Η Ελληνική Επανάσταση του 1821, ήταν η ένοπλη εξέ γερση των επαναστατημένων 3 εκατομμυρίων Ελλήνων εναντίον 24 εκατομμυρίων Τούρκων. Ήταν για τους προπάτορές μας μυσταγωγία αγαθής αλλοίωσης, που τους μεταμόρφωσε από ανθρωπάκια σε πρωταγωνιστές αυτοθυσίας. Σε ήρωες! Τους πήρε από τον κόσμο της χαμοζωής του ραγιά και τους ανέβασε πολύ ψηλά σε μια άλλη σφαίρα!
Αξιοπρόσεκτα είναι τα λόγια στο <<προίμιο Συντάγμα τος, της Επιδαύρου 1822>>”Το Ελληνικό Έθνος, το υπό την φρικώδη Οθωμανική δυναστεία, μη δυνάμενον να φέρει τον βαρύτατον και απαραδειγμάτι στον ζυγό της τυραννίας και αποσείσαν αυτόν με μεγάλας θυσίας κηρύττει σήμερον δια των νομίμων παραστατών του, εις Εθνική συνηγμένην Συνέλευσιν ενώπιον Θεού και ανθρώπων την πολιτικήν αυτού ύπαρξιν και Ανεξαρ τησίαν”.
Εμείς οι Έλληνες έχουμε διπλό εορτασμό την 25η Μαρτίου, γιατί γιορτάζει η Παναγία, γιορτάζει και η πατρίδα! Γιορτάζουμε τα ελευθέρια της πίστεως και της πατρίδας Γιορτάζουμε το Χαίρε της Παρθένου, το Χαίρε του Αρχαγγέλου, αλλά και το Χαίρε της Ελευθερίας μας που βγήκε από τα κόκαλα των Ελλήνων τα ιερά. Ας είναι η μνήμη τους αιώ νια και ας έχουμε την ευχή τους στις δύσκολες εποχές που ζούμε, πρώτα του Χριστού, της Παναγίας και όλων των Αγίων και Οσίων! Να τιμήσουμε όλοι παν εθνικά και εμείς με το βίο μας και τις πράξεις μας όλους εκείνους τους μεγάλους και αθάνατους νεκρούς(τουλάχιστον 800 χιλιάδες) και να καταστώμεν άξιοι της πατρίδας και της εκκλησίας. Να παραδώσουμε στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας που έρχονται, ατόφια και καθαρή την πίστη, τη πατρίδα και τη Ρωμιοσύνη! Να κάνουμε στα σπίτια μας προσκυνητάρια και να υμνούμε καθημερινά τον Ύψιστο που μας αξίωσε να ελευθερωθούμε και να μας προστατέψει ειδικά σήμερα από τους ανέμους και τις θύελλες του πολέμου, που πλησιάζει στη γειτονιά μας και την ανομία της Ν.Τ.Π. που μας απειλεί άμεσα!
Ο Κολοκοτρώνης στην ομιλία του στη Πνύκα, μπροστά στους νέους με λόγια μεστά είχε αναφέρει: “Η επανάσταση η εδική μας δεν ομοιάζει με καμίαν απ΄όσες γίνονται εις την Ευρώπην. Οι επαναστάσεις της Ευρώπης εναντίον των διοικήσεων των, είναι εμφύλιος πόλεμος. Ο δικός μας πόλεμος ήταν ο πλέον δίκαιος, ήταν έθνος με έθνος”.
Όπως επίσης σχολιάζοντας την ανάμειξη των ξένων δυνάμεων, των ξενοφερμένων, της μπόχας και της καμαρίλας της Ευρώπης στην ιερή υπόθεση της ανεξαρτησίας της πατρίδας μας, στο λόγο του στην Πνύκα συμπλήρωσε: <<Ήρθαν και μερικοί και ηθέλησαν να γένουν μπαρμπέρηδες εις του κασίδη το κεφάλι. Μας πονούσε το μπαρ μέρισμά τους….Από τότε ήρχισεν η διχόνοια και εχάθη η πρώτη προθυμία η ομόνοια και η συνεργασία>>. Για να συμπληρώσει ο Δημήτριος Υψηλάντης σχολιάζοντας τον ρόλο των ξένων και τις δυσκολίες της επανάστασης, με τους ηρωϊσμούς, τις διχόνοιες και τις απογοητεύσεις. <<Έ χουμε πάρα πολύ ακριβά αγορασμένη την ελευθερία μας, ώστε να μην την αφήσουμε να σκλαβωθεί χειρότερα>>.
Με τι μεστά και σοφά λόγια διεκτραγωδεί ο Σεφέρης τη “προδομένη επανάσταση”. <<Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτα δεν είναι πιο πικρό>>! Συνεχίζοντας: Δεν ξέρω τι είναι ο ελληνικός ελληνισμός. Ξέρω τι τον ξεχωρίζει από τον ευρωπαϊκό πολιτισμό……>>!
Στο έργο του, Αιδώς Αργείοι…>> απευθύνεται στο Μακρυγιάννη λέγοντας: ”Μακρυγιάννη, οι πληγές σου από τα βόλια τρέχουν αίματα κι όμπυο ολοζωής, μα τώρα διπλο τρέχουνε, Πατέρα, της ψυχής σου οι πληγές από ντροπή”.
Ως Νεοέλληνες που γιορτάζουμε σήμερα συμμετέχοντας ολόψυχα στο κοινωνικό και εθνικό αυτό γεγονός του μεγάλου αυτού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του λαού μας που τότε πίστεψε στην εθνική ανεξαρτησία. Αλλά και πάντα να έχουμε κατά νου μας τις κινητήριες κείνες λαϊκές δυνάμεις, τους πρωτεργάτες, τους μάρτυρες και τον λαό σήμερα που θα συνεχίσει ν΄αγωνίζεται μέχρι τη τελική δικαίωσή τους!
