Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης, προβαίνουν σε από κοινού δηλώσεις στα ΜΜΕ, μετά το τέλος της συνάντησης που είχαν, Λευκωσία, Κύπρος, Δευτέρα 29 Ιουλίου 2019. ΑΠΕ-ΜΠΕ, PIO, ΣΤΑΥΡΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Διακινδυνεύουν, στον διπλωματικό «τζόγο» της Ανατολικής Μεσογείου, το μέλλον της Κύπρου, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης και η ηγεσία του «κομμουνιστικού» κόμματος του νησιού (ΑΚΕΛ) που τον πιέζει αφόρητα για να εισέλθει σε νέο γύρο διαπραγματεύσεων και ενώ η εισβολή στην κυπριακή ΑΟΖ και στην υφαλοκρηπίδα της συνεχίζεται χωρίς ίχνος υποχώρησης από την Τουρκία.
Ο κ. Αναστασιάδης συμφώνησε να συναντήσει τον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί, με τον οποίο στην ουσία δεν μπορεί να διαπραγματευθεί τίποτα, αφού η Τουρκία αποφασίζει και έχει πάντα τον τελευταίο λόγο στο Κυπριακό.
Το γιατί δεν το αντιλαμβάνεται θα πρέπει να αναζητήσει κανείς την απάντηση στο λεμεσιανό γινάτι. Θα είναι χαμένος χρόνος με ένα κατοχικό ηγέτη που χρησιμοποιήθηκε από το καθεστώς του Ταγίπ Ερντογάν και δυστυχώς «νομιμοποιήθηκε» από τον κ. Αναστασιάδη, όταν τον κυριαρχούσε ο άλλος του εαυτός: αυτός που ψήφισε το φιλοτουρκικό σχέδιο Ανάν.
Από την κατάρρευση της προσπάθειας στο Κραν Μοντανά, είχαμε να κάνουμε με τον άλλο Αναστασιάδη. Αυτόν που αντιλήφθηκε επιτέλους ότι οι Τούρκοι απλά τον κοροϊδεύουν και τον εκμεταλλεύονται για να «νομιμοποιούν» το καθεστώς στα κατεχόμενα.
Όμως, πήγε στο άλλο άκρο. Έβγαζε προς τα έξω αυτή τη νοοτροπία που κλείνεται σε μία φράση: «Εμείς στο νότο και αυτοί στο βορρά», άρα διχοτόμηση ή δύο κράτη. Είναι μία συνταγή για καταστροφή. Οι συνέπειες για τον Κυπριακό Ελληνισμό θα είναι οι ίδιες, όπως και στην περίπτωση της φιλοτουρκικής λύσης της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.
Εσχάτως, ο Πρόεδρος της Κύπρου επανήλθε με ταχύτητα πολεμικού αεροπλάνου στον πρώτο του εαυτό. Να «διευθετηθεί» το Κυπριακό το ταχύτερο δυνατό και ενώ το νησί και ο κυπριακός λαός βρίσκονται υπό ένα απίστευτο εκβιασμό. Η «διπλωματία των κανονιοφόρων» είναι στο αποκορύφωμά της και ο κ. Αναστασιάδης βρίσκεται υπό μόνιμο εκβιασμό. Ακόμα και αν αυτός είναι ο στόχος του -και δεν μπορούμε να το αμφισβητήσουμε:
Πως θα επιτύχει το παραμικρό όφελος για τον Κυπριακό Ελληνισμό υπό αυτές τις συνθήκες; Οι Τούρκοι δεν θα δεχθούν ποτέ την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, ούτε θα συμφωνήσουν για το τέλος των αναχρονιστικών εγγυήσεων. Και η νέα ελληνική κυβέρνηση, όπως και η προηγούμενη θεωρούν τα δύο αυτά θέματα “κόκκινες γραμμές”. Άλλωστε με λύση με παραμονή των καταχτητών και με τις εγγυήσεις σε ισχύ θα ηττηθεί κατά κράτος στο δημοψήφισμα.
Ο κ. Αναστασιάδης έκανε και κάτι άλλο, που χαρακτηρίζω τουλάχιστον μία αντιδιπλωματική ενέργεια στο νέο πρωθυπουργό της Ελλάδας, Κυριάκο Μητσοτάκη. Τον δέσμευσε ήδη για τη νέα πενταμερή συνάντηση, ως συνέχεια της αποτυχημένης προσπάθειας του Κράν Μοντανά. Δεν έπρεπε να τον συμβουλευθεί πριν συναινέσει στην πενταμερή; Βεβαίως και έπρεπε. Ήταν υποχρέωση του. Διότι φορτώνει στον Έλληνα πρωθυπουργό ευθύνες που δεν του αναλογούν. Δεν έχει καμία ευθύνη για τα λάθη των προηγούμενων κυβερνήσεων. Καμία.
Γιατί, λοιπόν, να τις πάρει στην πλάτη του σε μία περίοδο κατά την οποία η μοναδική έγνοια του -και σωστά- είναι η βελτίωση της ελληνικής οικονομίας και η αντιμετώπιση της επιθετικότητας της Τουρκίας στο Αιγαίο; Αφού επιμένει, ας πάει για …καφέ ο κ. Αναστασιάδης με τον κατοχικό ηγέτη Ακιντζί.
Και ας προσέξει τι θα του πει, διότι θα τα κάνει βούκινο, όπως ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, για να αρχίσει η μηχανή του ΑΚΕΛ να αλέθει όλες τις ανοησίες και τα ψέματα των Τούρκων. Αλλά για την πενταμερή, ας το ξεχάσει ο Πρόεδρος της Κύπρου, διότι το μήνυμα του κ. Μητσοτάκη είναι ότι “δεν αναλαμβάνει ευθύνες που δεν του αναλογούν”. Άρα πενταμερής “γιοκ”…
