Διπλωματικό πόκερ η κρίση στο Κατάρ! Τι ρόλο παίζει η Ελλάδα; Τι σχέση έχει η πρωτοβουλία του Νίκου Κοτζιά για τη Αίγυπτο στο Κατάρ με την ΑΟΖ; Τι κάνει η Τουρκία;
Γράφει η Κατερίνα Δράκου*
Τον ρόλο του έντιμου διαμεσολαβητή φαίνεται πως επιδιώκει η Αθήνα μπροστά στον διπλωματικό πόλεμο που κήρυξαν στο Κατάρ οι χώρες του Κόλπου και η Αίγυπτος σε μια προσπάθεια να ενισχύσει το προφίλ της ως παράγων σταθερότητας και εξισορρόπησης στην ευρύτερη περιοχή.
Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η ανάληψη της διπλωματικής εκπροσώπησης της Αιγύπτου από την πρεσβεία της Ελλάδας στην Ντόχα έπειτα από σχετικό αίτημα που υπέβαλε το Κάιρο και στο οποίο ο Νίκος Κοτζιάς έτεινε, όπως αναμενόταν, ευήκοα ώτα.
Η ανταπόκριση της ελληνικής διπλωματίας δεν προκάλεσε έκπληξη, αφού είναι γνωστό ότι ο υπουργός Εξωτερικών διατηρεί ιδιαίτερα φιλικές σχέσεις με την κυβέρνηση του Αλ Σίσι και έχει ταχθεί ανοιχτά υπέρ πρωτοβουλιών για την πολιτική σταθερότητα στην Αίγυπτο.
Το βασικό επιχείρημα του Κοτζιά είναι ότι μέσω της διασφάλισης συνθηκών ομαλότητας στην Αίγυπτο, εμπεδώνεται παράλληλα και η ασφάλεια στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία κάθε άλλο παρά δεδομένη είναι σήμερα.
Είναι εξίσου γνωστό ότι ο υπουργός Εξωτερικών έχει αναπτύξει πολλές φορές τη σχετική επιχειρηματολογία του και σε Ευρωπαίους ομολόγους και αξιωματούχους -στα συμβούλια Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στις Βρυξέλλες – και έχει επιδιώξει να καλλιεργήσει τη θετική ατζέντα στις σχέσεις της μεγάλη αραβικής χώρας με τα κράτη μέλη της ΕΕ.
Εξ’ αυτού του λόγου η απόφαση της Αθήνας να συναινέσει στο αίτημα που διατυπώθηκε από το Κάιρο ήρθε ως λογική και μάλλον προβλέψιμη εξέλιξη για τα διπλωματικά τεκταινόμενα.
Η Αθήνα εκτιμά ότι είναι η καλύτερη στιγμή να υψώσει το διπλωματικό της ανάστημα, καλλιεργώντας σχέσεις που θα εστιάζουν στη θετική ατζέντα, χωρίς να χρειαστεί να ταχθεί στο πλευρό του ενός ή του άλλου, αλλά πάντα σε πλαίσιο ουδετερότητας να περάσει το μήνυμα “είμαστε εδώ για όποιον θέλει βοήθεια”.
Από το υπουργείο Εξωτερικών εκτιμούν ότι η πολιτική των “τριών δέλτα” “διαμεσολάβηση, διαιτησία, διαπραγμάτευση” θα αναβαθμίσει τη χώρα και θα αποδειχθεί υπέρ της όταν χρειαστεί να εξελιχθούν άλλης φύσεως διπλωματικά αλισβερίσια, όπως η οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, στην οποία εμπλέκεται ο τουρκικός παράγοντας.
Για αυτό το λόγο ο Ταγίπ Ερντογάν δεν φαίνεται να βλέπει με καθόλου καλό μάτι τη διάθεση της Αθήνας να βγει μπροστά ως παράγων σταθερότητας στο εξαιρετικά ρευστό γεωπολιτικό σκηνικό.
Οι αντιδράσεις της Άγκυρας αλλά και των ΗΠΑ παραμένουν σταθερά στο μικροσκόπια της ελληνικής διπλωματίας, εκπρόσωποι της οποίας εκτιμούν -χωρίς ωστόσο να διακινδυνεύουν πρόβλεψη- ότι το διπλωματικό εμπάργκο και ο νέος κύκλος αναταραχής στη Μέση Ανατολή αργά ή γρήγορα θα εκτονωθούν με τη δημιουργία μιας κατάστασης win-win πίσω από την οποία θα υπάρχουν αμοιβαίες υποχωρήσεις και κυρίως στρατηγικά συμφέροντα.
*Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ
