Στο τσουνάμι αποκαλύψεων που έρχεται τελευταία να πνίξει τα δυσώδη ψέματα που έχουν ήδη οδηγήσει στην Καιάδα, παγκοσμίως, ΕΚΑΤΟΜΎΡΙΑ συνανθρώπων μας, προστίθεται ένα ακόμα λιθαράκι, με προέλευση από την «παλαιά κανονικότητα» :
(Απομαγνητοφώνηση/μετάφραση του βίντεο, με βάση τους υπότιτλους).
Εμείς ακούμε, βλέπουμε, καταλαβαίνουμε…:
Στην περιγραφή του βίντεο διαβάζουμε (συνοπτικά): «Ο Jean Francois Saluzzo υπήρξε, για 8 χρόνια, διευθυντής παραγωγής των ιικών εμβολίων στην εταιρία Sanofi-Pasteur, η μεγαλύτερος παραγωγός εμβολίων, παγκοσμίως. Σήμερα (σ. μεταφ. – δεν γνωρίζω και ούτε προκύπτει από κανένα στοιχείο του βίντεο, για ποια χρονολογία μιλάμε), ο ομιλητής είναι σύμβουλος του Π.Ο.Υ.. Το παρόν βίντεο έγινε σε παρουσίαση που έκανε ο κ. Σαλούζο στο προσωπικό του ινστιτούτου.»
«Τα θανατηφόρα εμβόλια – αυτοκαταγγελία ή εξομολόγηση;
«… Οπότε, ποια είναι τα δραστικά στοιχεία που εμπεριέχονται σε μια δόση εμβολίου; Από τη μια μεριά έχουμε τα βακτηρίδια που υπηρετούν την παραγωγή της ιολογικής βάσης, οι ιοί καλλιέργειας, λοιπόν` σημαντικό χαρακτηριστικό των ιών είναι η προέλευση τους από τα ευκαρυωτικά κύτταρα, διότι τα εμβόλια παράγονται πάνω σε κύτταρα. Τα αντιικά εμβόλια πρέπει να καταλάβετε ότι είναι ζωντανή ύλη. Συνεπώς, η όποια βιολογική βάση πάνω στην οποία καλλιεργείται, π.χ., ένας ιός, δύναται να αποτελέσει μια μολυσματική πηγή για το μελλοντικό εμβόλιο.
Για παράδειγμα, ο ορρός αγελάδας πρέπει να ελεγχτεί πάρα πολύ καλά ώστε να μην εισαχθούν, επ’ ουδενί, στα εμβόλια, ιοί όπως το BCE (σ. μεταφ. – της σπώγγόδους εγκεφαλοπάθειας/νόσος των τρελών αγγελάδων), και τελικά να το βρείτε στο τελικό εμβολιακό προϊόν.
Γι’ αυτό το λόγο υπάρχει εξονυχιστικός έλεγχος στην γραμμή παραγωγής, από την πρώτη ύλη μέχρι και το εμπορεύσιμο προϊόν. Διότι στην διάρκεια της διαδικασίας παραγωγής, μεταχειρίζεται ζωντανή ύλη που μπορεί ανά πάσα στιγμή να εισαγάγει ένα μολυσματικό παράγοντα στα εμβόλια, εξ αμελείας των τεχνικών.
Αυτή είναι μια πτυχή που μου είχε δημιουργήσει πολύ σύγχυση όταν μεταπήδησα από την ιατρική έρευνα στον κλάδο των εμβολίων. Χρειάστηκε λίγος χρόνος για να καταλάβω πως το εν δυνάμη ρίσκο των εμβολίων δεν προέρχεται από τις παρενέργειες` αυτές είναι γνωστές… Το πρόβλημα προέρχεται όμως, από τα χαζά διαδικαστικά ατυχήματα, όπου άλλοι ιοί εισέρχονται στο τελικό εμβόλιο.
