Προσωπικά δεν εξεπλάγην, καθώς ήδη από την πρώτη εισβολή του «Φατίχ» στην κυπριακή ΑΟΖ, σε μη οριοθετημένη περιοχή, στις 3 Μαΐου 2019, είχα προβεί στην εκτίμηση ότι η κυπριακή ηγεσία, υπερεκτιμώντας τις δυνάμεις της, μη θωρακίζοντας αμυντικά την Ευρωζώνη, έφθασε στα όριά της.
Και τα πράγματα δεν έμειναν εκεί.
Στις 8 Ιουλίου 2019, ο πρόεδρος της Τουρκίας έστειλε το γεωτρύπανο «Γιαβούζ», όχι μόνο εντός της ΑΟΖ, αλλά και εντός των χωρικών υδάτων των 12 μιλίων στον κόλπο της Καρπασίας.
Παράλληλα, το ερευνητικό Μπαρμπαρός συμπλήρωσε πέντε χρόνια ερευνών σε όλα σχεδόν τα βυθοτεμάχια, μιας και εγκαινίασε την light πολιτική Αττίλα τον Οκτώβριο του 2014, ξεκινώντας από τα βυθοτεμάχια 8 και 9, τα οποία διεκδικεί το παράνομο τουρκοκυπριακό κρατίδιο.
Συνολικά, επί έξι μήνες, η Κυπριακή Δημοκρατία πολιορκείται από τα δύο τουρκικά γεωτρύπανα και ένα ερευνητικό, υπό τη φρούρηση τορπιλακάτων, φρεγατών, κορβετών, ακταιωρών, υποβρυχίων, ενώ στο FIR Λευκωσίας υπερίπτανται μη επηνδρωμένα αεροσκάφη και έτοιμα προς απογείωση δεκάδες μαχητικά – βομβαρδιστικά, τα οποία παραμένουν σε ετοιμότητα στις ηπειρωτικές βάσεις τους.
Η πολιορκία αυτή εξελίσσεται υπό την ανοχή Αμερικανών, Ευρωπαίων, Ισραηλινών, Αιγυπτίων, Ρώσων, Νατοϊκών και, δυστυχώς, με την εκνευριστική ουδετερότητα του ΟΗΕ.
Η αλήθεια είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε τον Ιούλιο μέτρα – κυρώσεις που –όπως προβλέψαμε- δεν μπόρεσαν να οδηγήσουν την Τουρκία στη συμμόρφωση με το Διεθνές Δίκαιο, διότι χρησιμοποίησε το ανθρωπιστικό υπερόπλο των κατατρεγμένων προσφύγων-μεταναστών. Κυρίως προσφύγων, που επί χρόνια βομβαρδίζονται από Αμερικανούς και Ευρωπαίους στο όνομα του αντιτζιχαντικού πολέμου, με χιλιάδες άμαχους νεκρούς…
Ο σουλτάνος-πρόεδρος της Τουρκίας κώφευσε ακόμη και στην προτροπή του Στέητ Ντηπάρτεντ, «να αποσύρει αμέσως το γεωτρύπανο Γιαβούζ από τα χωρικά ύδατα της Κύπρου». Μετά από λίγες μέρες, πράγματι, το απέσυρε για να το στείλει στο επίμαχο οικόπεδο 7, του οποίου το βόρειο τμήμα έχει εντάξει στον χάρτη της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, σύμφωνα με έγγραφο που έχει στείλει στον ΟΗΕ.
Και το ερώτημα είναι: Η κραταιά Γαλλία, η πυρηνική Γαλλία, η Γαλλία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η Γαλλία του αεροπλανοφόρου Ντεγκόλ, η Γαλλία του ενεργειακού κολοσσού της TOTAL των 102 χιλιάδων εργαζομένων με κυρίαρχη κεφαλαιουχική συμμετοχή των έξι δισεκατομμυρίων ευρώ που διευθύνει η Black Rock, θα δεχθεί το ράπισμα;
Καταρρίπτεται η άποψη περί ισχυρής ασπίδας από Ευρώπη – Ισραήλ
Η πρώτη αντίδραση δημιούργησε έκπληξη στους αναλυτές. Το γαλλικό υπουργείο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων κατήγγειλε μεν την παράνομη ενέργεια της Άγκυρας, αλλά ο χαρακτηρισμός ήταν αρκετά… «χριστιανικός», σε σχέση με τον βαθμό προσβολής των δικαιωμάτων της εταιρείας, αφού στην επίσημη ανακοίνωση προσδιόρισε την είσοδο του «Γιαβούζ» ως… «μη φιλική κίνηση»!
