Τρομερή αποκάλυψη κάνει ο Αμερικανός ειδικός και πρώην αξιωματούχος του Πενταγώνου, με διασυνδέσεις στο αποκαλούμενο βαθύ αμερικανικό κράτος Μ.Ρούμπιν για την Τουρκία στην Συρία, αλλά και για την Ελλάδα, που αποτελεί περιοχή σταθερότητας και ασφάλειας για τις ΗΠΑ.
Ο Ρούμπιν αναφέρει ότι “οι εορτασμοί που τερμάτισαν τον περισσότερο από μισό αιώνα τυραννίας της οικογένειας Άσαντ στη Συρία τελείωσαν.
Βραχυπρόθεσμα, η Ρωσία και το Ιράν είναι οι κύριοι χαμένοι και η Τουρκία είναι η νικήτρια.
Εξάλλου, η Τουρκία ήταν ο κύριος υποστηρικτής της ισλαμικής ανταρτικής ομάδας Hay’at Tahrir al-Sham που σάρωσε τη Συρία.
Η Ουάσιγκτον, εξακολουθεί να έχει το μερίδιο της στην περιοχή, αλλά η υποτιθέμενη ισχύς της Τουρκίας προσελκύει όσους επιθυμούν να καβαλήσουν το καλάμι και να επωφεληθούν από αυτήν.
Όπως κάποιοι Αμερικανοί αξιωματούχοι έκαναν στην Σαουδική Αραβία, με προσοδοφόρα συμβόλαια στα τέλη του 20ου αιώνα, το ίδιο κάνουν νέοι Αμερικανοί αξιωματούχοι με τις υπηρεσίες τους στην Τουρκία.
Είναι απλώς ψευδές ότι η Τουρκία, μια αδιάκριτη δύναμη, είναι μια δύναμη σταθερότητας στην περιοχή.
Πολλοί επαγγελματίες της άμυνας εξακολουθούν να αγκαλιάζουν την Τουρκία λόγω του ρόλου της στο ΝΑΤΟ.
Η χώρα αυτή είναι μία από τις δύο μόνο χώρες του ΝΑΤΟ που συνόρευαν με τη Σοβιετική Ένωση κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, και έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό από οποιαδήποτε χώρα του ΝΑΤΟ.
Ο αριθμός όμως των τουρκικών στρατευμάτων, ωστόσο, είναι ένα νούμερο χωρίς νόημα.
Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η δυνατότητα αξιοποίησής τους για αποστολές του ΝΑΤΟ.
Ενώ η στρατηγική σημασία της αεροπορικής βάσης Ιντσιρλίκ έχει μειωθεί με το άνοιγμα εναλλακτικών λύσεων στην Ελλάδα και τη Ρουμανία, καθώς και με πιο προηγμένα αμφίβια επιθετικά πλοία ικανά να μεταφέρουν F-35 σχεδόν οπουδήποτε στον κόσμο, η γραφειοκρατική δυναμική παραμένει στο αμερικανικό Πεντάγωνο, σχετικά με την αποφυγή απώλειας της Τουρκίας.
Στην πραγματικότητα, όπως το Κατάρ με την αεροπορική βάση al-Udeid, η Τουρκία χρησιμοποιεί το Ιντσιρλίκ αλά κάρντ, για να αποφύγει την ευθύνη για οποιονδήποτε αριθμό κακοήθων συμπεριφορών της.
Οι επαγγελματίες της άμυνας υποστηρίζουν ότι ο σταθμός ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης της Τουρκίας στη Μαλάτια είναι απαραίτητος για την ανίχνευση τυχόν εκτόξευσης ενός πιθανού ιρανικού πυρηνικού όπλου.
Πάρα πολλοί δυτικοί αξιωματούχοι και αναλυτές κάνουν δύο βασικά λάθη όταν πρόκειται για την Τουρκία.
Πρώτον, βλέπουν την Τουρκία όπως ήταν, ή όπως θέλουν οι ίδιοι να είναι, παρά όπως είναι σήμερα.
Δύο δεκαετίες με ηγέτη τον Ερντογάν έχουν μεταμορφώσει τη χώρα αμετάκλητα.
Δεύτερον, πιστεύουν ότι επειδή η Τουρκία δεν είναι Ιράν ή Ρωσία, και αντιπροσωπεύει μια θετική δύναμη.
Η σχέση του Ιράν με τον Μπασάρ αλ Άσαντ αποτελούσε απειλή.
Η ιρανική Ισλαμική Δημοκρατία αγκάλιασε τους Αλαουίτες της Συρίας ως μηχανισμό δικής της επαναστατικής εξαγωγής.
Αλλά ένας εξτρεμισμός δεν διαγράφει την απειλή ενός άλλου.
Η υποστήριξη της Τουρκίας στα ριζοσπαστικά σουνιτικά κινήματα είναι καλά τεκμηριωμένη.
Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι ανοιχτός με τη Χαμάς, ενώ υπάρχουν ενδείξεις για τη διπλωματική και οικονομική, αν όχι στρατιωτική, συνενοχή του με τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της σουνιτικής ισλαμιστικής αντιπολίτευσης, μέχρι και την Αλ Κάιντα, που συνδέονται και με ομάδες του Ισλαμικού Κράτους.
Η Τουρκία αποσταθεροποιεί την Κύπρο, στέλνει drones και άλλα όπλα στους ισλαμιστές στη Λιβύη και στη συνέχεια χρησιμοποιεί τους Λίβυους ως μισθοφόρους στις άλλες μάχες της.
Η υποστήριξη της Τουρκίας στις ισλαμιστικές και αντιδημοκρατικές φατρίες στη Σομαλία διακινδυνεύει όλο και περισσότερο την εύθραυστη σταθερότητα στο Κέρας της Αφρικής.
Η υποστήριξή της στη Χαμάς έχει ρίξει σωσίβιο στην οργάνωση αυτή , που είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για τη θηριωδία της 7ης Οκτωβρίου 2023, τη μεγαλύτερη μονοήμερη σφαγή Εβραίων από το Ολοκαύτωμα.
Η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά οι επιθέσεις των δυνάμεών της εκτός των συνόρων της, δεν θα προκαλέσει ενεργοποίηση της αυτοάμυνας της συμμαχίας.
Η ατζέντα της Τουρκίας στη Συρία δεν είναι η συριακή σταθερότητα ή μια Συρία σε ειρήνη με την ίδια και τους γείτονές της.
Η Τουρκία αξιοποιεί τους Σύρους ισλαμιστές εναντίον μειονοτικών ομάδων, ιδιαίτερα των Αρμενίων Χριστιανών στο Χαλέπι και των Κούρδων της Συρίας στη βορειοανατολική Συρία.
Ο Ερντογάν, για λόγους προφανώς τόσο παράλογους όσο και ρατσιστικούς, απλώς αρνείται να ανεχθεί τη συριακή αυτοδιοίκηση και την ύπαρξη της Αυτόνομης Διοίκησης της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας.
Εκείνοι από την κοινότητα των δεξαμενών σκέψης της Ουάσιγκτον, παπαγαλίζουν τα τουρκικά σημεία συζήτησης για την περιοχή ως τρομοκρατική βάση για το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), είναι αποκλειστικά οι ίδιοι που συχνά αρνούνται να επισκεφθούν την περιοχή για να ερευνήσουν από μόνοι τους το τι συμβαίνει.
Ενώ ο Αλ Τζολάνι μιλάει για ανοχή και ακόμη και για εκλογές, η Τουρκία απαιτεί από τη Hay’at Tahrir al-Sham να υπακούσει στις εντολές της να στοχοποιήσει τους Κούρδους.
Ουσιαστικά, η Τουρκία βλέπει τη Hay’at Tahrir al-Sham όπως το Ιράν βλέπει τη Χεζμπολάχ, ως μια ομάδα που διεκδικεί την τοπική νομιμότητα και φοράει εθνικιστικό μανδύα, αλλά στην πραγματικότητα λειτουργεί ως αντιπρόσωπος μιας ξένης δύναμης.
