Γράφει ο Κωνσταντίνος Καλιμαυκίδης
Το παλιό καλό τραγουδάκι της Βουγιουκλάκη εύχονταν «Κυριακή γιορτή και σχόλη, νάταν η βδομάδα όλη,η Δευτέρα νάταν μόνο κάνα δυο φορές το χρόνο», ακουστέ το μας πάει γάντι.
Να που έπιασε η ευχή και πέσαμε όλοι στη σχόλη, μικροί μεγάλοι όλοι το πετύχαμε να σχολάζουμε.
Οι μικροί που δεν εργάζονταν αλλά σχόλαζαν στα σχολεία τους εκπαιδευόμενοι, μαθητές, σπουδαστές, φοιτητές, όλοι παρακαλούσαν πότε να τελειώσει το μάθημα να κτυπήσει το κουδούνι και να σχολάσουν.
Οι εργαζόμενοι παντού, το ίδιο ,πότε να περάσει η ώρα να σχολάσουμε.
Ακόμα και οι ελεύθεροι επαγγελματίες σε κάποια στιγμή κούρασης και πίεσης είπαν, άντε να έρθει η ώρα να κλείσω το μαγαζί, βαρέθηκα σήμερα, οι τεχνίτες πότε να το φτιάξω να ξεμπερδεύω, έσκασα, να σχολάσω να ξεκουραστώ.
‘Ολοι σκασμένοι για να σχολάσουν.
Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και οι καλοί κυβερνήτες μας, μας σχόλασαν για να μας προφυλάξουν.
Έκλεισαν τα σχολεία και ότι καλλίτερο, όλοι σχόλασαν και δουλεύουν από τον καναπέ, τα παιδιά κάνουν ότι έμαθαν και τους αρέσει παίζουν εξοικειωμένα με τα πλήκτρα και τις οθόνες και δεν αγχώνονται από την φυσική παρουσία του δασκάλου και του καθηγητή και δεν ψάχνουμε και για καθαρά ρούχα, άλλος μπελάς.
Τους βόλεψε και αυτούς δασκάλους και καθηγητές, γλυτώνουν μετακινήσεις έξοδα, βενζίνες κόπο και χρόνο.
Που να τρέχεις στο σχολείο βρέξει χιονίσει.
Αλλιώς από το σπίτι, παραδίνεις πίνεις το καφεδάκι και ρίχνεις και μια ματιά στο φαί που έχεις στην κατσαρόλα.
Τεχνολογία που λύνει τα χέρια.
Βολεμένο και το υπουργείο, χειμώνας είναι χιλιάδες τα σχολεία γλυτώνουμε πολλά, από έξοδα θέρμανσης, ρεύμα, καθαρίστριες, φύλακες και πληρώνουμε μόνο καθηγητές και δασκάλους .
Επιπλέον εφαρμόζουμε στην πράξη και μετράμε την αποδοχή και τις αντιδράσεις όλων στο θεωρητικό σενάριο της κατάργησης των σχολείων όπως τα γνωρίζουμε σήμερα, γλυτώνουμε ακόμη εκτός από όλα τα προηγούμενα και τα έξοδα συντήρησης των χιλιάδων κτηρίων αιθουσών και εξοπλισμού.
Αύριο, πολύ σύντομα, αναβαθμίζουμε το σύστημα τηλεκπαίδευσης , αφού έχουμε διαπιστώσει τις ελλείψεις και που κολλάει, το οργανώνουμε σε νέα βάση αξιοποιώντας τις τεχνολογίες με νέα διδακτέα ύλη του γούστου και της εγκρίσεως μας, κρατάμε μερικές εκατοντάδες καθηγητές και δασκάλους της επιλογής και της εμπιστοσύνης μας, που χειρίζονται το σύστημα και ξενοιάζουμε, σχολάσαμε .
Σχολάμε χιλιάδες δασκάλους και καθηγητές και γλυτώνουμε μισθούς, εφάπαξ, συντάξεις κλπ και το κυριότερο είμαστε ξένοιαστοι ότι όλοι θα λένε θα διδάσκουν και θα μαθαίνουν ότι λέει το πρόγραμμα.
