washingtontimes.com: Η ανθρωπότητα πρέπει να αρχίσει να προετοιμάζεται για το τέλος της εποχής της κυριαρχίας του πλανήτη, λέει ένα νέο βιβλίο του αείμνηστου πολιτικού Χένρι Κίσινγκερ και ενός ζευγαριού κορυφαίων τεχνολόγων του έθνους.
Η άνοδος της τεχνητής νοημοσύνης που δημιουργεί «υπεράνθρωπα» δείγματα ανθρώπων είναι μια από τις κύριες ανησυχίες στο βιβλίο «Genesis», που κυκλοφόρησε την Τρίτη από τις Little, Brown and Company. Αυτό είναι το «τελικό βιβλίο του Κίσινγκερ», σύμφωνα με τη μητρική εταιρεία της εκδοτικής εταιρείας, Hachette.
Ο Κίσινγκερ ήταν ένας μακροχρόνιος Αμερικανός διπλωμάτης και στρατηγός που πέθανε πέρυσι σε ηλικία 100 ετών. Οι συν-συγγραφείς του Κίσινγκερ, ο πρώην Διευθύνων Σύμβουλος της Google, Έρικ Σμιντ, και ο επί μακρόν ανώτερο στέλεχος της Microsoft, Κρεγκ Μάντυ, ολοκλήρωσαν την κοινή τους εργασία μετά το θάνατο του Κίσινγκερ και οι Washington Times έλαβαν ένα εκ των προτέρων αντίγραφο.
Ο κ. Σμιντ και ο κ. Μούντι έγραψαν ότι ήταν από τους τελευταίους που μίλησαν με τον Κίσινγκερ και ανυπομονούσαν να εκπληρώσουν το ετοιμοθάνατο αίτημά του να ολοκληρώσει το χειρόγραφο.
Οι συγγραφείς προσφέρουν ένα ενισχυτικό μήνυμα, προειδοποιώντας ότι τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης έχουν ήδη αρχίσει να ξεπερνούν τις ανθρώπινες δυνατότητες, επομένως οι άνθρωποι μπορεί να πρέπει να εξετάσουν τη βιολογική μηχανική για να διασφαλίσουν ότι δεν θα καταστούν κατώτερα ή δεν θα καταστραφούν από προηγμένες Μηχανές.
Σε μια ενότητα που ονομάζεται «Coevolution: Artificial Humans», οι τρεις συγγραφείς ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να σκεφτούν τώρα «να προσπαθήσουμε να πλοηγηθούμε στον ρόλο μας όταν δεν είμαστε πλέον οι μόνοι, πολύ περισσότερο οι πρωταγωνιστές στον πλανήτη μας».
«Οι προσπάθειες βιολογικής μηχανικής για τη στενότερη συγχώνευση των ανθρώπων με τις Μηχανές βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη», γράφουν οι κ. Σμιντ και Μούντι
Οι τρέχουσες προσπάθειες για την ενσωμάτωση των ανθρώπων με τις Μηχανές περιλαμβάνουν διεπαφές εγκεφάλου-υπολογιστή, μια τεχνολογία που ο αμερικανικός στρατός πέρυσι προσδιόρισε ως υψίστης σημασίας. Τέτοιες διεπαφές παρέχουν μια άμεση σύνδεση μεταξύ των ηλεκτρικών σημάτων του εγκεφάλου και της συσκευής που τα επεξεργάζεται για να εκτελέσει μια δεδομένη εργασία, όπως ο έλεγχος ενός θωρηκτού.
Οι συγγραφείς εγείρουν επίσης ερωτήματα σχετικά με την προοπτική μιας κοινωνίας που αποφασίζει να δημιουργήσει μια προγονική γενετική σειρά ανθρώπων που έχει σχεδιαστεί ειδικά για να λειτουργεί καλύτερα με μελλοντικά εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης. Οι συγγραφείς περιγράφουν μια τέτοια επανεπεξεργασία ως ανεπιθύμητη, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει στη «διαίρεση της ανθρώπινης φυλής σε πολλές γραμμές, μερικές από τις οποίες θα είναι απείρως πιο ισχυρές από άλλες».
«Η αλλαγή του γενετικού κώδικα ορισμένων ανθρώπων για να τους μεταμορφωθούν σε υπεράνθρωπους ενέχει πολλούς ηθικούς και εξελικτικούς κινδύνους», γράφουν οι συγγραφείς. «Εάν η τεχνητή νοημοσύνη είναι υπεύθυνη για την αύξηση των νοητικών ικανοτήτων του ανθρώπου, αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει την ταυτόχρονη βιολογική και ψυχολογική εξάρτηση της ανθρωπότητας από την «εξωγήινη» νοημοσύνη».
Μια τέτοια φυσική και πνευματική εξάρτηση θα μπορούσε να δημιουργήσει νέα προβλήματα για τον διαχωρισμό των ανθρώπων από τις Μηχανές, προειδοποιούν οι συγγραφείς. Ως αποτέλεσμα, οι σχεδιαστές και οι μηχανικοί θα πρέπει να προσπαθήσουν να κάνουν τις Μηχανές πιο ανθρώπινες, αντί να κάνουν τους ανθρώπους περισσότερο σαν Μηχανές.
Αλλά αυτό εγείρει ένα νέο πρόβλημα: την επιλογή των ανθρώπων που πρέπει να ακολουθήσουν οι Μηχανές σε έναν διαφορετικό και διχασμένο κόσμο.
«Κανένας πολιτισμός δεν πρέπει να περιμένει να υπαγορεύει στον άλλον την ηθική των διανοήσεων στις οποίες βασίζεται», γράφουν οι συγγραφείς. «Έτσι, για κάθε χώρα, οι Μηχανές θα πρέπει να μάθουν διαφορετικούς κανόνες, επίσημους και ανεπίσημους, ηθικούς, νομικούς και θρησκευτικούς και, ιδανικά, διαφορετικούς κανόνες για κάθε χρήστη και, εντός βασικών ορίων, για κάθε πιθανό αίτημα, εργασία, κατάσταση και πλαίσιο. .”
Οι συγγραφείς λένε ότι η κοινωνία μπορεί να περιμένει τεχνικές δυσκολίες, αλλά αυτές οι δυσκολίες είναι ωχρές σε σύγκριση με το σχεδιασμό Μηχανών που θα ακολουθούν έναν ηθικό κώδικα, καθώς οι συγγραφείς έχουν δηλώσει ότι δεν πιστεύουν ότι το καλό και το κακό είναι αυτονόητες έννοιες.
Ο Κίσινγκερ, ο κ. Σμιντ και ο κ. Μούντι ζήτησαν να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην ευθυγράμμιση των Μηχανών με τις ανθρώπινες αξίες. Το τρίο δήλωσε ότι θα προτιμούσε να μην δημιουργηθεί καθόλου τεχνητή γενική νοημοσύνη ανώτερη από αυτή της ανθρωπότητας.
