Κάποιες φορές ευρίσκεσαι σε δυσάρεστη θέσιν, τοποθετούμενος εναντίον ομοδόξων (όχι αναγκαστικώς με θρησκευτικήν έννοια), μη συμπλέων με τους ετεροδόξους αλλά διότι αισθάνεσαι ότι η “πολεμική” αντιπαράθεσις, που και συ κρίνεις επιβεβλημένη, λαθεύει πλήρως ως προς την τακτικήν. Ασφαλώς δεν είναι κανείς μας ο αλάθητος. Αλλά τι να κάνεις όταν εναντιώνονται σε κανόνες μη υποκειμενικούς αλλά συμπαντικούς.
Αρχικώς να ερμηνεύσω ποιούς εννοώ με τους όρους του τίτλου.
Ως “νεο-εποχίτες” θεωρώ όλους όσους (εκόντες ή άκοντες) συμπλέουν με την παγκόσμιον λαίλαπα παγκοσμιοποιήσεως και οικουμενισμού. Δεν χρησιμοποιώ στενά τον όρον “νέα εποχή”, όπως κάποιοι αλλά ενσωματώνω όλα τα ανθρώπινα απολειφάδια της νέας τάξης πραγμάτων, που μπορεί να δείχνουν διαφορετικές ομάδες αλλά στην πραγματικότητα είναι όλα δαιμονικά τάγματα, με την κυριολεκτική σημασία του όρου! Δαιμονικά σημαίνει ξεκάθαρα αντίχριστα! Ανθρωπόμορφα όντα, ποδηγετούμενα από εγώ και πρ@κτόν. Κάποιοι αναλίσκονται σε κατηγοριοποιήσεις αυτών των βδελυγμάτων, λες και διαφέρουν ουσιαστικώς μεταξύ των. Προσωπικώς δεν αναλώνω ούτε δευτερόλεπτο στην διαφοροποίησιν αυτών. Το θεωρώ εξ ίσου άσκοπον με την κατηγοριοποίησιν περιττωμάτων : ποιός υγιής νους νοιάζεται τί βρωμάει και ζέχει αηδιαστικότερα;
Ως “αποχίτες” θεωρώ όχι μόνον όσους προέβαλαν την αποχήν, ως όπλον κατά των προσφάτων εκλογών, αλλά και όσους πρότειναν τεχνικές κοσμικής αντιστάσεως κατά της επελαυνούσης παγκοσμιοποιήσεως εντός των ορίων του (κοσμικού) νόμου, πχ. όπως τους θεματοφύλακες του Συντάγματος. Η εκτίμησίς μου γι αυτούς είναι εντελώς αντιδιαμετρική με των νεοεποχιτών : τους εκτιμώ ιδιαιτέρως και το δηλώνω δημοσίως.
Τί συμβαίνει όμως όταν διαπιστώνεις ότι πολεμούν σε “λάθος οικόπεδο”; Πολλάκις στο παρελθόν “άλλαξε ο ρους της Ιστορίας” από μάχες διεξαχθείσες σε λάθος τόπον, χρόνον ή τρόπον. Ο Sun Tzu πάντοτε πρότεινε ότι για να νικήσεις πρέπει να επιβάλεις τα στοιχεία της μάχης. Δεν θα αφήσεις τον αντίπαλον να καθορίσει πού και πότε θα πολεμήσεις ή με ποιόν τρόπον θα γίνει η σύγκρουσις. Ο Παπαφλέσσας (ήρωας ασφαλώς!) μη γνώστης της πολεμικής τέχνης είπε ξεκάθαρα : «δὲν ἦρθα ἐδῶ γιὰ νὰ μετρήσω ἀπὸ τὰ ψηλώματα πόσος εἶναι ὁ στρατὸς τοῦ Μπαϊράμη. Ἦρθα νὰ πολεμήσω» αγνοώντας τα πολεμικά δεδομένα. Έπεσε νεκρός εις το πεδίον της μάχης, τιμούμενος ακόμα και από τον εχθρόν Ιμπραήμ! Πολεμικόν κέρδος όμως ουδέν! Ο πολεμισταράς και εξ ίσου ήρωας Κολοκοτρώνης όμως, την ίδιαν ακριβώς εποχήν δεν έκανε τον ήρωα, αρνούμενος τις προκλήσεις Ιμπραήμ για ανοικτή μάχη, υπολογίζοντας τα δυσμενέστατα για εκείνον πολεμικά δεδομένα. Δεν ήταν ήρωας ο Κολοκοτρώνης σαν τον Παπαφλέσσα; Ασφαλώς ναι, αλλά ήταν πραγματιστής πολέμαρχος. Τόσες φορές είχε πολεμήσει με ποσοτικόν μειονέκτημα αλλά επέλεγε εκείνος τον τρόπον και χρόνον, όπως π.χ. στα Δερβενάκια. Αντιπρότεινε μάλιστα στον Ιμπραήμ να πολεμήσουν ένας προς έναν αλλά “γνώριζε” και ο Μπραήμης τους κανόνες… και προφύλασσε τις … οπισθοφυλακές του.
