Δημήτρης Λιάτσος
Το ακούτε; Αμέσως μετά τη λήξη της Συνόδου του G7, και σα να ακούγεται ως επιτάφιος λόγος, ο πρόεδρος της Γαλλίας σε βαρυσήμαντη ομιλία του στους πρέσβεις της χώρας του αναφωνεί δημόσια πως έφθασε το τέλος της δυτικής ηγεμονίας στον κόσμο!
Ο λόγος ενός ηγέτη μπροστά στους πρέσβεις της χώρας του, σε εκείνους που καλούνται να προωθήσουν την πολιτική της στις χώρες όπου βρεθούν, έχει ιδιαίτερη σημασία. Δεν είναι μικρά συνηθισμένα σχολιάκια στο Twitter, ούτε δηλώσεις για το θεαθήναι. Καταγράφουν, συνήθως, αλλαγές και πολιτικές κατευθύνσεις που πρέπει να «πιάσουν» οι διπλωμάτες και να τις έχουν ως «καθοδήγηση για δράση» στη δουλειά τους.
Η εποχή υπεροχής της Δύσης φθάνει στο τέλος της λόγω των τεραστίων γαιοπολιτικων ανακατατάξεων, εξηγεί ο Μακρόν.
Ποιες είναι αυτές οι ανακατατάξεις;
Σήμερα στην παγκόσμια σκηνή ενδυναμώνουν νέες χώρες. Η Κίνα, κατά Μακρόν, αναδείχνεται στις πρώτες γραμμές. Η Ρωσία, εκτιμά, καταφέρνει όλο και μεγαλύτερες επιτυχίες στις στρατηγικές της πολιτικές…
Ας ρίξουμε μια μάτια στις εξελίξεις πριν από 35 χρόνια. Ήταν τότε που ξεπετάχτηκε δυναμικά το νεοφιλελεύθερο μοντέλο ανάπτυξης στον δυτικό κόσμο, με ταυτόχρονη υποχώρηση της ΕΣΣΔ, που έφερε αρχικά τη διάλυση του σοσιαλιστικού στρατοπέδου και του αμυντικού Συμφώνου της Βαρσοβίας.
Η μονοκρατορία της Δύσης θεωρήθηκε αδιαμφισβήτητη και για κάποιους στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, νομοτελειακή και… στον αιώνα τον άπαντα!
Οποία κοντόφθαλμη και εγωιστικά εξωπραγματική προσέγγιση!
Η ταύτιση της μονοκρατορίας τους με τη δημοκρατία ήταν το «έδεσμα» που προσέφεραν επιθετικά και ετσιθελικά στον υπόλοιπο κόσμο. Η αυτάρεσκη «ευδαιμονία» τους δεν κράτησε ούτε ένα τέταρτο του αιώνα!
Το 2004 καθηγητής του πανεπιστημίου Τζορντάουν των ΗΠΑ, αναφώνησε πως «ούτε στο χειρότερο όνειρό μας δεν φανταζόμασταν ότι η Ρωσία θα καταφέρει ξανά να σταθεί στα πόδια της…»! Για να μη σταθεί, την πολιόρκησαν με… επαναστάσεις!
Αν και το πρότζεκτ των εγχρώμων «επαναστάσεων» σε Γιουγκοσλαβία, Γεωργία, Ουκρανία, Μολδοβία, κ.α. προωθούσε τη «δημοκρατία» τριγύρω της Ρωσίας με απώτερο στόχο το διαμελισμό πλέον της μεγάλης Ρωσικής Ομοσπονδίας…
Και ήγγικεν η ώρα της κρίσης. Το αιματηρό πραξικόπημα στην Ουκρανία,το 2014, προκάλεσε την απώλεια της Κριμαίας, βασικού, κυρίαρχου κρίκου στα σχέδια της Δύσης για να βάλουν στο χέρι τη Ρωσία. Στην Ουάσιγκτον, στο Βερολίνο, στο Παρίσι οι αρχιτέκτονες του πραξικοπήματος βυσσοδομούν. Την Κριμαία την ήθελαν για κυριαρχία στη Μαύρη θάλασσα…
Το 2015, και παρά τα σκληρά αντιρωσικά μέτρα της Δύσης, η Μόσχα μέσα στην πατριωτική έξαρση που ήρθε στη χώρα με την επιστροφή της Κριμαίας στη… φυσιολογική της θέση μέσα στη Ρωσική Ομοσπονδία, κάνει το άλμα στον ουρανό, στέλνει αεροσκάφη της στη Συρία και τσακίζει ολοσχερώς το στρατό των τρομοκρατών του «Ισλαμικού κράτους». Σε χρόνο ρεκόρ κατάφερε αυτό που δεν μπόρεσε επί πενταετία η λεγόμενη αντιτρομοκρατική συμμαχία με επικεφαλής τις ΗΠΑ!
