Του Θανάση Κ. Για κάποιους «διανοούμενους», καμία σημασία δεν έχουν οι νόμοι και οι αρχές του «κοινωνικού συμβολαίου»… Δηλαδή, ό,τι συνιστά τους γραφτούς και άγραφτους κανόνες, τους θεσμούς και τις σχέσεις, που θεμελιώνουν μια κοινωνία, το περιφρονούν επιδεικτικά…
Τέτοια «διανοούμενοι» έχουν γίνει μόδα στην Ελλάδα της παρακμής.
Όπως ο γνωστός «καθηγητής», που δήλωσε ότι, αν ήταν στη θέση των 17χρονων που έκαψαν τη Μόρια, κι αυτός θα… έκανε το ίδιο!
Και προέτρεψε τους ομοϊδεάτες του να διασφαλίσουν τη νομική προστασία των νεαρών εμπρηστών…
Τέτοιοι «διανοούμενοι» εξηγούν με τον καλύτερο τρόπο το τωρινό κατάντημα της κοινωνίας μας.
Δεν είναι ο μόνος βέβαια. Και τα ψέματά τους δεν έχουν τέλος:
* Στην αρχή μας έλεγαν ότι οι λαθρομετανάστες δεν ευθύνονται για τη διάδοση του κορονοϊού.
–Ύστερα αποδείχθηκε ότι η πλειονότητα όσων νοσηλεύονται στα δύο κεντρικότερα νοσοκομεία των Αθηνών είναι αλλοδαποί! (κατά κανόνα παράνομοι).
* Μετά μας έλεγαν ότι είναι δήθεν «πρόσφυγες»…
–Ύστερα αποδείχθηκε ότι δεν είναι «πρόσφυγες»! Για να φτάσουν ως εδώ (από το Αφγανιστάν) πέρασαν από αρκετές «ασφαλείς» γι’ αυτούς χώρες. Δεν πήγαν στη Σαουδική Αραβία, δεν πήγαν στα Εμιράτα, δεν πήγαν στις πλούσιες χώρες του Κόλπου, που είναι μουσουλμανικές – δηλαδή ομόδοξές τους – γιατί εκεί τους ξέρουν πολύ καλά. Ήλθαν – ή μάλλον τους έφεραν – κατευθείαν σε μας…
* Μετά μας έλεγαν ότι επρόκειτο για… «ασυνόδευτα» ανήλικα!
— Κι αποδείχθηκε ότι είναι σε ηλικία, που οι συνομήλικοί τους στην Ελλάδα ψηφίζουν!
* Μετά μας έλεγαν ότι είναι «καημένοι μετανάστες», που είμαστε τάχα, «υποχρεωμένοι» να περιθάλψουμε.
–Ύστερα βγήκε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων των Ανθρώπου, ανέτρεψε προηγούμενη του απόφαση και ομόφωνα αποφάσισε πλέον, ότι εφ’ όσον μπήκαν παράνομα από «ασφαλή» χώρα, δεν έχουν ούτε καν δικαίωμα να ζητήσουν άσυλο!
–Εδώ και «προσφυγικό προφίλ» τους αναγνωρίστηκε, και «ασυνόδευτα» ανήλικα θεωρούνται (ενώ πολιτικά είναι «ενήλικες») και πυρκαγιές βάζουν και «οφείλουμε» δήθεν να δείξουμε «κατανόηση», ώστε να πέσουν «στα μαλακά».
Άλλο τίποτε;
Τώρα μας λένε ότι, τέλος πάντων, είναι νεαροί που έχουν περάσει πολλά για να φτάσουν ως εδώ. Και… «με το δίκιο τους» έκαψαν τις εγκαταστάσεις στη Μόρια – για να εκβιάσουν να πάνε κάπου αλλού, με καλύτερες συνθήκες.
Αλλά όσους έρχονται παράνομα τους έχουμε ήδη καταγγείλει, ως χώρα, ότι είναι «εργαλειοποιημένοι» από το καθεστώς Ερντογάν, το οποίο τους χρησιμοποιεί σε επιχείρηση υβριδικού πολέμου για να πλήξει την Ελλάδα.
Δηλαδή είναι «απειλή» κατά της χώρας. Είναι «εχθροί».
Και το αποδεικνύουν πλέον με τις πράξεις τους…
(Όταν κάποιος αναγνωρίζεται ως «εχθρός» ή ως «απειλή» για μια κοινωνία, αυτό επικαλύπτει όλα τα άλλα. Δεν έχει σημασία πια, αν πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια, αν τον έδερνε ο μπαμπάς του. Αντιμετωπίζεται ως «εχθρός»…)
Αυτοί οι «εργαλειοποιημένοι», ξαφνικά παίρνουν «συγχωροχάρτι» από τον κ. «καθηγητή». Προφανώς δεν τον ενδιαφέρει ούτε ποιοι τους βάζουν να τα κάνουν, ούτε τι επιδιώκουν αυτοί που τους «καθοδηγούν», ούτε πού το πάνε, ούτε τι συνέπειες θα έχει αυτό για τους υπόλοιπους εγκλωβισμένους λαθρομετανάστες στη Λέσβο, ούτε για τους Έλληνες κατοίκους των ακριτικών νησιών μας, ούτε για την Ελλάδα ευρύτερα…
(Και οι Μαφιόζοι στις ΗΠΑ ήταν «νέα παιδιά» που πήγαν στην Αμερική από τη Νότιο Ιταλία αναζητώντας μια καλύτερη τύχη. Και διέπρεψαν στο οργανωμένο έγκλημα…)
Δεν είναι «υπερβάλλων ανθρωπισμός» εκ μέρους του κ. «καθηγητή»!
Είναι απόλυτη, τυφλή και παθιασμένη απανθρωπιά!
Τα άτομα που υπερασπίζεται ξεκίνησαν από τις χώρες τους με δική τους απόφαση. Οι ίδιοι ή οι γονείς τους…
Πλήρωσαν κυκλώματα διακινητών για να τους φέρουν ως εδώ.
Παράνομα!
Κι ύστερα εγκαταστάθηκαν εδώ. Με το έτσι θέλω.
Κι εμείς πληρώσαμε για τα έξοδα παραμονής τους.
Και στο μεταξύ «εργαλειοποιήθηκαν» από τους εχθρούς της χώρας μας για να τη βλάψουν. Κι εμείς… εξακολουθούμε να τους πληρώνουμε!
Και τώρα που δεν μπορούν να πάνε παρακάτω, καίνε τις εγκαταστάσεις που τους παρέχουμε και τη χώρα που τους φιλοξενεί, γιατί δεν θέλουν να γυρίσουν πίσω. Θέλουν να προχωρήσουν πιο πέρα. Εκεί που δεν τους θέλουν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι.
Επειδή οι ίδιοι έτσι αποφάσισαν και επειδή έτσι θέλουν κι επειδή δεν έχουν κανένα ενδοιασμό, παραβιάζουν όλους τους νόμους μας!
Κι εμείς, λέει, πρέπει να τους… προστατεύουμε και να τους αγαπάμε!
Κάποια άλλη φορά, ίσως! Σήμερα δεν θα μπορέσουμε…
Κάθε νεαρός εγκληματίας, τέτοια λέει:
–Ξέρεις γιατί έγινα ληστής ή δολοφόνος ή βιαστής ή βασανιστής;
Γιατί τράβηξα πολλά όταν ήμουν παιδί!
–Στη δίκη των βασανιστών του ΕΑΤ-ΕΣΑ μετά τη χούντα, όλοι οι ΕΣΑτζήδες κατηγορούμενοι για άγριους βασανισμούς κρατουμένων, επικαλούνταν πως είχαν περάσει οι ίδιοι πολύ «σκληρή εκπαίδευση», που τους είχε κάνει «απάνθρωπους»! Το δικαστήριο δεν το δέχθηκε αυτό ως «ελαφρυντικό».
–Σε δίκες βιαστών κατά συρροή, οι κατηγορούμενοι επικαλούνται αντίστοιχα: ότι πέρασαν δύσκολα παιδικά χρόνια, ότι υπέστησαν και οι ίδιοι «κακοποίηση» όταν ήταν ανήλικοι κλπ. Τα δικαστήρια επίσης δεν το δέχονται αυτό ως «ελαφρυντικό».
–Στην Ευρώπη, σε δίκες των Ναζί ή συνεργατών των Ναζί μετά των Πόλεμο, οι συνήγοροί τους επικαλούνταν ότι οι κατηγορούμενοι είχαν υποστεί «πλύση εγκεφάλου» και πίστευαν ότι πάλευαν για ένα «καλύτερο κόσμο». Πουθενά δεν έγιναν αποδεκτά τέτοια «ελαφρυντικά».
Το Δίκαιο αρχίζει όταν αναγνωρίζεται η προσωπική ευθύνη και το κράτος του Νόμου.
Άτομα που ό,τι κι αν κάνουν «δεν φταίνε» τα ίδια,
αλλά η «κακούργα κοινωνία», ή η «κακή συγκυρία» ή η «κακή τους τύχη»
ή «τα δύσκολα παιδικά τους χρόνια»,
ή κάτι άλλο και κάποιος άλλος, τέλος πάντων, πέρα από τους ίδιους,
δεν έχει νόημα να δικάζονται ή να καταδικάζονται ή να τιμωρούνται!