Με αυτόν τον τρόπο είχαμε το δράμα της δεκαετίας του ’60, διότι τα κύτταρα από τα νεφρά των πιθήκων ήταν μολυσμένα με έναν ιό SV 40, που προκαλούσε καρκινογέννεση` στο εργαστήριο είχε προκαλέσει καρκίνο στα ινδικά χοιρίδια. Εμείς ανακαλύψαμε μόλις κατόπιν ότι αυτός ο ιός είχε μολύνει τα εμβόλια, ΕΙΔΙΚΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ. 60 εκατομμύρια Αμερικανοί έλαβαν αυτά τα καρκινικά εμβόλια, αλλά ευτυχώς που δεν ήταν προσαρμοσμένα για τον ανθρώπινο οργανισμό (!!!). Είχε γίνει χαμός και έκτοτε οι εμβολιοπαραγωγοί έχουν αυτή τη διαρκή εμμονή, με τους ελέγχους, μη τυχόν και ξανασυμβεί κάποια όμοια καταστροφή. Όμως, όπως είχε συμβεί τότε, έτσι και θα ξανασυμβεί` διότι οι μολυσματικοί παράγοντες είναι πανταχού παρόντες. Πρόσφατα ανακαλύφτηκε ότι το εμβόλιο ROTAVIRUS, της GSK, ήταν μολυσμένο με έναν κυκλοιό (circovirus) χοιρινής προέλευσης. Για μια ακόμα φορά, κατά τύχη, αυτός ο ιός δεν δημιούργησε παθογένειες στον άνθρωπο. Ο ιός είχε προκύψει από την πρώτη ύλη, στην προκειμένη περίπτωση από την τρυψίνη. Σημειώνετε ότι στην εμβολιαστική πρακτική δεν πρέπει να μιλάμε μόνο για την δραστική ουσία. Όταν λες εμβόλιο ρουζεόλας (τριανδάφυλλο εξάνθημα), ασφαλώς και ο ιός της ρουζεόλας είναι σημαντικός` αλλά δεν μπορούμε και να αγνοήσουμε τον ορρό αγελάδας που χρησιμοποιήθηκε ως βάση για την καλλιέργεια του ιού, η τρυψίνη που «κόβει» (σ. μετφ. – τεμαχίζει, διασπά;) τα κύτταρα ή ακόμα και το ίδιο το κύτταρο που προέρχεται από πτηνά και δύναται να περιέχει κάτι το απρόβλεπτο.
Το ίδιο συνέβη και στην περίπτωση του εμβολίου κατά του κίτρινου πυρετού που μολύνθηκε με τον ιό της λευκόζης των πτηνών` προκλήθηκε ένα δράμα και πάλι, και σταθήκαμε, πάλι, τυχεροί! Διότι, τότε, είχαν μολυνθεί 400 εκ. άνθρωποι, με έναν ενεργό ιό που πολλαπλασιάζονταν μέσα στον οργανισμό τους, χωρίς, όμως, να μετετραπεί σε παθογόνο, μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό!
Βλέπετε, λοιπόν, τι σημαίνει η ανάλυση μετα-εμβολιαστικών ατυχυμάτων… Η εμβολιο-βιομηχανία έχει μια διαφορετική θεώρηση: αυτή δεν ανησυχεί για εκείνες της δυσδιάγνωστες, αινιγματικές αρρώστιες, όπως ο ΑΥΤΙΣΜΟΣ και η ΣΚΛΥΡΙΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ κ.α…. ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΤΕΜΒΟΛΙΑΣΤΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΔΕΝ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΗ!
Η βιομηχανία των εμβολίων έχει μια και μόνο εμμονή: το ρίσκο της συγκυριακής συμπερίληψης, στα εμβόλια, ενός παθογόνου προερχόμενου από την πρώτη ύλη ενώ, καμιά φορά, ούτε ο βασικός ιός δεν είναι απενεργοποιημένος επαρκώς… Ελπίζω να καταλαβαίνετε τι θέλω να πω… αυτή η εμμονή του βιομηχάνου…
Προχωράμε: Έχουμε και τα ετεροπωλιακά κύτταρα, που αποτέλεσαν ένα καταλυτικό στάδιο στην παραγωγή των εμβολίων αλλά και σε αυτά υπάρχουν ανασφαλείς πτυχές που χρήζουν την προσοχή μας. Π.χ. το κύτταρο MDSK που χρησιμοποιείται στην παραγωγή του αντιγριπικού εμβολίου, ενώ αποτελεί ένα εξαιρετικό περιβάλλον καλλιέργειας, προκαλεί, όμως, ΚΑΡΚΙΝΟΓΈΝΕΣΗ. Κατά συνέπεια προκλήθηκε μια φιλοσοφική συζήτηση [όσων αφορά τα] υπέρ και τα κατά της χρήσης αυτών των καρκινογόνων κυττάρων στα παιδικά εμβόλια. Μπορώ να σας πω ότι σε επίπεδο εξουσίας υπάρχουν τρικυμιώδεις συζητήσεις γι’ αυτήν την υπόθεση. Μεταξύ των βιομηχάνων υπάρχουν κάποιοι που δηλώνουν ότι η ποσότητα της γονιδιακής πληροφορίας που χρησιμοποιείται είναι απειροελάχιστη, επομένως δίχως ρίσκο` οι αντιτιθέμενοι λένε, όμως: «Προσοχή, μιλάμε για εμβόλια για τα παιδιά 1-5 ετών! Ποιες θα είναι οι συνέπειες έπειτα από 50 χρόνια;» Η χρήση τέτοιων κυττάρων, λοιπόν, αποτελεί αντικείμενο μιας ζωηρής αντιπαράθεσης. Ώστε έχουμε τώρα στις ΗΠΑ ένα εμβόλιο παραγόμενο σε κύτταρα MDSK, από την εταιρία NOVARTIS. Η αντιπαράθεση, σας διαβεβαιώνω, είναι σφοδρή, σε επίπεδο FDA (Food and Drugs Administration), από τεχνική, ακόμη και από ηθική, άποψη. Όταν έχουμε να κάνουμε με ένα άτομο 75 ετών το ρίσκο είναι μικρό, όμως όταν εμβολιάζουμε τα παιδιά πρέπει να αναλύσουμε τις μακροχρόνιες συνέπειες.
Εντάξει, δεν πιστεύω να νομίζετε ότι θα πρότεινα την εξόντωση των ατόμων πάνω από 75 ετών, δια του εμβολιασμού! (σ.μεταφ. – γελάει! Εδώ έχει αφαιρεθεί και ένα μέρος του βίντεο.)
Πάμε παρακάτω: η απενεργοποίηση του εμβολιαστικού ιού. Επαναλαμβάνω ό, τι έχω πει μέχρι τώρα: δεν είναι σημαντικές οι ιικές ρίζες από τριαντάφυλλο εξάνθημα, ρουβέλα κ.α. – που ήδη γνωρίζετε καλά -, αλλά οι απενεργοποιημένοι ιοί, οπότε θα μιλήσουμε γι’ αυτην την τόσο ουσιαστική διαδικασία απενεργοποίησης.
Εδώ θα σας πω ένα άλλο ανέκδοτο… μμμ, που – με το παρντόν – δεν είναι και τόσο αστείο… Λοιπόν, το 1955, είχε καταρτιστεί, από τον Jonas Salk, το πρώτο εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας (όλος ο κόσμος γνωρίζει αυτό το εμβόλιο, το IPV`). Υπήρξε ένα αξιοσημείωτο γεγονός: το πρώτο εμβόλιο που φτιάχτηκε σε καλλιέργεια κυττάρων που είχαν συλλεχθεί από νεφρά πιθήκων. Ένα εκκωφαντικό γεγονός. Να ξέρετε ότι την ημέρα που ο Jonas Salk ανακοίνωσε αυτή του την επιτυχία, χτύπησαν οι καμπάνες σε ολόκληρη την Αμερική! Ο ενθουσιασμός που επεκράτησε ξεπέρασε εκείνο της λήξης του πολέμου!
Λοιπόν, αυτό το σημαντικό εμβόλιο, δυστυχώς – έπειτα από τον αρχικό ενθουσιασμό – ένα εμβόλιο, παραγόμενο από τα εργαστήρια Cuter, δεν ήταν αρκετά απενεργοποιημένο και 290 παιδιά μολύνθηκαν με πολιομυελίτιδα, πολλά από τα οποία πέθαναν. (σ.μεταφ. – το βίντεο είναι και πάλι κομμένο).
Τα εμβόλια προκαλούν ρίγη, καμιά φορά… Αν αύριο ένα εμβόλιο δεν είναι καλά απενεργοποιημένο, η εταιρία Cuter εξαφανίζεται! Αν αύριο ένα εμβόλιο κατά της λύσσας δεν είναι επαρκώς απενεργοποιημένο η εταιρία Sanofi εξαφανίζεται! Αυτά τα ρίσκα δεν θα εξαλειφθούν ποτέ! Μια τέτοια περίπτωση συνέβη στη Βραζιλία και προκάλεσε τον θάνατο μερικών δεκάδων ατόμων` θάνατο από λύσσα!
Έλατε [να σας πω] ακόμα μια τρελίτσα από την ιστορία των εμβολίων… έχει ενδιαφέρον αυτό που είχε συμβεί, μια ξακουστή υπόθεση σχετικά με τον κίτρινο πυρετό. Στην διάρκεια του πολέμου ο αμερικανικός στρατός αποφάσισε να εμβολιάσει όλους τους στρατιώτες που φεύγανε, ακόμα και τους άγγλους – τους γάλλους , όχι, γιατί αυτοί δεν είναι… φευγάτοι [!]. Λοιπόν, τους εμβολιάσανε όλους, δυστυχώς-δυστυχώς ξέσπασε μια δραματική επιδημία ηπατίτιδας Β. 28.000 στρατιώτες με ηπατίτιδα Β, ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΙΤΡΙΝΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ! Ήταν απίστευτο! Τα υποβρύχια είχαν γεμίσει με ηπατίτιδα Β ενώ τα κρούσματα καταγράφονταν σποραδικά και μερικώς. Μεταξύ των νέων που νόσησαν υπήρξε και μια εξέχουσα προσωπικότητα της εποχής: ο Winston Churchill, που είχε επίσης εμβολιαστεί. Ο βιογράφος του έγγραψε ότι το συκώτι του Τσόρτσιλ ήταν τόσο κατεστραμμένο που δια θαύματος δεν ανετράπη η έκβαση του πολέμου. Βλέπετε λοιπόν, πως ένα εμβόλιο μπορεί να αλλάξει την πορεία του κόσμου!
Τώρα, στον χρόνο που μας έχει απομείνει να σας ρωτήσω: πως μπορούμε να παρασκευάσουμε ένα ασφαλές εμβόλιο; Έχει ενδιαφέρον, θα απαντήσω εγώ, ο ίδιος, διότι ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΠΩΣ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΕΝΑ ΕΜΒΟΛΙΟ!
(σ. μεταφ. – απευθυνόμενος στους καμεραμάν:)
«Παρεμπιπτόντως, εσείς που βιντεοσκοπείτε – θα το μεταδώσετε αυτό στη τηλεόραση;
«Όχι, όχι!
