Ήρωα Νικηταρά,
Έδωσες τον όρκο τον Ιερό Νικηταρά μέχρι της τελευταίας ρανίδας του αίματος σου να υπερασπιστείς και να Ελευθερώσεις τη σκλαβωμένη Πατρίδα σου. Πολέμησες από την πρώτη στιγμή της έναρξης του αγώνα μέχρι την τελευταία σε πολλές άνισες μάχες. Κέρδισες τον τίτλο «Ο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος» με την αξία σου με το σπαθί σου. Όμως δυστυχώς αντί η πολιτεία να αναγνωρίσει την προσφορά σου στον αγώνα, σε άφησε και εσένα στο περιθώριο όπως τόσους άλλους αληθινούς ήρωες. Καμία βοήθεια, καμία στήριξη σε εσένα και στην οικογένεια σου όταν τελείωσε ο αγώνας. Αντίθετα σε καταδίκασε, σε πολέμησε και σωματικά και ψυχικά. Σε υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια στη φυλακή χωρίς να είσαι ένοχος σε τίποτα. Ακόμα και όταν ήρθε η ώρα να σε εξετάσει ο γιατρός στη φυλακή είπε και αυτός ότι δεν είσαι άρρωστος. Όπως ήταν φυσικό και αυτός ήταν στο κόλπο τελικά. Το ευχαριστώ του κράτους σε έναν αγνό ήρωα με τόση προσφορά στο δύσκολο αγώνα κατά τους Τούρκους, ήταν να τον καταντήσει ζητιάνο και σχεδόν να χάσει πλήρως την όρασή του.
Σίγουρα Ήρωα Νικηταρά, είδες και έζησες από την πρώτη στιγμή την κακία, το μίσος των τότε Κυβερνώντων προς εσένα. Η μόνη σου επιθυμία, ο μόνος σου στόχος ήταν να γίνει η Πατρίδα σου ξανά Ελεύθερη! Η Πατρίδα Νικηταρά σου οφείλει και εσένα πολλά! Σίγουρα δεν έχεις την εκτίμηση των ανθέλληνων πολιτικών, όμως σε εκτίμησε ο απλός Έλληνας. Έγραψες ιστορικές σελίδες στα πεδία των μαχών. Έμεινες στην Ελληνική Ιστορία ως γνήσιος Πατριώτης, χωρίς να έχεις φιλοδοξίες για τον εαυτό σου σε σύγκριση με τους ανθέλληνες πολιτικούς. Έζησες τη διχόνοια μεταξύ των Ελλήνων. Πέθανες “ζητιάνος” όμως είσαι και εσύ ΑΘΑΝΑΤΟΣ Νικηταρά! Ο απλός ήρωας Νικηταράς απεβίωσε στις 25/09/1849.
Είναι άξιος με την πράξη του ο Κώστας Χατζηδάκης, που πραγματοποίησε μετά από τόσα χρόνια την τελευταία επιθυμία του Ήρωα Νικηταρά να ταφεί δίπλα στον τάφο του θείου του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη. Ο Χατζηδάκης με περηφάνια θαύμαζε από μικρός τα ηρωικά κατορθώματα του Νικηταρά. Ένιωσε ότι αυτός ο μεγάλος Ήρωας που αδικήθηκε από την πολιτεία, έστω και αργά πρέπει να ταφεί έστω και αν δεν βρέθηκαν τα οστά του, παρόλο που γνώριζε από την αρχή της προσπάθειας του ότι θα αντιμετώπιζε δυσκολίες, προβλήματα, γραφειοκρατία. Ξεκίνησε πριν τέσσερα χρόνια για να εκπληρώσει την τελευταία επιθυμία του Νικηταρά. Να έχει ο Νικηταράς έστω και έναν τάφο αφού δεν έχει επίσημο τόπο ταφής, έστω και αν είναι κενοτάφιο. Ακόμα και σε αυτή στη σεμνή εκδήλωση που έγινε στις 23/03/2022 στο Πρώτο Κοιμητήριο Αθηνών, ήταν απούσα και αυτή τη φορά η πολιτική ηγεσία, η Εκκλησιαστική ηγεσία, ο Δήμαρχος Αθηνών και όχι μόνον. Γιατί άραγε αυτή η περιφρόνηση και η αδιαφορία προς τον Μεγάλο αυτό Ήρωα; Αξίζει και ένα μεγάλο Μπράβο και στο γλύπτη Γιώργο Ρούσση που έκανε το μνημείο του Νικηταρά αφιλοκερδώς.
Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα Ιερά ήρθε η πολυπόθητη Ελευθερία! Διακόσια ένα χρόνια μετά την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και οι Τούρκοι δεν έπαψαν ούτε στιγμή τις διεκδικήσεις εις βάρος του Ελληνισμού. Ο Ελληνισμός επιβάλλεται να είναι σε επαγρύπνηση σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς. Να είναι έτοιμος για παν ενδεχόμενο… Να είναι ενωμένος και να επιστρέψει στα ιδανικά του, Πατρίδα! Θρησκεία! Οικογένεια! για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες που υπάρχουν.
Αθάνατε Νικηταρά μας έμαθες και εσύ ότι η Ελευθερία θέλει Αρετή και Τόλμη και προπαντός δεν χαρίζεται από κανένα. Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα Ιερά ήρθε η πολυπόθητη Ελευθερία του Έθνους και οι πολιτικοί νάνοι μαζί με τους ανθέλληνες πολιτικούς διαπραγματεύονται την Εθνική Κυριαρχία του Ελληνισμού …
Λευκωσία / Κύπρος