Κι αν σημασία δεν έχει τι έκανε κάποιος, αλλά αν ήταν… «ευχαριστημένος» από τη μοίρα του – λες και όταν δεν είναι ευχαριστημένος έχει δικαίωμα να κλέβει, να σκοτώνει, να πυρπολεί και να εκβιάζει – τότε δεν έχει κανένα νόημα ούτε να υπάρχουν νόμοι, ούτε να γίνονται δίκες.
Η λογική του «κ. καθηγητή» ακυρώνει ολόκληρο το κράτος Δικαίου!
Όποιος γουστάρει κάνει ό,τι θέλει κι οι υπόλοιποι τον «δικαιολογούν» για να γλιτώσουν από δαύτον!
Είναι ο καλύτερος τρόπος να διαλυθούμε ως κοινωνίες.
Είναι ο ταχύτερος δρόμος να μας κατακτήσουν επίβουλοι γείτονες, που δεν έχουν τέτοια προβλήματα κι εκμεταλλεύονται τις ανοησίες όχι των ηλιθίων «καθηγητών» μας, αλλά της κοινωνίας μας που τους ανέχεται…
Νομίζουν, αυτοί οι τύποι ότι «εμβαθύνουν» τάχα, στα αίτια της κοινωνικής παθολογίας. Αναζητώντας τα «γιατί», που οδήγησαν κάποιους – ιδιαίτερα νεαρούς – στο έγκλημα.
Δεν καταλαβαίνουν κάτι θεμελιώδες στη φιλοσοφία του Δικαίου:
Άλλο πράγμα προσπαθώ να ερμηνεύσω μιαν εγκληματική συμπεριφορά – κι άλλο πράγμα, εντελώς διαφορετικό, να τη «δικαιολογήσω»!
Κι ο Χίτλερ ήταν ανισόρροπος. Έχουν γραφτεί ατέλειωτες επιστημονικές πραγματείες για τα συμπτώματα και τα αίτια των ψυχοπαθολογικής συμπεριφοράς του. Κανείς δεν τον δικαιολόγησε γι’ αυτό…
Και οι Ναζί οπαδοί του υπήρξαν άτομα, συχνά νεαρής ηλικίας – και συχνότατα προέλευσης από λαϊκά στρώματα – που ίσως είχαν ταλαιπωρηθεί πολύ στη ζωή τους. Αλλά έγιναν γουρούνια, φέρθηκαν σαν κτήνη και κανείς δεν τους δικαιολογεί…
Άλλο πράγμα «ερμηνεύω» γιατί ένας εγκληματίας εγκληματεί, κι άλλο πράγμα «δικαιολογώ» τη συμπεριφορά του ή τον… υπερασπίζομαι κι όλα!
Ο μαρξιστής Αντόνιο Γκράμσι, στο έργο του για τους «Διανοούμενους» (αλλά και στα «Τετράδια της Φυλακής») έχει σαφώς προειδοποιήσει:
Όταν οι «οργανικοί διανοούμενοι» μιας κοινωνίας αμφισβητούν πλήρως τις βασικές συμβάσεις της, τις αρχές της, το Δίκαιό της, τότε ανοίγουν το δρόμο για τον Φασισμό!
Όταν «αποδομούνται» τα πάντα, όταν δεν υπάρχει τίποτε να πιστέψει κανείς, όταν δεν υπάρχουν θεσμοί, δεν υπάρχουν νόμοι, δεν υπάρχει Δικαιοσύνη, τότε το πλήθος αναζητά έναν «ηγέτη-πατερούλη» (ένα «Ντούτσε» ή ένα «Φύρερ») για να «σωθεί»…
Όποιος γκρεμίζει την «παλαιά τάξη πραγμάτων», χωρίς να βάζει στη θέση της νέους κώδικες, νέες αρχές, νέα αξιακά πρότυπα, νέους άγραφους κανόνες, νέους νόμους και νέους θεσμούς – δηλαδή, χωρίς νέα αποκαθιστά «νέα ηγεμονία» – φέρνει τον Μουσολίνι και τον κοινωνικό όλεθρο.
Ο κ. «καθηγητής», είναι δυστυχώς ο προπομπός ενός έρποντος φασισμού!
Είναι και άτυπος προστάτης των «εργαλείων» του Ερντογάν – δηλαδή ενός τυράννου που ανοικτά μας απειλεί.
ΥΓ. Εκείνος λέει την άποψή του.
Κι εμείς έχουμε κάθε δικαίωμα να τον κρίνουμε.
Όχι απλώς τη γνώμη του. Αλλά και τη στάση του. Και το ρόλο που παίζει.
Απροσχημάτιστα πια…
