ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Ὁ πλανήτης (καί ἡ Ἑλλάς) χορεύουν στόν ρυθμό τῆς παραφροσύνης. Διεθνεῖς οἰκονομολόγοι κύρους προειδοποιοῦν ὃτι τό ἀπίθανο ἐξωτερικό χρέος τῶν 30 τρισεκατομμυρίων δολαρίων τῶν ΗΠΑ θά συμπαρασύρει ὂχι μόνο τήν Εὐρώπη στό χεῖλος τῆς καταστροφῆς, ἀλλά ὁλόλκηρο τόν κόσμο. Ὁ πόλεμος στήν Οὐκρανία καλά κρατεῖ, ἐνῶ ὁ πρόεδρος Πούτιν, παράλληλα μέ τόν ὑπαρξιακό ἀγῶνα τῆς ἀχανοῦς χώρας του πού δίνει ἒναντι τῆς Ἀμερικῆς καί τῶν συμμάχων της, ἀσχολεῖται μέ τό ξεκαθάρισμα τῆς προδοσίας πού ἀπετόλμησε ὁ <<ἑστιάτορας>> τέως ἀρχηγός τῆς Βάγκνερ. Ἡ Ρωσία δέν ἀστειεύτηκε ποτέ στό παρελθόν, σέ θέματα πού ἃπτονται τῆς ὑπάρξεώς της, οὒτε θ᾽ἀστειευτεῖ στό μέλλον. Τιμωρεῖ πάντα τούς ἐχθρούς της μέ τόν ἓνα ἢ τόν ἂλλο τρόπο. Μεταξύ τῶν ἐχθρῶν της συγκαταλέγεται, ἀτυχῶς, καί ἡ Ἑλλάδα. Πρωτοφανές στήν ἱστορία.
Ξεσπάθωσε ὁ Ἐρντογάν κατά τῶν Σουηδῶν ἐπειδή ἒκαψαν δημοσίως τό Κοράνι, χαρακτηρίζοντας τήν πράξη ὡς ἀλαζονική καί ἀπειλῶντας τούς δυτικούς ἀλαζόνες. Ἀκόμη καί ὁ Πάπας καταδίκασε τήν πράξη, πού ἒγινε λίγες μέρες πρίν τήν σύνοδο τοῦ ΝΑΤΟ στό Βίλνιους. Ὁ Ἐρντογάν ἢθελε νά κατακεραυνώσει τούς δυτικούς πολιτισμούς πού ἀναμιγνύουν τήν θρησκεία μέ τήν πολιτική. Ἀλλά μήπως ὁ ἲδιος δέν παρεβίασε τόν κανόνα αὐτόν μεταβάλλοντας τήν Ἁγία Σοφία τοῦ Ἰουστινιανοῦ σέ τζαμί; Μέ τήν ἀπόφασή του αὐτή προσέβαλε βάναυσα τήν Ὀρθοδοξία. Καί μάλιστα γιά τήν πράξη του αὐτή, ἡ ἀντίδραση τῆς Δύσης ὑπῆρξε χλιαρή ἓως ἀνύπαρκτη. Ἀς μή διαμαρτύρεται λοιπόν ὁ Τοῦρκος πρόεδρος. Ὂχι βέβαια στήν καύση τοῦ Κορανίου, ἀλλά οὒτε καί τζαμί ἡ Ἁγία Σοφία.