Ο Ερντογάν δίνει προτεραιότητα στην επιθυμία του να σκοτώσει ένοπλους Κούρδους, (την ίδια ομάδα που συμμαχεί και συνεργάζεται με τις Ηνωμένες Πολιτείες για να περιορίσει και να νικήσει το Ισλαμικό Κράτος) έναντι του κινδύνου να σκοτώσει τους Αμερικανούς που συνεργάζονται μαζί τους.
Όταν ένα τουρκικό drone χτύπησε ανεπιτυχώς τον Στρατηγό Μαζλούμ Αμπντί, διοικητή των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων στο Διεθνές Αεροδρόμιο Sulaymaniyah του ιρακινού Κουρδιστάν τον Απρίλιο του 2023, μόνο το βροχερό έδαφος έσωσε τους συνοδούς Αμερικανούς στρατιώτες από το θάνατο, καθώς ο πύραυλος θάφτηκε βαθύτερα στο έδαφος πριν εκραγεί.
Τις επόμενες εβδομάδες, καθώς η Τουρκία θα αυξήσει τις αεροπορικές επιδρομές της κατά των κουρδικών περιοχών στη Συρία, υπάρχουν εκτιμήσεις ότι τα τουρκικά χτυπήματα θα μπορούσαν εύκολα να σκοτώσουν Αμερικανούς στρατιωτικούς ή εργαζομένους στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας.
Η Τουρκία, εν τω μεταξύ, εισάγει τις δικές της ειδικές δυνάμεις και πληροφορίες στην Hay’at Tahrir al-Sham και σε άλλες ομάδες πληρεξουσίων, παραλληλίζοντας ουσιαστικά τον ρόλο του Ιράν.
Μπορεί να είναι διπλωματικά απολιτίκ να πούμε ευθέως, αλλά εάν οι δυνάμεις που υποστηρίζονται από την Τουρκία ενθαρρύνουν την τρομοκρατία και συνεχίσουν να αποτελούν απειλές για τις αμερικανικές δυνάμεις που αντιμετωπίζουν το Ισλαμικό Κράτος στην περιοχή, εναπόκειται στις Ηνωμένες Πολιτείες να ξεκινήσουν μια συζήτηση σχετικά με το εάν μπορεί να είναι απαραίτητο να στοχεύσουν Τούρκους χορηγούς τρομοκρατίας στην περιοχή.
Η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά το χτύπημα των δυνάμεών της εκτός των συνόρων της Τουρκίας δεν θα ενεργοποιούσε ρήτρες αυτοάμυνας του ΝΑΤΟ.
Ούτε πρέπει να υπάρχει οργή σε μια τέτοια συζήτηση, ειδικά όταν οι ενέργειες της Τουρκίας ήδη διασχίζουν τον Ρουβίκωνα και θέτουν σε κίνδυνο τις αμερικανικές δυνάμεις και συμφέροντα.
Η καλύτερη ευκαιρία για να αποφευχθεί η άμεση σύγκρουση με την Άγκυρα, θα ήταν να αναγνωρίσουμε την τροχιά της επιθετικότητας της Τουρκίας έξω από τα σύνορά της, καθώς ο αντίκτυπος της τακτικής σαλαμοποίησης της θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τους Αμερικανούς στρατιωτικούς.
Εάν η Τουρκία είναι πρόθυμη να σκοτώσει Αμερικανούς που ενεργούν επιδιώκοντας την επίσημη αμερικανική πολιτική στη Συρία, τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να υιοθετήσουν την ίδια πολιτική και να είναι πρόθυμες να σκοτώσουν Τούρκους στρατιωτικούς έξω από τα σύνορα της Τουρκίας. Είναι μια δύσκολη συζήτηση, αλλά είναι σίγουρα απαραίτητη”, καταλήγει ο ίδιος.
pentapostagma.gr
