Ἡ ἐφημερίδα μας ἔλαβε, ἀπὸ κοινοῦ μὲ ἄλλους παραλῆπτες, ἔγγραφο ἀπευθυνόμενο πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου ποὺ ἀφορᾶ ἔκνομες πράξεις στὸ Τμῆμα Θεολογίας ΑΠΘ. Συγκεκριμένα, γίνεται ἀναφορὰ στὸ ὅτι στὸ παραπάνω Τμῆμα δὲν ἐκδίδονται Πρακτικὰ Συνεδριάσεων. Δεδομένου ὅτι ἡ τήρηση Πρακτικῶν,
ἡ ἔκδοση καὶ ἐγκεκριμένη χορήγησή τους εἶναι ἡ βάση τῆς δημοκρατικῆς λειτουργίας τῶν Δημόσιων Ἱδρυμάτων μας, ἀλλὰ καὶ ἡ βάση γιὰ τὴ διασφάλιση ἀξιοκρατικῶν διαδικασιῶν, ὀφείλεται ἔρευνα τοῦ θέματος.
Ὁ ΟΤ ἔχει κάνει σχετικὴ ἔρευνα καὶ ἔχει διαπιστώσει ὅτι ὑπῆρξαν ἀνάλογες καταγγελίες γιὰ θέματα ἔκνομων ἐνεργειῶν στὸ Τμῆμα Θεολογίας ΑΠΘ. Ἔχουν κληθεῖ, σὲ προηγούμενο χρόνο, μάρτυρες ἀπὸ τὶς δικαστικὲς ἀρχὲς τῆς Θεσσαλονίκης καὶ προφανῶς ἔχει προκύψει ἀπὸ τὶς καταθέσεις τους ὑλικὸ ποὺ σχετίζεται μὲ τὶς πράξεις αὐτές.
Σημειώνεται, μὲ τὴν εὐκαιρία, τῆς ἀναφορᾶς στὸ ἀνωτέρω θέμα, ἐδῶ, ὅτι: Τὸ Τμῆμα Θεολογίας ΑΠΘ λειτουργεῖ μὲ ἕνα διοικητικὸ ἀνορθολογισμό. Αὐτὸ συμβαίνει, διότι περιέχει μέσα του ἕνα ἄλλο Τμῆμα, τὸ Τμῆμα Μουσουλμανικῶν Σπουδῶν, τὸ ὁποῖο παραπλανητικὰ ὀνομάζεται Κατεύθυνση Μουσουλμανικῶν Σπουδῶν. Ἐνῷ δηλ. πρόκειται γιὰ κάτι ποὺ ἔχει δικό του Πρόγραμμα Σπουδῶν, ἐντελῶς ξεχωριστό, ἐνῷ ἔχει δικό του κωδικὸ Εἰσόδου Φοιτητῶν μὲ τὶς Πανελλήνιες καὶ προφανῶς δικό του ἰδιώνυμο τίτλο Πτυχίου, παρουσιάζεται παραπλανητικὰ ὡς Κατεύθνση.
Τίθεται δηλ. τὸ ἐρώτημα πῶς διοικεῖται ἢ ὑποστηρίζεται ἐπιστημονικὰ ἕνα Τμῆμα ἐν τμήματι, τὸ ὁποῖο ἔχουν ἱδρύσει καὶ στὸ ὁποῖο διδάσκουν μὴ ἐξειδικευμένοι μὲ τὴν ἰσλαμολογία καθηγητές.
Τὸ θέμα αὐτὸ πληγώνει τὴν εἰκόνα τοῦ ΑΠΘ, τὸ ὁποῖο, ἐνῷ θὰ μποροῦσε νὰ ὑποστηρίζει ἕνα δυνατὸ στὸ ἀντικείμενό του Τμῆμα καὶ Σχολή, ἔχει παρασυρθεῖ στὸ νὰ ἐκτοπίσει τὴν ἀνάγκη φοίτησης ξένων φοιτητῶν ποὺ θέλουν νὰ ἐξειδικευθοῦν στὴ χριστιανικὴ Θεολογία, ἀπευθυνόμενοι σὲ ἕνα ἔγκυρο ἀπὸ αὐτὴ τὴν πλευρὰ Ἵδρυμα, μὲ ἐξειδικευμένους καθηγητές.
