Καλλιώρας – Μακρής : Σκιές θανάτου…

Χαίρεται εν Κυρίω Ιησού Χριστώ. Χρόνια πολλα. Καλο υπόλοιπο Σαρακοστής. Πολύ ωραία μας τα είπατε πολύ και μας δείχνετε τον τροπο με τον οποίο πρέπει να παρακολουθούμε τα γεγονότα. Όπως και σεις μας είπατε όλα έχουν πνευματική διασταση και η πνευματική διασταση των γεγονότων αφορα όλα όσα εχουν σχέση με την έλευση του μεσσία των Εβραίων, δηλαδή του αντίχριστου. Όλα όσα λένε και κανουν οι ανθρωποι της πενταρχίας σχετίζονται με αυτό. Τώρα αυτοί θέλουν να θυσιασουν την δέκατη δαμαλίδα λενε καποιοι, αλλα έχουν παει πεντε δαμαλίδες στο Ισραήλ και μπορεί να θυσιασουν και τις πέντε. Μπορεί η επίθεση στη πρεσβεία του Ιραν να ήταν ένα μηνυμα προς αυτούς να μην αντίδρασουν στην δημιουργία του ΓΝαου. Όμως το κεφαλαιο της θυσίας των δαμαλιδων έχει κλείσει οριστικα και ο σατανας το γνωρίζει. Απλώς γίνεται για να δώσουν κατι στους Εβραιους. Περί της θυσίας των δαμαλίδων αναφέρει εκτενέστατα ο Απόστολος Παύλος στην προς Εβραίους επιστολή. Προς Εβραιους κεφ. ζ, η. Εισαγεται δε ανωτερη ελπίς με την οποία ερχόμεθα πλησίον στον Θεό. Επίσης τούτο δεν έγινε χωρίς όρκο. Οι μεν αλλοι ως γνωστόν έγιναν ιερείς χωρίς όρκο, ενώ αυτός ο Χριστός έγινε Ιερέας με όρκο, κατα την μαρτυρία εκείνου του Θεού Πατρός, ο οποίος λέγει προς αυτόν. Ωρκίστηκε ο Κυριος και δεν θα αλλαξει απόφαση. Συ Ιερεύς εις τον αιώνα, κατα την ταξιν Μελχισεδέκ. Για αυτό ο Ιησούς έγινε εγγυητής ανώτερης διαθηκκης. Για τον Ιουδαικό ναο, λέιε ο Απόστολος Παύλος στην προς Εβραιους επιστολή του. Κεφ.θ. Είχε λατρευτικές διαταξεις και η πρώτη σκηνή , κατα το Αγιο μέρος που συμβόλιζε τον κόσμο. Πισω δε από το δεύτερο καταπέτασμα ήταν το μέρος της σκηνης,το οποίο λέγεται Αγια Αγίων. . Εκεί υπήρχε το χρυσό θυσιαστήριο του θυμιαματος και η κιβωτός της Διαθήκης.. Σε αυτην υπήρχε η χρυσή σταμνος που περιήχε το μαννα, η ραβδος του Ααρων, που βλαστησε θαυματουργικώς και συμβολίζει την Υπεραγία Θεοτόκο και οι πλακες της Διαθήκης, που ήταν γραμμένες οι δεκα εντολες. . Αλλα ο Χριστός, όταν ήλθε ως αρχιερεύς των αγαθων, τα οποία ήταν μελλοντικα, χρησιμοποιωντας την μεγαλυτερη και τελειότερη σκηνή, όχι χειροποίητη, όχι δηλατή αυτού του κόσμου και όχι αιμα τραγων και μόσχων, αλλα το δικό του αιμα, εισήλθε στα επουρανια αγια, εφαπαξ και επέτυχε αιώνια λύτρωση.. Και συνεχίζει ο Απόστολος Παυλος. Διότι, αν το αιμα ταυρων και τραγων και ραντισμα με σταχτη από δαμαλι, που έγινε ολοκαυτωμα καθαρίζει τους μολυσμένους τελετουργικα, ως προς την καθαρότητα του σώματος, πόσο μαλλον το αιμα του Χριστού, ο οποίος ενωμένος ως ανθρωπος με το αιώνιο πνεύμα, τη Θεότητα,προσέφερε τον εαυτό του ως θύμα αμωμον στο Θεό, έχει τη δύναμι να καθαρίζει τη συνείδησή μας από νεκρα έργα, ώστε να λατρευουμε τον ζωντανο Θε. Για αυτό το λόγο ο Χριστός είναι μεσίτης της Νέας Διαθήκης, ώστε κατόπιν του θανατου του για την συγχώρησι των παραβασεων, κατα τον καιρό της πρώτης διαθήκης, θα λαβουν οι προσκεκλημένοι την αώνια κληρονομία την οποία υποσχέθηκε. Το αιμα του Χριστού έχει απειρι δύναμι, διότι είναι αιμα λογικού, εκούσιου, αμώμου και θεανθρώπινου θύματος. Συνεπως το αίμα των δαμαλίδων για τον πνευματικό κόσμο και με τα πνευματικα δεδομένα δεν έχει απολύτως καμίία αξία. Ειχε αξία τότε που ο Μωυσής, ύστερα από την εντολή του Θεού ραντισε τον λαο.