Η Συρία γλύτωσε από το διαμελισμό, η Ουκρανία ζει την αναστροφή της κατάστασης που επιβλήθηκε το 2014… Οι σχέσεις Μόσχας-Πεκίνου βρίσκονται στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, ενώ οι ιδεολόγοι του νεοφιλελευθερισμού στη σχολή του Σικάγου κ.α. αρνούνται να ανοίξουν τα μάτια τους και να αντικρύσουν τη νέα πραγματικότητα.
Αυτό που αρνούνται εκείνοι, το κάνει ο… Μακρόν γι’ αυτούς!
Είναι βασικό να προχωρήσουμε, λέει, σε μια βαθιά επανατοποθέτηση της σχέσης μας με τη Μόσχα αφού χωρίς αυτή είναι αδύνατο να οικοδομηθεί μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη!
Τι λες; Και επί ένα τέταρτο του αιώνα είμασταν ανασφαλείς; Προφανώς, οι εξελίξεις με τα καραβάνια των προσφύγων που η ίδια η Δύση προκάλεσε, η αποτυχία στη Συρία και στην Ουκρανία, η οικονομική κρίση που αποτελεί καθαρό «προϊόν» των νεοφιλελεύθερων επιλογών και που επιχειρούσαν να την αποκρύψουν δίνοντας συνεχώς τα βραβεία Νόμπελ Οικονομίας σε δικούς τους εκπροσώπους (!), κάνουν ηλικιακά νέα πρόσωπα του φιλελεύθερου συστήματος, όπως ο Μακρόν, να αναφωνήσουν αυτά τα οποία ανέφερε στους διπλωμάτες του.
Παρίσι και Μόσχα θα πρέπει να κάνουν από κοινού «κάτι ωφέλιμο» για τον κόσμο, αλλιώς η Ευρώπη θα παραμείνει θέατρο της στρατηγικής σύγκρουσης ΗΠΑ-Ρωσίας, μας προειδοποιεί ο Γάλλος Πρόεδρος.
Και, παρά το γεγονός, ότι αναγνωρίζεται πλέον ο κυρίαρχος ρόλος της Κίνας στην παγκόσμια οικονομία, (κόντρα στα προαναφερόμενα Νόμπελ), ωστόσο, προστασία και… θαλπωρή για την Ευρώπη ο Μακρόν βλέπει μόνο στη Ρωσία!
Απομακρύνοντας τη Μόσχα από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις, τονίζει, κάνουμε μέγα λάθος διότι την ωθεί στη συμμαχία με την Κίνα. Και αυτό βγαίνει τελείως έξω από τα συμφέροντα της Ευρώπης…
Με αλλά λόγια, ο Μακρόν ως εκπρόσωπος των πιο φιλελεύθερων δυνάμεων στη Δύση λαμβάνει την υποχρέωση να δημοσιοποιήσει ότι θα πρέπει να σταματήσει το πρέσινγκ κατά της Μόσχας «για να μη μας φάει ο κινεζικός δράκος».
Και φυσικά γίνεται κατανοητό ότι βοήθεια δε ζητάς από… αδύναμους αλλά πάντα από ισχυρούς και εν δυνάμει (ξανά) ανερχόμενους γίγαντες…