Πολλά τα διλήμματα που μπήκαν τότε μετά την επικράτηση της επανάστασης:
– Ν΄ανήκουμε στη Δύση ή στην Ανατολή!
– Να υιοθετήσουμε τα Δυτικά πρότυπα ή ν΄αναστήσουμε την Βυζαντινή Αυτοκρατορία!
– Να επιστρέψουμε στις αρχαίες προγονικές ρίζες ή συνέχεια της Βυζαντινής ιδεολογίας!
Οι απλοί τότε αγωνιστές της επανάστασης πάλευαν για μια ομοσπονδιακή και αποκεντρωμένη κρατική οργάνωση, σύμφωνα με τη Χάρτα του Ρήγα, που θα έχει ως πρότυπο την αρχαία πόλη-κράτος! Τελικά επικράτησε η μερίδα των ξενοφερμένων προνομιούχων που νέμονταν και θα νέμονταν την εξουσία. Άλλοι θέλουν να μας κάνουν Άγγλους, άλλοι Γάλλους και άλλοι Ρώσους. Ο Μακρυγιάννης γεμάτος αγανάκτηση καταγγέλλει: “Οι ανθρωποφάγοι και οι πουλημένοι νεοφερμένοι Έλληνες της Εσπερίας, μας γιόμωσαν φατρίες, αυτούς τους επιβήτορες της εξουσίας, ένα ευκαιριακό εργαλείο, που το παραμέρισαν μετά τη χρησιμοποίησή του”!
Ο Μακρυγιάννης ήταν ο αυτόχθων επίγονος του Βυζαντινού ελληνισμού. Είναι αγράμματος, όπως και οι περισσότεροι απλοί αγωνιστές του 21 αλλά έχει βαθιά καλλιέργεια και γνήσια λαϊκή παιδεία. Πάντα μιλούσε για την προδομένη επανάσταση, τις ξένες επεμβάσεις, την αθλιότητα της Βαυαροκρατίας, τον πρωτογονισμό και την βαρβαρότητα της Ο θωμανικής μοναρχίας, την απληστία και τον δεσποτισμό των εγχώριων αφεντών, την ανομία και την πολιτική διαφθορά. Η στηλίτευση των παρανόμων και ο βίαιος λόγος του, τον έκανε αντιπαθή και ανατρεπτικό στις καθώς πρέπει “κα θαγιασμένες αξίες” της εποχής του!
Ο ιστορικός Τζορτζ Χέρμπερτ Γουέλς στην παγκόσμια ιστορία του γράφει:<<Ύβρις για τη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία. Η Ελλάς ανεκηρύχθη ελευθέρα, δεν επετράπη όμως εις αυτήν να επανέλθει εις τα αρχαίας αυτής δημοκρατικάς παραδόσεις>>. Οι εκάστοτε βασιλείς στον ελληνικό θρόνο έπαιξαν τον ρόλο σύγχρονου ξένου μάνατζερ σε τοπική θυγατρική εταιρεία. Ακολουθούσαμε τυφλά και προσαρμοζόμασταν στις εντολές τους. Ξένος βασιλιάς, ξένοι θεσμοί, ξένα ήθη, ξένη παιδεία. Είναι το πιστεύω του καλλιεργημένου Έλληνα. Και βέβαια μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια το κράτος των Αθηνών είχε εκπορνεύσει την Ελλάδα στα δυτικά πρότυπα με τους εισαγόμενους θεσμούς
Έτσι έχουμε ένα κλίμα καλπάζοντος αφελληνισμού που ξεκίνησε τότε και συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας. Ειδικά ως αναφορά τη παιδεία μας, τα πράγματα είναι απόλυτα απογοητευτικά. Αν ρωτήσεις κάποιον μαθητή Γυμνασίου ή Λυκείου να σου απαντήσει τι είπε ο Κολοκοτρώνης στους Αθηναίους μαθητές πάνω στη Πνύκα το1838, ή ποιός ήταν ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, οι απαντήσεις που θα πάρεις θα είναι απογοητευτικές. Θα αντικατοπτρίζουν όμως με ακρίβεια την σημερινή εικόνα του<< αγρού>> της παιδείας! Είναι ο αγρός στον οποίο έχουν θεριέψει οι “αγριάδες” και τα αγριόχορτα του εθνομηδενισμού, του ασύδοτου δικαιoματισμού και της αθείας, που σε αποτρέπουν από οποιαδήποτε σκέψη να σπείρεις κάποιο ”παραδοσιακό σπόρο” σε αυτόν. Η σημερινή εικόνα του αγρού, όπως παραστατικά μας τα λέει και η παραβολή του σπορέως στην εκκλησία, μιλάει από μόνη της. Οι νέοι μας σήμερα, οι περισσότεροι ανιστόρητοι, αγεωγράφητοι και άθεοι, μιλούν μόνο για δικαιώματα και όχι υποχρεώσεις. Οι δάσκαλοι φοβούνται τους μαθητές και το Υπουργείο Απαιδευσίας φοβάται του γονείς! Αναρχία και πλήρη διάλυση της Παιδείας! Αγριόχορτα πολλά αγριόχορτα φυτρώνουν στο χώρο της παιδείας από τους εθνομηδενιστές την ανοργανωσιά και την αδιαφορία Υπουργείου και γονέων και πνίγουν ότι εκλεκτό και ωραίο υπάρχει στο χώρο αυτό. “Ο ασύδοτος δικαιωματισμός των μαθητών χωρίς όρια δεν αποτελεί πρόοδο, αλλά αναρχία και ξεπεσμό”! Δυστυχώς η παιδεία μας, όπως την αντιλαμβάνονται άρχοντες και αρχόμενοι εδώ και χρόνια βρίσκεται στην εντατική, χωρίς τάση ανάνηψης και καλυτέρευσης! Μαζέψτε και νουθετήστε τα βλαστά ρια σας κάποιοι αδιάφοροι γονείς, γιατί μια νέα γενιά εγκληματιών, είναι προ των πυλών!
Εδώ όμως έχουμε την αποκοπή από την ψυχή του 21 κατά τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου, που δεν μπορούμε να διατηρήσουμε ζωντανή την μνήμη της Εθνεγερσίας. Αφήνοντας τον εθνομηδενισμό, τον ψευτο προοδευτισμό, την εκσυγχρονιστική παράνοια και την αθεία να σκοτώσουν την μνήμη, σκοτώνουμε και την προοπτική της παραδοσιακής Ελλάδος να συνεχίσει την πορεία όπως τη χάραξε το 21. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι βιώνοντας σωστά την επέτειο της 25ης Μαρτίου δεν εκπληρώνουμε μόνο ένα χρέος τιμής προς τους προπάτορές μας για ότι μας κληροδότησαν. Διατηρούμε παράλληλα αδιάσπαστη την διαδοχή του Ελληνισμού από τη μια γενιά στην άλλη. Αλίμονο σε εκείνους που θα αφήσουν την αλλοτρίωση να σπάσει την “αλυσίδα” αυτής της διαδοχής.
Αλήθεια πως χάθηκε αυτή η αυτοκρατορία και συρρικνώθηκε τελικά στο προτεκτοράτο του 1832 και μετέπειτα ύστε ρα από κάποιες εθνικές επιτυχίες στη σημερινή Ελλάδα; Αυτό το γεγονός είναι ένα μεγάλο ιστορικό πρόβλημα που δυστυχώς αγνοήθηκε εγκληματικά από τους ιστορικούς μας!
Αρκετοί ιστορικοί ασχολήθηκαν με την Ελληνική επανάσταση και τα επακόλουθα. Βέβαια ποτέ δεν μελετήθηκαν τα Αρχεία της διασποράς στην Ευρώπη και ούτε ήρθαν στο φως πληροφορίες μέσα από τα δεδομένα των πρεσβειών τα τότε προστάτιδων Δυνάμεων. Παραμένουν ακόμη στο σκοτάδι για 200 και πλέον χρόνια, χωρίς ποτέ η επίσημη πολιτεία να ενδιαφερθεί για την πραγματική αλήθεια.
Ο ιστορικός Περικλής Γιαννόπουλος, ζητεί επανάσταση, που να μεταμορφώνει τον<<τουρκοραγιά, τον παληορωμιό, τον χωριατοπολίτην και τον απεχθέστατον, χυδαιότερον, και ρυπαρότερον φραγκο ραγιάν, εις Έλληνα>>.
Ο Γιάννης Ψυχάρης μας λέει ότι: <<ο Ελληνικός λαός, δύο μεγάλους και άσπονδους εχθρούς γνώρισε, τους Τούρκους και τους δασκάλους>>εγώ θα τόλεγα έτσι:Τους διανοούμενους και τους λογίους
του! …Οι Τούρκοι έφυγαν και ήρθε ο Όθωνας! Η κατάκτηση τόσκασε και εγκαταστάθηκε η κατοχή των δημοσίων υπαλλήλων που μεταχειρίστηκε το Νόμο σαν στυλιάρι! Σχεδόν όλοι οι οπλαρχηγοί διώχθηκαν και οι οικογένειές τους εγκαταλείφθηκαν, πεινασμένες. Τα μοναστήρια, οι τόποι της πίστης και τις αντίστασης έκλεισαν! Οι αγροί και τα κτήματα που προέκυψαν από τους Τούρκους, δεν μοιράστηκαν στον αγροτικό φτωχό λαό, αλλά δόθηκαν σε τσιφλικάδες φίλους του Όθωνα! Η επανάσταση απέτυχε, δεν ολοκληρώθηκε, αφού γρήγορα μπήκε κάτω από τον έλεγχο των ξένων και χωρίς το Ναυαρίνο (που από λάθος προέκυψε), ίσως να είχαμε νέα Ορλωφικά. Έτσι έχουμε ένα κρατίδιο απόλυτα ελεγχόμενο από τις “προστάτιδες δυνάμεις”και όταν κατάλαβαν ότι ο Καποδίστριας θα τους ανέτρεπε τα σχέδιά τους, τον έβγαλαν από τη μέση. Οι δήθεν <<σύμμαχοι και δυτικοί φίλοι>> πραγματοποίησαν το πρώτο τους μεγάλο θρίαμβο με τη δολοφονία ενός Έλληνα ηγέτη πριν κατακάτσει η αντάρα της επανάστασης.
Οι λεγόμενοι “Έλληνες” ως πράκτορες των ξένων, δολοφόνησαν (θα υπάρξει ένθετο) έναν από τους μεγαλύτερους πολιτικούς και διπλωμάτες της εποχής του και μετά θα υποχρεωθούν να δεχτούν <<Τοποτηρητή>> των ξένων δυ νάμεων. Η παγίδα ήταν στημένη, οι ελπίδες μας ναρκοθετημένες και πολύ εύκολα πέσαμε θύματά τους.
