Μετάφραση: Απολλόδωρος
30 Μαΐου 2023 | Christopher Chantrill | Διάβαστε το εδώ
Τι κάνουμε για την κλιματική παραφροσύνη; Αυτό είναι το ζήτημα που έθεσε ο λόρδος Frost σε πρόσφατη ομιλία του στο Ίδρυμα Πολιτικής για την Παγκόσμια Θέρμανση στη Βρετανία.
Σύντομη απάντηση: όχι πολλά, όχι ακόμη. Αλλά υπάρχει ελπίδα.
Ο Frost εκτιμά ότι οι κυβερνήσεις στην Ευρώπη “αρχίζουν να παγώνουν” όσον αφορά τις κλιματικές τους ατζέντες:
Πραγματικά αισθάνομαι ότι η δική μας κυβέρνηση αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι τα οικονομικά είναι πιο αμφίβολα από ό,τι υποστηρίζουν οι υποστηρικτές του Net Zero.
Αν, όπως λένε ορισμένοι σχολιαστές, ο πρωθυπουργός μας αρχίζει να ανησυχεί για το κόστος του Net Zero, αυτό μόνο να το χαιρετίσουμε μπορούμε.
Στη συνέχεια σημειώνει ότι η υποστήριξη για την πολιτική του Net Zero αρχίζει να μειώνεται με “αρχόμενη αμφισβήτηση των μέτρων Net Zero σε όλη την Ευρώπη”, καθώς οι πολιτικές για την κλιματική αλλαγή αρχίζουν να εφαρμόζονται.
Τα μέτρα που υποστηρίζονται πιο έντονα είναι εκείνα που οι περισσότεροι άνθρωποι πιθανώς πιστεύουν ότι δεν θα τους επηρεάσουν – αλλαγές στους κανόνες επενδύσεων των συνταξιοδοτικών ταμείων και εισφορές συχνών επιβατών – ενώ η υποστήριξη για τη σταδιακή κατάργηση των λεβήτων φυσικού αερίου έχει μειωθεί στο μισό και η υποστήριξη για τις επιδοτήσεις των ηλεκτρικών οχημάτων είναι τώρα μόνο ελαφρώς θετική.
Εισφορές συχνών επιβατών αεροπορικών γραμμών; Τι θα λέγατε για έναν φόρο στους υπαλλήλους των ΜΚΟ και στους αριστερούς δισεκατομμυριούχους που πετούν ιδιωτικά;
Δυστυχώς, οι πολιτικοί στη Δύση “προτιμούν ενεργά να ζουν σε πλήρη γνωστική ασυμφωνία” παρά να σκέφτονται οτιδήποτε.
Και μάλλον το πολιτικό σύστημα θα επιλέξει “την αλλαγή του τρόπου ζωής για τη διάσωση του πλανήτη, την πολιτικοποίηση των καθημερινών επιλογών του τρόπου ζωής, την έμφαση στην τοπική διαβίωση και την αειφορία”.
Το μόνο πράγμα που μπορεί να συστήσει ο Frost είναι να είστε έτοιμοι για την αλλαγή βηματισμού.
Η δουλειά όσων είναι πρόθυμοι να αμφισβητήσουν τη βιασύνη για το Net Zero είναι να δουν αυτή την κρίσιμη στιγμή να έρχεται και να αρχίσουν να προετοιμάζουν την πολιτική.
Το θέμα είναι, αντιλαμβάνεται ο Frost, ότι η ψευτο-πανδημία COVID μας έδειξε πώς λειτουργούν η κυβέρνηση και η κοινή γνώμη.
Από τη στιγμή που η κυβέρνηση δρομολογεί ένα αφήγημα και παίρνει τους πάντες στο πλευρό της, δεν μπορεί να αντιστρέψει την πορεία της και δεν μπορεί να παραδεχτεί τα λάθη της. Το αφήγημα συνεχίζεται μέχρι ο κόσμος να ανατιναχθεί και οι οριακοί υποστηρικτές να εγκαταλείψουν την κυβέρνηση.
Ίσως η έκρηξη εξαιτίας του αφηγήματος για το κλίμα έρθει νωρίτερα απ’ ό,τι νομίζουμε. Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, “η NERC [η North American Electric Reliability Corporation] προβλέπει 19% πιθανότητα έκτακτης ανάγκης στο δίκτυο στις 8 μ.μ.” στο Τέξας φέτος.
Υποθέτω ότι σε κάθε πολιτικό κύκλο υπάρχει: πρώτον, η διαφαινόμενη κρίση, δεύτερον ο εντοπισμός του εχθρού- τρίτον, το κάλεσμα στα όπλα.
Αν ο πόλεμος προχωρήσει προς τη νίκη, τότε το καθεστώς είναι ασφαλές στην εξουσία.
Αν ο πόλεμος καταλήξει σε ήττα, τότε το καθεστώς θα προσπαθήσει να κατηγορήσει την εσωτερική του αντιπολίτευση – τους “αρνητές του κλίματος” ή τους ” αντιεμβολιαστές”. – όπως τους “σαμποτέρ και καταστροφείς” που κατηγορούσε ο Στάλιν και τους “Τέσσερις Γέρους”, τα παλιά ήθη, την κουλτούρα, τις συνήθειες και τις ιδέες που ο Μάο κατηγορούσε για τα πάντα.
Με άλλα λόγια, μπροστά στην ήττα του, το καθεστώς κατηγορεί κάποιον άλλο, οποιονδήποτε άλλο, για την αποτυχία του. Τότε, το μόνο ερώτημα είναι πόσο καιρό θα επιβιώσει το καθεστώς καθώς εκκαθαρίζει την αντιπολίτευση, πραγματική και φανταστική. …
Έτσι, όταν το κίνημα Net Zero αρχίσει να αποτυγχάνει, οι συνετοί και σοφοί κυβερνήτες μας θα ξέρουν ότι δεν φταίνε αυτοί. Αναρωτιέμαι ποιον άραγε θα κατηγορήσουν τότε;
Αναμφίβολα θα ξεκινήσουν κατηγορώντας τους ψεύτες αρνητές του κλίματος που ανέκοψαν το ένδοξο σχέδιο για το κλίμα, το οποίο σίγουρα θα είχε σώσει το κλίμα και την οικονομία, αν μόνο οι σκεπτικιστές δεν είχαν αποτρέψει την πλήρη εκτέλεση που συνιστούσαν οι ειδικοί του κλίματος.
Μην ξεχνάτε την ολέθρια επιρροή των ρατσιστών, των TERFS, των ομοφοβικών, των τρανσφοβικών και των ακροδεξιών εξτρεμιστών, που βοηθούνται από τους υπερεξουσιαστές Ρεπουμπλικάνους και τους πάντα τρομαχτικούς βίαιους εξτρεμιστές Καθολικούς.
Η Jane Fonda ξέρει ήδη ποιον να κατηγορήσει: Οι άνδρες. “Πρέπει να συλλάβουμε και να φυλακίσουμε αυτούς τους άνδρες”.
Ναι. Το Blame Game είναι η “μαρτυρία” ότι η στρατηγική των κυβερνώντων έχει αποτύχει, και ότι περιορίζεται στο να κατηγορεί ρατσιστές, σεξιστές, ομοφοβικούς, μάγισσες, αρνητές, τον θείο Tom Cobbley και όλους τους άλλους.
Αλλά έχω μια ιδέα.
Σύμφωνα με το The Science, ο τρόπος με τον οποίο τα είδη επιβιώνουν από τις αλλαγές στο περιβάλλον τους είναι η προσαρμογή. Προσαρμόζονται με την αλλαγή της συμπεριφοράς τους, ή με την καταλληλότητα καλύτερων γονιδίων.
Και οι άνθρωποι επιβιώνουν και ευδοκιμούν όταν οι άνθρωποι εφευρίσκουν νέες ιδέες και προϊόντα και τρόπους συνεργασίας που τους επιτρέπουν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις και τις αναπόφευκτες αλλαγές της ζωής σε αυτή τη Γη.
Αλλά πρώτα, οι κυβερνήτες μας πρέπει να αποτύχουν εντελώς.
Διαβάστε ολόκληρη τη δημοσίευση στο American Thinker
***Δικτυογραφία:
As Net Zero Costs Soar And Mandates Kick In, The Climate Blame Game Begins – Climate Change Dispatch
