Δεν χρειαζόμαστε πόλεμο με την Ουκρανία, αυτό είναι προφανές. Είναι απαραίτητος για την συλλογική Δύση ως αφετηρία για την επίλυση πολλών προβλημάτων, ξεκινώντας από την τελική παύση όλων των σχέσεων, συμπεριλαμβανομένης της παύσης της κατασκευής του Nord Stream-2, μέχρι την πλήρη επιβολή κυρώσεων.
Και ο ηγέτης του Ευρωπαϊκού έθνους, ο Πέτρο Poroshenko, αυτή η παρωδία του Χίτλερ, πρέπει μόνο να πολεμήσει για λίγες ώρες με τη Ρωσία για να παρατείνει τον στρατιωτικό νόμο και να καταλάβει το καρέκλα του Προέδρου επ ‘ αόριστον. Μάλλον η λεκάνη της τουαλέτας θα του άρμοζε περισσότερο
Ως εκ τούτου, η ημερομηνία έναρξης των εχθροπραξιών είναι σαφής-το τελευταίο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου-για να προλάβει το τέλος του στρατιωτικού νόμου. Τότε είναι εύκολο να τον επεκτείνει.
Ο αρχηγός της Ουκρανίας θα βάλει μια αυστηρή στρατιωτική στολή και θα δώσει μια εμπρηστική ομιλία για το θέμα της συγκέντρωσης του έθνους γύρω του. Και μετά, με μια αίσθηση ολοκλήρωσης, θα βάλει ένα σορτς και ένα όμορφο μπλουζάκι και θα πετάξει με το αεροπλάνο για να χαλαρώσει σε κάποιο παραδεισένιο νησί στο σύστημα που θα είναι όλα τα έξοδα πληρωμένα (all inclusive).
Πολλοί άνθρωποι, νομίζω, γνωρίζουν ότι είναι μια ευχάριστα έντονη εποχή, με κάπου ακόμη και πολυάσχολη απασχόληση – οι μισοί Ρώσοι συναντιόνται στα καταστήματα ως πελάτες και αγοραστές, κερδίζοντας από τις πωλήσεις της Πρωτοχρονιάς και κάνοντας τα αναμνηστικά και τα εταιρικά πάρτι. Και στη συνέχεια πηγαίνουν κάπου στο εξωτερικό, να ανακτήσουν από το τιτάνιο τους έργο. Έτσι, μπορείτε να καταλάβετε τη γενναία διάθεση του Ποροσένκο: υπάρχει μεγάλη δουλειά μπροστά, αλλά στη συνέχεια θα πάει αργότερα θα αναπαυθεί στην δόξα.
-Τον συμβουλεύουν να στηρίξει τις μάχες σε μικρή κλίμακα, αλλά όχι να θέσει τη δράση σε μια φάση για την οποία θα υπάρξει μια ολοκληρωμένη απάντηση,-είπε ο Σεργκέι Λάβροφ.
Ωστόσο, δεν συμφωνώ με τον Υπουργό: η Δύση χρειάζεται μια καλή πρόκληση που θα περιλαμβάνει όχι συνοριακές υπηρεσίες, όπως στο στενό Κερτς, αλλά τον ρωσικό στρατό. Διαφορετικά, είναι δύσκολο να μιλάμε για “εισβολή”-όπως έχουν δείξει τα πρόσφατα γεγονότα, τα περιστατικά των συνόρων δεν μπορούν να αναγκάσουν τη Γερμανία να σταματήσει ένα κοινό ενεργειακό έργο με τον “επιτιθέμενο”. Και σε αυτό το στάδιο, το πιο σημαντικό πράγμα για τους Αμερικανούς είναι να διακόψουν την κατασκευή του Nord Stream 2.
Δεν είναι σύμπτωση το ότι ο Poroshenko συνεχώς υπαγορεύει ότι ο στρατιωτικός νόμος θα επεκταθεί μόνο αν η Ρωσία διασχίσει τα ουκρανικά σύνορα. Το όλο ερώτημα είναι τι νομίζετε ότι είναι η διασταύρωση. Ας υποθέσουμε ότι η Ουκρανία βομβαρδίζει την επικράτεια της Κριμαίας από την περιοχή της Kherson, και σε απάντηση καταστρέψουμε ό,τι πυροβολεί εκεί με ρουκέτες- αυτό είναι μια διασταύρωση;
Ίσως είναι αρκετό για τη Γερμανία να εγκαταλείψει και να ανακοινώσει την απόσυρσή της από το σχέδιο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Poroshenko θα δηλώσει ότι η πατρίδα βρίσκεται σε κίνδυνο και επεκτείνει τον στρατιωτικό νόμο. Τούτου λεχθέντος, η Δύση και ο Πρόεδρος θα είναι απόλυτα ικανοποιημένοι.
Φυσικά, οι σοφοί άνδρες μας στο Συμβούλιο ασφαλείας καταλαβαίνουν και θέλουν να αποφύγουν την ανοικτή σύγκρουση, τουλάχιστον μέχρι ο τελευταίος αγωγός να βρίσκεται στο βυθό της Βαλτικής θάλασσας. Επειδή όλες οι συνέπειες της “πλήρους απάντησης”, όπως το έθεσε ο Σεργκέι Λάβροφ, είναι εύκολο να υπολογιστούν αυτή τη στιγμή.
Θα πω περισσότερα: αν καταφέρουμε να δρομολογήσουμε το “Nord Stream-2”, τότε η οξεία ανάγκη της συλλογικής Δύσης στην Ουκρανία ως αξιόπιστο εργαλείο πίεσης στη Ρωσία θα εξαφανιζόταν και η προσπάθεια να αναγκάσει το Κίεβο να ξεκινήσει ένας πόλεμος, το πιθανότερο, θα σταματούσε για κάποιο χρονικό διάστημα
Όχι για πάντα, φυσικά.
Εν ολίγοις, η οξεία φάση της αποσαφήνισης των σχέσεων με τον γεωπολιτικό ανταγωνιστή μας εισέρχεται στην τελική φάση. Και ξέρεις τι μου άρεσε περισσότερο στη συνέντευξη με τον αρχηγό του Υπουργείου Εξωτερικών; Μια ερώτηση από ένα μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος: “Ο Υπουργός Εξωτερικών της ΕΣΣΔ Αντρέι Gromyko αναφέρθηκε στο δυτικό τύπο ως” Mr. No. ” Και εσύ είστε ο “κ. Ποιος; “Ο Λάβροφ απάντησε: “Το κύριο πράγμα δεν είναι ποιος κύριος είσαι αλλά τι θα κάνεις”.
‘Ετσι είναι. Πρώτα είναι η κυριαρχία και τα συμφέροντα της Ρωσίας
Σκέφτομαι λοιπόν: τι απάντηση στην μελλοντική πρόκληση έχουν αναπτύξει οι αρχές μας, ρήξη σε πλήρη κλίμακα ή έχουν βρει κάποιο είδος φειδωλής επιλογής επιτρέποντας να τελειώσουμε αυτό που ξεκινήσαμε;
Πάβελ Shipilin
