Είναι μια φράση που λέχθηκε στη εποχή που ήταν βασιλιάς της Δανίας ο Χριστιανός ο Ζ΄ που ενώ ήταν ένας βασιλιάς ευφυής και προοδευτικός για την εποχή του, κατετρεχόνταν από το φάντασμα της σχιζοφρένειας, ήταν δηλ. ένας πειραγμένος μονάρχης. Τελικά έγινε ένα επιτυχημένο θεατρικό έργο του Σαίξπηρ στον Άμλετ που ακολούθησε το φάντασμα του πατέρα του κ.λ.π. και γράφτηκε το 1602.
Βέβαια σήμερα έχει πιο ευρεία έννοια ότι: κάτι σάπιο συμβαίνει, κάτι δεν πηγαίνει καλά σε ένα οργανισμό, ένα κράτος, ένα σύνολο ανθρώπων. Αναμφισβήτητα η χώρα μας είναι στο σταυροδρόμι πολλών γεωπολιτικών εξελίξεων και παλιά και τώρα που τρέχουν οι αλλαγές οικονομικές, πολιτικές, κοινωνικές και προ πάντων συμφέροντος στη περιοχή μας! Για την αντιμετώπιση όλων αυτών των γεγονότων, η χώρα μας χρειάζεται ισχυρή πολιτική ηγεσία που να έχει την ισχυρή βούληση, αποφασιστικότητα και προγραμματισμό, που μαζί με τον λαό που την ψήφισε και την έφερε στην εξουσία να αντιμετωπίσει επιτυχώς τα όποια προβλήματα προκύψουν, είτε από γειτονικές χώρες, είτε από χώρες συμμάχους φιλικές προς την χώρα μας.
Πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο να διαβάσετε το άρθρο
ΜΗΠΩΣ ΕΊΜΑΣΤΕ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΙΜΑΡΚΙΑΣ
