Θεόφιλος Θεόφοβος : Ο Προσωπικός αριθμός αυτής της εποχής

Ενότητα 1: Εισαγωγή

Από τα μαθητικά μου χρόνια άκουγα τους συμμαθητές μου να ακούνε το τραγούδι των Iron Maiden, “The number of the beast”. Προφανώς το είχανε πάρει από την Αποκάλυψη για την οποία μας υπενθύμιζε ο Θεολόγος μας ότι μίλαγε για τη γνωστή ιστορία του Αντιχρίστου πως θα σημαδέψει τους ανθρώπους επι γης εκτός των Χριστιανών.

Μια τρομακτική ιστορία, που η υπερβολή της μας φάνταζε σαν παιδιά παραμύθι όπως ο Γκοτζίλα ή μια εισβολή εξωγήινων. Επίσης ακουγότανε η ιστορία για το Ηλεκτρονικό φακέλωμα που γίνεται σε έναν υπερυπολογιστή στις Βρυξέλες . Πιο πιστευτό αυτό.

Δείτε εδώ για το όνομα του υπερυπολογιστή https://www.facebook.com/tseros691/posts/pfbid0jsC2KYU5B1B4iHTcmtQvfQyHqtsn7FwjtGEcjFx5mgS72dPknmRxDENndUu6bPEPl

Αλλά η μεταφυσική διάστασή ήταν οι μεθοδεύσεις του διαβόλου για να πάρει τον κόσμο να του κάνει παρέα στην τελευταία του κατοικία. Δε ζούμε σε αυτήν την εποχή. Μεγαλώνωντας είδα το κοινωνικό κράτος να
εξαφανίζεται, είδα τους ανθρώπους να γίνονται πιο αναιδείς. Είδα τους πολέμους να πολλαπλασιάζονται.

Είδα το κάθε χτες να είναι καλύτερο από το σήμερα. Η βασική μου ερώτηση ήταν το γιατί; Λογικό δεν είναι;
Η μεταφυσική εξήγηση του Χριστιανισμού δεν με κάλυπτε και έτσι στράφηκα στην Μαρξιστική ερμηνεία της ιστορίας για να δω πιο λεπτομερώς πως υολοποιείται στην πράξη η μεταφυσική εξήγηση. Και πάλι πίσω
στον Χριστιανισμό αφού απέκτησα μια καλύτερη εικόνα και για να συνδέσω τις τελείες με τις πληροφορίες που απέκτησα. Βλέπω στη σημερινή εποχή να υλοποιείται μια πρωτοφανής επίθεση στις λαΙκές μάζες
αλλά και μια απάθεια σε γενικές γραμμές ή ησυχία που δεν εξηγούνται. Πολλές πτυχές του θέματος έχουνε αναλυθεία διεξοδικά από ιερωμένους αλλά και λαϊκούς, με τελικό συμπέρασμα το ΟΧΙ. Το ΟΧΙ ίσως σε κάποιους να φαίνεται αυθαίρετο ή προϊόν θρησκοληψίας. Σε αυτό το δοκίμιο θα επιχειρήσω να δώσω τις δυο κυρίαρχες ερμηνείες του φαινομένου. Την Μαρξιστική σκοπιά αλλά και την Χριστιανική Ορθοδοξη
πλευρά δείχνοντας ότι οι δυο απόψεις ταυτίζονται. Και με σκοπό να δείξω μέσα από αυτή τη σύνθεση την αλήθεια πίσω από αυτόν τον προσωπικό αριθμό (αλλά και τον επόμενο σε 50 περίπου χρόνια), τους ένοχους αλλά και κάτι άλλο. Προσδεθείτε. Κάθε τέτοια ανάλυση ξεκινάει με …..

Ενότητα 2: Μια σύντομη ιστορική αναδρομή

Δε θα πάμε πολύ μακρυά. Ούτε εκατό χρόνια, Δε θα σας κουράσω με τον Σέλευκο, το Δέκιο το Ναβουχοδονόσορα. 1η Σεπτεμβρίου του 1939. Επίσημα η πρώτη μέρα του Β’ ΠΠ. Το κλασσικό παραμύθι αρχίζει ως εξής οι Γερμανοί τυφλωμένοι από τη μανία τους επειδή χάσανε στον Α’ΠΠ, βρήκανε ένα ηγέτη στο πρόσωπο του Χίτλερ. Κάνανε λάθος, τους έμπλεξε σε πόλεμο, χάσανε και οι καλοί νικήσανε. Ζήσανε οι Σύμμαχοι καλά και εμείς καλύτερα.

