Πριν καν προλάβει να στεγνώσει το αίμα της δύστυχης J. Cox στον χώρο του εγκλήματος, η είδηση άρχισε να μεταδίδεται σε Βρετανία και Ευρώπη ως εξής: Η ειδεχθής δολοφονία της Cox ανατρέπει τα δεδομένα δίνοντας το προβάδισμα στην ψήφο παραμονής στην ΕΕ.
Από την πρώτη στιγμή η J. Cox δεν δολοφονήθηκε μόνο μια φορά με ειδεχθή τρόπο, αλλά αμέτρητες φορές με κάθε δελτίο ειδήσεων, κάθε ρεπορτάζ, κάθε δήθεν ανάλυση, κάθε υποκριτικά συμπονετική δήλωση των επικεφαλής του “Μένω”, κοκ. Όλοι τους χρησιμοποιούν με τον πιο εξόφθαλμο και χυδαίο τρόπο τη δολοφονία σαν μέσο για να αποσπαστούν ψήφοι υπέρ της παραμονής στην ΕΕ.
Έτσι ξέσπασε μια αλλόφρονα εκστρατεία στη βάση μιας τόσο πρόστυχης καπηλείας της συγκεκριμένης δολοφονίας, που είχε εξαρχής σαν στόχο να εμφυτέψει τη συνενοχή γι’ αυτήν την ειδεχθή πράξη σε κάθε έναν ξεχωριστά οιονεί ψηφοφόρο υπέρ της εξόδου από την ΕΕ. Η εκστρατεία αυτή είχε και έχει όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα μιας επιχείρησης ψυχολογικού πολέμου εναντίον του πληθυσμού προκειμένου δια της συνενοχής να του αποσπάσει την ψήφο υπέρ της ΕΕ.
Αλήθεια, πότε πρόλαβαν να οργανώσουν όλη αυτή την εκστρατεία, που ξέσπασε μέσα σε λίγες ώρες από την δολοφονία της Cox; Πότε πρόλαβαν να διεξάγουν έρευνες που παρουσίασαν σχεδόν αμέσως με αντιστροφή του κλίματος υπέρ του “Μένω”; Όλα δείχνουν ότι οι καθοδηγητές της εκστρατείας ήταν έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν τη δολοφονία πριν καν συμβεί αυτό το ειδεχθές έγκλημα.
Ας δούμε το σκηνικό. Η εκστρατεία υπέρ της ΕΕ πήγαινε down the tubes, όπως θα έλεγαν κι οι Βρετανοί. Κι είναι λογικό. Κανένας από τους υποστηρικτές της παραμονής στο τερατούργημα της ΕΕ δεν έχει να πει τίποτε το θετικό. Κι έτσι ολόκληρη η εκστρατεία του “Μένω” θεμελιώθηκε στον εκφοβισμό του ψηφοφόρου και την κινδυνολογία σε βαθμό γελοιότητας.
Το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο για τα αφεντικά της εκστρατείας. Αντί η πλειοψηφία των Βρετανών ψηφοφόρων να τρομοκρατηθεί και να πάει σαν κοπάδι προβάτων να ψηφίσει υπέρ της παραμονής, έγινε το αντίθετο. Αγανάκτησε με την προσβολή στη νοημοσύνη της σε τέτοιο βαθμό που η ψήφος υπέρ του “Φεύγω” έγινε ουσιαστικά μονόδρομος για τους περισσότερους.
Κάτι έπρεπε να γίνει. Αλλιώς οι Βρετανοί θα ψηφίσουν στις 23 Ιούνη υπέρ της εξόδου με τέτοια πλειοψηφία που κανένα κοινοβούλιο, καμιά κυβέρνηση δεν θα μπορεί να παραβλέψει εύκολα, χωρίς μεγάλες κοινωνικές αντιδράσεις. Κι έτσι η έξοδος της Βρετανίας από την ΕΕ δεν θα έδινε μόνο την ευκαιρία στους βρετανούς να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή στη χώρα τους, αλλά θα επέφερε ένα καίριο πλήγμα εναντίον της Νέας Τάξης των ευρωκρατών, που είναι ότι χειρότερο συνέβη στην Ευρώπη από την εποχή της Νέας Τάξης των ναζί.
Χρειαζόταν επειγόντως ένα θύμα, ένας “μάρτυρας” του αγώνα για την παραμονή της Βρετανίας στην ΕΕ. Η J. Cox ήταν το ιδανικό θύμα. Ευπαρουσίαστη, δημοφιλής, χαμηλού προφίλ πολιτικός, μητέρα ανήλικων παιδιών, καλή σύζυγος, χωρίς εμφανείς διαπλοκές με κυκλώματα και σκάνδαλα, αυτοδημιούργητη, ακτιβίστρια, χωρίς πλούτη. Μια τυπική καθώς πρέπει μεσοαστή, ιδανική για να ταυτιστεί μαζί της ο μέσος Βρετανός ψηφοφόρος και ιδιαίτερα οι γυναίκες.
Πολύ φοβάμαι ότι αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο δολοφονήθηκε. H προετοιμασία για τη δολοφονία ξεκίνησε από πολύ νωρίς. Ανώνυμες απειλές που κανείς δεν μπορεί να δικαιολογήσει. Γιατί να απειληθεί η Cox; Ήταν τόσο καθοριστική η συμμετοχή της στο πλευρό του εξαγορασμένου δίδυμου
Κάμερον-Κόρμπιν και των υπολοίπων ευρωλιγούρηδων; Ούτε κατά διάνοια.
Τότε γιατί να απειληθεί η Cox κι όχι οι ηγέτες, ή οι πιο προβεβλημένοι της εκστρατείας του “Μένω”; Κι εφόσον απειλήθηκε, γιατί δεν φρόντισε η αστυνομία να διαθέσει έναν αστυνομικό για προστασία.
Ένας μόνος αστυνομικός θα ήταν αρκετός. Οι δικαιολογίες που λένε ότι η ίδια η Cox δεν ήθελε, είναι για μικρά παιδιά. Η αστυνομία θα μπορούσε να παράσχει διακριτική προστασία, εφόσον – όπως λένε – επέμεναν τα απειλητικά μηνύματα.
Κι έτσι η Cox δολοφονείται έξω από το σπίτι της με τον πιο ειδεχθή τρόπο. Από ποιόν; Από κάποιον με βεβαρημένο παρελθόν ψυχασθένειας, ο οποίος μπαινοβγαίνει για χρόνια σε προγράμματα επανένταξης. Ιδανικός τύπος για να προγραμματιστεί προκειμένου να διαπράξει ένα τόσο ειδεχθές έγκλημα χωρίς να αφήσουν ίχνη αυτοί που πραγματικά το σχεδίασαν και το οργάνωσαν.
Πότε δολοφονήθηκε; Όταν το “Φεύγω” από την ΕΕ έχει ξεφύγει τόσο μπροστά από το “Μένω”, ώστε η απόσταση να μην μπορεί να καλυφθεί έως την 23η Ιούνη. Υπάρχει πιο ιδανικό έγκλημα προς εκμετάλλευση από την εκστρατεία του “Μένω”;
Αν μετά από καιρό αποκαλυφθεί ότι η ειδεχθής δολοφονία της J. Cox έγινε για να μην φύγει η Βρετανία από την ΕΕ, προσωπικά δεν θα εκπλαγώ. Η μαφία της ΕΕ δεν κατάγεται μόνο ιδεολογικά και πολιτικά από τους ναζί, είναι το ίδιο αδίστακτη με τους ναζί. Στην Ελλάδα τα τελευταία 5 χρόνια έχουν δολοφονήσει εν ψυχρώ κοντά στους 100 χιλιάδες πολίτες. Είτε οδηγώντας τους μαζικά στην αυτοκτονία, είτε διαλύοντας το σύστημα υγείας της χώρας. Την Cox θα λυπηθούν;