Σύμφωνα μέ τά ὃσα γράφουν οἱ ἐφημερίδες καί ὃσα μεταδίδουν τά μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης, ὁ διάλογος στήν Κουμουνδούρου ἀντικαταστάθηκε μέ φωνασκίες, ἐλλείψει τοῦ παραιτηθέντος ἀρχηγοῦ Ἀλέξη Τσίπρα, ὁ ὁποῖος ἐξασφάλισε μία θέση στήν ἱστορία μέ τήν κατάπτυστη συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, γιά τήν ὁποία μάλιστα ἐπαίρεται ἀκόμη καί σήμερα. Ἲσως τά ἑλληνικά πού χρησιμοποιήθηκαν στήν Κουμουνδούρου νά μή βοήθησαν στήν πρόοδο τοῦ πολιτικοῦ διαλόγου μεταξύ τῶν δελφίνων τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Μήπως θά ἒπρεπε νά χρησιμοποιηθοῦν τά…<<μακεδονικά>>; Ὃπως θά τά μιλοῦσαν σάν δυό καλοί φίλοι ὁ Ἀλέξης Τσίπρας μέ τόν Ζάεφ:
Ζντράβο (γειά σου).
Ντομπροβέτσερ (καλησπέρα).
Κάκο σί; (πῶς εἶσαι;)
Ντομπροσούμ (εἶμαι καλά).
Πόζντραβ (δῶσε χαιρετίσματα).
Μπλαγκοντάραμ (εὐχαριστῶ).
Μόλαμ (παρακαλῶ).
Ἐνῶ ὁ… γυφτοσκοπιανός Πλούταρχος μᾶς ἒσωσε τόν ἱστορικό διάλογο πού εἶχαν στήν Κόριθο ὁ Μ. Ἀλέξανδρος καί ὁ κυνικός Διογένης σέ γνήσια… σκοπιανή διάλεκτο:
<<Ἀλέξανδρος δέ ἐπορεύετο πρός Διογένην. ἒτυχε δέ κατακείμενος ἐν ἡλίῳ. Καί μικρόν μέν ἀνεκάθισεν, ἀνθρώπων τοσούτων ἐπερχομένων, καί διέβλεψε πρός Ἀλέξανδρον. ὡς δ᾽ἐκεῖνος ἀσπασάμενος καί προσειπών αὐτόν ἡρώτησεν, εἰ τινός τυγχάνει δεόμενος, <<μικρόν>> εἶπεν <<ἀπό τοῦ ἡλίου μετάστηθι>>. Πρός τοῦτο λέγεται τόν Ἀλέξανδρον οὓτω διατεθεῖναι καί θαυμάσαι καταφρονηθέντα τήν ὑπεροψίαν καί τό μέγεθος τοῦ ἀνδρός, ὣστε τόν περί αὐτόν ἀπήεσαν διαγελώντων καί σκοπτώντων, <<ἀλλά μην ἐγώ>> εἶπεν <<εἲ Ἀλέξανδρος ἢμην, Διογένης ἢμην>>.
Μετάφραση:
Γι᾽αὐτό ὁ Ἀλέξανδρος πῆγε πρός αὐτόν, πού ἒτυχε νά εἶναι ξαπλωμένος στόν ἣλιο. Καί καθώς τόσοι ἂνθρωποι ἒρχονταν πρός τό μέρος του, ἀνακάθισε λίγο καί κοίταξε πρός τόν Ἀλέξανδρο. Καί ὃταν ὁ Ἀλέξανδρος μετά τόν χαιρετισμό καί τήν προσφώνηση τόν ρώτησε ἂν χρειάζεται κάτι, τοῦ εἶπε: <<Παραμέρισε λίγο ἀπό τό ἣλιο>>. Λένε πώς ὁ Ἀλέξανδρος ἐνοχλήθηκε ἀπό αὐτό καί, μολονότι ἒνοιωσε ταπεινωμένος, θαύμασε τήν ὑπερηφάνεια καί τήν μεγαλοφροσύνη τοῦ ἀνδρός τόσο πολύ, ὣστε καθώς ἒφευγαν καί οἱ τῆς ἀκολουθίας του γελοῦσαν συνεχῶς καί κορόϊδευαν, εἶπε: <<Ἐγώ ὡστόσο ἂν δέν ἢμουν Ἀλέξανδρος, θά ἢμουν Διογένης>>.
