Στο αποκαλυπτικό άρθρο που αφορά τις σχέσεις Κίνας-Ταϊβάν στο έγκυρο ΠΤΗΣΗ & ΔΙΑΣΤΗΜΑ, το σχέδιο επίθεσης όντως υπάρχει και είναι λογικό να υπάρχει. Είναι όμως παλιό στο πλαίσιο του «contingency planning» κάθε γενικού επιτελείου.
Η μη ύπαρξη επαρκών αποβατικών δυνάμεων και μέσων στο κινεζικό οπλοστάσιο, απλά υποδεικνύει ότι τα σχέδια αυτά ποτέ δεν ήταν ψηλά στην ατζέντα των Κινέζικων γεωστρατηγικών επιδιώξεων, κάτι που θα μπορούσε να είναι σκόπιμο για να μην προκαλεί υπερβολικές αντιδράσεις.
Ο πραγματικός λόγος όμως είναι, ότι μία επίθεση στην Ταϊβάν σημαίνει εμφύλιο πόλεμο, κάτι που δεν θα είχε ποτέ την λαϊκή αποδοχή και στήριξη στο εσωτερικό της Κίνας. Από την άλλη, το ΚΚΚ από το 47 έως και σήμερα ποτέ δεν ανέπτυξε αρνητική προπαγάνδα εναντίον της Ταϊβάν στο εσωτερικό της χώρας.
Το ΚΚΚ έχει ως στόχο να δημιουργήσει τέτοιες πολιτικές συνθήκες με την Ταϊβάν, ώστε η νήσος κάποια στιγμή στο εγγύς μέλλον να ενταχθεί στο σχέδιο «ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΔΥΟ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ» όπως με το Χονγκ Κονγκ και το Μακάο.
Η πιθανότητα αυτή έχει πολλούς υποστηρικτές ανάμεσα στον πληθυσμό της Ταϊβάν και οι μόνοι που αποκλείουν μία τέτοια προοπτική είναι η πολιτική κάστα της Ταϊβάν, που είναι οι πολιτικοί επίγονοι της Kuomintang (Εθνικιστών) του εμφυλίου και του στρατηγού Τσιανγκ Κάι Σεκ (Chiang Kai-Shek).
Προσωπική μου εκτίμηση είναι, ότι η επανένωση κάτω από ένα αντίστοιχο σχήμα της Κίνας με το Χονγκ-Κόνγκ είναι ιστορικά και ρεαλιστικά αναπόφευκτο, όπως και η σταδιακή πολιτική μετεξέλιξη ή αν θέλετε δυτικοποίηση (με κάποια μορφή Δημοκρατίας), της Κίνας στο μέλλον.