Δεν είναι ψέμα, αλλά ένα μικρό μέρος της αλήθειας. Τόσο μικρό ώστε να μην κινδυνέψουν οι ένοχοι .. πέραν του Χίτλερ. Το Εβραιοσιωνιστικό λόμπι που ηγείτο του Καπιταλιστικού κινήματος ήθελε παλιότερα με κάθε τρόπο την καταστροφή της Ορθόδοξης Ρωσίας. Του αντίπαλου ιδεολογικού άξονα. Με τη μετάβαση στον Κομμουνισμό η Ρωσία (ίσως όπως λένε κάποιοι βάλανε το χέρι τους και το σχέδιο οπισθοκρότησε) ο Καπιταλισμός απέκτησε έναν ακόμη χειρότερο εχθρό. Η Ρωσία από μια φεουδαρχική ορθόδοξη χώρα, έγινε ο χειρότερος εφιάλτης αυτών των σκοτεινών δυνάμεων. Και ψάχνανε κάποιον αρκετά τρελλό να τα τους βγάλει το φίδι από την τρύπα. Το αποτέλεσμα ήταν ο Χίτλερ.

Και οι χρήσιμοι ηλίθιοι οι Γερμανοί που θέλανε τη ρεβάνς. Ορμώμενοι από την πρωτεύουσά τους το Λονδίνο και τα περιφερειακά κέντρα τους, πετύχανε να γίνει ισχυρός με την προϋπόθεση, να εξαλείψει τον
κομμουνιστικό κινδυνο εντός και τον κομμουνιστικό (τους) κίνδυνο εκτός. Όπως είδαμε όλοι, το σχέδιο προχώραγε κανονικά με τις άγριες διώξεις των κομμουνιστών μέσα στη Γερμανία. Στην πορεία ο Χίτλερ
κατάλαβε ότι ήταν αναλώσιμος. Και ότι με τον πόλεμο με την Ρωσία απλά θα καταστρεφόταν. Οπότε κινήθηκε να εξαλείψει τον εσωτερικό εχθρό, τους Εβραίους και έκλεισε συμφωνία με τους Ρώσους. Μέχρι εδώ καλά. Στην πορεία όμως επιτέθηκε σε όλους καταλαβαίνοντας ότι απειλούταν από παντού. Εσωτερικά το αφήγημά του έπρεπε να είναι συνεκτικό για να μην πέσει, επίθεση στους Κομμουνιστές. Εξωτερικά οι Εβραίοι θα τον εκδικούντας, επίθεση στους Συμμάχους.

Καταλάβαινε ότι καμιά συμφωνία δεν θα τον έσωζε. Το αποτέλεσμα ήταν οι Καπιταλιστές να τραβηχτούν σε έναν πόλεμο που με νύχια και με δόντια απεύχονταν, το ίδιο και οι Κομμουνιστές (και που δεν φταίγανε).
Οι Κομμουνιστές πληρώσανε την μη ιδεολογική καθαρότητά τους, οι Καπιταλιστές πληρώσανε την ιδεολογική τους καθαρότητα.

Η Ευρώπη βρέθηκε σε συντρίμια. Οι Κομμουνιστές νικήσανε, οι Σύμμαχοι είπανε ότι νικήσανε. Στην ουσία έπρεπε να κρύψουν την ενοχή τους και να ανακόψουν τον Κομμουνιστικό κίνδυνο που έγινε χειρότερος.

Η Αμερική είχε τις λιγότερες απώλειες. Οπότε το λόμπι για να ανακόψει τον κομμουνιστικό κίνδυνο κατέληξε στον εξής συμβιβασμό. Οι Αμερικανοί θα κάνανε τον μιλιταριστικό μπράβο.
Οι άλλοι αντί να ρίξουν χρήματα σε μιλιταριστικές δομές θα τα ρίχνανε σε κοινωνικό κράτος και θα κρύβανε τους Ναζί που μείνανε πιστοί στο σχέδιο αλλά προδόθηκαν από τον Χίτλερ.

Οπότε ο κόσμος θα ξεγελιότανε ότι κάτι άλλαζε και ότι δεν χρειάζονται ξεσηκωμοί, άσε που ο καναπές είναι άνετος. Θα καλύπτανε τους ενόχους που απλά κάνανε “αυτό που έπρεπε” και επειδή δουλέψανε καλά θα μπαίνανε σε θέσεις στη εκείνη ΝτΠ του Καπιταλισμού. Όλοι όμως ξέρουμε ότι ο ατιμώρητος ένοχος, όσο δεν τιμωρείται αποθρασύνεται.

Σε όλα αυτά τα χρόνια που ακολούθησαν, ο Καπιταλισμός ξαναστήθηκε χειρότερος και πιο αποθρασυμμένος. Οι Αμερικανοί τρέχανε, σαν σωστός μπράβος, να σβήσουνε τις Κομμουνιστικές φωτιές, είτε με φόνους αντιφρονούντων, είτε με εμφύλιους, είτε με εκβιασμόυς ή χρηματισμούς και είτε με επιθετικούς πολέμους. Ενίοτε και κατά των μουσουλμάνων που απειλούσαν τα κέρδη του άλλου κέντρου του Καπιταλισμού. Το Ισραήλ.

Εν τω μεταξύ, το λόμπι που προστάτευε, τους ανάλωνε από μέσα. Το σύστημα αυτό με την νεοαποικιοκρατία, βρήκε πιο φτηνό εργατικό δυναμικό και πήρε σιγά σιγά το 70 και το 80 τη βιομηχανία από την Αμερική. Με άλλα λόγια ανάλωνε τον προστάτη του αλλά και όσους χρηματίστηκαν από αυτό στα νέα προτεκτοράτα. Γιατί αυτό το σύστημα είναι απάνθρωπο και δε γνωρίζει σχέσεις ανθρώπινες ή δικαιοσύνης ή ευγνωμοσύνης. Κοιτάει την πάρτη του. Θα επανέλθουμε σε αυτό το θέμα σε επόμενη ενότητα. Αλλά έκανε ένα λάθος, στην Κομμουνιστική Κίνα. Η κομμουνιστική Κίνα, εχθρός τότε της ΕΣΣΔ, πρόσφερε φτηνό εργατικό δυναμικό στο Σύστημα με ανταπόδωση σε χρήματα και τεχνολογία. Το Σύστημα, είδε φως και μπήκε. Η ΕΣΣΔ έπεσε και η Ρωσία δεν τους καλοδέχτηκε ξέροντας τι είναι και κοιτώντας πίσω στο ένδοξο παρελθόν της.
Είχανε μικρή εισχώρηση. Αλλά δεν τους ένοιαζε. Τα λεφτά ήταν στην Κίνα. Αλλά λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο. Οι Κινέζοι δουλεύοντας πατριωτικά και κομμουνιστικά, τους κλεψανε την τεχνολογία.
Στη δε Ευρώπη ξηλώσανε με εκδικητική μανία το Κράτος πρόνοιας που υποχρεώθηκαν να στήσουν. Ερχόμαστε στις μέρες μας.

Η Αμερική είναι μια αυτοκρατορία σε πτώση μαχαιρωμένη πισώπλατα από τα Καπιταλιστικά συμφέροντα και με Προέδρους που προσπαθούν να καλύψουν τους σπόνσορές τους.

Η Κίνα διώχνει τις εταιρίες της Δύσης αφού πήρε ότι ήθελε.

H Δύση είναι νεκρή τεχνολογικά από το outsourcing και χρεωκοπημένη από τους πολέμους στους οποίους μπλέχτηκε.

Η Δύση καταρρέει κάτω από το βάρος της παραφροσύνης του μοντέρνου Κεφαλαίου (combo Καπιταλισμός/Νεοφεουδαρχία με μπροστάρη τον Καπιταλισμό) που υπηρετεί.
Έχουν ένα νέο ανταγωνιστή, τους BRICS, και η Ρωσία γύρισε από τους νεκρούς για να τους δαγκώσει.

Ενότητα 3: To Σύστημα στον καναπέ του ψυχολόγου

Αν και το Κεφάλαιο κονομάει κρύβοντας τη δυσωδία του πίσω από τα ΜΜΕ που ήτανε για αυτούς μια νέα αγορά αλλα και η Καθεστωτική Τηλεόραση της Νέας Τάξης τους, όπως είδαμε ανησυχεί.

