Greek Spirit
15-5-2017
Ένα από τα βασικότερα δόγματα που διδάσκεται σε όλους τους στρατιωτικούς, είτε είναι λοχίες είτε στρατηγοί, υπαγορεύει το ΄΄κάνενα κώλυμα δεν είναι είναι αποτελεσματικό χωρίς την επιτήρηση και την κάλυψη από πυρά΄΄.Με άλλα λόγια κανένα ναρκοπέδιο, ποτάμι, φράχτης κ.α δεν είναι αποτελεσματικό εμπόδιο για την προέλαση του επιτιθέμενου εχθρού εάν αφεθεί χωρίς επιτήρηση και χωρίς να καλύπτεται από πυρά των αμυνόμενων.Χωρίς την επιτήρηση και την κάλυψη από πυρά είναι θέμα χρόνου να ξεπερασθεί κάθε φυσικό ή τεχνητό εμπόδιο.
Την επαλήθευη του παραπάνω την βλέπουμε καθημερινά.Κανένα σύνορο με την Αλβανία δεν μπορεί να σταματήσει τους Αλβανούς κακοποιούς να λεηλατούν τα χωριά της Ελληνοαλβανικής μεθορίου.Όταν δεν υπάρχει επιτήρηση από την αστυνομία και τον στρατό τότε τα σύνορα από μόνα τους δεν αρκούν.Τα σύνορα είναι μια νοητή γραμμή στο έδαφος και αποτελούν σε κάθε περίπτωση προϊόν συνθηκών που επικύρωσαν στις πιο πολλές περιπτώσεις τετελεσμένα πολέμων(Λέω στις πιο πολλές περιπτώσεις διότι υπάρχουν κι αυτές όπωςτης παραχώρηση της Β. Ηπείρου στην Αλβανία χωρίς να ληφθεί υπ΄όψιν το πολεμικό τετελεσμένο).
Οι συνθήκες που όρισαν σύνορα όπως πχ αυτή της Λοζάνης αποτελούν την συνέχεια των πολεμικών επιχειρήσεων στα διπλωματικά σαλόνια .Στις διπλωματικές αυτές διεργασίες λήφθηκαν υπ όψιν οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν τόσο υπέρ των νικητών όσο κι κατά των νικημένων. Η συνθήκη της Λοζάνης υπεγράφη το 1923 εποχή κατά την οποία η Τουρκία ανήκε στο στρατόπεδο των ηττημένων του Α΄ΠΠ και έβγαινε από μια σκοτεινή περίοδο αστάθειας κατά την οποία ούτε λίγο ούτε πολύ κινδύνευσε ακόμα και να προσαρτηθεί απο την Ελλάδα της οποία ο στρατός είχε φθάσει στις παρυφές της Άγκυρας, πριν βεβαίως χάσει τον πόλεμο.
Την εποχή εκείνη οι Αγγλία και Γαλλία παρόλο που είχαν κατανικήσει την Γερμανία και τους συμμάχους της όπως η Βουλγαρία και η Τουρκία, έβγαιναν αποδυναμωμένες έχοντας χάσει οριστικά τις αποικίες τους στην.ΜΑνατολή με την συνθήκη των Σαίκς -Πικώ του 1916.Οι αγγλογάλοι προσπάθησαν να εξασφαλίσουν την επιρροή τους στις χαμένες αποικίες της Μ.Ανατολής χαράσσοντας τα σύνορα όπως τους βόλευε.Σε κάθε περίπτωση η Τουρκία θα έπρεπε να αποδυναμωθεί πλήρως διότι ήταν η μόνη δύναμη η οποία θα μπορούσε να αντιταχθεί στα σχέδια των αγγλογάλλων για την Μ Ανατολή και αυτό διότι η Τουρκία θεωρούσε ότι η περιοχή αυτή της ανήκει μετα απο την 500ετή ηγεμονία της οθωμανικής αυτοκρατοριας
Η συνθήκη της Λωζάνης αποδυνάμωνε την Τουρκία, πριμοδοτουσε σε κάποιο βαθμό την Ελλάδα και σήμανε το τέλος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Οι συνθήκες όπως και όλες οι αποφάσεις που αφορούν σε επίλυση απαιτήσεων κι διεκδικήσεων αντιμαχόμενων πλευρών δεν μπορούν να καθορίσουν με απόλυτη ακρίβεια και σαφήνεια τις μυριάδες λεπτομέρειες , τουλάχιστον με τρόπο ο οποίος θα επιτρέψει τους αντίδικους να αισθανθούν ότι είναι αδύνατον στο μέλλον να προσβάλουν την συνθήκη.Ο λόγος είναι ότι οι διυεθετησεις θεμάτων είναι κατά πολύ μεγάλο ποσοστό και προϊόν των συνθηκών που επικρατούν την συγκεκριμένη στιγμή.
Για παράδειγμα , η συνθήκη της Λοζάνης αναφέρει με ασάφεια ότι απαγορεύεται σε Ελλάδα και Τουρκία να διατηρούν ναύσταθμους στα νησια του Αιγαίου και τα παράλια αντίστοιχα και ότι απαγορεύεται να διατηρούν σοβαρές στρατιωτικές δομές, κάτι το οποίο επιδέχεται πολλών ερμηνειών. Ποιος άραγε μπορεί να καθορίσει με ακρίβεια τι είναι σοβαρή στρατιωτική υποδομή;
Η οποιαδήποτε συνθήκη είναι ένα όριο, μια οριοθέτηση συμφερόντων η οποία όπως και ένα εμπόδιο εναντίον του προελαύνοντος εχθρού δεν μπορεί να σταθεί χωρίς επιτήρηση και την κάλυψη απο πυρά .
Η χώρα δεν είναι οικόπεδο το οποίο περιφράξει κανείς και το εγκαταλείψει ήσυχος ότι δεν θα καταπατηθεί.
Η τακτική της Τουρκίας είναι εξαιρετικά απλή. Προσπαθεί να πιέσει , να εκφοβίσει για φέρει την Ελλάδα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την κατάργηση της συνθήκης της Λοζάνης.
Η Τουρκία το 1923 επίσημα αποδέχτηκε την μεγαλύτερη ήττα της από την εμφάνιση των Σελτζούκων Τούρκων, αποδέχτηκε το τέλος της ηγεμονίας της στην Μ.Ανατολή και Βαλκάνια.Κοντεύουν 100 χρόνια απο τότε και η Τουρκία έχει αναδείξει τον οθωμανικό αλυτρωτισμό ως κύριο άξονα της ύπαρξης της.
Είναι πραγματικά αλλόκοτο μια χώρα όπως η Ελλάδα η οποία πολέμησε μόλις το 1974 με την Τουρκία να προσπαθεί να καταργήσει τις Ένοπλες Δυνάμεις της τόσο σε υλικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο νοοτροπίας και συνείδησης στους Έλληνες.
Είναι περίεργοι αυτοί οι Έλληνες. Βλέπουμε ότι τα πολιτικά κόμματα , ειδικά τα αριστερά , να καταφέρονται εναντίον των σωμάτων ασφαλείας τα οποία θεωρούν τα φυτώρια του ναζισμού, του φασισμού, του ιμπεριαλισμού, της καταστολής του λαικού κινήματος αλλά όταν πέφτει ΄΄ξύλο ΄΄ στην Βουλή . όπως είδαμε σήμερα 15-5-2017, τότε οι ίδιοι αριστεροί με απόγνωση φωνάζουν ΄΄η φρουρά, που είναι η φρουρά” εννοώντας την αστυνομία που σε άλλες περιπτώσεις λοιδωρούν τουλάχιστον σε ιδιωτικές συζητήσεις.Γατί άραγε οι αριστεροί δεν φωνάζουν ΄΄ οι μονάδες αυτοπροστασίας, οι μονάδες περιδρούρησεις”; ε;
Τελικά τι θέλουμε ; Να αποφασίσουμε.Θέλουμε την διατήρηση των συνόρων μας ; Εάν ναι τότε πρέπει να αντιτάξουμε ικανές Ε.Δ. και να τις αναδείξουμε στη συνείδηση των πολιτών.Δεν θέλουμε την διατήρηση των συνόρων; τοτε μην σκούζετε όταν έρθει η ώρα για να έρθουν τα σώματα ασφαλείας να σας σώσουν.
