Όπως είναι γνωστό από την νεώτερη ιστορία μας, μόλις τελείωσε ο πόλεμος του 1940-1944 την 20η Ιουνίου 1947 υπογράφτηκε μία συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ελλάδος για την χορήγηση οικονομικής βοήθειας από 300 εκατομ. δολλάρια, προς την χώρα μας, στην οποία προέβλεπε και την συγκρότηση Αμερικανικής Αποστολής Βοήθειας, με την επωνυμία(AMAG).
Μέσα από ένα πρόχειρο και ελλιπές μνημόνιο που έστειλε η τότε Ελληνική κυβέρνηση προς την Αμερικανική Τράπεζα Export-Import Bank, σίγουρα θα απορρίπτονταν το αίτημα, αν δεν επενέβαινε η Αμερικανική κυβέρνηση μέσω του Στέητ Ντηπάρτμεντ.
Αν και η κατάσταση στη χώρα μας, δεν ήταν και η καλύτερη εκείνη την εποχή και διαρκώς επιδεινωνόταν, παρά και της ύπαρξης της γενναιόδωρης βοήθειας από την UNRRA, με παρέμβαση της εκεί ελληνικής ομογένειας προς τον τότε Αμερικανό πρόεδρο τελικά ζητήθηκε ένα δάνειο από 175 εκατομ. δολλάρια αρχικά, για να αυξηθεί αργότερα σε 300 εκατομ. δολλάρια.
Ζητώντας ένα <<θαύμα για την Ελλάδα>>,όλα θα εξαρτιόταν από τον βαθμό που η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση θα ήταν διατεθειμένη και ικανή να αναλάβει όλα εκείνα τα αναγκαία μέτρα για την οικονομική σταθεροποίηση και τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση της χώρας.
Ο επικεφαλής της αποστολής και γνώστης των ελληνικών πραγμάτων Πώλ Πόρτερ(Paul Porter), μέλος του Δημοκρατικού κόμματος και <<παιδί>>του Νιου Ντήλ είχε χρηματίσει σε υπηρεσίες και οργανισμούς και είχε την απαραίτητη εμπειρία και την θέληση να βοηθήσει τη χώρα μας!
Με μελανά χρώματα κάνει τις διαπιστώσεις του για την εν γένει οικονομική και πολιτική κατάσταση της χώρας και οι περιγραφές του είναι τόσο διαχρονικές, που ελάχιστα έχουν αλλάξει από τότε και που μόνο ανθέλληνες και διεστραμμένοι πολιτικοί και οικονομικοί
παράγοντες δεν θέλουν την πρόοδο της χώρας και την βελτίωση του επιπέδου ζωής του λαού της! Αλήθεια πόσο μοιάζει το τότε με το σήμερα; Έγραφε ο κ.Πόρτερ στο ημερολόγιό του:
– Ένας κρατικός μηχανισμός υπερδιογκωμένος και αναποτελεσματικός.
– Δημόσιοι υπάλληλοι κακοπληρωμένοι, που οι περισσότεροι έτρεμαν τις καρέκλες τους.
– Διενέξεις μεταξύ κυβερνητικών παραγόντων για την όποια πώληση χρυσού, ή την διάθεση πλεονάζοντος υλικού.
– Ανοικοδόμηση περιωρισμένη, δρόμοι και λιμάνια κατεστραμμένα.
– Αναφέρεται διεξοδικά στην αντίθεση και στον πολυτελή τρόπο ζωής μεταξύ της πολιτικής και οικονομικής ελίτ της τότε Αθήνας και αναρωτιέται για τον πατριωτισμό αυτών των ανθρώπων, που ένεκα της αδιαφορίας τους και των προσωπικών συμφερόντων τους, δεν
λαμβάνουν όλα εκείνα τα αναγκαία μέτρα για επενδύσεις από το ιδιωτικό κεφάλαιο και ειδικά στην επαρχία, που εγκαταλείφτηκε κυριολεκτικά και μεταφορικά στην τύχη της, με αποτέλεσμα να συγκεντρωθεί ολόκληρη η επαρχία ειδικά στην αστική
Αθήνα και να δημιουργηθούν οι πόλεις τέρατα στην νεώτερη Ελλάδα, για να υπάρχουν φθηνά εργατικά χέρια! Πάντα στο πόνημά του και το ημερολόγιο του τον διατρέχει το πνεύμα: <<φτωχός λαός – ανίκανη κυβέρνηση!>
– Ο βασιλιάς Γεώργιος δεν είχε ίχνος ειλικρινούς επιθυμίας για την βελτίωση των συνθηκών ζωής των Ελλήνων, ειδικά στην επαρχία.
– Ο υπουργός των οικονομικών κ. Χέλμης δεν γνώριζε τι σημαίνει προϋπολογισμός!
– Οι ιδιώτες επιχειρηματίες με τους οποίους συχνά πυκνά συνομιλούσε έλεγε ότι: ήταν παλιές καραβάνες που γνώριζαν πως να μετατρέπουν τα κέρδη τους σε χρυσό, ή συνάλλαγμα και να το φυγαδεύουν στο εξωτερικό, χωρίς ποτέ να τα επενδύουν στη χώρα.
Συμπερασματικά μας αναφέρει ότι το πρόβλημα της Ελλάδος ήταν πρωτίστως πολιτικό και μετά οικονομικό. Η φιλοβασιλική Δεξιά ζει την κάθε μέρα με την αδιατάρακτη βεβαιότητα ότι αν φανούν τα ζόρια οι ΗΠΑ ή οι Βρετανοί θα τους ξελασπώσουν, ενώ η αριστερά μοιάζει να σκέφτεται σε όρους σχεδίων και προγραμμάτων.