Η αναμενόμενη κατάρρευση της Αμερικής που θα τους συμπαρασύρει, η ανάδυση των BRICS, οι πυρηνικές φιλοδοξίες του Ιράν και η παντόφλα από τις νεοαποικίες που σιγά σιγά τρώει το έχουνε φέρει σε απόγνωση.
Η απόγνωση του Συστήματος είναι απόρροια της φύσης του. Δεν τους έφταιγε άλλος πέρα από τον εαυτό τους. Η ταξική μάχη όμως δεν είναι η σφοδρή που προέβλεψε ο Μάρξ. Υπάρχει πολλή ησυχία.

Την απάντηση θα μας τη δώσει η μοντέρνα Ψυχολογία. Τα τελευταία χρόνια ο χώρος της Ψυχολογίας έχει περάσει αρκετές επαναστάσεις (ο Ψυχολόγος της γειτονιάς συνήθως έχει μείνει στον εφηβικό αυνανισμό και τη επιρροή των γονιών). Έχει υιοθετήσει τη Στατιστική Ανάλυση, έχει περισσότερα δεδομένα και διασυνδέσεις με άλλες επιστήμες. Πέρα από όλα τα κατορθώματά της, ένα είναι αδιαμφισβήτητα αποφασιστική νίκη.

Η μοντέρνα ψυχολογία σε αντίθεση με τον Μαρξισμό που θεωρεί την πάλη των δυο τάξεων, την πληγή της κοινωνίας, ή τη διφορούμενη προσέγγιση της πάλης των καλών/κακών του μη συνειδητοποιημένου Χριστιανισμού έχει ανακαλύψει τη διαίρεση της κοινωνίας σε 3 είδη προσωπικότητας. Τους νάρκισσους, τους enablers/flying monkeys και τους υπόλοιπους. Δε θα μείνω πολύ σε αυτό.

Υπάρχει για λεπτομέρειες η Δρ Ραμάνι (αμερικάνικο κανάλι στο YT), και η Θέκλα Πετρίδου με την σαπουνόπερα σε κάποιο βαθμό εκπομπής τους (ελληνικό κανάλι στο YT).
Σας προτείνω να τα δείτε, ειδικά της Ραμάνι που είναι πολύ ανώτερο.

Δεν ξέρουμε ακριβώς το ρόλο της γενετικής. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι οι νάρκισσοι είναι διαταρραχές προσωπικότητας και όχι ασθένεις όπως οι διαταρραχές διάθεσης ή οι ψυχωσικές διαταρραχές.
Μάλιστα η διαίρεση αυτή σε τρεις κλάσεις είναι αποτέλεσμα ΕΛΕΥθΕΡΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ. Οι νάρκισσοι είναι σχεδόν αδύνατον να ξαναγυρίσουν σε κάποια από τις άλλες καταστάσεις άπαξ και περάσουν το κατώφλι.

Είναι αυτό που λέει η λέξη, ειδωλολάτρες του εαυτού τους. Για αυτόυς οι άνθρωποι είναι εκμεταλλεύσιμοι και αναλώσιμοι. Οι περιπτώσεις Πισπιρίγκου, Χίτλερ, Μπάμπη Αναγνωστόπουλου είναι οι textbook περιπτώσεις νάρκισσου. Οι enablers είναι περί του νάρκισσου σαν αυλικοί και ορντινάτσες του, με διφορούμενη στην καλύτερη περίπτωση ηθική. Αυτοί ειδωλοποιούν τον νάρκισσο αλλά επειδή δεν έχουνε διαταραχθεί (πλήρως;;;) φαίνονται πιο “συζητήσιμοι”.

Οι δυο αυτές κατηγορίες μοιάζουν πολύ με το ζωικό βασίλειο, όπου τα ζώα που στηρίζουν τον αρχηγό της αγέλης αλλά και τον επιβουλεύονται. Χωρίς συναισθηματισμούς.

Η προσωπική μου ερμηνεία είναι, ότι η ταξική πάλη βασίζεται ακριβώς στις 2 κατηγορίες αυτές με την τρίτη περίπτωση ανθρώπου να είναι παγιδευμένη στους “ριγμένους” δίνοντας κάποιες φορές μαζί με τoυς ριγμένους μάχη επιβίωσης, αμφισβητώντας όμως την έκβαση και κατακρίνοντας τα άλλα δυο είδη.