Δεν πρόκειται κανένας , κανένας απολύτως να μας εξασφαλίσει τα σύνορα εάν εμείς δεν δίνουμε δεκάρα.
Πριν από χρόνια ήμουνα καλεσμένες σε σπίτι φίλου ο οποίος είναι πολιτικά ταγμένος τον χώρο της αριστεράς.Ο φίλος αυτός πάμπολλες φορές είχε διασαφηνίσει την άποψη του ότι δηλαδή οι Ε.Δ είναι προϊόν και θεματοφύλακας του κράτους της αστικής νομενκλατούρας και ότι η αστυνομία ένας συρφετός αντιαισθητικών και αναποτελεσματικών κρυφοχουντικών .Ήταν καλοκαίρι και καθισμένοι στο μπαλκόνι του διαμερίσματος του, το οποίο είχε θέα σε μια Αθηναϊκή λεωφόρο, γίναμε μάρτυρες διαπληκτισμού δύο οδηγών ο ένα εκ των οποίων ξυλοφόρτωσε τον άλλο.Αμέσως ο οικοδεσπότης μου φανερά ταραγμένος απο την σκληρότητα των σκηνών που εκτυλίσσονταν κάτω απο το μπαλκόνι του άρχισε να φωνάζει ΄΄ την αστυνομία, αστυνομία, αστυνομία΄΄
‘Ετσι είναι ο Έλληνας, δεν θέλει κράτος αλλά όταν έχει ανάγκη θέλει επιτόπου να σχηματιστεί κράτος και να τον εξυπηρετήσει.
Το ίδιο συμβαίνει και με την άμυνα. Δεν θέλουμε τον ΄΄αντιαισθητικό στρατό΄΄ , δεν θέλουμε τους ΄΄εξοπλισμούς΄του θανάτου΄΄ αλλά οταν το αγγούρι αγγίξει την περιπρωκτική χώρα θέλει ατάκα κι επιτόπου δέκα στρατιές να τον φυλάνε.
Δεν θέλει την εξόρυξη των κοιτασμάτων του Αιγαίου για να μην χαλάσει το τοπίο στις καλοκαιρινές διακοπές του από τις πλατφόρμες άντλησης αλλά θέλει και ανάπτυξη.
Θέλει να χορεύει αμανέδες , ακόμα κι οι άντρες, λικνίζοντας τον πισινό του αλλά δεν θέλει τους Τούρκους να εισβάλουν στο Αιγαίο.
Εν αδιαφορήσουμε για την άμυνα τότε η Τουρκία εύκολα θα προωθήσει το αίτημα της για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και την κατάργηση του δικαίωμα τος μας των 6 μιλίων.Η Τουρκία εύκολα θα ισχυρισθεί ότι ναι μεν οι συνθήκες ορίζουν έστω κατά την γνώμη της μέσες -άκρες το καθεστώς στο Αιγαίο αλλά η ίδια ως μια μεγάλη χώρα ασφυκτιά στο Αιγαίο έχοντας περιοριστεί σε ένα πολύ μικρό ποσοστό το οποίο μπορεί μεν να είναι απόρροια των συνθηκών αλλά σε κάθε περίπτωση οι συνθήκες μπορεί να εξασφαλίζουν τους νικητές αλλά δεν μπορούν να τιμωρούν επ άπειρον τους ηττημένους. Αυτό θα ισχυρισθεί η Τουρκία εάν εμεις συνεχίσουμε τον αφασιακό βίο μας.
Η Γερμανία μετά το τέλος του ΑΠΠ υποβλήθηκε σε συνθήκη με ταπεινωτικούς όρους οι οποίο οδήγησαν τους Γερμανούς σε συσσίτια το 1920 , κα΄τασταση που επιτάθηκε το 1929 όταν η Αμερική σταμάτηε την επισιτιστική και οικονομική βοήθεια προς την Γερμανία.Αποτέλεσμα αυτών ήταν η άνοδος του Χίτλερ.Αυτό θα χρησιμποιήσει η Τουρκία, το λάθος των Αμερικάνω και αγγλογάλλων που διέπραξαν με την ηττημενη Γερμαν΄΄ια του Α΄ΠΠ. Θα ισχυρισθούν ότι η εφαρμογή των συνθηκων δεν μορεί να εκμηδενίζει την οικονμική δραστηριότητα και να οδηγεί σε ασφυξία την μια πλευρά.
Μια μέρα θα μας έρθουν οι ΄΄ξένοι΄΄ και θα μας ρωτήσουν : Ρε μπαγασηδες σας δώσαμε το 1923 και 1947 ( προσάρτηση Δωδεκανήσων) όλο το Αιγαίο, ρε σεις όμως δεν σας βλέπουμε ζωηρούς, το θέλετε ; ή όχι ; Διότι η Τουρκία μας πιέζει και μπορεί νομικά να μην έχει και απόλυτο δίκιο , εθιμοτυπικά όμως δεν μπορούμε να την αφήσουμε χωρίς θάλασσα την στιγμή που εσείς τα νησιά τα έχετε μόνο για εκδρομές το καλοκαίρι και κατανάλωση καρπουζιού των θεωρητικών τηςαριστεράς που στριμώχουν του τροφαντούς πισινούς τους στις -ακατανόητα στενές και άβολες- ψάθινες καρέκλες των νησιωτικών ταβερνείων.
Η Τουρκία είναι χώρα που ούτε σε μνημόνια είναι-βγήκε το 2013-ούτε σε επιτήρηση, είναι χώρα που είναι προτεκτοράτο του Κατάρ το οποίο έχει εξαγοράσει ΟΛΗ την Βρετανική οικονομία και υποδομές, είναι χώρα που διαθέτει νεαρό πληθυσμό( βέβαια η αλήθεια είναι οι Κουρδοι γεννάνε περισσότερο απο τους Τούρκους) είναι χώρα που έχει ως καθοδηγητές τους πλούσιους Άραβες του Κόλπου οι οποίοι έχουν επιρροή στην Ασία και Δύση.
Θα έρθει η ωρα που οι Αμερικάνοι θα πρέπει να διαλέξουν εκ νέου τον συμμαχο τους στην περιοχή.Οι νέες συνθήκες απαιτούν αναθεώρηση.Τι να μας κάνουν εμάς; Τι να μας κάνουνε που είμαστε πνιγμένοι μέσα στα αντιεξουσιαστικά κόμπλεξ μας; Καθόμαστε και χαιρόμαστε για τις διώξεις των στρατιωτικών στην Τουρκία και παραβλέπουμε ότι η Τουρκία πολεμά στην Βόρεια Συρία και μάλιστα την ίδια στιγμή διαπραγματεύεται με τις ΗΠΑ .Παραβλέπουμε το τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα της Τουρκίας το οποίο αρχίζει απο τον ατομικό οπλισμό του στρατιώτη και φθάνει μέχρι τους βαλλιστικούς πυραύλους μέσου βεληνεκούς.
Όταν θα σκάνε στα κεφάλια μας ρε κομπλεξικοί ραγιάδες οι πύραυλοι τι θα φωνάζετε τότε ρε, ΄΄την φρουρά΄΄;