… να μαθαίνανε όλοι ότι είμαι τρελός, έτσι δεν είναι;…»
Επανερχόμαστε: πως να παρασκευάσουμε ένα εμβόλιο; Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι δεν υπάρχει συνταγή. Κάθε φορά που εμφανίζεται ένας ιός υπάρχει πρόβλημα το πως να αναπτύξει κανείς το εμβόλιο. Ένα τρανό παράδειγμα είναι η εμφάνιση του ιού HIV. Η ομάδα του δόκτορα Robert Galo καυχιόταν ότι έτσι και απομονώσουν τον ιό, σε δυο χρόνια θα έχουν έτοιμο το εμβόλιο, χωρίς κανένα πρόβλημα. Θεωρούσαν πως ήταν κάτι το μπανάλ` πίστευαν ότι θα καλλιεργούσαν τον ιό και τέρμα… Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι δεν υπάρχει καμία θαυματουργική συνταγή για την παραγωγή ενός εμβολίου. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, ΠΩΣ [να το κάνει]! Από ιστορική άποψη, ένα εμβόλιο που δεν πηγαίνει καλά εξ’ αρχής, δεν μπορείς να το βελτιώσεις κατόπιν.
Φερ’ ειπείν, το εμβόλιο κατά της μαλάριας: έχουν περάσει «χ» χρόνια…, το εμβόλιο κατά του έρπητα από την δεκαετία του ’60… και τίποτα δεν κάναμε! Για να μην αναφερθώ στη σύφιλη κ.α….
Συμπερασματικά, όταν το πράγμα κολλάει στην αρχή, με ένα εμβόλιο, είναι πολύ δύσκολο να επανορθωθεί. Το έκτακτα ευχάριστο είναι το γεγονός ότι, γενικά, τα εμβόλια λειτουργούν με τη πρώτη, όπως στην περίπτωση της ηπατίτιδας Β. Η περίπτωσή της είναι εξαιρετική` ένα θραύσμα πρωτεΐνης που να προστατεύει ένα όργανο όπως το ήπαρ, είναι έκτακτο! Αυτό που με είχε εκπλήξει πάντοτε στην ιστορία των εμβολίων είναι ότι όταν λανσάρεται ένα εμβόλιο, τα πράγματα πηγαίνουν ρολόϊ: ηπατίτιδα Β κ.α…. Όταν δεν πηγαίνει καλά, η δουλειά βρωμάει… Γιατί; Είναι κομβικό να συγκρατήσουμε από την ιστορία των εμβολίων ότι ΔΕΝ ΚΑΤΑΝΟΟΥΜΕ ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ… ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ!
Για τον απλούστατο λόγω που άπαξ και ένα εμβόλιο βγαίνει στην αγορά, κανείς δεν παρακολουθεί πια τους λήπτες! Ώστε, σήμερα, που εμφανίζεται κάποιο καινούργιο ιό, δεν γνωρίζουμε πως είχαν λειτουργήσει τα προηγούμενα εμβόλια, προκειμένου να πάρουμε μια έμπνευση για το καινούργιο εμβόλιο.
Εγώ πιστεύω ότι, για να προοδεύσουμε στον κλάδο την παραγωγής εμβολίων, θα έπρεπε να παρακολουθούμε την ανοσοαπόδοση στα άτομα που έχουν εμβολιασθεί ήδη. Αυτό το τσίρκο με το «έχω έναν ιό… τον απενεργοποιώ… φτιάχνω ένα εμβόλιο…», βλέπετε και εσείς… Όταν λειτουργεί- λειτουργεί, όταν δεν λειτουργεί, είμαστε ανήμποροι να κάνουμε κάτι. Με το HIV και πάλι δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, διότι βρισκόμαστε σε μία ιδιαίτερη κατάσταση σε ότι αφορά το ζήτημα της βλεννογονικής ανοσίας. Κανείς δεν έχει καταφέρει να φτιάξει ένα εμβόλιο για την προστασία της βλεννογόνου ενάντια της σύφιλης ή μιας μονοκοκκικής λοίμωξης. Δεν έχουμε ακόμα βρει την λύση για αυτές τις δράσεις για τον απλούστατο λόγο ότι βάζουμε συνέχεια το κάρο, μπροστά από τα βόδια! (Κάπως έτσι δεν το λένε;;)
Λοιπόν, επαναλαμβάνω:
ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΕΜΒΟΛΙΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕ ΕΜΒΟΛΙΟ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΟΥΜΕ, ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΛΥΣΗ!»