Και αργότερα όταν ο Όθωνας σκέφτηκε και ενήργησε λίγο Ελληνικά και τόλμησε ν΄αναλάβει απελευθερωτικές πρωτοβουλίες για εδαφική αύξηση του κρατιδίου,τον απέσυραν στα γρήγορα το 1862 γιατί δεν ενημέρωσε την Αγγλία ως όφειλε! Η Ελλάδα που περιλαμβάνοταν στη Μεγάλη Χάρτα του Ρήγα, χάθηκε μπροστά στο όραμα της ελευθερίας. Προ δόθηκε! Παρέμεινε η μικρά και έντιμος Ελλάς!!!
Μπορεί η Ελλάδα των λίγων εκατομμυρίων κατοίκων να ευτύχησε ν΄αναδείξει σημαντικούς επιστήμονες, διανοουμένους, καλλιτέχνες, ακόμη και στο εξωτερικό, αλλά πολιτικούς της εμβέλειας ενός Καποδίστρια δεν μπόρεσε να βγάλει! Οι διαδικασίες ανέλιξης των περισσοτέρων νεοελλήνων πολιτικών τότε και σήμερα, είναι σχεδόν πάντα εξωγενείς. Πρέπει να εκλέγονται πάντα με την σύμφωνη γνώμη των ξένων πρεσβειών! Με τη πατρίδα μας έτσι να δέχεται απανωτά πλήγματα στην εξωτερική πολιτική με τη δική της ανοχή και συνεργασία. Όποιος αυτονομηθεί και δεν είναι του yes man και κοιτάξει το στενό Ελληνικό συμφέρον αποσύρεται, χωρίς πολλά πολλά προσχήματα, με διά φορους τρόπους! (βλέπε τον Σπ. Τρικούπη, τον γέρο Γ. Παπανδρέου, τον Αρχιεπίσκοπο Χριστούδουλο με την Εθνική φωνή και τον Κων. Καραμανλή, τον νεότερο).
Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΕΝΟΣ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ! Όπως είναι ιστορικά γνωστό, το 1827 η Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας εξέλεξε ομόφωνα τον Ιωάννη Καποδίστρια, ως πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδος και ο Ελβετός φίλος του και αξιοθαύμαστος Φιλέλληνας τραπεζίτης Εϋνάρδος ήταν το πρώτο πρόσωπο εκτός Ελλάδος που το έμαθε, για να αναφωνήσει: <<Ο κόσμος νομίζει ότι κέρδισε η Ελλάς. Εγώ ξέρω ότι κέρδισε η Ευρώπη>> Ο Καποδίστριας, ήταν ο άνθρωπος που όταν το Έθνος σωριαζόταν εξαντλημένο από τους πολέμους, εθνικούς και εμφύλιους , ανέλαβε να το σηκώσει.
– Ήταν εκείνος που πάτησε σε ερείπια και έστησε πολιτεία! – Ήταν ο διπλωμάτης που τιμήθηκε στα ευρωπαϊκά συνέδρια, αλλά στη πατρίδα του αντιμετώπισε όχι μόνο τη φτώ χεια και την ανομία, αλλά και το δηλητήριο των φατριών! – Ήταν ένα κεφάλαιο της Ρωμιοσύνης που δεν διαβάστηκε και δεν προβλήθηκε ποτέ σε βάθος, όπως έπρεπε! – Ήταν ο ηγέτης που φοβήθηκε η Δύση, που μίσησαν οι φατρίες και που τον δολοφόνησε το πρώτο Ψευτορωμαίκο, για να ζήσει αποκλειστικά αυτό και να μας κυβερνάει μέχρι τις μέρες μας!
– Ήταν ο Κυβερνήτης που σήκωσε το Έθνος και το κατέλυσαν οι πολλοί ακόμη και σήμερα επιλήσμονες υπηρέ τες πολιτικοί μας, των ξένων!
– Ήταν ο ηγέτης που αποσιωπήθηκε έντεχνα η γνωριμία του από την παιδεία τότε και σήμερα!
Γιατί ο Καποδίστριας έπρεπε να πεθάνει …για να ζήσει η Ελλάδα και ο ραγιαδισμός!
Όταν πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα το 1828, δεν παρέλαβε κανένα Κράτος. Παρέλαβε μία ανοχύρωτη έκταση πό νου, μια γη κουρασμένη, ρημαγμένη, μισοκαμένη από πολέμους, εμφύλιους, ληστές ,πείνα, αρρώστιες. Παρέλαβε προκρίτους που θεωρούσαν την εξουσία ιδιοκτησία, καπεταναίους που είχαν μπερδέψει την πατρίδα με την κλεφτουριά, φατρίες που απαιτούσαν μερίδια, ξένους που απαιτούσαν “υπογραφές υποτέλειας”.
Απέναντι σε όλα αυτά ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ σηκώθηκε όρθιος! Όλη η Δύση τον θαύμαζε και τον σεβόταν, τον ζητούσε. Η Ελλάδα είχε ανάγκη εκείνον. Δεν ήρθε για δόξες και τιμές, τις είχε. ΗΡΘΕ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΧΡΕΟΣ! Όχι δεν τον έφαγαν τα πάθη της εποχής. Αυτή είναι η γραμμή τον δολοφόνων Άγλων για να σκεπάσουν τις βρωμιές τους:
– Τον δολοφόνησαν όσοι δεν άντεξαν το φως του! – Τον δολοφόνησαν όσοι δεν άντεξαν την εντιμότητά του!
– Τον δολοφόνησαν όσοι δεν ήθελαν Ελλάδα! – Τον δολοφόνησαν όσοι υπηρετούσαν ξένα συμφέροντα μέσα στο σώμα της πατρίδος!