Κυβερνητικές πηγές από τη Λευκωσία, άφηναν να εννοηθεί ότι το Παρίσι, δεν θέλει άμεσα να μπει σε μια κλιμάκωση με την Άγκυρα, αφήνοντας αναπάντητη ακόμη και την υβριστική αναφορά του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Μελβούτ Τσαβούσογλου προς το πρόσωπο του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, τον οποίο αποκάλεσε «κόκορα με τα πόδια στη βρώμα», όταν ο κάτοικος του Μεγάρου των Ηλισίων διακήρυξε ότι δεν θα άφηνε την Τουρκία να εκβιάζει με τα μεταναστευτικά κύματα στο Αιγαίο.
Και ελπίζουν ότι το γεωτρύπανο της TOTAL, που τελειώνει μια ερευνητική γεώτρηση στην ΑΟΖ του Λιβάνου τον Δεκέμβριο του 2019, θα μετακινηθεί προς το νότιο τμήμα του οικοπέδου 7, στο χώρο που δεν διεκδικεί η Τουρκία…
Αλλά – κακά τα ψέματα: Τίποτα δεν είναι σίγουρο. Αν η Γαλλία ήθελε να περιφρουρήσει τα δικαιώματά της στο 7, θα έπρεπε να το περιστοιχίσει με ναυτικές δυνάμεις… Αντιθέτως… Δύο πολεμικά της πλοία πλέουν μακριά από την… διακεκαυμένη ζώνη.
Αυτό δεν σημαίνει πως θα μείνει με σταυρωμένα τα χέρια. Ως πρώτη διπλωματική ενέργεια επέλεξε τη συζήτηση της εισβολής στη Σύνοδο της 18ης Οκτωβρίου. Και βλέπουμε μετά πώς θα προχωρήσει σε πιο δραστικές μορφές αντιποίνων σε ευρωπαϊκό ή μονομερές επίπεδο…
Όμως, η μέχρι τώρα γαλλική στάση έρχεται να διαλύσει τους μύθους που παρήγαγε η κυβέρνηση Αναστασιάδη και η κυβέρνηση Τσίπρα και τώρα η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ότι δήθεν η τριμερής ενεργειακή συμμαχία Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ συνιστά οιονεί στρατιωτική σύμπραξη που θα λειτουργούσε αποτρεπτικά στην τουρκική επιθετικότητα.
Η μυθολογία αυτή αναπαρήχθη επί διετία από τους περισσότερους πρωινούς τηλεοπτικούς αναλυτές, οι οποίοι για άλλη μια φορά έπεσαν έξω.
Είχαμε επισημάνει ότι ο ίδιος ο πρόεδρος Αναστασιάδης, μιλώντας προπαραμονή των ευρωεκλογών σε τηλεοπτική εκπομπή της ΕΡΤ και απαντώντας σε σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, παραδέχθηκε ότι η αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία δεν προβλέπει στρατιωτική παρεμπόδιση και ότι συνιστά συμφωνία διευκολύνσεων στο αεροδρόμιο Πάφου και στα λιμάνια Λεμεσού και Λάρνακας, με πρόβλεψη ίδρυσης μικρού ναυπηγείου για εμπορικά πλοία.
Άλλωστε, τα γαλλικά πολεμικά πλοία ελλιμενίζονταν στη Λεμεσό πολύ πριν την επεκταθείσα αμυντική συμφωνία του 2019, συμμετέχοντας στην ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ για τον έλεγχο της θάλασσας του Λιβάνου.
Τελικά, η Γαλλία του Διαφωτισμού, της Γαλλικής Επανάστασης και του Μάη του ’68, θα δεχθεί να «καταπιεί» αυτήν την προσβολή από την Τουρκία που νοσταλγεί την Οθωμανική Αυτοκρατορία, τον ναύαρχο Μπαρμπαρόσα και τον Μωάμεθ τον Πορθητή…
Ο Πομπέο είπε υποσχέθηκε μεν.. αλλά οι Τούρκοι είναι ανενόχλητοι
Αλλά υπάρχει και το μεγάλο αφεντικό! Ποιο; Μα, ποιο άλλο από το υπερατλαντικό!.. Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα και ενώπιον του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, διακήρυξε την τακτική της μη στρατικοποίησης των προβλημάτων που δημιούργησε ο Σουλτανοπρόεδρος με τα γεωτρύπανα αλλά και τα πολεμικά του πλοία…
Δηλαδή: Οι Αμερικανοί, δεν θα επιτρέψουν –λέει- στρατικοποίηση της κρίσης (γεγονός, βέβαια, που με τη σημερινή ελληνική αμυντική αδυναμία μας συμφέρει…) η οποία κρίση δημιουργήθηκε από την συνεχώς επίδειξη τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων καθ΄ όλον τον άξονα Έβρου- Αιγαίου – Κύπρου- Συρίας!
