Ποιά γλῶσσα, ἂραγε, μιλοῦν οι δημοσιογράφοι και οι…δημοσιογραφίσκοι τῆς τηλεοράσεως; Το καλοκαίρι, ἀντικαθιστῶντας τούς ἀδειούχους συναδέλφους τους, κυριολεκτικά ξεσάλωσαν.
* Τί εἶναι ἂραγε τά…<πεζοπόρα οχήματα>;
*Τί σημαίνει <εὐρή συμφωνία>, <τῆς διεθνής ἀνταλλαγής ἀπόψεων> καί τά τοιαῦτα;
* Τί θά πεί <στήν Ἑλλάδα οἱ συντάξεις θά χορηγοῦνται…ἐσαεί>;
*Τί πρέπει να καταλάβει κανείς ἀκούγοντας <γιά τό ἐναπομείναντα διάστημα>;
*Τί σημαίνει <αὐστηριοποίηση>, <παράσυρση>, <εἶμαι νηφάλεος>;
*Ὑπάρχει λέξη <σύρση> (ἀπό τό σύρω), ὣστε νά λέμε <παράσυρση>;
*Μπορούμε νά λέμε ὃτι <ἒγινε περιέλουση τοῦ αὐτοκινήτου μέ γκαζάκια;> Ὑπάρχει ρῆμα… <περιελούζω> και δέν τό ξέρουμε; Τό <περιελούσθη μέ βενζίνη και αὐτοπυρπολήθηκε> μᾶς δίνει τό δικαίωμα να δημιουργούμε το οὐσιαστικό <περιέλουση>;
Ἀκόμη καί μεγαλόσχημοι πολιτικοί πετούν μαργαριτάρια ἀπό τά ἑδρανα τῆς Βουλῆς, ὃπως <ἂνηκε> ἀντί <ἀνῆκε>, λέξη ψωμοτύρι γιά μεγαλοδημοσιογράφο τηλεπαρουσιατή.
*Τό <ἓως> πολιτογραφήθηκε πλέον ὠς <ἑώς>.
*Αὐτή ἡ <σορός>, πού σημαίνει φέρετρο, κιβούρι, λάρνακα ὀστῶν ἢ τέφρας νεκροῦ, χρησιμοποιείται καθημερινά ἀντί τῆς σωστῆς λέξεως <πτῶμα> ἢ <νεκρός>. Τό λένε πιά ἀκόμη και οἱ ἰατροδικαστές, πού εἶναι ἐπιστήμονες. Τί να πεῖ ὁ κοσμάκης πού ἀκούει ὃτι <περισυλλέγησαν ἀπό τό τόπο του ἀτυχήματος τόσοι σοροί>, ἐνῶ ὁ νεκροθάφτης δέν ἒχει φθάσει ἀκόμη!
*Τώρα με τίς καλοκαιρινές πυρκαϊές, μεγαλόσχημος ἀξιωματοῦχος εἶπε ὃτι λόγω, τῆς φωτιάς <οἱ κατασκηνώσεις…ἐκκένωσαν ὃλα τα παιδιά>! Ποῦ τά…ἐκκένωσαν ἂραγε;
Ἡ κατάληξη -ότητα, πού πέρασε μέ τον πρωτοκλιτισμό σέ λέξεις τριτόκλιτες, ὃπως
ἰσότης-ἰσότητα, ποιότης-ποιότητα, πατρότης-πατρότητα, ἀδελφότης-ἀδελφότητα κλπ., κολλάει τώρα σέ λέξεις σόλοικες, ἀκαταλαβίστικες, ὃπως <εὐαλωτότητα>, <κυβερνησιμότητα>, <νησιωτικότητα>, <προσβασιμότητα>, <συνδεσιμότητα>, <ἐπισκεψιμότητα> καί τράβα κορδέλλα. Αυτά δέν εἶναι ἑλληνικά. Εἶναι ἀλαμπουρνέζικα>. Καί τό χειρότερο: Οἱ γλωσσολόγοι μας δέν ἐπεμβαίνουν. Ἀφήνουν τήν γλῶσσα μας, πού ἒχει ἐπικονιάσει ὃλες τίς ευρωπαϊκές γλῶσσες, νά ὀλισθαίνει σέ ἐπικίνδυνες ἀτραπούς, ἐμπλουτιζομένη καθημερινά καί μέ τά <γκρήκλις> τῆς τεχνολογίας, τῶν ὃρων τῆς οἰκονομίας κλπ.
Ἡ γλῶσσα μας, δυστυχῶς μεταλλάσσεται ταχέως, καθώς παρεισφρύουν λέξεις , πού θυμίζουν γλωσσική νεοπλασία.