– Τον δολοφόνησαν οι φατρίες που μετατράπηκαν σε όργανα των ξένων Δυνάμεων για να τον σταμα τήσουν!
Ο Καποδίστριας έφτασε στην Ελλάδα, τι είδε, τι σήκωσε, τι άγγιξε και ποιοί ήταν αυτοί που δεν άντεξαν το φως του. Το έργο του δεν ήταν μόνο διοικητικό. Ήταν επικίνδυνο. Ήταν επαναστατικό, με τον μοναδικό τρόπο που τρομάζει τα διεφθαρμένα συστήματα εξουσιών. Προφανώς δεν ήρθε να μοι ράσει αξιώματα, ήθελε να μοιράσει Πατρίδα. Ήταν από τις ελάχιστες ευκαιρίες που ο Μεγάλος Θεός έστειλε για τον Ελληνισμό ένα ΜΕΓΑΛΟ ΗΓΕΤΗ για να φτιάξει η Ρωμιοσύνη γερά θεμέλια για ελευθερία, οργάνωση, βιομηχανία, διοίκηση, σοβαρό Κράτος ….και την έχασε. Της την έκλεψαν!!!
Ένας δεινός διπλωμάτης ο Καποδίστριας στο συνέδριο του Λάιμπαχ (σημερινής Λιουμπλιάνας) κατάφερε και νομιμοποίησε την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ως πληρεξούσιος της Ρωσίας και το δικαίωμα της Ελλάδος για ελευθερία. Οι ευρωπαϊκές μεγάλες δυνάμεις αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας, αλλοφρόνησαν. Ο δε Άγγλος πληρεξούσιος που συμμετείχε στο Συνέδριο, τόσο πολύ κατάκαρδα το πήρε, που αυτοκτόνησε. Τόση κακεντρέχεια! Ως πληρεξούσιος της Ρωσίας ο Καποδίστριας και βλέπον τας την συμπεριφορά των άλλων δυνάμεων και τον άμεσο κίνδυνο ν΄αφανιστεί η Ελλάδα από τους Δυτικούς και η επανάσταση να μην έχει καμία τύχη, πρότεινε να υπογραφεί ένα πρωτόκολλο ουδετερότητας, βάσει του οποίου θα απαγορευόταν η Ρωσία να βοηθήσει την Ελλάδα και οι υπό λοιπες χώρες να βοηθήσουν την Τουρκία!
Πονηρά σκεπτόμενοι οι Ευρωπαίοι και βλέποντας ότι έχει εισβάλει ο Δράμαλης στη Πελοπόννησο και η επανάσταση θα τελείωνε, υπέγραψαν το πρωτόκολλο ουδετερότητας! Ο Καποδίστριας λαμβάνοντας τον λόγο είπε:<<Κύριοι το Ελληνικό Έθνος σας ευγνωμονεί δια μέσου εμού και σας θεωρεί ευεργέτες και σωτήρες αυτού, καθότι ούτε η Ρωσία μπορεί να βοηθήσει την Ελλάδα, ούτε εσείς την Τουρκία>>!
Ο πληρεξούσιος της Αγγλίας με υπεροψία ρώτησε τον Καποδίστρια: ”Τι εστίν το Ελληνικόν τούτο Έθνος”; Για να εισπράξει την πατριωτική και θαρραλέα απάντηση από τον Καποδίστρια:<<Ελληνικό έθνος είναι αυτό που ομιλεί την πατρόθεν και μητρόθεν την Ελληνική γλώσσα, πρεσβεύει την Ανατολική ορθόδοξη θρησκεία και κατοικεί στην γη που γεννήθηκε εξ αμνημονεύτων αιώνων>>!
Επειδή στη Αγγλία επιστρέφοντας ο Κάσλριγκ, αποδοκιμάστηκαν τα πρακτικά του συνεδρίου, ότι δήθεν κινδύνευαν τα συμφέροντα της Αγγλίας, αυτοκτόνησε! Ο Μέτερνιχ και οι όμοιοί του Άγγλοι σκύλιασαν εναντίον του Καποδίστρια και
για να εμποδίσουν την πρόοδο της Ελληνικής επανάστασης έστειλαν τους πράκτορές τους στην Ελλάδα: Η Αγγλία τον Φαναριώτη Μαυροκορδάτο και η Γαλλία τον Κωλέττη! Έτσι το πρωτόκολλο ουδετερότητας έσωσε την Ελληνική επανάσταση, η καταστροφή του Δράμαλη την στερέωσε και η Ναυμαχία του Ναυαρίνου το 1827(από λάθος) την οριστικοποίησε στα μάτια της Ευρώπης. Οι Άγγλοι μη δεχόμενοι τα γεγονότα επηρέασαν δολίως τους Μαυρομιχαλαίους της
Μάνης και άρχισαν τις μηχανορραφίες σιγά σιγά για την εξόντωση του Καποδίστρια!
Ο Καποδίστριας όπως αναφέραμε στη αρχή κλήθηκε να διαχειριστεί και να δώσει μορφή σε ένα χάος! – Η Ύδρα ήταν το νησί που ήθελε να γίνει κράτος! – Το αρχοντολόι της Μάνης αρνιόταν να πειθαρχήσει!
– Στη Ρούμελη οι αμαρτωλοί ήταν τοπάρχες και αρνούνταν να παραχωρήσουν την εξουσία! – Οι Φαναριώτες αριστοτέχνες στις μηχανορραφίες, έκαναν την πιο ύπουλη αντιπολίτευση!