Τί εἰκόνα προσδίδει σὲ ἕνα Δημόσιο Ἵδρυμα τὸ γεγονὸς ὅτι ἀνειδίκευτοι σὲ ἰσλαμικὰ ἀντικείμενα καθηγητὲς παρέχουν πτυχίο Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν;
Ἔχουμε, καθὼς ἐκ τῶν πραγμάτων προκύπτει, τὴ γνώμη ὅτι τὸ ΑΠΘ ὀφείλει νὰ προχωρήσει σὲ λύση αὐτοῦ τοῦ προβλήματος, γιὰ νὰ διασφαλίσει τὴν ἐγκυρότητα τῶν θεολογικῶν σπουδῶν, ἐφόσον εἶναι ζητούμενη ἀπὸ ἐντόπιους καὶ ξένους φοιτητὲς ἡ ἔγκυρη σπουδὴ στὴ θεολογικὴ ἐπιστήμη καὶ τὸν χριστιανικὸ πολιτισμὸ αἰώνων στὸν τόπο μας.
Ἐπίσης ζητούμενη μπορεῖ νὰ εἶναι ἡ εἰδίκευση σὲ ὅποιο ἄλλο εὐρὺ ἀντικείμενο, ὅπως οἱ ἰσλαμικὲς σπουδές. Αὐτὸ ὅμως δὲν πρέπει νὰ γίνεται σὲ βάρος τῆς ἐγκυρότητας τῶν σπουδῶν καὶ τῆς διοικητικῆς εὐταξίας στὴ λειτουργία ἑνὸς Τμήματος, τὸ ὁποῖο ἔχει διοικητικὴ δυσλειτουργία καὶ καταγράφει ἔκνομη, ὅπως ἐξάγεται ἀπὸ τὶς καταγγελίες, πορεία.
Ἴσως δὲν εἶναι ἄστοχο νὰ εἰπωθεῖ ὅτι οἱ χριστιανοὶ θεολόγοι ποὺ διδάσκουν ἰσλαμικὲς σπουδὲς θὰ ἐκβιάζουν ἐκείνους ποὺ ζητοῦν διοικητικὴ καὶ ἐπιστημονικὴ εὐθύνη σὲ ἕνα Τμῆμα Θεολογίας ποὺ δὲν ἱδρύθηκε μὲ τὴ σύστασή του, γιὰ νὰ καταλήξει νὰ γίνει Τμῆμα Ἰσλαμικῶν σπουδῶν μέσῳ μίας διοικητικῆς καὶ ἐπιστημολογικῆς ἀταξίας.
Δυστυχῶς, σήμερα γιὰ τὸ Τμῆμα Θεολογίας δὲν ἑορτάζεται ἡ ὀγδοηκονταετὴς παρουσία μίας Σχολῆς ποὺ ὄφειλε νὰ ὑπηρετήσει ἐπιστημονικὰ ἀντικείμενα μὲ ἔγκριτους πανεπιστημιακοὺς δασκάλους, ὅπως πράγματι ὑπῆρξαν τέτοιοι στὴ Σχολὴ αὐτή.
Δυστυχῶς εἶναι ζητούμενο, καὶ ὄχι δεδομένο πλέον, νὰ ὑπάρξουν φωνὲς ποὺ ἀσκοῦν καὶ ἐκφράζουν διοικητικὴ ὑπευθυνότητα καὶ ἐπιστημονικὴ ἐγκυρότητα σὲ σχέση μὲ τὸ ἀντικείμενο, ποὺ διὰ συγκεκριμένου ΦΕΚ ὀφείλουν νὰ ὑπηρετοῦν στὰ χριστιανικὰ ἀντικείμενα, ποὺ εἰδικεύθηκαν.
Ἐμεῖς ὑποσχόμασθε, ἐφόσον λάβαμε μία τόσο σοβαρὴ καταγγελία, νὰ παρακολουθήσουμε στενὰ τὸ θέμα καὶ νὰ ἐνημερώσουμε τοὺς ἁρμοδίους, πιστεύοντας ὅτι ἡ ἔκθεση ἑνὸς προβλήματος μπορεῖ νὰ φέρει καὶ τὴ λύση του.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ
