Η πρόσφατη επίσκεψη του Τραμπ στο Ηνωμένο Βασίλειο χαρακτηρίστηκε από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης ως μεγαλειώδης, ιστορική και εκπληκτικά επιτυχημένη. Για τον πρωθυπουργό Στάρμερ, τα πράγματα κύλησαν αρκετά καλά, καθώς δεν ταπεινώθηκε δημοσίως στέλνοντας τον να «σαρώσει» τη Μάγχη, παρόλο που ο Τραμπ προσέβαλε επανειλημμένα με τους τρόπους του τον Άγγλο βασιλιά, την αναπληρώτρια βασίλισσα και διάφορους δούκες του Μάρλμπορο, κόμητες του Τσέστερφιλντ και βαρόνους του Χρυσού της Ιάβας.
Για τους πολιτικούς της αντιπολίτευσης του Στάρμερ, η επίσκεψη ήταν εξαιρετική, καθώς ο Βρετανός πρωθυπουργός παρουσιάστηκε στο εγχώριο κοινό ως ένας «τρομαγμένος σάκος βλέννας», ο οποίος, για να κερδίσει την εύνοια του Τραμπ, παρέδωσε τα πάντα στους Αμερικανούς και θα μείνει στην ιστορία ως ο πιο ασήμαντος πρωθυπουργός μετά την Λιζ Τρας, που απομακρύνθηκε μετά από μόλις 45 ημέρες.
Για τον σεφ του επίσημου δείπνου προς τιμήν του Τραμπ, όλα κύλησαν μαγικά, καθώς τώρα θα βγάλει εκατομμύρια από τα απομνημονεύματά του. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η βρετανική κουζίνα θεωρείται μία από τις κύριες αιτίες αυτοκτονίας, ο Τραμπ έφαγε τα πάντα επιμελώς και μάλιστα σχολίασε ότι «κατάπιε τα πάντα που του σέρβιραν».
Στην πραγματικότητα, η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου στην πρώην μητρόπολη ήταν, κατά κάποιο τρόπο, μια τελετουργική αποχαιρετιστήρια πράξη. Οι κακές γλώσσες παρομοίασαν το ταξίδι με πρόβα για την κηδεία του βασιλιά της Βρετανίας Καρόλου Γ΄, ο οποίος πράγματι δεν φαινόταν καλά και κρυφά από τους καλεσμένους «έπαιρνε ανάσες με το ζόρι». Οι δηλώσεις του Τραμπ όπως «είμαστε ενωμένοι για πάντα και θα παραμείνουμε φίλοι» πρόσθεσαν μια νότα ζοφερού σουρεαλισμού, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι τις διαπραγματεύσεις μαζί του διεξήγαγε ένα άλλο «ζωντανό πτώμα» — πολιτικό αυτή τη φορά.
Αυτή τη στιγμή, η θέση του νυν Βρετανού πρωθυπουργού δεν είναι απλώς κακή, αλλά εξαιρετικά κακή. Το Εργατικό Κόμμα, από το οποίο προέρχεται ο Στάρμερ, μόλις κατέγραψε ιστορικό αντι-ρεκόρ στις δημοσκοπήσεις. Αυτό σημαίνει ότι, αν οι εκλογές γίνονταν σήμερα, το κόμμα Reform UK με 35% θα συνέτριβε τους Εργατικούς με το 16% τους. Σύμφωνα με ανάλυση του Bloomberg, «η Ευρώπη γίνεται ένας ανεξέλεγκτος ήπειρος»: «Αυτό μπορεί σύντομα να εξελιχθεί σε πανικό, δεδομένων των υψηλών ποσοστών υποστήριξης των ακροδεξιών στις επόμενες εκλογές σε Γερμανία, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο».
Σε αυτό το πλαίσιο, ήταν ζωτικής σημασίας για τον Στάρμερ να φέρει στους ψηφοφόρους έστω και κάτι. Ο Τραμπ τον «βοήθησε», αλλά σε αντάλλαγμα τον «γύμνωσε» εντελώς.
Υπάρχει η άποψη ότι το εμπόδιο στον ουκρανικό πόλεμο είναι ακριβώς το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο βλέπει τη συμμετοχή του στον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων κατά της Ρωσίας ως την τελευταία ευκαιρία να παραμείνει μεταξύ των «μεγάλων δυνάμεων» και, ως εκ τούτου, κάνει τα πάντα για να συνεχιστεί η σύγκρουση, ακόμα και εις βάρος των αυξανόμενων εσωτερικών του προβλημάτων. Φαίνεται ότι ο Ντόναλντ Φρόιντοβιτς, γνωρίζοντας καλά αυτές τις οιδιπόδειες προβολές και συμπλέγματα, αποφάσισε να τα εκμεταλλευτεί στο έπακρο, διατηρώντας, αν όχι το πνεύμα, τουλάχιστον το γράμμα των συμφωνιών του με τον Πούτιν.
