Ηλεκτρονική διαμαρτυρία της Οργάνωσης CitizenGo για την υιοθέτηση των θεωριών ταυτότητας φύλου στους Ολυμπιακούς Αγώνες

H πολύ δραστήρια οργάνωση CitizenGo οργανώνει ηλεκτρονική διαμαρτυρία, που αφορά την υιοθέτηση της ιδεολογίας γένους στους επικείμενους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018 στη Νότια Κορέα.

Συγκεκριμένα, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) αποφάσισε το 2015 ότι ένας άντρας μπορεί να αγωνιστεί στη γυναικεία κατηγορία, εφόσον έχει δηλώσει γυναικείο φύλο πριν 4 τουλάχιστον χρόνια, με μόνη εξωτερική προϋπόθεση τη μειωμένη τεστοστερόνη (10 nanomoles τους τελευταίους 12 μήνες πριν τους αγώνες). Όμως με βάση τα αντρικά του χαρακτηριστικά, που δίνουν εξωτερικά την αντρική εικόνα, τα αθλητικά (δυνατότητα ανάπτυξης μυών, παρά την απουσία τεστοστερόνης, διαφορετική σκελετική δομή κλπ.) όσο και τα βιολογικά (DNA), είναι προφανές ότι τα άτομα θα πρέπει τα άτομα αυτά να χαρακτηρίζονται ως άντρες και όχι ως γυναίκες, καθώς το μεμονωμένο χαρακτηριστικό της μειωμένης τεστοστερόνης δεν είναι κρίσιμο για το χαρακτηρισμό του φύλου.

Με τις ρυθμίσεις αυτές, η ΔΟΕ σταμάτησε να απαιτεί πλέον εξωτερικά γνωρίσματα για το χαρακτηρισμό του φύλου, όπως ίσχυε μέχρι το 2015 και υιοθέτησε τη δήλωση ταυτότητας φύλου. Απλώς εισήγαγε ένα πρόσθετο χαρακτηριστικό που δεν φαίνεται εξωτερικά, το ποσοστό τεστοστερόνης, παραδεχόμενη όμως έτσι έμμεσα ότι η ελεύθερη δήλωση ταυτότητας φύλου, όπως επιθετικά απαιτεί το ομοφυλοφιλικό κίνημα να επιβάλει, οδηγεί σε κοινωνικές ανισότητες, καθώς δεν είναι δυνατό να μετέχει ένας άντρας στη γυναικεία κατηγορία απλώς και μόνο με μια δήλωση αλλαγής ταυτότητας φύλου. Οι νέες οδηγίες της ΔΟΕ εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο το 2016. Ο καθορισμός του φύλου στους αθλητικούς αγώνες και η αντιμετώπιση θεμάτων, όπως οι trans αθλητές, είναι περίπλοκο θέμα (βλ. σχετικά https://en.wikipedia.org/wiki/Sex_verification_in_sports και https://en.wikipedia.org/wiki/Transgender_people_in_sports).

Αλλά η υποχώρηση της ΔΟΕ, από τις αρχικές αυστηρές απαιτήσεις της του 2003 (χειρουργική επέμβαση, νομική αναγνώριση και ορμονοθεραπεία, όπως φαίνεται στις παραπάνω παραπομπές), ως προαπαιτούμενα αλλαγής φύλου σε αθλητικούς αγώνες, οι οποίες, παρότι είχαν κριθεί υπερβολικές, τουλάχιστον προσπαθούσαν να εξασφαλίσουν τόσο εξωτερική εικόνα όσο και ουσιαστική φυλομετάβαση, σε μία και μόνο απαίτηση το 2015 (αυτή της μειωμένης τεστοστερόνης), η οποία δεν εξασφαλίζει ούτε εξωτερική εικόνα ούτε και φυλομετάβαση, αποτελεί στην ουσία υιοθέτηση των θεωριών ταυτότητας φύλου στον αθλητισμό και αντανακλά το ίδιο θέμα που αναδείχθηκε και στη χώρα μας πρόσφατα: από την απαίτηση περί χειρουργικής επέμβασης, ως προϋπόθεση αλλαγής ταυτότητας φύλου, που απαιτείτο ως αποδεικτικό μέσο από τα δικαστήρια, ξαφνικά οι προϋποθέσεις εκμηδενίστηκαν, περιοριζόμενες σε μία απλή δήλωση, κάτι το οποίο οδηγεί σε πολλά κοινωνικά προβλήματα, που αναδεικνύονται μέρα με τη μέρα και θα πρέπει πλέον να επαναρρυθμιστούν: αθλητικές ανισότητες, περιορισμός δικαιώματος επιλογής γυναίκας γιατρού από γυναίκα ασθενή (βλ. πρόσφατη υπόθεση γυναίκας που ζήτησε γυναίκα νοσοκόμα για τεστ Παπ και της ήρθε άντρας με… γυναικείο “κοινωνικό” φύλο, http://stalagmaties.blogspot.gr/2018/01/blog-post.html) κλπ.

Ακόμα δε μεγαλύτερη θα είναι η κοινωνική αναστάτωση από τυχόν υιοθέτηση του ουδέτερου φύλου, που θα απαιτούσε αλλαγή ολόκληρου του νομικού συστήματος, κάτι το οποίο κατάλαβε και επεσήμανε και το Ανώτατο Γαλλικό Δικαστήριο, απορρίπτοντας σχετική αίτηση (https://profamilynews.wordpress.com/2017/06/14/dikastikes-aporaseis-gia-prostasia-eterofylis-oikogeneias/ -ελπίζουμε να ακολουθηθεί το ίδιο σκεπτικό και από το ελληνικό δικαστήριο, που δίκασε πρόσφατα παρόμοια υπόθεση-).

Για το λόγο αυτό, η Οργάνωση CitizenGo υποστηρίζει ότι θα πρέπει να υπάρχουν διαμαρτυρίες κάθε φορά που υιοθετούνται τέτοιες παράλογες απαιτήσεις του ομοφυλοφιλικού κινήματος, οι οποίες δυστυχώς προτείνονται τόσο από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όσο και από πολιτικούς φορείς, που δεν αντιλαμβάνονται τις συνέπειες τέτοιων προτάσεων, νομίζοντας ότι είναι θέμα υπεράσπισης μιας ευάλωτης κοινωνικής ομάδας, ενώ στην πραγματικότητα επιβάλλεται στην κοινωνία ένας νέος διαχωρισμός, που πλέον στερεί ανθρώπινα δικαιώματα από όσους δεν αποδέχονται την ομοφυλοφιλική ατζέντα.

—————