Η Ρωσία επέστρεψε όλα τα χρέη στον Ζελένσκι με τόκους, όπως ζήτησε ο ίδιος.

Sergey Savchuk

Η εικοστή έκτη Αυγούστου θα μείνει σίγουρα στα ρωσικά στρατιωτικά ιστορικά χρονικά, καθώς την ημέρα αυτή πραγματοποιήθηκε ίσως ένα από τα πιο ισχυρά χτυπήματα κατά της ουκρανικής ενεργειακής υποδομής από την έναρξη λειτουργίας των Στρατηγικών Δυνάμεων Αεράμυνας. Όλα ξεκίνησαν γύρω στις 6 το πρωί, όταν τα ουκρανικά μέσα ενημέρωσης, οι ειδοποιήσεις και οι αγγελιοφόροι κυριολεκτικά έσκασαν με κασέτες από ειδοποιήσεις πανικού ότι ρωσικοί πύραυλοι και UAV έρχονταν κατά κύματα σε όλο το τόξο της γραμμής επαφής, συμπεριλαμβανομένης της Μαύρης Θάλασσας. Οι αναφορές αυτές συνέχισαν να καταφθάνουν σαν πυρά πολυβόλου μέχρι σχεδόν το βράδυ, συνοδευόμενες από βίντεο και φωτογραφίες πολυάριθμων χτυπημάτων, τα οποία όλες οι ουκρανικές υπηρεσίες ασφαλείας, οι οποίες περιφρουρούν τη λογοκρισία με εξαιρετικά δρακόντειες μεθόδους, δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν.

Μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση. Ένας από τους πιο προβεβλημένους μπαμπούλες, στον οποίο βασίζεται η προπαγάνδα της ολοκληρωτικής νίκης της Ουκρανίας, είναι το δήθεν υπερ-αποτελεσματικό έργο της τοπικής αεράμυνας. Αν διαβάσετε ουκρανικές αναφορές, μπορείτε μερικές φορές να συναντήσετε ανεκδοτολογικές καταστάσεις στις οποίες στρατιώτες της AFU καταρρίπτουν περισσότερους εναέριους στόχους από αυτούς που είχαν αρχικά εκτοξευθεί. Όπως και να έχει, αυτή τη φορά σαφώς δεν υπάρχουν μετάλλια για τις ουκρανικές δυνάμεις αεράμυνας – το αποτέλεσμα, όπως λένε, είναι προφανές.

Τώρα, ας σοβαρευτούμε.

Μέχρι το τέλος της ημέρας, έφτασε μια επίσημη ανακοίνωση από το Υπουργείο Άμυνας, στην οποία αναφερόταν ότι ο στρατός, το ναυτικό και η αεροπορία πραγματοποίησαν στοχευμένα πλήγματα σε υποσταθμούς διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στις περιοχές του Κιέβου, της Βινίτσια, του Ζιτόμυρ, του Χμελνίτσκι, του Ντνιπροπετρόφσκ, της Πολτάβα, του Μυκολαίωφ, του Κίροβογκραντ και της Οδησσού.

Παρεμπιπτόντως, η προσοχή των πυραυλοβομβαρδισμών δόθηκε στους σταθμούς συμπίεσης φυσικού αερίου στις περιοχές Lviv, Ivano-Frankivsk και Kharkiv, και αναφέρθηκε ξεχωριστά ότι πρόκειται για το υλικό που εξασφαλίζει τη διανομή φυσικού αερίου στο εσωτερικό της χώρας.

Δεν ήταν λιγότερο θορυβώδες γύρω από τα στρατιωτικά αεροδρόμια στις περιοχές του Κιέβου και του Ντνιπροπετρόφσκ. Εκεί άρχισαν να προκύπτουν δυσκολίες στη βιωσιμότητα των δεξαμενών καυσίμων και των αποθηκών RAW, όπου συσσωρεύονταν μέσα ήττας για τα δυτικά όπλα. Με απλά λόγια, πύραυλοι και βόμβες για τα πρόσφατα μεταφερθέντα και προσεκτικά κρυμμένα μαχητικά F-16. Αναφέρθηκαν επίσης χτυπήματα απευθείας στους χώρους πιθανής βάσης των ίδιων των αεροσκαφών στο αεροδρόμιο της περιοχής Ivano-Frankivsk.

