Είναι η πρώτη φορά που δύο δεξιά κόμματα, έστω όχι εξουσίας, «κονταροχτυπιούνται» όχι μόνο για το ποιος θα μπει στη Βουλή, αλλά και για το ποιος θα μπει με τη μεγαλύτερη δυναμική στην Βουλή.
Αυτή τη στιγμή η δυναμική που αναπτύσσει η Νίκη, η οποία βασίζεται σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού, είναι σαφώς ισχυρότερη.
Η Νίκη έχει κληρονομήσει το παλιό εκλογικό κοινό του Πάνου Καμμένου των ΑΝΕΛ και σε μικρότερο βαθμό ένα κομμάτι από την παλιά Χρυσή Αυγή, αλλά ουσιαστικά πλέον κόμμα και ψηφοφόροι προέρχονται από την ίδια «μήτρα»: Είναι οι «σκληρές» χριστιανικές οργανώσεις, μακριά από την επίσημη «συστημική» Εκκλησία της Ελλάδος, με ένα ποιοτικό εκλογικό κοινό, οι οποίες έχουν συγκεντρώσει γύρω τους και το σεβαστό, αριθμητικά, κοινό τον Παλαιοημερολογιτών της Ελλάδας.
Με αποτέλεσμα να πρόκειται ουσιαστικά για το πρώτο θρησκευτικό κόμμα της Ελλάδας τουλάχιστον στη σύγχρονη εποχή.
Η ηγεσία του δεν είναι αυτή που βλέπουμε, αλλά αποτελείται από μια ομάδα στελεχών απλών πολιτών (ψαράδες, αγρότες, δικηγόροι, μικροέμπροι κλπ) όπου το το τρίπτυχο θρησκεία-οικογένεια-πατρίδα (με αυτή την σειρά ακριβώς) δεν είναι «σχήμα λόγου».
Το ότι η ηγεσία είναι αφανής στο ευρύ κοινό, δεν είναι αναγκαστικά αρνητικό για τον εκλογικό σχεδιασμό της, καθώς αποφεύγεται η στοχοποίηση στελεχών και η δημιουργία προβλημάτων πολιτικής τους επιβίωσης.
Κεντρικό όργανο του κόμματος είναι το «Βουλευτήριο», ένα όργανο που λειτουργεί υπό συνθήκες ανάλογες με αυτές που λειτουργούσε η Φιλική Εταιρεία στα προεπαναστατικά χρόνια.
Δεν γνωρίζει κανείς, εκτός από ελάχιστους, ποιοι είναι τα μέλη που στηρίζουν σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.
Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι καθαρά για να αποφύγουν τις επιθέσεις του συστήματος που θα εντοπίζονταν σε συγκεκριμένα άτομα όπως συνέβη π.χ. παλαιότερα με την Χρυσή Αυγή.
Αν και πρέπει να διευκρινίσουμε ότι σε επίπεδο ποιότητας στελεχών, ειδικά τον μεσαίων στελεχών, δεν έχει καμία σχέση, καθώς πρόκειται για εκλεκτά μέλη της μέσης ελληνικής κοινωνίας, σε αντίθεση με το ακτιβιστικό προφίλ των μέσων στελεχών της Χρυσής Αυγής προ δεκαετίας.
Απέναντι στην πλημμυρίδα της Νίκης, είναι η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου η οποία από «προελαύνουνσα» μέχρι τον περασμένο Μάρτιο, η κρίση με τον Α.Μυλωνάκη της προκάλεσε σημαντικά προβλήματα.
Η ύπαρξη όμως διαδεδομένου και ισχυρού δικτύου ΜΜΕ σε όλη την Ελλάδα, καθώς και το προσωπικό ταλέντο του Κυριάκου Βελόπουλου, την έφερε στο σχεδόν 4,5% και στην αύξηση κατά 60% της κοινοβουλευτικής ομάδας έστω και προσωρινά.
Αυτό δεν αρκεί διότι το κοινό, η εκλογική «πελατεία», είναι η ίδια και η Νίκη είναι η ανερχόμενη δύναμη.
Το δε σύστημα, στην πιθανότητα ότι δεν θα υπάρξει αυτοδυναμία θα στοχεύσει στην έξωση από την Βουλή του έβδομου κόμματος άρα ο «αδύναμος» έβδομος θα νιώσει όλη την πίεση της κυβέρνησης προεκλογικά.
Άρα εδώ πέρα εντοπίζεται και το πιθανό πρόβλημα που θα έχουν ένα από τα δύο κόμματα. Σημειώνουμε όμως ότι αυτή τη στιγμή μπαίνουν και τα δύο στην Βουλή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι υποψήφιοι βουλευτές της Νίκης παίρνουν παντού πολλές ψήφους, που σημαίνει ότι όλοι σχεδόν οι υποψήφιοι της έχουν ισχυρή παρουσία στις τοπικές κοινωνίες.
Σημειώνεται ότι το κόμμα συγκέντρωσε πανελλαδικά πάνω από 172.000 ψήφους και ποσοστό 2,92%. Τα μεγαλύτερα ποσοστά του εν λόγω κόμματος σημειώθηκαν σε περιοχές της Βόρειας Ελλάδας, όπως στην Πιερία (7,46%), στην Πέλλα (6,13%), στη Β’ Θεσσαλονίκης (5,63%), στη Χαλκιδική (5,39%) και στη Δράμα (5,33%).
Αν μπουν και τα δύο κόμματα στην Βουλή με αθροιζόμενο ποσοστό κοντά στο 10% η προσπάθεια για αυτοδυναμία της ΝΔ γίνεται πολύ δύσκολη υπόθεση…
