Δυστυχώς μας έφεραν σε κατάσταση οι πολυμαθείς περί τα γράμματα της Εσπερίας σπουδαγμένοι
“και χειροτονημένοι” Δεσποτάδες να αναρωτιόμαστε. Είναι οι σημερινοί δεσποτάδες της Ελλαδικής Εκκλησίας Ορθόδοξοι; Είναι δυνατόν να αποκαλύπτονται τα όσα αιρετικά μας αραδιάζουν οι “άγιοι” της Ιεραρχίας μας και η Σύνοδος αντάμα με την Ιεραρχία να παίζουν τον … μουτζούρη; Ντροπή!!! Οφείλετε κύριοι, πατέρες, αδελφοί ή ό,τι άλλο είστε να ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΤΕ τι τέλος πάντων είστε! Ορθόδοξοι που ακολουθείτε τις Οικουμενικές Συνόδους ή … αναθεωρητές; Με τον Πάπα της Δύσης ή τον Πάπα της Ανατολής ή με τους αρχιερείς των Οικουμενικών Συνόδων;
Η οργανωμένη ΑΦΩΝΙΑ σας σε τόσο δύσκολους καιρούς αποτελεί ΠΡΟΔΟΣΙΑ κατά της Πίστεώς μας (που βέβαια ουδόλως μας έχει ανάγκη. Εμείς την έχουμε) και κατά των αθώων ανθρώπων (παιδιά σε ηλικία ή και ψυχή) που αφήνουν εκτεθειμένα οι θεολογικά εξεζητημένες και περισπούδαστες ανακοινώσεις και μαζώξεις σας ,τύπου Κολυμπαρίου. Κουβεντούλες και κλασαυχενισμοί με τον πάπα και τους απεσταλμένους του, που τάχα κάνετε υλοποιώντας την προτροπή γιά ένωση των … πάντων.
Όμως ένωση δεν σημαίνει και ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ των όρων των υφισταμένων Οικουμενικών Συνόδων! Και εσείς άγιοι των επισκοπικών θρόνων αποφασίζετε την de facto κατάργησή τους με πρόσχημα έναν ψευδεπίγραφο “αγαπισμό” που παραπέμπει σε LOATKI και Σόδομα παρά σε ευαγγελικές προτροπές γιά τις παραδόσεις (όπως προτρέπει ο Απ. Παύλος).
Υιοθετείτε σχεδόν αυτόματα και χωρίς πολλές εξηγήσεις όλες τις υπερατλαντικές εντολές και τις καθιστάτε Συνοδικά τάχα κείμενα ουνίτικης ψευτοορθοδοξίας με αντάλλαγμα το πειστήριο της προδοσίας . Τα αργύρια που όσα και να είναι έχουν τον ίδιο στόχο. Την προδοσία του Χριστού, από τον μαθητή Του τότε και τους σημερινούς Του -τάχα;- εγκολπιοφόρους και μεγαλοσχήμονες μαθητές!
Μακάρι να γνώριζα με ποιόν τρόπο θα μπορούσα να ξεβουλώσω τα αυτιά σας. Γιά έναν που έχω ακούσει -αυτόν της προσωπικής μου προσευχής- φοβάμαι ότι ,δεν επαρκώ!.Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα συμπαραταχθώ αδιαμαρτύρητα με τους Σταυρωτήδες της Ορθοδοξίας ,που σήμερα δειλοί και μοιραίοι μας κουνούν το δάχτυλο από την ποδιά του πάπα.
Κύριε το στάρι ξεστάχισε! Πάρε το δρεπάνι και αν κοπεί και κανένας καλός καρπός εσύ και πάλι μπορείς να τον αποδόσεις πολλαπλάσια. Όμως τα ζιζάνια μας πνίγουν τόσο που μόνο με το δικό σου νεύμα μπορούν να εξολοθρευθούν…
Έρχου Κύριε με το έλεός Σου