Αφού υπέγραψε με τον ομόλογό του τη νέα σούπερ ετεροβαρή Συμφωνία των Βάσεων Σούδας- Βόλου – Λάρισας- Αλεξανδρούπολης, με θετικές αλλά και αμφίσημες εγγυήσεις για παρέμβαση σε περίπτωση νέων Ιμίων, μίλησε για την ανάγκη εξεύρεσης μιας διπλωματικής λύσης στην… θερμαινόμενη ΑΟΖ. «Μια οικονομική έκβαση που θα είχε το σωστό αποτέλεσμα». Και προανήγγειλε αμερικανική πρωτοβουλία – φόρμουλα, αφήνοντας αιχμή κατά της Ε.Ε:
«Οι διπλωμάτες μας εδώ στην Αθήνα, ασχολούνται με την πρωτοβουλία και οι διπλωμάτες μας στην Τουρκία προσπαθούν να βοηθήσουν τους λαούς της περιοχής. Όμως, η αλήθεια είναι ότι προσδοκούμε να συμμετάσχουν και οι ευρωπαϊκές χώρες, να πάρουν στα σοβαρά αυτή την απειλή…».
Όσο για τη συνεργασία Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ στον τομέα της ενέργειας, είπε με νόημα, φωτογραφίζοντας τον «κίνδυνο» Ρωσία: «Θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι υπάρχουν κανόνες σε ό,τι αφορά την εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων και κανένας να μην κρατά την Ευρώπη σαν όμηρο. Και θέλουμε να κάνουμε τη σχέση αυτή πιο μόνιμη».
Μετά τη συνάντηση με τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Παναγιωτόπουλο στο υπουργείο Άμυνας για το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των F-16 και τις εξοπλιστικές ανάγκες των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, ο υπουργός Άμυνας, έκανε ιδιαίτερη μνεία στις πρωτοβουλίες της Ελλάδας για «ανάπτυξη τριμερών σχημάτων αμυντικής περιφερειακής συνεργασίας με χώρες της περιοχής έχοντας στόχο την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την ευημερία των χωρών της περιοχής».
Προσοχή: Στο ανακοινωθέν, δεν υπήρχε απάντηση του Αμερικανού υπουργού για τα εν λόγω σχήματα άμυνας…
Δύο συμπεράσματα
Συμπέρασμα 1ον: Η κηδεμονεύουσα την ευρύτερη περιοχή μας Ουάσινγκτον, παρά την… αριστερο – δεξιά αφειδώλευτη προς αυτή παροχή Βάσεων, δια των οποίων υποστηρίζονται επιχειρήσεις από το ορεινό Αφγανιστάν έως την πετρελαϊκή Λιβύη, επιχειρήσεις δίχως έγκριση από τον ΟΗΕ και το Κογκρέσο, μας δίνει μια αμφιλεγόμενη εγγύηση αποτροπής πολέμου στο Αιγαίο.
Συμπέρασμα 2ον: Μας θεωρεί καλούς στον πόλεμο κατά της «κακοήθους» επιρροής Ρωσίας – Ιράν στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά –στο άμεσο μέλλον– δεν θα επιδιώξει εκδίωξη της Τουρκίας από την ΑΟΖ, αρκούμενη σε υποβολή σχημάτων που θα παραπέμπουν προς ένα μορατόριουμ… Και στο βάθος συνδιαχείρηση…
Εκτός και αν ο επιχειρηματίας και υπό καθαίρεση Πρόεδρος Τραμπ, ξυπνήσει κακόκεφος και πιάσει το twiiter…
Εκτός και αν ο πρώην τραπεζικός Εμανουέλ Μακρόν, αποφασίσει να ναυμαχήσει με το «Γιαβούζ», για το χατίρι της TOTAL και για τα μάτια του Αναστασιάδη…
Εκτός και αν τρελαθούμε εντελώς, με τέτοιους τύπους…
Με πρώτους και καλύτερους τους αδελφούς μας Κυπρίους… Που παίζουν με τη φωτιά του φυσικού αερίου… Περνώντας τις διακοπές τους στα λουξ ξενοδοχεία των κατεχομένων, εκμεταλλευόμενοι τη δραματική πτώση της λίρας του κατακτητή τους…
www.bankingnews.gr
