Οι θαλάσσιες ζώνες της ελληνικής επικράτειας βάσει του Χάρτη της Σεβίλλης: Η ενιαία γεωγραφική συνέχεια από το Ιόνιο, το Πελοποννησιακό και το Νότιο Κρητικό Πέλαγος μέχρι το Σύμπλεγμα του Καστελόριζου και τη θαλάσσια ένωση της ελλαδικής με την κυπριακή ΑΟΖ, που αποτελεί το ισχυρότερο νομικό όπλο της χώρας απέναντι στην αναθεωρητική «Γαλάζια Πατρίδα».
Η Πολιτική ως Τέχνη της Πρόβλεψης: Πώς ένας Νόμος-ανίκητο όπλο μπορεί να συμβάλει στην αναθεώρηση του τουρκικού αναθεωρητισμού.
Γράφει ο πρώην Βουλευτής Έβρου
Χρήστος Κηπουρός
«Αυτή η πιο όμορφη ιδέα μου από όλες, αφιερώνεται με τιμή στη μνήμη της αγαπημένης μου Αλεξάνδρας, για τη συμπλήρωση ενός έτους από την απώλειά της»
Οι θαλάσσιες ζώνες της ελληνικής επικράτειας βάσει του Χάρτη της Σεβίλλης: Η ενιαία γεωγραφική συνέχεια από το Ιόνιο, το Πελοποννησιακό και το Νότιο Κρητικό Πέλαγος μέχρι το Σύμπλεγμα του Καστελόριζου και τη θαλάσσια ένωση της ελλαδικής με την κυπριακή ΑΟΖ, που αποτελεί το ισχυρότερο νομικό όπλο της χώρας απέναντι στην αναθεωρητική «Γαλάζια Πατρίδα».
Η Πολιτική ως η πιο σπουδαία Τέχνη
Μπορεί σε πολύ προηγούμενες δεκαετίες, επί Ανδρέα Παπανδρέου και Φρανσουά Μιτεράν, η Πολιτική να θεωρούνταν ως η «Τέχνη του εφικτού» ή του «Επιθυμητού», όμως μάλλον δεν ήταν ευρύτερα γνωστή η ρήση του συμπατριώτη μου Δημόκριτου ότι: «Η Πολιτική είναι η πιο σπουδαία Τέχνη».
Η Πολιτική όντως είναι η Τέχνη των Ιδεών, της Ηθικής, της Πρόβλεψης, του Σχεδίου και της Χαράς. Ο Δημόκριτος δεν γελούσε από ειρωνεία. Γελούσε από την πνευματική ευφορία της επιβεβαίωσης των ιδεών του. Το επόμενο στάδιο της χαράς είναι το γέλιο. Εξ ου και το προσωνύμιο «Γελασίνος». Το λέει, άλλωστε, και η σοφή λαϊκή παροιμία: «Όπου γέλιο και χαρά, η Βασίλω πρώτη».
Η πεμπτουσία της διανοητικής ηγεμονίας
Εδώ ακριβώς ορίζεται η πεμπτουσία μιας διανοητικής ηγεμονίας: Πώς μπορεί κανείς να κυβερνά, χωρίς να βρίσκεται στην Κυβέρνηση. Το είδαμε στο παρελθόν με τα σχολικά βιβλία που έγραφαν «Λιβυκό Πέλαγος». Μια διόρθωση που ήταν αποτέλεσμα δικών μας αγώνων, με πρώτο μεταξύ ίσων τον Σμήναρχο και φίλο Μανώλη Λουτσέτη. Θα το δούμε να διορθώνει στην ίδια τη Βουλή και ο Κυριάκος Μητσοτάκης τη φράση του «Νοτίως της Κρήτης», με τον γεωγραφικό χαρακτηρισμό «Νότιο Κρητικό Πέλαγος», ο οποίος θα συμπεριληφθεί επίσης στη σύμβαση με τη CHEVRON. Θα το δούμε μέχρι και στα ζητήματα της αναθεωρητικής Τουρκίας.
Νομικά όπλα απέναντι στον αναθεωρητισμό
Η πρότασή μου προς τη Βουλή για νομοθέτηση του Χάρτη της Σεβίλλης δίνει στην Ελλάδα ανίκητα νομικά όπλα, ικανά να αναγκάσουν την Τουρκία να αναθεωρήσει τον ίδιο της τον αναθεωρητισμό. Απέναντι στις ανυπόστατες τουρκικές διεκδικήσεις, η ελληνική πλευρά πατάει στο στέρεο και ακλόνητο έδαφος της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).
Η μάχη ενάντια στους «ψηφιακούς Αττίλες»
Υπάρχουν ασφαλώς πέραν του παράνομου μνημονίου Τουρκίας Λιβύης, και πολλοί άλλοι ανοιχτοί λογαριασμοί στο ίδιο θέμα. Για παράδειγμα, ο ψηφιακός «Όργουελ» των λιβυκών χαρτών, όπωε και ο ψηφιακός “Αττίλας” των Τουρκικών χαρτών, καθώς και οι ελληνικές προσφυγές DSA {Digital Services Act} και DMA {Digital Market Act} μέσω της Ε.Ε. στον οργανισμό Wikimedia για την αντικατάσταση παραπλανητικών χαρτών, που ως μη όφειλαν, τροφοδοτούν ακόμη και την Τεχνητή Νοημοσύνη.
Ωστόσο, τώρα προέχει να προλάβουμε τις ημερομηνίες απέναντι στη «Γαλάζια Πατρίδα». Γιατί, αν ο Χάρτης της Σεβίλλης ψηφιστεί σε Νόμο από το ελληνικό κοινοβούλιο μετά τον αντίστοιχο τουρκικό, θα χαθεί το τεράστιο ηθικό και νομικό πλεονέκτημα που σήμερα υπάρχει.
Τρίτη και «φαρμακερή» παρέμβαση
Αυτή είναι η τρίτη κατά σειρά παρέμβασή μου για το ίδιο θέμα, έπειτα από δεκάδες χιλιάδες αναγνώσεις των προηγούμενων κειμένων. Εύχομαι αυτή η τρίτη φορά να αποδειχθεί «φαρμακερή»· να λειτουργήσει δηλαδή ως φάρμακο που θα θεραπεύσει την ανοησία και τις «λεξιβλακείες» της Αθήνας, ώστε να κάνει Νόμο αυτό το μεγάλο δώρο του Πανεπιστημίου της Σεβίλλης. Έστω και αν δεν αποτελεί επίσημη θέση της Ε. Ε., αν δύο αντίθετοι νόμοι βρεθούν μαζί ενώπιον οποιουδήποτε διεθνούς δικαιοδοτικού οργάνου, η Ελλάδα πατώντας στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας {UNCLOS}, έχει μόνο να κερδίσει.
Η Ελλάδα θα μετατρέψει τον Χάρτη της Σεβίλλης σε Νόμο του Κράτους. Και θα τον κάνει, γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να μην τον κάνει.
