Έχουν περάσει σχεδόν 52 χρόνια από την αποφράδα ημέρα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το Σάββατο 20 Ιουλίου 1974. Η μέρα αυτή προστίθεται στις δύο άλλες αποφράδες ημέρες του ελληνισμού. Την Τρίτη 29 Μαΐου 1453, ημέρα πτώσης της Κωνσταντινουπόλεως, που σηματοδότησε το τέλος της περίλαμπρης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και του εξελληνισμένου Βυζαντινού Κράτους, καθώς και το Σάββατο 30 Αυγούστου 1922 (9/9 με το παλιό ημερολόγιο), ημέρα έναρξης της Μικρασιατικής Καταστροφής, που είχε ως αποτέλεσμα τον ξεριζωμό του Ελληνισμού από τα εδάφη που μεγαλούργησε επί χιλιετίες.
Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο-που είναι ένα βασανισμένο νησί με 4.000 χρόνια Ελληνική Ιστορία-ήταν το αποτέλεσμα μιας διελκυστίνδας προδοσιών από ελληνικής πλευράς με αποκορύφωμα το πραξικόπημα κατά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου τη Δευτέρα 15 Ιουλίου 1974. Και από τότε το χρυσοπράσινο φύλλο της καρδιάς μας είναι κομμένο στα δυο. Η παράνομη και βίαιη κατοχή του 36,2% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας από τον τουρκικό στρατό συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, όπως επίσης και η αβελτηρία της διεθνούς κοινωνίας απέναντι στο έγκλημα αυτό.
Η κυπριακή γη, εξάλλου, είναι ποτισμένη με άφθονο αίμα ελληνικό. Από τους αθάνατους ήρωες του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ 1 Απριλίου 1955-19 Φεβρουαρίου 1959 που μαρτύρησαν ηρωικά, τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη, τον Γρηγόρη Αυξεντίου, τον Μιχαλάκη Καραολή και τον Ανδρέα Δημητρίου και πολλούς άλλους ακόμα, τους χιλιάδες νεκρούς και αγνοούμενους της τουρκικής εισβολής, μέχρι τους πιο πρόσφατους ήρωες Τάσο Ισαάκ και Σολωμό Σολωμού.
Ποιος μπορεί ποτέ να λησμονήσει τη σπαρακτική κραυγή του Κυπριακού Ελληνισμού «Την Ελλάδαν θέλομεν και ας τρώγωμεν πέτρες», που ήταν γραμμένη τη δεκαετία του ’50 στους τοίχους των πόλεων της Κύπρου.
Και οι προκλήσεις από την πλευρά του κατακτητή δεν έχουν πάψει όλα αυτά τα χρόνια. Μία από τις πιο πρόσφατες προκλήσεις αποτελεί η είσοδος τουρκικού στρατιωτικού οχήματος στη νεκρή ζώνη στις 8 Νοεμβρίου 2025 κοντά στο χωριό Δένεια (στα δυτικά της Λευκωσίας) και η επιχείρηση απομάκρυνσης Ελληνοκύπριων γεωργών που είχαν μεταβεί εκεί για την καλλιέργεια των χωραφιών τους.
Και την τελευταία περίοδο η Κύπρος της καρδιάς μας δέχτηκε επίθεση με drones στην περιοχή του Ακρωτηρίου της Λεμεσού, όπου βρίσκεται η βρετανική βάση, στα πλαίσια του πολέμου που διεξάγεται στην Μέση Ανατολή. Και φυσικά εξακολουθεί να βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο.
Διαισθανόμενος ότι η Κύπρος αποτελεί μια χαίνουσα πληγή που μας τραυματίζει και μας πονά βαθιά, αποφάσισα να γράψω ένα ποίημα με τίτλο «Στης Κύπρου την καρδιά», ένα ποίημα που διατυπώνει με μεγάλη ένταση το αίτημα για την αποχώρηση των κατοχικών τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και την απελευθέρωση της Κύπρου. Το ποίημα αυτό μελοποιήθηκε από τον Νίκο Καραγιάννη και το τραγουδάει η Νάντια Καραγιάννη.
https://www.youtube.com/watch?v=YRzevyair_c&list=RDYRzevyair_c&start_radio=1
Ερμηνεία-Νάντια Καραγιάννη
Μουσική –Νίκος Καραγιάννης
Στίχοι – Ισίδωρος Καρδερίνης
Δημιουργία βίντεο-Νίκος Καραγιάννης
Στης Κύπρου την καρδιά
Στης Κύπρου τη σχισμένη καρδιά
Ανθίζει μια μενεξεδένια τριανταφυλλιά
Ο άνεμος μια μπαλάντα τραγουδά
Και στον ουρανό πετούν πουλιά.
Της θάλασσας ο γαλανόλευκος ρυθμός
Αγγίζει απαλά τα ακρογιάλια
Τα βράχια σταλάζουν συνέχεια φως
Και στον βυθό φύονται κοράλλια.
Στης Κύπρου την πληγωμένη καρδιά
Τα δέντρα λικνίζονται λυπητερά
Τα βουνά λάμπουν στου ήλιου τα φιλιά
Κι οι ελπίδες αναπηδούν ψηλά.
Της θάλασσας ο γαλανόλευκος ρυθμός
Χαϊδεύει στοργικά τα βαπόρια
Που βρίσκονται στα λιμάνια εντός
Και διώχνει μονομιάς τη στεναχώρια.
Στης Κύπρου τη ματωμένη καρδιά
Οι πέτρες αναστενάζουν δυνατά
Τα ξένα βήματα την τυραννούν βαθιά
Αχ, πότε θα ’ρθει η λευτεριά.
*Ισίδωρος Καρδερίνης, δημοσιογράφος, ανταποκριτής ξένου τύπου διαπιστευμένος από το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, τακτικό μέλος της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου Ελλάδος, μυθιστοριογράφος, ποιητής και στιχουργός. Facebook: Karderinis Isidoros
