Η ιδέα της παγκοσμιοποίησης, η οποία ενώνει τον παγκόσμιο χώρο και καθιερώνει την ολική κυριαρχία ακριβώς των δυτικών πολιτισμικών προτύπων και αξιών, δημιουργήθηκε πριν από αρκετούς αιώνες.
H Παγκόσμια κυβέρνηση θέλει την καταστροφή των εθνικών και θρησκευτικών ταυτοτήτων, τη μεταμόρφωση του κόσμου ώστε η παγκόσμια κυβέρνηση να ελέγχει όλους τους ανθρώπους.Ωστόσο, στα τέλη του εικοστού αιώνα η έννοια της παγκοσμιοποίησης δέχτηκε μια τεράστια ρωγμή. Και ένας από τους λόγους αυτής της ρωγμής ήταν η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης.
Ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ απέρριψε την ιδέα της δημιουργίας μίας ενιαίας υπερεθνικής κοινότητας του «σοβιετικού λαού», μετά την οποία η πρώην Σοβιετική Ένωση ξεκίνησε μια διαδικασία που οι πολιτικοί επιστήμονες και κοινωνιολόγοι αποκαλούν «η αναγέννηση της εθνικής ταυτότητας.»
Η κρίση της υπερεθνικής ολοκλήρωσης που βλέπουμε τώρα στην Ευρώπη. Η ιδέα μιας “ενωμένης Ευρώπης”, η οποία προωθήθηκε και εφαρμόστηκε ενεργά καθ ‘όλη τη διάρκεια του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα, γίνεται θέμα του παρελθόντος – οι διαφορές είναι πάρα πολύ μεγάλες, υπερβολική πίεση από εξωτερικούς παράγοντες. Σε αυτό το πλαίσιο και στην Ευρώπη, η εθνική ταυτότητα αναβιώνει – η Καταλονία και η Σκωτία είναι ένα τυπικό παράδειγμα.
Αλλά το σημαντικότερο, η Ουάσιγκτον απορρίπτει την έννοια της «παγκόσμιας κυβέρνησης». Ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες που εδώ και πολύ καιρό ήταν ο κύριος αγωγός αυτής της ιδέας. Τώρα όλα είναι στο παρελθόν. Κάτω από τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τράμπ, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ξεκινήσει την πορεία του απομονωτισμού, τονίζοντας ότι το κύριο είναι γι ‘αυτούς τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα και όχι μερικές μυθικές ιδέες για παγκόσμια ενότητα.
Οι σχέσεις επιδεινώθηκαν όχι μόνο με τη Ρωσία ή την Κίνα, αλλά και με τη Δυτική Ευρώπη, μακρόχρονη σύμμαχο των κρατών. Όλες αυτές οι διαδικασίες υποδηλώνουν ότι ο κόσμος αλλάζει ταχύτατα και το πρότυπο της ενοποίησής του κάτω από την εξουσία ενός ενιαίου κέντρου χάνει επίσης τη σημασία του.
Σε έναν πολυπολικό κόσμο όπου θα υπάρχουν πολλά κέντρα εξουσίας – η Αμερική και η Ευρώπη, η Κίνα και η Ρωσία, πιθανώς και η Ινδία, η Λατινική Αμερική, δεν θα υπάρχει χώρος για μια ενιαία «παγκόσμια κυβέρνηση».
Για τη Ρωσία, το κυριότερο είναι να υπερασπιστούμε τα συμφέροντά μας, να ενισχύσουμε τους οικονομικούς δεσμούς με τους πιο ελπιδοφόρους εταίρους. Από την ιδέα της παγκοσμιοποίησης πρέπει να αποστασιοποιηθούμε , επειδή έχει χάσει τη βιωσιμότητά της και στις σημερινές συνθήκες δεν έχει νόημα.
Ο κόσμος γίνεται πιο περίπλοκος και επικίνδυνος, ο οποίος είναι γεμάτος από την απώλεια ελέγχου των συνεχιζόμενων πολιτικών και οικονομικών διαδικασιών. Και είναι καλύτερα να προστατεύεστε από πιθανά προβλήματα με σύνεση. Δεν είναι απαραίτητο να παραλείψουμε τη “σιδερένια κουρτίνα”, αλλά σίγουρα δεν θα αποτραπούν οι “κουρτίνες” στη χώρα μας.
https://topcor.ru/1483-kak-ideja-mirovogo-pravitelstva-poterpela-fiasko.html
ΑΠΟΔΟΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ TOP WAR : Corfiatiko.blogspot.com