Απλά ξεκάθαρα και σίγουρα.
Μήπως βγει ο κάθε δασκαλάκος και καθηγητάκος και λέει τα δικά του στα παιδιά και μας χαλάει την συνταγή της σούπας.
Έχουμε ως άλλοθι την ευχή και την πρακτική εφαρμογή και δοκιμασμένη ενέργεια της Δ.Ι.Σ, που επίσης θέλει το καλό μας για τον ίδιο σκοπό να μας φυλάξει να μην αρρωστήσουμε και έκλεισε τις εκκλησίες κάνοντας τηλελειτουργίες και κατ΄ οίκον διδαχή, κήρυγμα, προσευχή, κατάνυξη και προσεχώς on line εξομολόγηση, άφεση, ευλογία και delivery στο σπίτι, αντίδωρο και μεταλαβιά σε ατομική συσκευασία και δόση.
Επίσης μεγάλα τα οφέλη, ανάλογα και ίσα με τα όσα περιεγράφηκαν για τα σχολεία και τους δασκάλους -καθηγητές.
Δημόσιοι υπάλληλοι, δάσκαλοι και λειτουργοί και οι μεν και οι δε και στο ίδιο υπουργείο υπάγονται και υπακούν, μην μπερδευόμαστε με άλλες αρμοδιότητες.
Άφησα για το τέλος τους άλλους τομείς του δημοσίου όπου πιλοτικά εφαρμόζεται η τηλεργασία .όπου δεν είναι αναγκαία ακόμη
η φυσική παρουσία μέχρι η αυτοματοποίηση να την περιορίζει σταδιακά.
Έτσι σχολάσαμε και ξενοιάσαμε όλοι από τον μπελά του υδροκέφαλου κράτους .
Εκεί που ζορίζουν τα πράγματα είναι ο ιδιωτικός τομέας και ο ιδιώτης όπως μεταφράζεται στα αγγλικά the idiot, που και εκεί
όμως δεν έχει πολύ πρόβλημα εφαρμογής η εκάστοτε κρατική διοίκηση που τον αφήνει να σχολάσει σιγά σιγά και χαλαρά βράζοντας τον στο ζουμί του, όπως το γνωστό πείραμα με τον ζωντανό βάτραχο.
Όσο για τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, αυτούς δεν τους σχολάει το κράτος, οι ιδιοκτήτες φταίνε.
Το κράτος έντιμα δηλώνει ότι έχει φροντίσει για αυτούς μέσω του ΟΑΕΔ.
Το δηλώνει ξεκάθαρα ο τίτλος Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού, τι πιο κατανοητό.
Δεν λέμε πουθενά κύριοι ότι θα σας βρούμε εργασία, αλλιώς θα γράφαμε ΟΕΕΑ, Οργανισμός Ευρέσεως Εργασίας Ανέργων.
Σας απασχολούμε ως εν δυνάμει δυναμικό με επιδοματάκια, παιχνιδάκια, γλυφιτσούρια και κουδουνίστρες.
Όπως κάνει ο καλός μπαμπάκας μέχρι η μαμά να ετοιμάσει το μπιμπερό του μωρού και λέει γλυκά.
Αμάν ρε αναίσθητε, ασχολήσου λιγάκι, απασχόλησέ το, να μη κλαίει, έχει πλαντάξει το παιδί.
Απασχόλησέ το, πάρε του την προσοχή, κυριολεκτικά.
Εμείς όλοι είμαστε σχολασμένοι, μας σχολάσανε ή σχολάσαμε ή είμαστε απασχολημένοι με άλλα ενδιαφέροντα και δεν χρειάζεται να ασχοληθεί κανείς μαζί μας, ούτε κάν ο ΟΑΕΔ για να μας απασχολήσει.
Αυτά σε άλλο σημείωμα σε ώρα σχόλης.
Ας σχολάσω για να δω αν θα έχει σχόλια ή σχολιανά.