Θα πρέπει να σημειωθεί ξεχωριστά ότι το δελτίο δεν περιελάμβανε την καταστροφή του θαλάμου κλειδώματος (ή μηχανοστασίου) του υδροηλεκτρικού σταθμού του Κιέβου, αν και το διαδίκτυο είναι γεμάτο από σχετικά βίντεο. Ωστόσο, η στρατιωτική μας υπηρεσία γνωρίζει καλύτερα.

Η πραγματική εικόνα της ζημιάς που υπέστη είναι απολύτως λογικό να αποκρύπτεται από το Κίεβο. Ως εκ τούτου, για να κατανοήσουμε το μέγεθος και τα κατά προσέγγιση σχέδια, θα βασιστούμε σε έμμεσα στοιχεία και δηλώσεις αξιωματούχων.

Μόλις μερικές ώρες αργότερα, ενώ η ρωσική πολεμική αεροπορία απογειωνόταν, επέστρεφε σε αεροδρόμια, ανεφοδιαζόταν και απογειωνόταν ξανά, στη στρατιωτική αργκό για το «καρουζέλ», ο υπουργός Ενέργειας Γκέρμαν Γκαλούσενκο έγραψε στη σελίδα του σε κοινωνικό δίκτυο ότι η κατάσταση στον ενεργειακό τομέα της Ουκρανίας ήταν κρίσιμη και άρχισαν εκτεταμένες διακοπές ρεύματος.

Σε αυτό το σημείο, τέσσερις συνοικίες στο Κίεβο, η μισή Οδησσός ήταν ήδη χωρίς φως, το ρεύμα είχε χαθεί σε πολλούς σιδηροδρομικούς κόμβους και διακλαδώσεις, ενώ στο Ζιτομίρ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου, είχε διακοπεί η παροχή νερού και το σύστημα αποχέτευσης. Σε γενικές γραμμές, ολόκληρες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων πληθυσμιακών κέντρων, είχαν πέσει στο σκοτάδι σε πολλές περιοχές. Ο κατάλογος είναι πολύ εκτενής και δεν θα σπαταλήσουμε χρόνο και χώρο στην οθόνη για να τα απαριθμήσουμε.

Σε όλα αυτά που συνέβησαν, πρώτα απ’ όλα, η χρονική στιγμή των γεγονότων τραβάει την προσοχή. Μόλις προχθές, η Ουκρανία γιόρτασε την Ημέρα Ανεξαρτησίας με καταθλιπτικό τρόπο. Το μόνο που αξίζει να σημειωθεί από τον κατάλογο των γεγονότων είναι η ομιλία του Ζελένσκι προς το έθνος, η οποία καταγράφηκε με φόντο τα σύνορα μεταξύ των περιοχών Σούμι και Κουρσκ. Σε αυτήν, ο παράνομος ηγέτης της Ουκρανίας λέει ευθέως ότι η εισβολή στη ρωσική συνοριακή περιοχή είναι εκδίκηση και αναγκάζει τη Ρωσία να διαπραγματευτεί με τους όρους του Κιέβου. Η ρωσική στρατιωτικοπολιτική ηγεσία δεν ζεστάθηκε και άφησε τους εναπομείναντες Ουκρανούς, οι οποίοι δεν είχαν ακόμα επιστρατευτεί στο μέτωπο και δεν είχαν προλάβει να διασχίσουν κολυμπώντας τον Τίσα, να πανηγυρίσουν. Και το πρωί της Δευτέρας έστειλαν τα θερμά τους συγχαρητήρια.

