραγματικότητα άγνωστος.
Κι αν όλα όσα βλέπουμε γύρω μας να κανονικοποιούνται και να μας υποδηλώνουν πως σχεδόν σε τίποτα δεν μπορούμε πια να συμμετάσχουμε δημιουργώντας ένα φαινομενικό αδιέξοδο, αυτό στην ουσία μας δίνει και την ευκαιρία να φρενάρουμε, να κοιτάξουμε γύρω μας και μέσα μας και παραμένοντας στην κάθε τωρινή στιγμή να καταλάβουμε πως όταν ο νους είναι ήρεμος και είμαστε ενωμένοι με τον Θεό όχι μόνο πάντα ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε αλλά είμαστε και πλημμυρισμένοι από αγαλλίαση.
