ΕΙΣΑΓΩΓΗ : Η νέα Εκκλησιαστική χρονιά για την Ορθοδοξία και τους απανταχού της γης Ορθοδόξους Χριστιανούς, ξεκινά με τον εορτασμό της Αρχής της Ινδίκτου (του νέου έτους Ρωμαϊστί) και την ανάμνηση της εισόδου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού στην Συναγωγή των Εβραίων, οπότε του επεδόθη το βιβλίο του Προφήτου Ησαϊα και ανέπτυξε το χωρίον, όπου ήταν γεγραμμένον : <<Πνεύμα Κυρίου επ’εμέ, ού ένεκεν έχρισέ με,….κηρύξαι ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν>>. Δηλαδή εορτάζομε την από τον ίδιο τον Θεό κήρυξη της έναρξης της χρονιάς και της σωτηριώδους αποστολής του στον κόσμο. Παράλληλα εορτάζουμε και την μνήμη πληθώρας Αγίων, όπως του Οσίου Συμεών του Στυλίτη, των τεσσαράκοντα Μαρτύρων Γυναικών μετά του διδασκάλου τους Αμμούν, του Αγίου Ιησού του Ναυή διαδόχου του Μωυσέως κ.α.). Και στη συνέχεια βέβαια μετά από λίγες μέρες εορτάζομε το Γενέσιον της Παναγίας και την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, της Πύλης του Παραδείσου αφ’ενός και του μεγάλου όπλου κατά των δαιμόνων αφ’ετέρου. Και ας μη ξεχνάμε και το κλείσιμο της προηγούμενης χρονιάς με την κατάθεση της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου (31-8) και την Αποτομή της κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου (29-8). Πρόσωπα και γεγονότα που σηματοδοτούν τον κοσμικό μας χρόνο και λαμπρύνουν με φως και άπλετη ευλογία την διαδοχή των χρόνων της επίγειας ζωής μας.
ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ με τα προηγούμενα, το κοσμικό σύστημα (κάποια θλιβερή παραφυάδα του για την ακρίβεια), επιμένει επί σωρεία ετών (μετά ιδίως την λεγόμενη <<μεταπολίτευση>>), να αναπαράγει μίνι πανηγυρικές φιέστες(τα λεγόμενα φεστιβάλ) των νεολαιών των αυτοπροσδιοριζόμενων <<προοδευτικών>> κομμάτων του παραδοσιακού <<αριστερού>> χώρου (ΚΝΕ, νεολαία ΣΥΡΙΖΑ, νεολαία ΠΑΣΟΚ κ.λ.π.), αλλά και της νεολαίας της υποτίθεται <<συντηρητικής παράταξης>>, που ακολουθεί την μόδα των πρωτοπόρων <<αριστερών>> παρατάξεων. Έτσι με πλούσια μουσικά προγράμματα, ομιλίες και σουβλακοθεραπεία, οι οργανωμένες κομματικές νεολαίες ανοίγουν τον κύκλο του ενιαυτού πλασάροντας το εμπόρευμά τους : ΠΕΘΑΜΕΝΕΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ (αριστεροδέξιες) που γέννησε η ΑΘΕΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ πριν από 2,5 αιώνες περίπου, oι οποίες τάϊσαν τον πλανήτη με τα δηλητήρια της πόλωσης, της τεχνητής διαίρεσης των λαών μέσα από τα κόμματα του ΠΑΛΑΙΟΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ, και που τώρα στην εποχή της ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ και της ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ πετάνε την προβιά των ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΩΝ ΑΞΙΩΝ (ελευθερία, ανθρώπινα δικαιώματα, αλληλεγγύη, ειρήνη, συντροφικότητα) και φωνάζουν ξεδιάντροπα :
– Ελάτε να εγκαταστήσουμε την ΝΕΑ ΤΑΞΗ, την δυστοπική κοινωνία της ψηφοποίησης, της κλιματικής αλλαγής, της ηλεκτρονικής Δικτατορίας, του βιολογικού πολέμου και της υγειονομικής τρομοκρατίας, του τσιπαρίσματος της ανθρωπότητος, του μαντρώματος στις πόλεις των 15 λεπτών, του εθνομηδενισμού, της ροζαλί επανάστασης των Αδερφάτων. Με μία λέξη : – Ελάτε να καταργήσουμε τον Χριστό και να γλεντήσουμε την ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΗ του ανθρώπου, την ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ του παλαιού ανθρώπου ΤΗΣ ΣΑΡΚΑΣ και των ΠΑΘΩΝ κατά του Δημιουργού του. Με αφορμή λοιπόν τους δύο αντιπαρατιθέμενους κόσμους,του ΦΩΤΟΣ του Τριαδικού Θεού και του ΣΚΟΤΟΥΣ της επανάστασης κατά του Θεού, επελέξαμε να κάνουμε το ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ δύο ανθρώπων της κοσμικής ιστορίας και συγκεκριμμένα δύο ανδρών της πάλαι κραταιάς ΕΣΣΔ (Σοβιετικής Ένωσης), τα οποία έβαλαν τέλος στο μύθο της Κομμουνιστικής πραγματικότητας,της εφαρμοσμένης θεωρίας του Μαρξισμού-Λενινισμού στα κράτη του πρώην Ανατολικού Στρατοπέδου, του λεγομένου ΥΠΑΡΚΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ.
1) Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΣΔ
Την 26Η Δεκεμβρίου 1991,η ΕΣΣΔ διαλύεται.Πώς? Με μία διακήρυξη του Ανωτάτου Σοβιέτ, του κορυφαίου πολιτικού οργάνου διακυβέρνησης της Αυτοκρατορίας μετά από 75 ολόκληρα χρόνια. Την προηγούμενη είχε παραιτηθή ο τελευταίος Πρόεδρος της ΕΣΣΔ (8ος στη σειρά) Μιχαήλ Γκορμπατσώφ και νέος Πρόεδρος της διάδοχης κατάστασης, ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ (ΚΑΕ) ανέλαβε ο Μπόρις Γέλτσιν παίρνοντας το δαχτυλίδι από τον προκάτοχό του. Προηγουμένως οι 15 Δημοκρατίες της ΕΣΣΔ είχαν κηρύξει την Ανεξαρτησία τους. Είναι οι λεγόμενες <<επαναστάσεις>> των πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών.