Αν και τότε διαρκούσε ακόμη ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του Ελληνικού Στρατού και των δυνάμεων του Βορρά, προτάθηκε μια ανακωχή για να έρθει η οικονομική βοήθεια στην Ελλάδα. Αν και οι προτάσεις πολιτικής ανιδιοτέλειας του Πόρτερ δεν έτυχαν της ευρείας αποδοχής από την Αμερικανική Πρεσβεία, που επέμενε στην πολιτική ότι: για να φτιάξεις ομελέτα, πρέπει να σπάσεις αυγά και πρέπει να είμαστε σκληροί και δυναμικοί, καθότι κανένα κράτος δεν μπορεί να κάνει ανακωχή με εκείνους που προσπαθούν να το ανατρέψουν…. και ακολούθησε η επέμβαση με τα γνωστα επακόλουθα και τα χιλιάδες θύματα!
Πολύ πριν την επέμβαση των Αμερικανών στη χώρα μας και οι πολιτικές ιμπεριαλισμού που ακολούθησαν, ο Πόρτερ είχε επίσης προτείνει μέσω της AMAG στην ελληνική κυβέρνηση τρία πράγματα:
Να δοθεί πραγματική αμνηστία, να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα οικονομικής ανασυγκρότησης με αύξηση της βοήθειας που πραγματοποιήθηκε επί Τρούμαν στα 300 εκατομ. δολλάρια, με απεριόριστη παροχή συμβούλων και εξειδικευμένων επιστημόνων και να
ξεκινήσει η διαδικασία πολιτικού εκσυγχρονισμού της χώρας, όπως στα περισσότερα ευρωπαΪκά μεταπολεμικά κράτη. Τελικά οι προτάσεις του δεν υιοθετήθηκαν γιατί διεστραμμένοι πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες, δεν ήθελαν την πρόοδο της χώρας και του λαού της, που φάνηκε καθαρά με την πλημμελή χρήση του σχεδίου Marshall, για να μην συγκροτηθεί βαριά βιομηχανία και εξελιγμένο ευρωπαϊκό κράτος με σωστή διοίκηση και οργάνωση και να μείνουμε η παρειά της Ευρώπης.
Δυστυχώς μετά τον Άγιο Καποδίστρια ελάχιστοι πολιτικοί είδαν, ή αντιλήφθηκαν το όραμα του. Οι περισσότεροι υπήρξαν:<<φιλήκοοι των ξένων> Δηλαδή προδότες! Ο ψυχρός πόλεμος και οι μετέπειτα συνεχείς επεμβάσεις της Αμερικανικής πολιτικής στην Ελλάδα, έχοντας τον πλήρη,πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό έλεγχο στη καθημαγμένη από τον πόλεμο και τις επεμβάσεις χώρα μας, χωρίς τέλος. Όπως το δυσμενές για την Ελλάδα Κυπριακό. Η συμμετοχή μας στον πόλεμο της Κορέας. Οι συνεχείς παρεμβάσεις στις εντολοδόχους ελληνικές κυβερνήσεις. Η στρατιωτική Χούντα. Η καταστροφή και διαίρεση της Κύπρου. Το άνοιγμα των προβλημάτων στο Αιγαίο μετους Τούρκους, με την μονομερή υποστήριξή τους, ή την πολιτική των ίσων αποστάσεων και την αμφισβήτηση των συνόρων μας.
Η χρεοκοπία και τα μνημόνια που μας επέβαλαν την τελευταία δεκαετία οι Λεβαντίνοι φίλοι μας και σύμμαχοι Ευρω-παίγοι (κατά τον Μακρυγιάννη), όπου για 99 χρόνια με υπογραφές των βουλευτών μας, τα πάντα είναι υποθηκευμένα στις μεγάλες Ευρωπαϊκές τράπεζες. Το πιεστικό πούλημα του ονόματος της Μακεδονίας μας στους Σλάβους, κλπ. με το νέο λεξιλόγιο:<<Nation Building>>. Δηλαδή την πολιτική των ΗΠΑ να επεμβαίνουν στα αδύναμα κράτη, εν είδους μπανανίας με τις Λεόντειες συμβάσεις για την παραμονή, ή την επέκταση των βάσεών τους, ότι δήθεν εξυπηρετουν τα εθνικά συμφέροντα, πάντα και με την σύμφωνη γνώμη του ΟΗΕ για την εδραίωση της αμερικανικής κυριαρχίας, μέχρι σήμερα, χωρίς ποτέ να ερωτηθεί ο Ελληνικός λαός!
Και επειδή σήμερα γιορτάζουμε την μνήμη του Αγίου Πατροκοσμά, του αναμορφωτή της τότε προεπαναστατικής νεολαίας και του σωτήρα της πίστης και της γλώσσας μας και βλέποντας αυτά που γίνονται στον τόπο μας και τις αναθυμιάσεις που μας πνίγουν,
πόσο επίκαιρη είναι η παροιμία που συχνά πυκνά έλεγε ο Πατροκοσμάς: <<Εκεί που κρεμούν τώρα οι καπεταναίοι τα καριοφίλια, θα ρθεί καιρός που θα κρεμούν οι γύφτοι τα νταούλια>>.
Αύγουστος 2022 Ιωάννης Καλάκος