Όλοι γύρω γύρω κυκλοφορούσαν σαν λύκοι και στη μέση, η Ελλάδα, ο Καποδίστριας! Ειδικά η σύγκρουση με τον Μαυροκορδάτο δεν ήταν πολιτική με τη σημερινή έννοια. Ήταν σύγκρουση δύο κόσμων. Του κόσμου της παλιάς Φαναριώτικης αριστοκρατικής μηχανορραφικής εξουσίας, εναντίον του κόσμου του νέου κράτους. Η δολοφονία του Καποδίστ ρια δεν ήταν ένα μεμονωμένο έγκλημα, ήταν μια πολιτική εκτέλεση που σφράγισε τη μετάβαση από τη Ρωμιοσύνη στο πρώτο Ψευτορωμαίικο και καθόρισε την ελληνικήν μοίρα μέχρι τις μέρες μας!
Ο Καποδίστριας δεν απάντησε ποτέ με τη βία, ούτε με οργή, ούτε με διάθεση εκδίκησης. Μετά την συνθήκη της Αδριανούπολης που αύξησε στην Ελλάδα χωρίς να πέσει ούτε μια τουφεκιά στα όρια που περιλαμβάνει: επί πλέον ολόκληρη τη σημερινή Στερεά Ελλάδα και τις Κυκλάδες. Οι Μεγάλες Δυνάμεις είχαν συνειδητοποιήσει ότι ο Καποδίστριας δεν ήταν απλός διαχειριστής ή μεταβατικός τοποτηρητής. Ήταν ηγέτης με σχέδιο και βούληση. Δεν ήταν τους yes man. Δεν ήταν του χεριού τους. Δεν ήταν υπάκουος στα κελεύσματά τους και γι΄αυτό κρίθηκε επικίνδυνος!
Από την άλλη ο λαός πίστεψε στον Καποδίστρια όχι από ιδεολογία, αλλά από εμπειρία. Διαισθανόταν κάτι απλό και θεμελιώδες, ότι αυτός ο άνθρωπος, ήταν άνθρωπος. Δεν τον έκλεβε και ότι νοιαζόταν πραγματικά για τη μοίρα του. Χαϊδευτικά στις περιοδείες του, τον αποκαλούσε: Μπαρμπαγιάννη!
Πριν ακόμη πέσει το αίμα στα μαρμάρινα σκαλοπάτια του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο και πριν ο Κυβερνήτης σωριαστεί νεκρός με το βλέμμα στραμμένο προς τη θύρα του ναού. Πριν η Ελλάδα χάσει και τη τελευταία ευκαιρία να στερεωθεί ως κράτος και όχι ως πεδίο λεηλασίας και να αγωνιστεί ακόμη και για τη Μεγάλη Ιδέα, η δολοφονία ήταν ήδη σκηνοθετημένη! Το σχεδιάγραμμα του ανακριτικού φακέλλου του Κοκκινάκη, που φαίνεται απλό, αλλά λειτουργεί σαν χάρτης εγκληματικής δράσης! Δεν πρόκειται για αφήγηση, αλλά για αναπαράσταση! Σύμφωνα με το σχεδιάγραμμα: Στο κέντρο βρίσκεται το σώμα του Κυβερνήτη και γύρω σαν δορυφόροι σε εγκληματική τροχιά, οι μορφές των πρωταγωνιστών! Επαγγελματίες δολοφόνοι και δολοπλόκοι!
– Δύο ονόματα που η ιστορία τα κράτησε ως βολικούς ενόχους!
– Δύο σκιώδεις παρουσίες που εμφανίζονται σαν τεχνικά εργαλεία μιας επιχείρησης!
– Το εφιαλτικό στοιχείο μιας φιγούρας χωρίς όνομα, ένας ζητιάνος που υπάρχει στα χαρτιά και εξαφανίζεται από τον τόπο της δολοφονίας, σαν να μην υπήρξε ποτέ!
– Ο Κων/νος Μαυρομιχάλης εμφανίζεται ως ο (νόμιμος) δολοφόνος, ο άνθρωπος που του αποδίδεται ότι πυροβόλησε πρώτος! Η μοιραία όμως σφαίρα ήταν από την αντίθετη πλευρά από τη θέση του Μαυρομιχάλη. Στο σχεδιάγραμμα όμως φαίνεται σαν πιόνι! Πρώτος στη λίστα, όχι όμως πρώτος στην ουσία! Η θέση του παραπέμπει σε δόλωμα, που θα σηκώσει το βάρος της πράξης. Διακρίνεται ένας παρορμητισμός αλλά όχι χειρουργική ψυχραιμία με τέτοια ακρίβεια στό χου, με τη σφαίρα να καρφώνεται στο πίσω μέρος της κεφαλής του Κυβερνήτη, χωρίς ο δήθεν δολοφόνος να τον βλέπει, όπως συνέβη σε μια τέτοια πολιτική δολο φονία!
– Ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης που είχε χρηματίσει και πρωθυπουργός της Ελλάδος πριν τον Καποδίστρια, το ποθετείται ως ο εκτελεστής με το μαχαίρι που σφράγισε το αφήγημα της λύσης του εγκλήματος για να κλείσει η υπόθεση και αποφεύγει να μιλά για μηχανισμούς!
– Ο Γεώργιος Κοζώνης, ο άνθρωποςσκια. Δεν προ βάλλεται και δεν φωτίζεται. Η σιωπηλή παρουσία του είναι η πιο εκκωφαντική. Προφανώς όσοι στήνουν εγκλήματα που θέλουν να κρυφτούν, δεν βάζουν τους συντελεστές στο κέντρο, τους αφήνουν στο περιθώριο! Ενώ ήταν παρών στο έγκλημα, μετά εξαφανίστηκε! Και εδώ στη σκηνή δεν τον έφερε το πάθος, αλλά ο σχεδιασμός!
Εδώ η επίσημη ιστορία “αρχίζει να τρίζει” μυστήρια….. – Δίπλα από τον Κοζώνη εμφανίζεται ο Καραγιάν νης. Η παρουσία του υπαινίσσεται. Σε κάθε πολιτική δολοφονία ο πιο επικίνδυνος δεν είναι ο θορυβώδης, αλλά εκείνος που δεν φαίνεται! Είναι ο άνθρωπος που φεύγει αθόρυβα, με ελαφρά πηδηματάκια, χωρίς να τον θυμάται κανείς!
– Τέλος ο πιο σκοτεινός ίσκιος όλων: Ο άγνωστος ζητιάνος! Μια φιγούρα χωρίς πατρίδα, χωρίς όνομα…
….Τελικά η όλη σκηνή είχε και άλλους παίκτες, πέρα από αυτούς που έπρεπε να φανούν. Το γεγονός είναι ότι οι Μαυρομιχαλαίοι έμειναν. Οι εκτελεστές πράκτορες έφυγαν και οι εντολείς δεν φάνηκαν ποτέ, όχι επειδή δεν υπήρξαν, αλλά επειδή έτσι ακριβώς έχει σχεδιαστεί κάθε πολιτικό έγκλημα που θέλει να μοιάζει με “τοπική υπόθεση και υπόθεση τιμής”.
– Δυστυχώς στην Ελλάδα μας, στην πατρίδα μας, δεν θα βρούμε ποτέ δικαιοσύνη, γιατί αφήνουμε τους εκάστοτε εγκληματίες, να φτιάχνουν τους νόμους κατά το δοκούν!
– Βέβαια υπάρχουν και άλλα πρόσωπα που έπαιξαν το δικό τους ρόλο, όπως: Ο Ρώσος Ναύαρχος Ρίκορντ, ο λοχαγός Κασομούλης, ο Κορνήλιος πρώην υπάλληλος των Μαυρομιχαλαίων και ο τοπάρχης της Μάνης, ταγ ματάρχης Βαλλιάνος και ο Γάλλος Αντιπρέσβης Ζαν Ρουέν.
Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι: Οι Μαυρομιχαλαίοι δεν υπήρξαν ποτέ άνθρωποι των παρασκηνίων. Αν διαφονούσαν, το έλεγαν. Η Μάνη δεν γεννά εκτελεστές αγνώστου παραγγελίας. Γεννά πολεμιστές, όχι πραίτορες! Τον αρχηγό και πατέρα των Μαυρομιχαλαίων, τον απελευθέρωσε πριν την δολοφονία του ο Κυβερνήτης, οπότε δεν υπήρχε λόγος αντεκδίκησης. Κακώς εκεί στη Μάνη κάποιες οικογένειες ποτίζουν ακόμη με μίσος και κακεντρέχεια τους απογόνους των! Κακώς πολύ κακώς, διαστρεβλώνεται η πρα γματική ιστορία με αυτές τις προτροπές και κακόψυχες σκέψεις γονέων που κυκλοφορούν ανάμεσα στους σημερινούς ακόμη απογόνους των Μανιατών, με το σκότος της ιστορικής αμάθειας, λέγοντας:”Καλά του έκαναν και του έβρασαν το σιτάρι”(του Καποδίστρια)!
Τα κλειδιά της δολοφονίας και όλες οι απορίες είναι διπλομανταλωμένα στα κάποιο ντουλάπι του Foreign office της Αγγλίας με τον χαρακτηρισμό άκρως απόρρητο για 200 τόσα χρόνια και δεν τολμούν να έρθουν στο φως ο βόρβορος και η μπόχα που βρίθει η Αγγλική πολιτική στα πράγματα ειδικά της Ελλάδος, που δολοφονεί, χρεοκοπεί, επεμβαίνει παρασκηνιακά, εγκληματεί σε βάρος του Ψευτορωμαίικου, μέχρι να βρεθεί ο νέος Καποδίστριας και να στριμώξει την Γηραιά Αλβιώνα με τα τόσα εγκλήματα εναντίον της χώρας μας, τόσο με το εμφύλιο 1946-1949 όσο και με το Κυπριακό, που πάντα μας προδίδει υπέρ της Τουρκίας!
Tώρα ειδικά εκεί στη Δύση φοβούνται τη Ρωμιοσύνη που έρχεται, με τον Βρετανικό παράγοντα διαχρονικά τεχνικά να την υπονομεύει! Η Ρωμιοσύνη κ.κ. της Δύσης δεν εί ναι κράτος, ούτε έθνος με τη στενή έννοια. Είναι τρόπος ύπαρξης, συνέχεια μνήμης, εμπειρία ιστορίας, που δεν δια κόπηκε ούτε με την Άλωση ούτε με τη νεωτερικότητα. Η ορθοδοξία επέζησε χωρίς στρατούς και παγκόσμια εξουσία, γιατί είναι εμπειρία ζωής. Η νίκη της ορθοδοξίας, θα είναι αθόρυβη, εκεί που άλλα σχήματα αποτυγχάνουν. Και θα παρουσιαστεί στις κοινωνίες που θα αναζητήσουν ξανά το μέτρο. Ο Χριστιανισμός που σύμφωνα με τον ΟΗΕ είναι υπό διωγμό ειδικά στην Ευρώπη, θα πάρει σιγά σιγά τη θέση που του αξίζει, με τη νίκη του Χριστού! Στις οικογένειες που θα ζητήσουν νόημα και στους ανθρώπους που θα κουραστούν να ζουν χωρίς απάντηση, στο <<γιατί τόσο σκοτάδι και τόση ανομία;>>
Εκεί η Ρωμιοσύνη και η ορθοδοξία θα επιστρέψει και θα αναδυθεί ως φυσική ανάγκη και όχι ως πολιτικό σχέδιο. Η μνήμη όταν επανέρχεται, δεν εκδικείται, αλλά κρίνει. Ήδη βρισκόμαστε όχι στο τέλος μιας εποχής, αλλά στην αρχή μιας άλλης, πολύ πιο αληθινής, που η πίστη άντεξε δεν υποτάχθηκε, η παράδοση δεν ξεχάστηκε και η Ρωμιοσύνη πιο ρωμαλέα θα αναστηθεί μέσα από τις στάχτες του πολέμου και θα διεκδικήσει και εδάφη και νόημα! Διακόσια τόσα χρόνια μετά, η Ιστορία ζητά την αλήθεια πίσω. Ο Καποδίστριας δεν δολοφονήθηκε ούτε από οργή, ούτε από μανιάτικο πείσμα, ούτε από προσωπική διαφορά. Δολοφονήθηκε γιατί ήθελε να κάνει την Ελλάδα…..πραγματική Ρωμιοσύνη. Να αφήσει τη κακομοιριά και το ρόλο της ψωροκώσταινας. Να μην απαιτεί με το χέρι μονίμως προτεταμένο! Ε, αυτό δεν το άντεξαν οι ξένοι κυρίαρχοι εκείνης της εποχής. Και τραγικά, δεν το άντεξαν ούτε οι Έλληνες!
Τ΄όνομα Καποδίστριας θα μένει ερμητικά κλεισμένο σε κάποιο ερμάριο του Υπουργείου Εξωτερικών της Αγγλίας, μη επιτρεπόμενο να μπει η αλήθεια και το φως στα σχολικά μας βιβλία, γιατί ενοχλεί. Ενοχλεί το κατεστημένο. Την πολιτική Elite που διαφεντεύει την Ελλάδα από τότε και που θέλει να λέει πάντα ναι σε όλες τις επιθυμίες των ξένων δήθεν φίλων και συμμάχων, των προστατών! H Ελληνική Elite, μαζί με τις κυβερνήσεις που προέκυψαν από την απελευθέρωση του 1821, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, ως και οι τεκτονικές στοές που απαγόρευσε και κατάργησε πρώτιστα ο Κυβερνήτης αυτό που ήθελαν, ήταν ένα κράτος γειτονιά, ένα κράτος παρειά της Ευρώπης. Να τους ψηφίζουν οι κουμπάροι, οι ποτισμένοι κομματικά φίλοι που σιτίζονται από το εκάστοτε κόμμα και το κράτος και να ζουν σαν μαχαραγιά δες και να έχουν πάντα προστάτες τους εκάστοτε ξένους, φοβούμενοι τον λαό!
Μία σύγχυση, μία παράκρουση και μία λοβοτομή έχει υποστεί μαζικά ο λαός μας τα τελευταία χρόνια και καταπίνει με τρομακτική ευκολία αμάσητη όλη την άθλια εισαγόμενη θε ματολογία και τοπικη τραγική πραγματικότητα που έχουν εμπεδώσει οι περισπούδαστοι πεφωτισμένοι(ιλλουμινάτι) και οι μασόνοι της Ν.Τ.Π. και τα ντόπια γιουσουφάκια τους και δεν αντιδρά στην αθεϊστική θολοκουλτούρα της ισοπέδωσης των πάντων με την προάσπιση της κάθε είδους ανωμαλίας και άρρωστης διαστροφής στ΄όνομα μιας κάποιας δημοκρατίας, τύπου αναρχίας και βουλιάζουμε καθημερινά στο ηθικό βούρκο ζαλισμένοι από τις αναθυμιάσεις και τη σαπίλα! Οι Ελληνικές Elite και οι ξένοι προστάτες τους δήθεν φίλοι, δεν ήθελαν να υπάρχουν επαγγελματίες πολιτικοί ανησυχούντες, αλλά ερασιτέχνες εφησυχασμένοι! Η Ρωμιοσύνη σιγά σιγά ξυπνά από τα κόκκαλα τα ιερά και επανέρχεται για να διεκδικήσει ότι έχει χάσει. Για να κερδίσει ότι της αναλογεί ιστορικά. Και τότε ο Καποδίστριας δεν θα είναι ο δολοφονημένος Κυβερνήτης από μιαρά και Αντίχριστα χέρια. Θα είναι ο ΕΝΑΣ, Ο ΠΡΩΤΟΣ, Ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΗΓΕΤΗΣ που γέννησε ποτέ ο Ελληνισμός, ο αληθινός ΕΘΝΑΡΧΗΣ τότε, τώρα και πάντοτε………………………..
Ιδιαίτερα θέλω να ευχαριστήσω τον συγγραφέα κ. Σέργιο Χρυσολωρά, του Πύρινου Λόγιου για τις πολύτιμες πληροφορίες μέσα από το βιβλίο του, όσον αφορά την δολοφονία του Καποδίστρια. Να τον έχει ο Θεός καλά και με δύναμη και παρρησία να γράφει όπως πάντα τα αληθινά ιστορικά γεγονότα και να φωτίζει όλους μας από το σκότος της ιστορικής αμάθειας που μας έχει επιβάλλει το Ψευτορωμαίικο και οι ερασιτέχνες εφησυχασμένοι πολιτικοί, πάντα με τη σύμφωνη γνώμη και εισήγηση του κάθε Foreign Office των προστάτιδων σημερινών Δυνάμεων….!
Μάρτιος 2026 Γιάννης Καλάκος
