Ο κοβιντισμός είναι η ώρα της μεγάλης δοκιμασίας για τη Δύση όπως ο τζιχαντισμός ήταν νωρίτερα ο μεγάλος πειρασμός για την Ανατολή.
Είμαστε ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ πονηρᾷ. Θανατολαγνεία, θανατολατρεία, θανατοφοβία, dark κουλτούρα, αριθμολατρεία στατιστικής, λατρεία του ψηφιοποιημένου Αριθμού-QR, ιεροποίηση εμβολίου, απόλυτος ματεριαλισμός,τεχνολογικός μεσσιανισμός, θεοποίηση Ύλης υπό το πρόσχημα της πρόταξης της στενά βιολογικής ύπαρξης της υλικής μορφής, μανιχαισμός, μετανθρωπισμός διανθρωπισμός. Ανακατεύθυναν τη ζωή, μετάλλαξαν την καθημερινότητα.
Η Ανατολή κατέστειλε τη δική της δοκιμασία που ήταν η τρομοκρατία και ο τζιχαντισμός στο Ιράκ στη Συρία στη Λιβύη στην Αίγυπτο στο Λίβανο και τον κατέστειλε γιατί επέδειξε μια ηθική ανωτερότητα έναντί του δεν εξομοιώθηκε στις μεθοδεύσεις και τεχνικές της βαρβαρότητας, τον κατέβαλε ιδεολογικά και στο πεδίο αφού αναδείχθηκαν μάρτυρες όπως ο Βασίλειος Νάσαρ, ο Παύλος Χαλεπίου, οι απαράμιλλα θυσιασθέντες Κόπτες εργάτες που αποκεφαλίστηκαν μαζικά από την ISIS στη Λιβύη οι αποκεφαλισθέντες ήρωες στο συριακό μέτωπο οι μαζικά εκτελεσθέντες στρατιώτες στο θέατρο της Παλμύρας οι μαζικά εκετελεσθέντες Σύροι στρατιώτες της φυλακής Χαλεπίου ο καθηγητής Αρχαιολογίας που αποκεφαλίστηκε στην Παλμύρα και πόσοι άλλοι που προσέτρεξαν στο μαρτύριο που αψήφισαν το θάνατο το μαχαίρι το ουαχαμπίτικο το σαλαφιστικό τελετουργικό της Σ Αραβίας του Κατάρ που υποκινήθηκαν σαφώς από τους δυτικούς και τους δόλιους συμμάχους τους στην περιοχή. Η συμφωνία του αιώνα που συνάφθηκε έπειτα, καταδεικνύει με τον πιο διαυγή τρόπο το όλο παρασκήνιο της μεγάλης σφαγής.
Ο ισλαμιστικός σαλαφιστικός φονταμενταλισμός σταμάτησε από το αίμα των μαρτύρων και των ηρώων που απέδειξε στη διεθνή κοινότητα την αλήθεια. Χριστιανοί Σουνίτες Σιίτες κομμουνιστές εθνικιστές πατριώτες διάφορης πολιτικής θέσης θυσιάσθηκαν αφειδώς ακυρώνοντας στην πράξη τα σχέδια των δυτικών να εδραιώσουν το συμφερόντων τους ριζοσπαστικό ισλάμ στη Μέση Ανατολή όπως νωρίτερα έκαναν στο Αφγανιστάν εργαλειοποιώντας τη θρησκεία στην πιο εξτρεμιστική της έκφανση για να προωθήσουν τις γεωπολιτικές επιδιώξεις τους στην περιοχή.
Στον κοβιντισμό που είναι μια σύγχρονη δυτική αίρεση που έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας αίρεσης η μάχη δεν θα κερδηθεί με αίμα γιατί ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους αἰῶνος τούτου.
Είναι ένας αγώνας ιδεολογικός πολιτικός φιλοσοφικός επιστημονικός πνευματικός. Θα λυθεί με την πένα.