Σας θυμίζει τίποτε αυτό?- Μάλλον ταινία ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ,όπου η πολύτεκνη μαμά γουρούνα αποφασίζει μετά τα απανωτά γρυλίσματα από τις 15 γουρουνίτσες θυγατέρες της, που ξαφνικά μεγάλωσαν και μάγγεψαν,να τις δείξει την πόρτα από το γουρουνόσπιτο και να τις ξαμολίσει μόνες τους στο δάσος, να ζούν και να ψάχνουν για την τροφή τους μόνες τους. Εκεί βέβαια καραδοκεί ο ΚΑΚΟΣ ΛΥΚΟΣ, ο οποίος όμως δεν τις ήθελε για μεζέδες (όπως λέει το παραμύθι με τα τρία γουρουνάκια), αλλά τις ήθελε για να τις προωθήσει στην αμαρτωλή νυκτερινή ζωή. Στην περίπτωσή μας νταβατζής Κακός Λύκος ήταν ο Μπάρμπα-Σαμ ο Αμερικάνος και μαμά γουρούνα ο Γκορμπατσώφ, ο οποίος σε συνεννόηση μαζί του άφησε τα 15 παιδιά του έρμαια τις διαθέσεις του. Έτσι σε 25 περίπου χρόνια η μία πίσω από την άλλη οι πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες δέθηκαν στο άρμα της Αμερικής αποκτώντας δυτικόστροφες Κυβερνήσεις. Αυτή όλη η διαδικασία φιλελευθεροποίησης ωνομάστηκε <<περεστρόϊκα=μεταρρύθμιση>> και <<γκλάζνοστ=διαφάνεια>>. Γι’αυτή του την πρωτοπορειακή πράξη (που απέκτησε και θεωρητικό ιδεολογικό υπόβαθρο),ο Γκορμπατσώφ έτυχε μεγάλης αναγνώρισης και τιμών από το πάλαι ποτέ αντίπαλο Δυτικό στρατόπεδο, το οποίο όργωνε (από εποχής Κλίντον και μετά) δίνοντας διαλέξεις σε Πανεπιστήμια έναντι παχυλών αμοιβών. Στην διάδοχη Κοινοπολιτεία και μετέπειτα μοναχική πλέον Ρωσία,διώρισε τον εκλεκτό του Γέλτσιν, ο οποίος κατάφερε να δημιουργήσει μία χαοτική κατάσταση αποδιοργανώνοντας τον πάλαι πρώτο γίγαντα διεθνώς οικονομικά-πολιτικά-κοινωνικά. Και όταν την σκυτάλη στην εξουσία την πήρε ο ευνοούμενος της αυλής του Γέλτσιν και νυν Τσάρος Βλαδίμηρος Πούτιν, η Μεγάλη Αρκούδα ήταν ήδη λαβωμένη. Γι’αυτό και οι δύο αυτοί έχουν μείνει στην συνείδηση των πολιτών της Σοβιετικής και κατόπιν Ρώσικης Αυτοκρατορίας σαν <<προδότες>>. Περισσότερο βέβαια ο αρχιτέκτων της διάλυσης Γκορμπατσώφ και δευτερευόντως ο Γέλτσιν,ο οποίος έκρυβε τον πραγματικό του εαυτό πίσω από το αλκοολικό και ταλαίπωρο από τα 5 καρδιακά επεισόδια ιστορικό του.
2) ΜΙΧΑΗΛ ΓΚΟΡΜΠΑΤΣΩΦ (1985-1991)
Μεγαλωμένος στην Σταυρούπολη την εποχή της αποσταλινοποίησης επί εποχής Νικήτα Χρουστσώφ, ανέβηκε σιγά-σιγά στην κομματική ιεραρχία και από Πρώτος Γραμματέας του Ανωτάτου Σοβιέτ το 1979, τρία χρόνια μετά τον θάνατο του Λεονίντ Μπρέζνιεφ και μετά τα σύντομα καθεστώτα του Αντρόπωφ και του Τσερνιένκο, το 1985 ψηφίστηκε Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Σ.