Το Σύστημα είναι κάτι πολύ γενικότερο από το Κεφάλαιο, την πολιτική πρόταση των διαταρραγμένων κερδισμένων νάρκισσων. Γιατί από αυτες τις δυο δεξαμενές η άρχουσα τάξη αντλεί τους αρχηγούς
και τους υπαλλήλους της, και το κατακάθι που πετιέται είναι πάλι από αυτές τις δυο δεξαμενές συν τους κανονικούς. Σε καμία όμως περίπτωση δεν είναι βιολογική μοίρα. Η σκληρότητα της άρχουσας τάξης προέρχεται από τα διαταρραγμένα άτομα που την απαρτίζουν αλλά και των enablers που έχουν μια θρησκοληψία. Από την άλλη πλευρά οι “ριγμένοι” νάρκισσοι ή flying monkeys έχουν τις δικές τους παρόμοιες δομές στη δικιά τους τάξη.

Πάντα σκοπός των νάρκισσών είναι να αντικαταστήσουν τους άρχοντες, σαν πιο ικανοί και συμπαρασύροντας τη δικιά τους αυλή ή επαναχρησιμοπιώντας μια άλλη στημένη.

Η ταξική διαστρωμάτωση, μεταξύ αυτών των δύο κατηγοριών, είναι ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. Αλλά πάντα εχθρός τους είναι οι κανονικοί, γιατί για το νάρκισο είναι μισητοί που δεν τον λατρεύουν, για τον enabler είναι
μισητοί γιατί δεν λατρεύουν τον νάρκισο. Και οι δυο τους μισούν ή δεν γουστάρουν το τρίτο “είδος” γιατί τους κάνει να νιώθουν μη κανονικοί.

Αυτή είναι η ανατομία της ταξικής πάλης αλλά και του κόσμου μας. Κάτι που αποκάλυψε η σύγχρονή Ψυχολογία.

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝΕ ΟΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΗΔΗ:

«Γνωρίζω καλά τά ἔργα σου, ὅτι δηλαδή οὔτε ψυχρός εἶσαι εἰς τήν πίστιν καί τόν ζῆλον, οὔτε ζεστός καί θερμός.
Εἴθε νά ἤσουν ἤ ψυχρός, διότι τότε θά ὑπῆρχε μεγαλυτέρα ἐλπίς νά μετανοήσῃς κάποτε καί νά γίνῃς ζηλωτής· ἤ νά ἤσουν θερμός καί ζεστός.
Ἔτσι, ἐπειδή εἶσαι χλιαρός καί δέν εἶσαι οὔτε ζεστός οὔτε ψυχός, θά σέ ξεράσω ἀπό τό στόμα μου»

Τρεις κατηγορίες, Bingo????

Το γιατί η ταξική πάλη δεν τελείωσε ποτέ είναι απλό. Οι “ριγμένοι” μη κανονικοί θέλουνε τη διαίρεση γιατί κάποια μέρα μπορεί να γυρίσει ο τροχός. Μια κοινωνία ισότητας τους εξαλείφει την προπτική να γίνουνε άρχουσα τάξη.

Με πιάνεις;;;

Ενότητα 4: Το Κεφάλαιο παίζει τα ρέστα του.

Marx: “A system dies when it takes all of its forms”. Το μότο και η πραξη της άρχουσας τάξης. Γνωστό και ως η ευελιξία του νάρκισου. Gaslighting & Lovebombing.

Σαν ξεκάθαρα ναρκισιστικό σύστημα η άρχουσα τάξη, έκοψε, όπως θα έλεγε ένας ψυχολόγος, την πρόσβασή μας σε ό,τι θα μπορούσε να μας σώσει

1. Στην πληροφορία
2. Στην ύπαιθρο
3. Στο κοινωνικό κράτος
4. Στη διεθνή αλληλεγγύη με άλλους λαούς (δεν έίμαι διεθνιστής)
5. Στην κοινωνική συνοχή
6. Στη θρησκεία

Το αποτέλεσμα αυτού είναι με μια χρεωκοπημένη οικονομία, ένας κατακερματισμένος λαός, πρεζόνια στις πρέζες του Κεφαλαίου, παραπληροφορημένος, και να πρέπει για άλλη μια φορά να επωμιστεί το κόστος των συνεπειών των επιλογών της άρχουσας ταξης την οποία όμως αυτός κάλυπτε.

Συνέπειες όπως

Η άσχημη επειδείνωση μιας φυσιολογικής κλιματικής αλλαγής
Η κατασπατάληση πόρων
Η θανάτωση ανθρώπων από πείνα και ανέχεια
Ο πόλεμος
Η αμορφωσιά και αναξιοπρέπεια

Επαληθεύεται η προηγούμενη ψυχολογική ανάλυση. Με τελικούς αθώους και χαμένους το τρίτο είδος. Βέβαια οι υλικές ανάγκες της εργατικής τάξης (θα χρησιμοποιήσω αυτόν τον όρο παρά την ανεργία) είναι πάγιες, κάτι για το οποίο το οι έχοντες (3% στην Αμερικανική κοινωνία πάνω κάτω) δε δίνουνε δεκάρα. Η επιβίωση της μειοψηφίας είναι Uber Alles.

Και πως σκέφτονται να το κάνουν αυτό; Φοβόμενοι τη διαρροή σε / συνεργασία με μη φίλιες δυνάμεις σαν προσπάθεια επιβίωσης, την αντίθεση του λαού όταν βρεθεί στο γραφείο καταταγής, ή τα μακελέματα στη Γάζα, ή καταστάσεις τύπου Αμερικής επί Βιετνάμ άρχισαν να καταστρώνουν σχέδια. Πρώτα ύπουλα αρχίσανε με τις ιδιωτικοποιήσεις, το δημόσιο (ο λαός) είναι εχθρός τους.

Η πρώτη ενορχηστρωμένη προσπάθεια ήταν η βίαιαη μετάβαση στο κράτος ψηφιακός μπάτσος μέσω της μπολιοχούντας. Για αυτούς και το να ψοφήσει η πλέμπα από τα βρωμόνερα που τρυπιόνταν άξιζε τον κόπο αφού θα εξασφαλίζονταν.
Χώρια που οι πεθαμένοι δεν επαναστατούν. Τους έκοψε τη φόρα η Ρωσία, αποσπάστηκαν.

Αλλά η μητέρα όλων των αιτιών που φέρνουνε με πρωτοφανή μανία αυτή τη στιγμή τη μετάβαση στον ψηφιακό μπάτσο είναι η διάλυση των τελευταίων ψηγμάτων κοινωνικού κράτους ώστε να γίνει ένα μέγα εξοπλιστικό πρόγραμμα που αναβαλλόταν λόγω των “κακών Κομμουνιστών” από το 1945. Και γιατί το λέω αυτό, πέρα από την οικονομική ανάλυση έχουμε και μια άλλη πηγή

Ο Άγιος Παϊσιος είπε για τις ταυτότητες που δεν θα προλάβουν οι πολλοί να πάρουν, σε συνδυασμό με

ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ: «Θα σας επιβάλλουν μεγάλο και δυσβάστακτο φόρο, αλλά ΔΕΝ θα προφθάσουν»!

Το βλέπετε; Όλα εξηγούνται.

Θα μπορούσανε να προχωρήσουνε με τον μπάτσο της διπλανής πόρτας όπως παλιά, όπου η social desirability ήταν η δίοδος για τις επιταγές του Κεφαλαίου.
Μεγάλες θυσίες (των άλλων) και μεγάλες φουρτούνες δε θέλουνε μεγάλα ρίσκα. Οπότε κάνανε αυτήν την τεχνολογική επιλογή.

Τόσο απλό. Για το δικό τους μυαλό.

Ενότητα 6: Ψυχρός απολογισμός της επιλογής σου

Τι σήμαινε και σημαίνει να πας με τα νερά τους, να αποδεχτείς τον ψηφιακό μπάτσο. Πάμε να το κάνουμε λιανά, 1 και 1 κάνει 2. Ματεριαλιστικά και ιδεαλιστικά.

Ματεριαλιστικά

Δεν ξέρεις ακριβώς τι χάνεις και τι κερδίζεις. Έχεις μια εικόνα βέβαια. Αυτό που δεν ξέρεις είναι η πιθανότητα να κερδίσεις. Σου είπανε ποτέ ότι η Αμερική είναι καμμένο χαρτί; Άρα είσαι στο σκοτάδι.