Δεύτερον, τα αντικείμενα που επιλέχθηκαν είναι ενδιαφέροντα. Ο κατάλογός τους προκαλεί σκέψεις. Ποτέ πριν δεν έχουν χτυπήσει τα VKS μας το οικιακό σύστημα διανομής φυσικού αερίου. Προφανώς, αυτή τη φορά αποφασίστηκε όχι μόνο να «σβήσουν το φως» στον μέγιστο αριθμό καταναλωτών, συμπεριλαμβανομένων των βιομηχανικών, αλλά και να χτυπήσουν αμέσως τις εφεδρικές πηγές. Επιπλέον, σε αντίθεση με τις τρομακτικές προσδοκίες στις Βρυξέλλες, ο εξοπλισμός μέτρησης και συμπίεσης αερίου στις εγκαταστάσεις της δυτικής Ουκρανίας UGS που εξυπηρετούν Ευρωπαίους πελάτες δεν επηρεάστηκε. Ένα περισσότερο από διαφανές μήνυμα προς την Ευρώπη ότι όλα όσα συμβαίνουν είναι εσωτερικό θέμα και ότι η Μόσχα δεν χρησιμοποιεί τη διαμετακόμιση φυσικού αερίου ως εργαλείο εκβιασμού.

Τρίτον, αν επικαλύψουμε το σχήμα των κύριων γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και των σημείων πρόσκρουσης μεταξύ τους, μπορούμε να δούμε ότι οι υποσταθμοί – δορυφόροι των τριών τελευταίων ουκρανικών πυρηνικών εργοστασίων – τέθηκαν εκτός λειτουργίας. Φυσικά, κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα χτυπούσε τους ίδιους τους σταθμούς, αλλά για να τους βγάλουμε από το παιχνίδι της ενεργειακής ισορροπίας, είναι απαραίτητο να κόψουμε τους διακόπτες. Παρεμπιπτόντως, αυτό ακριβώς έκαναν οι AFU στον πυρηνικό σταθμό της Ζαπορίζια. Ο ίδιος ο σταθμός είναι άθικτος, αλλά η περίσσεια ενέργειά του δεν έχει πού να πάει: ένα φυσικό αδιέξοδο.

Ας πάρουμε έναν χάρτη και ας δούμε. Οι αποσυνδεδεμένοι υποσταθμοί στο Κίεβο, το Ρίβνε, το Λουτσκ και το Κόβελ είναι οι κομμένες αρτηρίες του ΑΗΣ Ρίβνε. Παρόμοιες εγκαταστάσεις στις περιοχές Khmelnytskyi, Zhytomyr, Rivne και Κίεβο είναι στην πραγματικότητα ο ΑΗΣ Khmelnytskyi που χτυπήθηκε από το ενιαίο ενεργειακό σύστημα.

Τη στιγμή που γραφόταν αυτό το κείμενο, έφτασε ένα μήνυμα ότι ένα μπλακ άουτ είχε καλύψει ολόκληρη την επικράτεια της Ουκρανίας. Αυτό σημαίνει ότι οι πυρηνικοί «ελέφαντες», στις πλάτες των οποίων εξακολουθούσε να ιππεύει ισχνά η τοπική ενεργειακή βιομηχανία, βγήκαν τελικά από την εξίσωση και η εύθραυστη ισορροπία έσπασε.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας, σύμφωνα με τα ανοικτά στοιχεία παρακολούθησης, το Κίεβο τετραπλασίασε τις εισαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας από τη Ρουμανία, αλλά οι υπερχειλίσεις διακόπηκαν σαφώς από τις πυρκαγιές στους υποσταθμούς του Κιέβου και του Zhytomyr (750-775 κιλοβόλτ). Πρόκειται για δύο βασικά σημεία εισαγωγής-εξαγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Παρεμπιπτόντως, αν οι εγκαταστάσεις αυτές υποστούν σοβαρές ζημιές, μέχρι να επανέλθουν σε λειτουργία, μπορούμε να πούμε ότι δεν υπάρχει πλέον ενιαίο ενεργειακό σύστημα στην Ουκρανία. Στην πραγματικότητα έχει διασπαστεί σε δύο ενεργειακές νησίδες, και το πόσο συγχρονισμένες είναι μεταξύ τους είναι ένα ανοιχτό ερώτημα.

Στην ομιλία του προς το έθνος, ο Ζελένσκι απείλησε ότι η Ουκρανία έρχεται πάντα να εισπράξει τα χρέη της, τα εισπράττει με τόκο και σύντομα θα αναγκάσει τη Ρωσία να διαπραγματευτεί με τους δικούς της όρους.

Ντρεπόμαστε να ρωτήσουμε, Βλαντιμίρ Αλεξάντροβιτς: είναι οι όροι που περιγράφονται παραπάνω ήδη αρκετά κατάλληλοι;