Εις το δια ταύτα :
Αγαπητοί “αποχίτες” αφήστε τις “παπαφλεσσιές”! Οι περισσότεροι από σας γνωρίζετε καλώς ότι η μάχη δεν είναι με αντίπαλον το κάθε καρούμπαλο Μητσοτάκη ή Τσίπρα, ούτε εναντίον ΕΕ ή ΔΝΤ. Δεν είναι με αντίπαλον τις ΗΠΑ ή το ΝΑΤΟ ή τα επαπειλούμενα UFO. Δεν είναι με αντίπαλον τον όποιον κορωνοϊόν ή διαβολοϊόν Bill Gates ή Fauci ή το ψηφιακό χρήμα ή το chip. Η μάχη είναι με τον αρχιτάγκαλο και τα δαιμονικά του τάγματα και γνωρίζετε καλώς ότι μόνοι μας είμαστε χαμένοι από χέρι. «Χωρίς Εμού, ου δύνασθε ποιείν ουδέν» είπε ο Χριστός. Ειδικώς εναντίον του αντικειμένου!!!
Αγαπητοί “αποχίτες” ελάτε να αρχίσουμε της “κολοκοτρωνιές”! Μπορεί να είμαστε πολύ λιγότεροι, όπως ο Γέρος στα Δερβενάκια, αλλά εκείνος έβαζε τα παληκάρια πριν τη μάχη να διαβάζουν τους Χαιρετισμούς και δεν έχασε καμμία μάχη! Καμμία; Όχι ακριβώς… έχασε τις μάχες από τους προγόνους των αλεξόκουλων, που τον φυλάκισαν και καταδίκασαν δις εις θάνατον! Ευκαιρία για μας να πάρουμε εκδίκησιν, με τις επευφημίες-ευχές του Γέρου από τον εξώστη! Πόσο δοξαστικό θα είναι!
Να γίνω σαφέστατος :
Η μάχη σε κοσμικό επίπεδον είναι χαμένη από χέρι, γιατί αυτά τα καρακ@λια έχουν και το καρπούζι και το μαχαίρι. Αλλάζουν διαρκώς τους κανόνες του “παιχνιδιού” (πχ. νόμους, επιβάλοντας παρα-νόμους, προεδρικά διατάγματα ή και στυγνά την παρανομία). Να το θέσω ποδοσφαιρικώς : σφυρίζουν πέναλτυ χωρίς καν επαφή! Επιβάλλεται να ανεβούμε επίπεδο με την βοήθεια του Χριστού. Εκεί “θα χάσουν το φως τους”, θα τυφλωθούν από Εκείνον. Δεν είναι θέμα στρατηγικής αλλά Πίστεως, διότι αυτό ζητά ο Κύριος από μας : ΠΙΣΤΙΝ. Αυτός νενίκηκεν τον κόσμον, Αυτός είναι ανίκητος και ανίκητοι οι πλάϊ σε Αυτόν ! Και η παρούσα ιστορική στιγμή είναι το τεστ, που μας εξετάζει. Είμαστε έτοιμοι για το ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΑΓΏΝΙΣΜΑ; (www.triklopodia.gr/είμαστε-έτοιμοι-για-το-μεγαλο-διαγώνι/ ).
Παραμένοντας στα ίδια κινδυνεύετε ακόμα από κάτι, που δεν το έχετε διανοηθεί, αν και προβεβλημένοι νομικοί αρκετοί από σας : χώρια που ζητάτε να πολεμήσετε με τα ίδια όπλα τους διαβολισμένους νεοεποχίτες, χρησιμοποιείτε τα “παλαιολιθικά” όπλα τους. Με την επίκλησιν νόμων, που αυτοί θεσμοθέτησαν στο διάβα προς την ολοκληρωτική υποδούλωσιν του ανθρώπου, πέραν από αναχρονιστικοί μήπως κινδυνεύετε να χαρακτηριστείτε και παλαιο(νεο)εποχίτες; Ή με την αναφορά σε δημοκρατικά πρότυπα, μήπως αγνοείτε ότι επέβαλαν την δημοκρατίαν μετά τον γαλλικόν συσκοτισμόν/διαστρεφισμόν και δημοκρατία ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ; Εκτός και αν μίλησαν για τον Προφητευόμενον δημοκράτη, οπότε άκυρη η προειδοποίησίς μου.
Οποιαδήποτε άλλη μεθόδευσις, πέραν από εξ αρχής χαμένη, είναι και χρονοτριβή για την ιστορική ροή και απιστία προς τον Χριστόν … ειδικώς για κάποιους που προβάλουν τον Προφητευόμενον. Διότι το θέμα δεν είναι μόνον η παρούσα μάχη αλλά η διαιωνία, που η προσωπική απόδοσις εκάστου θα αξιολογηθεί με την τελικήν αιωνία Κρίσιν του! Αλλά και τώρα δεν θα είναι μόνον οι βροντώδεις επευφημίες του Γέρου του Μωριά και της λοιπής ευλογημένης γενιάς των ηρώων-πατρών του σημερινού Ελληνισμού, δεν θα είναι η δικαίωσις του αίματος του κάθε Παπαφλέσσα και Διάκου αλλά θα είναι και «πᾶσαι αἱ Δυνάμεις τῶν ἐπουρανίων» που θα κραυγάζουν! Πού τέτοια δόξα!
ICNK