Σε βιάζουνε ή βιάζουνε το παιδί σου, πας να διαματυρηθείς, τσουφ!!!

Πας να διαδηλώσεις, τσουφ!!!

Δε συμφωνείς με τη φορολογία ή τις νέες προσαυξήσεις. Δεν χρειάζονται να σου ζητήσουν το λόγο. Τραβάνε για σένα από το λογαριασμό σου.

Σε μπλέκουν σε ΠΠ, δε συμφωνείς; Τσουφ!!!

Δε δέχεσαι την μπολιοθανασία; Τσουφ!!!

Δεν υπογράφεις στην ευθανασία σου/πατέρα σου/παιδιού σου που θέλει περίθαλψη και την έχουνε εξαχνώσει; Τσουφ!!!

Δένεσαι με τις συνέπειες των πράξεών τους

Απορρίπτεις άλλες πιο πρόσφορες εναλλακτικές βλέποντας το εγγύς κέρδος

Ιδεαλιστικά (άμα δεν πιστεύεις στη φυσική δικαιοσύνη, τη Θεία Δίκη ή το Κάρμα, τράβα στον επίλογο)

Με το που αποδέχεσαι τον ψηφιακό μπάτσο από αυτούς γίνεσαι συνένοχος στα εγκληματά τους και τα αποκρύπτεις

Πετάς στα σκουπίδια το δώρο της ελεύθερης επιλογής

Παρακους το Θεό που οου είπε να μην το πάρεις

Δίνεις το κακό παράδειγμα

Γίνεσαι γρανάζι στη μηχανή τους ανεπιστρεπτί

Γίνεσαι μέρος της Αυτού Μπατσοσύνης

Λες ναι στον σκοταδισμό και την οπισθοδρόμηση του Κεφαλαίου που εξατμίζει την πρόοδο, την πρόνοια και την υγεία, σκοτώνοντας εκατομμύρια

Άρα άμα σκύψεις χάθηκες από όλες τις πλευρές. Λέγοντας όχι, έχεις μια μικρή πιθανότητα. Άμα πεις ναι, και πιστέψεις στο παραμύθι τους, είσαι τελειωμένος.
Στο κάτω κάτω δεκάρα δε δίνουνε για σένα. Κανένας εγωισμός ή αλλαζονεία δε θα σε σώσει.

Ενότητα 5: Επίλογος δοκιμίου, πρόλογος των εσχάτων χρόνων

Εξέθεσα την παρούσα κατάσταση και σου έδειξα πως από την πλευρά της Ματεριλιστικής διαλεκτικής αλλά και της Ιδεαλιστικής διαλεκτικής, πρέπει να ανακοπεί η μετάβαση την Ψηφιακή Χούντα.
Σου εξήγησα το πώς και το γιατί για να μην εμπλακείς σε θρησκοληπτικές απόψεις μη συνειδητοποιημένων Χριστιανών και να μην ξεγελαστείς από τη σιωπή των (αχ)αμνών. Ελπίζω να σε πληροφόρησα.

Οι προφητείες μιλάνε για τρεις επελάσεις του Ψηφιακού Μπάτσου, με αυξανόμενη σκληρότητα στις οποίες πρέπει να απαντήσουμε με αυξανόμενη αποφασιστικότητα. Δεν είναι κατάρα από το Χριστό
αλλά είναι ο βόθρος των παρανοϊκών επιλογών του Κεφαλαίου (Καπιταλισμός, Φεουδαρχία, Βασιλεία) και το προσκύνημα του Συστήματος. Μπορούμε να αρνηθούμε, Θα αρνηθούμε;
Οι μπάτσοι ό,τι και να επιλέξουμε θα γίνουνε στάχτη. Απλά παίζεται η προσωπική ανθρώπινη διάσταση.

Κάνω μια τολμηρή πρόβλεψη, δεν είμαι προφήτης. Σε 75-80 χρόνια θα είμαστε παρελθόν. Αυτό κατάλαβα από τις προφητείες. Πώς θες να πάς;

Με το κεφάλι ψηλά ή σα γουρούνι που σκούζει;

Θεόφιλος Θεόφοβος