Σήμερα είναι της Περιτομής. Η σημερινοί περιτμημένοι είναι οι εμβολιασθέντες οι λοιποί γίνονται αποσυνάγωγοι. Το εμβόλιο γίνεται το νέο τελετουργικό σημείο του ανήκειν καινόν «σημεῖον σφραγίς» (Ρωμ. 4,11). Σήμερα είναι του πολυγραφότατου Βασιλείου του διανοούμενου Βασιλείου. Η μαρτυρία όπως και επί Βασιλείου θα δοθεί στο πεδίο το πνευματικό αλλά και το επιστημονικό. Το πρόβλημα είναι ότι σ’ αντίθεση με τις εποχές των πρώτων αιρέσεων λείπουν σήμερα οι ανάλογες μορφές που θα επιδοθούν σε αυτό το στίβο.
Υπάρχουν σποραδικά κορυφαίοι επιστήμονες γιατροί όπως ο Μοντανιέ, ο Κριστιάν Περρόν, ο Ρόμπερτ Μαλόουν, Σουχαρίτ Μπάγκντι εξέχοντες φιλόσοφοι όπως οi Giorgio Agamben , Αντρέ Κοντ-Σπονβίλ και τόσοι άλλοι που δίνουν την καλή μαρτυρία αλλά λείπει ένας Βασίλειος ένας Αναγεννησιακός πριν την Αναγέννηση άνθρωπος όπως ήταν ο Βασίλειος που ως πολυσχιδής προσωπικότητα ( είχε σπουδάσει και ιατρική και νομική και θεολογία και φυσικές επιστήμες κ.α) θα διαθέτει μέσω της ευρυμάθειας και της πολυμέρειας των γνωστικών του ικανοτήτων και της υψηλής οξυδέρκειας που θα του χαρίζει η άσκηση τη συνολική εποπτεία του προβλήματος για να συνθέσει ώστε να μπορέσει να αντιπαρατεθεί ως άλλος Γρηγόριος Παλαμάς στους σύγχρονους προκλητικούς Βαρλαάμ της ζωής και της πίστης μας και να καταρρίψει την πλάνη τους.
Και εδώ αναδεικνύεται η ευθύνη της σημερινής Πολιτείας της νυν Εκκλησίας και της παρούσας εκπαίδευσης αλλά και της οικογένειας που δεν ήταν σε θέση ως θεσμοί πρωτογενείς να αναθρέψουν υπάρξεις του βεληνεκούς ενός Βασιλείου. Mε αποτέλεσμα να μην αποσαφηνιστεί αυτό που ο Μητροπολίτης Ευγένιος του Αικατερινέμπουργκ και Βερχοτούρσκι διέκρινε: Οι αρχές προέβαλαν όχι μια επιστήμη, αλλά μια αντίθετη θρησκεία. Και ως τέτοια ως μια άλλη θρησκεία θα έπρεπε ν’ αντιμετωπιστεί πρωτίστως από την Εκκλησία! Η Εκκλησία δυστυχώς σε ένα τέτοιο πολύτροπο ζήτημα που την αφορά άμεσα και πρωτίστως αρκέστηκε ουσιαστικά να πει .. με κάλυψαν οι προλαλήσαντες δηλ. ο εξής ένας ο κρατισμός. Ως και ο Καθηγητής Λοιμωξιολογίας Didier Raoult δήλωσε : ”ΜΜΕ και πολιτικοί έχουν προσδώσει στα εμβόλια θρησκευτική χροιά. Δεν μπορούμε να προσευχόμαστε στο εμβόλιο σαν να είναι Θεός!Είναι άρρωστοι.”
Δεν είναι το φάρμακο ως έννοια που κατηγορείται ( άλλωστε υπάρχουν θεραπείες επιτυχείς κι ανεπιτυχείς άλλες λιγότερο ή περισσότερο επιτυχείς και ούτω καθ’ εξής) είναι η υπερεκτίμηση που στηλιτεύεται η υπερβολή η κατάχρηση η έλλειψη μέτρου στη διαχείριση του που του προσέδωσε σχεδόν μεταφυσικά χαρακτηριστικά!
