Η χθεσινή ειδησεογραφία χαρακτηρίστηκε από την εκτεταμένη κάλυψη της είδησης που αφορούσε την καταδικαστική απόφαση στην οποία κατέληξε ομοσπονδιακό δικαστήριο του Μανχάταν, το οποίο έκρινε ένοχο τον 47χρονο Μεχμέτ Χακάν Ατίλα, τον Τούρκο τραπεζίτη, νούμερο δύο της Halkbank μέσω της οποίας οργανώθηκε μέρος τουλάχιστον του «παιχνιδιού» του καθεστώτος Ερντογάν για την παράκαμψη των αμερικανικών κυρώσεων στο Ιράν.
Ο τραπεζίτης λοιπόν, καταδικάστηκε σε πέντε από τις έξι κατηγορίες που του είχαν απαγγελθεί, μεταξύ των οποίων η «τραπεζική απάτη» και η «συνομωσία» (με τον λαθρέμπορο χρυσού Ρεζά Ζαράμπ που έκλεισε συμφωνία και συνεργάστηκε με τις αμερικανικές αρχές), ενώ αθωώθηκε για την κατηγορία του ξεπλύματος χρήματος.
Με τα «κόλπα» αυτά, σημειώθηκαν μαζικές δωροδοκίες αξιωματούχων της τουρκικής κυβέρνησης, εν γνώση του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος φέρεται να έλαβες… το καταπέτασμα. Όσο και να φώναξε για πολιτικά υποκινούμενη δίωξη και για σχέδιο υπονόμευσης της Τουρκίας, όλα έπεσαν στο κενό.
Το κεντρικό επιχείρημα της παρούσας αναφοράς όμως είναι, ότι ίσως τα πραγματικά προβλήματα να ξεκινούν τώρα για τον Ερντογάν. Το αμερικανικό νομικό σύστημα επιτρέπει στους δικηγόρους του, μέχρι τον Απρίλιο που θα ανακοινωθεί επισήμως η ποινή του (κινδυνεύει με φυλάκιση μέχρι και 15 χρόνια), να διαπραγματευθούν μείωση της ποινής (πλέον δεν μπορεί να εξαφανιστεί όπως φαίνεται πως έγινε με τον Ζαράμπ), με το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης.
Είναι δυνατόν ο τραπεζίτης να μην διαθέτει πληροφόρηση η οποία θα τον βοηθούσε να αποφύγει μεγάλο μέρος των 15 περίπου ετών στα οποία θα καταδικαστεί και θα επιστρέψει μετά τα 60 του στην Τουρκία εξοντωμένος ψυχολογικά και κατεστραμμένος επαγγελματικά, με τα καλύτερά του χρόνια πίσω από τα κάγκελα της φυλακής;
Η «αποτροπή» του συστήματος Ερντογάν δεν είναι άλλη, κατά πάσα πιθανότητα, από την οικογένεια του τραπεζίτη, η οποία θα πληρώσει βαρύ τίμημα, ενώ δεν φταίει σε τίποτα, καθώς ο αδίστακτος και ανήθικος Τούρκος ηγέτης έχει ήδη δείξει πως χειρίζεται τέτοιες υποθέσεις. Δε βρίσκεις δουλειά πουθενά και δημεύεται η περιουσία σου, εάν σώσεις τη ζωή σου…
Η ζημιά όμως θα έχει γίνει. Κατά συνέπεια, όσα θα συμβούν το διάστημα μέχρι τον Απρίλιο, μάλλον δικαιολογούν απόλυτα το περί «αμερικανικού εφιάλτη». Αυτή η υπόθεση ήταν γνωστό εξ αρχής ότι δεν θα είχε καλό τέλος…
