Για μιαν ακόμη φορά η Ελλάδα εμφανίζεται αδύναμη να αντιληφθεί πού οδηγεί η ροπή των εξελίξεων. Αυτό συνέβη και στην Ουάσιγκτον, όπου η βαριά σκιά του τέως (και πιθανότατα επερχομένου) Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, επλανάτο ύπερθεν της πανηγυρικής Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ.
- εφημερίδα «Εστία»
Η Τουρκία πρώτη, αλλά και οι περισσότερες άλλες εντεύθεν του Ατλαντικού χώρες της Συμμαχίας έριχναν γέφυρες προς τους Ρεπουμπλικανούς, επιδιώκοντας συναντήσεις με πρόσωπα του στενού περιβάλλοντος του Ντόναλντ Τραμπ. Προετοιμάζονταν για το αύριο. Η Ελλάδα όμως «κοιμόταν». Ουδεμία κίνηση προς τους Ρεπουμπλικανούς, ουδεμία προσπάθεια βολιδοσκοπήσεως -έστω- προς τον Ντόναλντ Τραμπ.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που ρωτήθηκε σχετικά με την πιθανότητα ήττας των Δημοκρατικών σχολίασε διπλωματικά: «Συνεργάστηκα στενά με τον Πρόεδρο Τραμπ και με τον Πρόεδρο Μπάιντεν και στο τέλος της ημέρας θεωρώ ότι θα ήταν ιδιαίτερα απρεπές για οποιονδήποτε ξένο ηγέτη, να παίρνει θέση για κάτι που ουσιαστικά αποτελεί μια δημοκρατική διαδικασία».
Και πράγματι αυτή έπρεπε να είναι η στάση του στο προσκήνιο. Στο παρασκήνιο όμως συνέτρεχαν άλλες δυνάμεις. Γίνονταν άλλες διεργασίας, από τις οποίες η Ελλάδα ήτο απούσα. Παρούσα όμως ήταν η Τουρκία. Παρούσα και η νέα κυβέρνηση των Σκοπίων.
Πρόσωπο-κλειδί στις συναντήσεις Τούρκων και Σκοπιανών ήταν ο Ρίτσαρντ Γκρένελ, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Γερμανία, ο οποίος προαλείφεται για την θέση του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ σε περίπτωση εκλογής του Ντόναλντ Τραμπ. Αυτόν ενημέρωσαν οι Τούρκοι «απεσταλμένοι» για τις θέσεις και τις προοπτικές τους.
Μαζί του δείπνησε το βράδυ της περασμένης Κυριακής ο Πρωθυπουργός των Σκοπίων Κριστιάν Μιτσόσκι. Μαζί του έλαβαν πρωινό την περασμένη Δευτέρα ανώτεροι Τούρκοι αξιωματούχοι στο ξενοδοχείο Waldorf. Ενημερώθηκε λοιπόν πλήρως και μονόπλευρα για τις θέσεις των δύο αυτών χωρών. Τις θέσεις της Ελλάδας δεν έκανε κανείς τον κόπο να του τις παρουσιάσει.
Τα ίδια λάθη βεβαίως τα έχει κάνει η χώρα μας και κατά το παρελθόν. Υπάρχει μια εμμονή με το κόμμα των Δημοκρατικών, που κατ’ επανάληψιν ελληνικές Κυβερνήσεις έχουν «χάσει το τραίνο» των εξελίξεων, είτε διότι αρνούνταν να δουν την πραγματικότητα, είτε διότι απλώς δεν ήθελαν να «στενοχωρήσουν» του Δημοκρατικούς φίλους τους, αποφεύγοντας επαφές με την άλλη πλευρά. Αυτά όμως τα πληρώνει η χώρα. Και είναι σφάλματα επαναλαμβανόμενα.
Τέτοια λάθη έγιναν όταν επέκειτο η εκλογή του Ρόναλντ Ρήγκαν, όταν η Ελλάδα είχε «ποντάρει» στον Αλ Γκορ, ο οποίος ηττήθηκε από τον νεώτερο Μπους. Ομοίως η Ελλάδα δεν προσέγγισε τον Ντόναλντ Τραμπ όταν για πρώτη φορά εξελέγη, όπως δεν τον προσεγγίζει και τώρα. Κάποτε πρέπει να μάθουμε ότι η διεθνής πολιτική χαράσσεται με ορθολογισμό και όχι επί τη βάσει προσωπικών συμπαθειών και προτιμήσεων.
Αλλά δεν ήσαν μόνον οι Σκοπιανοί και οι Τούρκοι. Ο Βίκτωρ Ορμπάν συναντήθηκε με τον ίδιο τον Τραμπ. Πληθώρα διπλωματών από όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ έσπευδαν να συναντήσουν ανθρώπους του Τραμπ. Κυρίως τον Ρίτσαρντ Γκρένελ, τον απόστρατο στρατηγό Κηθ Κέλογκ και τον πρώην Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας Τζον Μπόλτον.
Χαρακτηριστική είναι δήλωσις Ευρωπαίου διπλωμάτη, σχετικά με τις επαφές αυτές:
«Όλοι συνεχίζουν να μας ρωτούν αν συναντιόμαστε με ανθρώπους του Τραμπ. Η απάντηση είναι ‘φυσικά’ και είμαστε σε επαφή. Είμαστε όλοι. Το κάνουμε εδώ και χρόνια.
Αλλά η εγγύτητα αυτή την εβδομάδα ήταν χρήσιμη».
Εν τέλει δηλαδή, μόνον η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να καταλάβει την χρησιμότητα αυτών των επαφών;
