Δεν έχουν προηγούμενο οι επιθέσεις που εξαπολύει ο γραφικός αναπληρωτής υπουργός Υγείας, Παύλος Πολάκης στη Δικαιοσύνη και δεν είναι ο μόνος. Τη μια στόχος είναι το Συμβούλιο της Επικρατείας, την άλλη είναι ο Άρειος Πάγος, η αγριότητα αυτών των επιθέσεων από έναν τύπο που απολαμβάνει της βουλευτικής ασυλίας και δεν μπορεί να τον ακουμπήσει κανείς, αρχίζει να προκαλεί ερωτηματικά.
Καταρχάς, οι απορίες δημιουργούνται και από την ολόπλευρη στήριξη που του προσφέρει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος με αυτό τον έμμεσο τρόπο προσυπογράφει τη συμπεριφορά του απροσάρμοστου πολιτικά και άξεστου αναπληρωτή υπουργού, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, μετατρέπεται σε τιμητή της Δικαιοσύνης παρότι ο ίδιος αφενός παραδέχθηκε ότι τηρούσε διπλά βιβλία ως δήμαρχος (μοιάζει με αδίκημα ή κάνουμε λάθος;) και αφετέρου γράφει στα παλιά του τα παπούτσια τον αντικαπνιστικό νόμο, άρα το σύνολο της πολιτικής ευθύνης περνά ξεκάθαρα στους ώμους του.
Εάν δεν είναι τόσο κυνικοί και ταυτόχρονα αφελείς, υπολογίζοντας πολιτικά ότι θα προσποριστούν οφέλη τροφοδοτώντας την έμφυτη καχυποψία και τη φυσική ροπή στη συνωμοσιολογία πολλών Ελλήνων, αρκετοί εκ των οποίων ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ έχοντας καταπιεί αμάσητη την προεκλογική ρητορική του, παρότι στους στοιχειωδώς νουνεχείς ήταν από ανεφάρμοστη έως ψυχοπαθητική, τότε κάτι άλλο θα πρέπει να συμβαίνει.
Κατά συνέπεια, αρχίζουν αρκετοί να διατυπώνουν το ρητορικό προς το παρών ερώτημα, μήπως η επίθεση στη Δικαιοσύνη με πρωθυπουργική κάλυψη, δεν είναι προϊόν επίκτητης καθεστωτικής νοοτροπίας όπου οι θεσμοί του κράτους θα πρέπει να υποτάσσονται στη λογική και την ιδεολογία του κυρίαρχου πολιτικού φορέα.
Μήπως λοιπόν – ρωτούν – κάτι βλέπει το Μέγαρο Μαξίμου «στο βάθος», όπως για παράδειγμα εμπλοκή κυβερνητικών στελεχών με τη Δικαιοσύνη, οπότε οργανώνεται καμπάνια απαξίωσης του θεσμού… τα υπόλοιπα ας τα σκεφτεί και ας τα συμπληρώσει καθένας μας, αναλόγως της λογικής, της φαντασίας, ή της πολιτικής διαίσθησής του.