Ε. από το Πολιτικό Γραφείο και ανέλαβε την Κυβέρνηση. Αμέσως έβαλε σε εφαρμογή σχέδιο μεταρρυθμίσεων στην πολιτική και στις κοινωνικές δομές. Προσπάθειά του ήταν η εφαρμογή των νόμων της ελεύθερης αγοράς στα πλαίσια ενός κομμουνιστικού καθεστώτος με πλουραλιστική βάση λειτουργίας. Καθαίρεσε δύο αξιωματούχους του προκατόχου του Μπρέζνιεφ και άλλαξε τον επικεφαλής της KGB. Οι προσπάθειές του γρήγορα έφεραν την αποσύνθεση της χώρας και η ιδιωτικοποίηση της κρατικής περιουσίας δημιούργησε σύντομα την νέα τάξη των ολιγαρχών. Αυτή η φιλελευθεροποίηση ήταν το έναυσμα για να εκδηλωθούν εθνικιστικές τάσεις εντός της Σοβιετικής Ένωσης και οι ειρηνικές <<επαναστάσεις>> του 1989 στα κράτη του Συμφώνου της Βαρσοβίας (πλην Ρουμανίας, όπου υπήρξαν διαδηλώσεις με πολλούς νεκρούς και στρατιωτική ανατροπή του Τσαουσέσκου). Αυτό ήταν <<βούτυρο στο ψωμί>> του <<μεταρρυθμιστή>> Γκορμπατσώφ για περισσότερη παραχώρηση αυτονομιών στις Σοβιετικές Δημοκρατίες. Επέτρεψε στις Σοβιετικές Δημοκρατίες που ήθελαν να αποσχισθούν από την Σοβιετική Ένωση να το κάνουν, πράγμα που κίνησε εναντίον του πραξικόπημα τον Αύγουστο του 1991. Το πραξικόπημα απέτυχε, όμως ο Γκορμπατσώφ έχασε τον έλεγχο της πολιτικής κατάστασης. Η θέση του αποδυναμώθηκε και παραιτήθηκε τον Δεκέμβριο του 1991. Το 1992 ίδρυσε το ίδρυμα <<Γκορμπατσώφ>> με στόχο την υπεράσπιση και προβολή της πολιτικής του και την παρακολούθηση της μετασοβιετικής πραγματικότητας, και έκανε πολλές περιοδείες στο εξωτερικό(Ιαπωνία,ΗΠΑ,Ισπανία,Γερμανία). ΣΧΟΛΙΟ : Ο Μ.Γκορμπατσώφ κατάφερε σε μία πενταετία να αποδομήσει την πανίσχυρη Σοβιετική Ένωση, αλλά και όλες τις υπόλοιπες Κομμουνιστικές Ανατολικές χώρες. Όντας υψηλόβαθμο στέλεχος των σιωνιστικών Διευθυντηρίων επιλέχτηκε για να τρέξει το Εβραιοκαμπαλιστικό πλάνο της κατάρρευσης του ΣΙΔΗΡΟΥ ΠΑΡΑΠΕΤΑΣΜΑΤΟΣ, μετά την απόφαση των παγκοσμιοποιητικών δυνάμεων για τρέξιμο της ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ. Ήταν το ιστορικό πρόσωπο, που αποδόμησε τον ΥΠΑΡΚΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ και εγκαινίασε την εποχή του τελικού σταδίου της Δικτατορίας του Αντιχρίστου. Έτυχε πολλών τιμών και αναγνωρίσεων από όλο τον προσκυνημένο Δυτικό κόσμο και τα φερέφωνα εκείνης της εποχής (Ρήγκαν, Κλίντον, Μπους, Θάτσερ, Κόλ, Γκονζάλεθ κ.λ.π.) για το <<μεταρρυθμιστικό >>του όραμα και την παύση του σκηνοθετημένου <<ΨΥΧΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ>>. Βραβεύτηκε από το διεθνές σιωνιστικό σύστημα με το βραβείο Νόμπελ (όπως και άλλα αγαπημένα παιδιά του συστήματος σαν τον Κίσσιγκερ και τον Ομπάμα). Βέβαια στην πατρίδα του είναι λαομίσητος και συνώνυμος του ΠΡΟΔΟΤΗ. Χαρακτηριστικό είναι ότι στις εκλογές του 1996 πήρε μόλις το 0,5% των ψήφων.
Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΓΚΟΡΜΠΑΤΣΩΦ
Η οικογένειά του υπέστη διωγμούς και απώλειες στην σταλινική περίοδο. Μετά τον λοιμό του 1932-33 ακολούθησε η <<εθνική εκκαθάριση>> όπου έχασε τρεις θείους. Οι παππούδες του αργότερα κλείστηκαν στα απάνθρωπα στρατόπεδα του Γκουλάγκ, από όπου όμως κατάφεραν να επιβιώσουν. Νεαρός ο Γκορμπατσώφ και ο πατέρας του τιμήθηκαν με το βραβείο Λένιν και το Κόκκινο Λάβαρο Εργασίας για την εργατικότητά τους. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας, όπου γνώρισε την κατοπινή σύζυγό του Ουκρανή Ράϊσα. Σαν μέλος του Κ.Κ.Σ.Ε. είχε την ευκαιρία να κάνει ταξείδια σε κράτη του Ανατολικού στρατοπέδου (Αν.Γερμανία, Βουλγαρία, Τσεχοσλοβακία). Συνδέθηκε με τον Τσέχο Μίλναρ ιδεολόγο της Άνοιξης της Πράγας (1968). Ένθερμος υποστηρικτής της αποσταλινοποίησης του Χρουστσώφ, στην πορεία απογητεύτηκε από τους αργούς ρυθμούς της και την ανάσχεσή της από οπαδούς του Στάλιν. Απέκτησε μία κόρη από τον γάμο του. Η σύζυγός του Ράϊσα απεβίωσε από καρκίνο το 1997 σε νοσοκομείο της Γερμανίας, όπου νοσηλεύτηκε με παρέμβαση του φίλου του Γκορμπατσώφ Γκέρχαρντ Σρέντερ. Ο Γκορμπατσώφ άφησε την φήμη οικογενειάρχη, αφοσοιωμένου στην γυναίκα του, μελετητή της Ρώσικης λογοτεχνίας (Πούσκιν, Γκόγκολ, Ντοστογιέφσκι) και πολύ εργατικού ανθρώπου.Απεβίωσε το 2022.
3) ΜΠΟΡΙΣ ΓΕΛΤΣΙΝ
Ο Γέλτσιν έγινε μέλος του Κ.Κ.Σ.Ε. το 1961 και χάρη στη γνωριμία του με τον Γκορμπατσώφ διορίστηκε Γενικός Γραμματέας του Κόμματος στη Μόσχα. Κάποια στιγμή απομακρύνθηκε από τον Γκορμπατσώφ, λόγω έντονης αντίθεσής του με τον ρυθμό των αλλαγών (ήθελε επίσπευση του μεταρρυθμιστικού πλάνου) και επέστρεψε δυναμικά το 1989, ως κριτής της πολιτικής Γκορμπατσώφ και αναδείχτηκε αρχηγός των Μεταρρυθμίσεων. Το 1990 εξελέγη Πρόεδρος της Ρωσίας και μετά από ένα χρόνο, όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση,έγινε Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας (ΚΑΕ). Η διακυβέρνησή του χαρακτηρίστηκε από άκρατο φιλελευθερισμό, ο οποίος ωδήγησε δεκάδες εκατομμύρια Ρώσους σε κατάσταση χειρότερη από πριν. Ο πληθωρισμός είχε εκτοξευθεί στα ύψη με την απελευθέρωση των τιμών και πολλοί Ρώσοι πτώχευσαν.
Το 1996 έγινε πραγματικός αγώνας για την επανεκλογή του. Δεξί του χέρι ήταν η κόρη του Τατιάνα, που ουσιαστικά κυβερνούσε την χώρα με τους νεόπλουτους ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ. Υπήρχε κυβερνητική αστάθεια με συχνές απολύσεις πρωθυπουργών. Η περίοδος Γέλτσιν ήταν και ασταθής οικονομικά, καθώς ο πόλεμος στην Τσετσενία που άρχισε το 1994, κόστισε πολλά εκατομμύρια ρούβλια στη Ρωσία. Το δημόσιο χρέος της Ρωσίας διωγκώθηκε και από την οικονομική κρίση στην Ασία το 1997. Το 1998 η κρίση χειροτέρεψε με τις τράπεζες αδύναμες να αντισταθούν και η κυβέρνηση έκανε 4 υποτιμήσεις στο ρούβλι. Η εγκληματικότητα ήταν ένα μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα. Οι ανθρωποκτονίες την διετία 1993-95 ξεπέρασαν τις 45.000. Η απότομη μετάβαση από την σοσιαλιστική οικονομία στο καπιταλιστικό σύστημα και οι χιλιάδες ιδιωτικοποιήσεις σε συνδυασμό με την πλήρη ελευθερία των επιχειρήσεων να καθορίσουν τις τιμές των προϊόντων τους,ωδήγησε στην συσσώρευση πλούτου στους ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ.
ΣΤΑΘΜΟΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΡΩΣΙΑΣ
1) Το 1993 ο Γέλτσιν χρησιμοποίησε βία κατά των αντιπάλων του. Ο Ρώσικος στρατός κανονιοβόλησε την Δούμα, προκειμένου να εξαναγκάσει τους βουλευτές που είχαν οχυρωθεί εναντίον του να παραιτηθούν. (Εδώ ο Γέλτσιν ήταν ξεμέθυστος και σαν καλό παιδί του κομμουνισμού χρησιμοποίησε την λενινιστική πρακτική της Οκτωβριανής επανάστασης, αυτή τη φορά όχι για την υπεράσπιση της Δικτατορίας του προλεταριάτου, αλλά για την κατάργησή της. Όχι για την καταστολή της αντεπανάστασης, αλλά για την κατάργηση της επανάστασης).
2) Το 1994:πόλεμος της Τσετσενίας.
3) το 1995:το πρώτο πρόβλημα της υγείας του.
4) Το 1996:επανεκλογή του έναντι του κομμουνιστή Ζουγκάνωφ.
5) Το 1998:η Ασιατική οικονομική κρίση.
6) Το 1999:το πρόβλημα της διαδοχής του. Ο Γέλτσιν άφησε την φήμη του αλκοολικού και τις ντροπιαστικές συνομιλίες με Αμερικάνους ομολόγους του. Παραιτήθηκε την 31 Δεκεμβρίου του 1999 και η πολιτική οικογένεια Γέλτσιν μαζί με την Ολιγαρχία έκαναν ότι μπορούσαν για να νομιμοποιηθεί στην εξουσία στις επερχόμενες εκλογές ο προσωρινά διωρισμένος Πρόεδρος Πούτιν. Ο Πούτιν υπέγραψε την 1-1-2000 διάταγμα,με το οποίο όλοι οι Πρόεδροι προστατεύονταν από δίκη. Έτσι οι πρωτεργάτες του γκρεμίσματος της πανίσχυρης Σοβιετικής Ένωσης και της διάλυσής της καθώς και της αποδυνάμωσης της διαδόχου Ρωσίας (πολιτικής-οικονομικής-κοινωνικής), έλαβαν ΑΜΝΗΣΤΕΥΣΗ. Ο νέος Τσάρος (βγαλμένος από το πουθενά καθ’υπόδειξιν του αποχωρήσαντος και της Ρώσικης Ολιγαρχίας), φρόντισε να τους ανταμείψει εξασφαλίζοντάς τους ειρηνικά τα τελευταία χρόνια της ζωής τους, αντί για κάποια θέση στο κελλί κάποιας φυλακής. Ο Γέλτσιν πέθανε το 2007 από καρδιακή προσβολή.
KOINO ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ
Και οι δύο φρόντισαν για την διαδοχή της εξουσίας στους επόμενους. Ο Γκορμπατσώφ στον Γέλτσιν και ο Γέλτσιν και η παρέα του στον έμπιστό τους Πούτιν. Και οι δύο από την στιγμή που αποχώρησαν από την εξουσία άσκησαν κριτική στον επόμενο, ο Γκορμπατσώφ στον Γέλτσιν για την παταγώδη αποτυχία στο μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα και ο Γέλτσιν στον διάδοχό του Πούτιν. Αυτά βέβαια κατόπιν εορτής, όταν ο λόγος τους δεν είχε πλέον καμμία αξία. Και οι δύο ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΕΣ ΤΟΥ ΥΠΑΡΚΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ και του Σοβιετικού Κομμουνιστικού Μαρξισμού-Λενινισμού, στον οποίο γεννήθηκαν, γαλουχήθηκαν, ανδρώθηκαν σαν μέλη του και αργότερα σαν ανώτατα στελέχη του, παραδέχτηκαν ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΟΡΤΗΣ το λάθος της απόπειρας της ΑΠΟΤΟΜΗΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ στην κοινωνία της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΑΓΟΡΑΣ και του καπιταλισμού. Ο Γκορμπατσώφ μάλιστα δήλωσε ότι αυτό το όραμα έπρεπε να υλοποιηθεί σε βάθος ΑΡΚΕΤΩΝ ΔΕΚΑΕΤΙΩΝ. Μπορεί κάποιος να τους καταλογήσει αγαθές προθέσεις και να τους αμνηστεύσει υπό το ελαφρυντικό της ΑΣΧΕΤΟΣΥΝΗΣ? Προσωπική άποψη καθώς και άλλων ΑΝΤΙΝΕΟΤΑΞΙΤΩΝ αναλυτών : ΟΧΙ! Η σιωνιστική Νέα Τάξη τους επέλεξε να γκρεμίσουν το ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑ του ΣΙΔΗΡΟΥ (και χάρτινου μαζί όπως αποδείχτηκε) ΠΑΡΑΠΕΤΑΣΜΑΤΟΣ, το οποίο εγκλώβισε εκατομμύρια ανθρώπους (στην ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ Ορθόδοξους) για αρκετές δεκαετίες, μέχρι που ήλθε το πλήρωμα του χρόνου να τρέξει η τελική φάση του νεοταξίτικου πλάνου ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ή ΓΚΛΟΜΠΑΛΙΣΜΟΥ. Σε αυτό το συμπέρασμα συνεπικουρεί και η ταυτόχρονη διάλυση του υπολοίπου Κομμουνιστικού στρατοπέδου την ίδια χρονιά ορόσημο, το 1989.
Έχει μεγάλο ενδιαφέρον (και αστειότητα συγχρόνως) το πώς το ένα πίσω από τα άλλα κράτη του Ανατολικού Μπλόκ απέρριψαν το Κομμουνιστικό τους πρόγραμμα διακυβέρνησης ΕΝ ΜΙΑ ΝΥΚΤΙ, βελούδινα,αναίμακτα (πλην Ρουμανίας), με απόφαση των ηγεσιών τους (Κομμουνιστικά κόμματα). Ειδικά μάλιστα για την πρώην Ανατολική Γερμανία ήταν αρκετή η επίσκεψη του Γκορμπατσώφ για να πέσει το Τείχος του Βερολίνου (8-11-1989) και μετά από ένα χρόνο να γίνει η ενοποίηση της Γερμανίας. Αυτή η απότομη ταυτόχρονη φιλελευθεροποίηση παραπέμπει σε ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ ενός ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ, του BIG BROTHER. Και για να κλείσουμε με τους δύο ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ ΚΗΔΕΙΩΝ του ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΟΥ ΥΠΑΡΚΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ, για την ιστορία να πούμε ότι o Πούτιν,παρέστη στην κηδεία του Γέλτσιν, του πολιτικού του μπαμπά, ο οποίος τον έφερε στο εξουσία από το ΠΟΥΘΕΝΑ (Καγκεμπίτης ήταν επί ΕΣΣΔ), ενώ στην κηδεία του Γκορμπατσώφ, του πολιτικού του παππού δεν παραβρέθηκε. Τον μεν Γέλτσιν επαίνεσε για τις προσπάθειές του για ελεύθερη ανάπτυξη της Ρωσίας, ενώ για τον Γκορμπατσώφ δεν είχε λόγους επαινετικούς, αλλά αντιθέτως εξέφρασε την αποστροφή του για την διάλυση της κραταιάς Σοβιετικής Ένωσης. Εξ άλλου το προφίλ του Γκορμπατσώφ απέναντι στην Ρώσικη κοινή γνώμη ήταν όλως διόλου μαυρισμένο και απαξιωτικό. Για τους Ρώσους ,που όπως όλοι οι Σλάβοι (π.Ιουστίνος Πόποβιτς) διακατέχονται από το μικρόβιο του ΕΘΝΟΦΥΛΕΤΙΣΜΟΥ-ΠΑΝΣΛΑΒΙΣΜΟΥ, το οποίο παίρνει στη καρδιά τους ανώτερη θέση ακόμη και από την Ορθόδοξη πίστη, ο Γκορμπατσώφ ήταν ο νεκροθάφτης της Μεγάλης Σλαβικής Ομοσπονδίας της Ε.Σ.Σ.Δ. (της ανέκαθεν ΠΡΩΤΗΣ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗΣ στον πλανήτη) και συγκέντρωσε την λαϊκή απόρριψη ακόμη και για ένα λόγο παραπάνω : γιατί επαινέθηκε και αγκαλιάστηκε από όλο το Δυτικό στρατόπεδο, έστω και αν έθεσε τέλος προσωρινά στον πολύχρονο ΨΥΧΡΟ ΠΟΛΕΜΟ. Οι βιογράφοι του για να απαλύνουν τις εντυπώσεις τον χαρακτηρίζουν ΡΟΜΑΝΤΙΚΟ, γιατί αφελώς πίστεψε τους Δυτικούς ότι θα τερμάτιζαν την ψυχροπολεμική ατμόσφαιρα και τους εξοπλισμούς. Το 2013 ο Γκορμπατσώφ βγήκε και δήλωσε ότι <<η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης ήταν έγκλημα>>.
Για όσους δεν πιστεύουν σε <<αφελείς και ρομαντικούς>> ηγέτες, αλλά σε καλοκουρδισμένους στρατιώτες των Εβραιοκαμπαλιστών και σε μυημένους πράκτορες των μασονικών στοών, ο Γκορμπατσώφ και ο Γέλτσιν έπαιξαν τον πρωταγωνιστικό ρόλο τους (ο πρώτος πιο πειστικά και πιο πετυχημένα, ενώ ο δεύτερος πιο ερασιτεχνικά και πιο χοντροκομμένα υπό την επήρεια του αλκοόλ) στο σκηνοθετημένο ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΥ.
Ο διάδοχός τους και πολιτικός τους μαθητής Πούτιν φρόντισε σαν καλός ΠΡΩΗΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ να τους αμνηστεύσει και να τους αφήσει να ζήσουν ειρηνικά τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής τους. Σαν επίλογο θέτουμε ένα ΚΟΥΊΖ : Τι κοινό είχαν στην εμφάνισή τους ο παππούς Μιχαήλ και ο εγγονός Βλαδίμηρος στις επισκέψεις τους στην Ιερουσαλήμ?
Για να σας βοηθήσουμε, το ίδιο κοινό είχαν και διεθνείς ηγέτες (Μπους, Μπλαίρ, Ομπάμα) αλλά και δικοί μας (Σαμαράς, Παυλόπουλος, Πάτερ-Κούλης, Δένδιας) όταν επισκέπτονταν το Ισραήλ. Όλα τα καλά παιδιά της ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ έδειχναν την συμπάθειά τους στον Ιουδαϊσμό με αυτό το κοινό εμφανισιακό αξεσουάρ.
Αυτός που θα βρή την απάντηση, κερδίζει ένα βιβλίο ΤΑΛΜΟΥΔ για να μελετήσει τα απόκρυφα της ΕΒΡΑΪΚΗΣ ΚΑΜΠΑΛΑΣ.
ΑΔΕΛΦΙΚΑ (ΚΙ ΟΧΙ ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΑ)