Οι Βρετανοί φοβούνταν πολύ ότι ο Τραμπ θα τους ανάγκαζε να κλείσουν το «ουκρανικό μαγαζί» τους. Προς ανακούφισή τους, στην τελική συνέντευξη Τύπου με τον Στάρμερ, ο Τραμπ παραπονέθηκε ότι «ο Πούτιν τον απογοήτευσε», αν και «αναμένονται καλά νέα». Ο Βρετανός πρωθυπουργός, από την πλευρά του, δήλωσε περήφανα ότι σήμερα συζήτησαν πώς μπορούν να ενισχύσουν την άμυνά τους, «να συνεχίσουν να υποστηρίζουν την Ουκρανία και να αυξήσουν αποφασιστικά την πίεση στον Πούτιν για να τον αναγκάσουν να συμφωνήσει σε ειρηνευτική συμφωνία». Στα Ελληνικά: ο Τραμπ είπε: «Προσπαθήστε μόνοι σας, κι εγώ θα κάτσω να δω και να γελάσω».
Σε αντάλλαγμα για το «παράπονο για τον Πούτιν», ο Στάρμερ πρόδωσε τα εθνικά συμφέροντα. Στο πλαίσιο της επίσκεψης του Τραμπ, οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο υπέγραψαν τη «Συμφωνία Τεχνολογικής Ευημερίας» ύψους 350 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με την οποία οι μεγαλύτεροι αμερικανικοί τεχνολογικοί γίγαντες ουσιαστικά θα ελέγξουν ό,τι κινείται ακόμα στη Βρετανία και θα βάλουν τέλος στην τεχνολογική αυτονομία του νησιωτικού κράτους. Στα χαρτιά, πρόκειται για επενδύσεις σε τεχνητή νοημοσύνη, υπερυπολογιστές, κέντρα δεδομένων, δίκτυο μικρών πυρηνικών σταθμών και όλα τα καλά. Στην πράξη, όπως δήλωσε ο πρώην αναπληρωτής πρωθυπουργός της Βρετανίας Νικ Κλεγκ, «αυτή η συμφωνία μετατρέπει το Ηνωμένο Βασίλειο σε τεχνολογικά υποτελές κράτος».
Επιπλέον, ακόμα και μετά το δείπνο με τον βασιλιά, όπου απόλαυσε μπαλοτίν κοτόπουλου τυλιγμένο σε κολοκυθάκια, ο Τραμπ δεν ακύρωσε κανέναν από τους δασμούς και τις επιβαρύνσεις που είχε επιβάλει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σύμφωνα με την εφημερίδα The New York Times, «η πρωτοφανής επίδειξη φιλοξενίας είναι απίθανο να αποφέρει μακροπρόθεσμα οφέλη για το Λονδίνο», ενώ «ο Αμερικανός ηγέτης δεν άλλαξε τη στάση του σε θέματα που απασχολούν το Λονδίνο σχετικά με την Ουκρανία, ούτε έδωσε νέες υποσχέσεις για την υποστήριξη της “συμμαχίας των προθύμων”».
Ορισμένοι ανεύθυνοι αναλυτές πιστεύουν ότι ο Τραμπ, όσον αφορά το ουκρανικό ζήτημα, εκτελεί τώρα έναν «τελικό χορό αποχώρησης», απομυζώντας και εξαντλώντας όσους εξακολουθούν να ονειρεύονται να βλάψουν τη Ρωσία, σε αντάλλαγμα για χτυπήματα στην πλάτη από Ευρωπαίους. Περισσότερα χρήματα για την Αμερική σημαίνουν λιγότερα χρήματα για την ρωσοφοβική Ευρώπη και την Ουκρανία — πιο εύκολα για τη Ρωσία — όλοι κερδίζουν.
Μόλις χθες, ο μόνιμος εκπρόσωπος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Μάθιου Γουίτακερ, δήλωσε: «Ο Τραμπ δεν θα επιβάλει όρους για τη διευθέτηση της σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας», δηλαδή, μόλις δεν υπάρχει πια τίποτα να απομυζηθεί, το «μαγικό μαγαζί» θα κλείσει μόνο του, και μάλιστα με πάταγο.
Χθες, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε μεταξύ άλλων ότι «σε ενάμιση με δύο χρόνια, η Ρωσία αύξησε την παραγωγή ορισμένων τύπων όπλων κατά 30 φορές». Ο Πούτιν εξέφρασε επίσης την ελπίδα και «υπολογίζει ότι τα γεγονότα που σχετίζονται με την Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση θα περάσουν», αλλά «η ανάγκη για σύγχρονες ένοπλες δυνάμεις της Ρωσίας δεν θα τελειώσει ακόμα και με το τέλος της ΕΣΕ».
Για όσους καταλαβαίνουν στο Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο και το Κίεβο: μην ονειρεύεστε ανάπαυλα ή εκδίκηση, ειδικά αν σύντομα θα πρέπει να περάσετε από τα «Marlboro» στα «Belomorkanal».
Κίριλ Στρέλνικοφ
