Όταν μία στρατιωτική υπερδύναμη του μεγέθους της Γαλλίας και μάλιστα πυρηνικής, οι στρατιωτικοί τους εκφράζουν ανοιχτά την ανησυχία τους προς την πολιτική ηγεσία τους, για τις ενέργειες της Τουρκίας τόσο μέσα στην Γαλλία με τους Ισλαμιστές όσο και σε περιοχές της Αφρικής και μάλιστα προχωρούν παρακάτω, εκφράζοντας την επιθυμία τους για ταχεία αποβολή της από το ΝΑΤΟ και επαναφέροντας στα διεθνή Φόρουμ το <<Ανατολικό ζήτημα>> των αρχών του 19ου αιώνα, εμείς τι πρέπει να κάνουμε;
Όταν η Τουρκία εργαλειοποιεί τους μετανάστες, παραβιάζει τις συνθήκες που η ίδια έχει υπογράψει. Κατέχει παράνομα το 40% της Κύπρου. Μας απειλή συνεχώς με την Γαλάζια πατρίδα. Δεν σέβεται τίποτα παρά μόνο την δύναμη των όπλων.
Μήπως είλθε ο καιρός η Ελληνική διπλωματία να αρπάξει την ευκαιρία και να επαναφέρει στο τραπέζι την συνθήκη των Σεβρών;
Μήπως είμαστε στο συν ένα και οι πολιτικοί μας σαν άλλος Εθνάρχης Βενιζέλος να επανεξωπλήσουν τάχιστα την χώρα και να ετοιμαστούμε για την συμμετοχή της Ελλάδος στην νέα πραγματικότητα που οι ίδιοι Τούρκοι δημιουργούν, ως άλλοτε Νεότουρκοι και να προβάλλουμε τα δικαιά μας στους ισχυρούς της γης;
Τα υπόδουλα αδέλφια μας και οι ποτισμένες με αίμα σκλαβωμένες και αξέχαστες πατρίδες περιμένουν την ιστορική στιγμή του κυματισμού της Ελληνικής σημαίας, όσο πιο ψηλά γίνεται στα επί 3.500 χιλιάδων ετών Ελληνικά εδάφη;
Μήπως είλθε ο καιρός να πραγματοποιηθούν οι ρύσεις των Αγίων Πατέρων μας παλαιών και νέων;
Έχω την εντύπωση πως η πολιτική και στρατιωτική διπλωματία μας, έχουν γνώσει της νέας πραγματικότητας που πάει να δημιουργηθεί και να είναι έτοιμη για κάθε ενδεχόμενο. <<Οι καιροί ου μενετοί>>
