….Υπερπαναληθώς και Πανυπεραληθώς Ανέστη και Ζωήν Πολιτεύεται”.
H Αγιοταφική Αδελφότητα ή το «Τάγμα των Σπουδαίων», όπως την αποκαλούσαν παλαιότερα, είναι μια ομάδα κληρικών και μοναχών που φυλάσσουν τα άγια προσκυνήματα στα Ιεροσόλυμα, στελεχώνουν το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και κρατούν άσβεστο το φως της Ορθοδοξίας στους Αγίους Τόπους.
Με συνεχείς και συχνά άνισους αγώνες, οι Αγιοταφίτες κατάφεραν να προασπιστούν αποτελεσματικά το προνόμιο της παραχώρησης της φύλαξης των προσκυνημάτων σε Έλληνες μοναχούς, που είχε δοθεί ήδη από την εποχή του Μ. Κωνσταντίνου, γι αυτό και Έλληνες ήταν πάντα οι Πατριάρχες Ιεροσολύμων, και στην ελληνική γλώσσα γράφτηκαν όλα τα σχετικά κείμενα. Άλλωστε, και οι κατά καιρούς κατακτητές της Αγίας Πόλης, χαλίφες και σουλτάνοι, με επίσημα έγγραφα τους αναγνώρισαν την ελληνική κυριότητα των προσκυνημάτων και την ελληνικότητα των Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο λοιπόν, ότι το Άγιο Φως το παίρνει μόνο Έλληνας Ορθόδοξος, όχι γιατί είμαστε ανώτεροι βιολογικά, αλλά επειδή η Ορθοδοξία έχει την Ορθή Δόξα. Το Σύμβολο των Αγιοταφιτών είναι ένα ΤΦ, το Τ συμβολίζει τον Σταυρό και το Φ είναι το φ, το Φως, το θείο κάλλος, η ομορφιά που θα σώσει τον κόσμο, με την προϋπόθεση ότι η ομορφιά είναι η Παναγίας μας. Αυτή η κούκλα, η Παναγία μας,είναι πανύψηλη, αφού έχει ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς, είναι τείχος απροσμάχητον, είναι διάδημα (δηλ στέμμα), είναι βάθος δυσθεώρητον και αγγέλων οφθαλμοίς…τόσο πελώρια εκφραστικά μάτια έχει και ολόκληρη είναι μια καμπύλη, λόγω ταπείνωσης, που ενώ ο Θεός μας βλέπει όλους, η Παναγία ανάγκασε κατά κάποιον τρόπο τον Θεό να την κοιτάξει όπως έχει αναφέρει σε μια ομιλία του ο πατέρας Ν.Λουδοβίκος, τόσο ΘεΩρατή είαναι και για αυτό θα μας σώσει, γιατί μπορεί!
Η Παναγία μας, μύρισε τον κρίνο, που είναι ένα λουλούδι, γιατί θέλει να μας δείξει ότι το λουλούδι της αγάπης του Θεού είμαστε εμείς οι άνθρωποι ( όπως λέει ο Ο.Ελύτης στο Μονόγραμμα, το λουλούδι της αγάπης το κόψαμε με μιας κι ανεβάσαμε ολόκληρο Νησί), όπως το λουδούδι έχει ανάγκη το φως του ήλιου για να κάνει φωτοσύνθεση, έτσι κι εμείς έχουμε ανάγκη το Φως του Χριστού και το χρώμα μας είναι το πράσινο, που σημαίνει άνθρωπος. Πολύ εύστοχα σε ένα τραγούδι του αείμνηστου Λ.Μαχαιρίτσα λέει ο Άδης επικράνθη, γιατί μιλάει η ψυχάρα του και λέει…πηγαινέ με όπου θες, άναψέ μου φωτιές, κάνε στάχτη τον Άδη, σα χαμένο υπνοβάτη, ξέγραψέ μου το χτες, μάθε μου την αγάπη (τραγούδι Υπνοβάτης). Η Παναγία όμως έκανε και κάτι άλλο πολύ σπουδαίο…ένωσε τα αντίθετα. Είναι αυτό που λείπει σήμερα, που θέλουν να μας διχάσουν. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι οι άνθρωποι δεν αγαπούν το Θεό, απλά δεν τον έχουν καταλάβει. Αυτό μαρτυρεί η ποίηση, η μουσική, οι τέχνες, που μιλάει η διψασμένη μας ψυχή. Ο Θεός είναι Ποιητής και Μέγας καλλιτέχνης, κάτι που οι επιστήμονες αλαζονικά υποτίμησαν. Η επιστήμη χωρίς Χριστό, γίνεται άχρΙστη.
Οι επιστήμονες λοιπόν που πολύ εύκολα λένε ότι ο Θεός δεν αποδεικνύεται κάνουν λάθος, γιατί ο Θεός στέλνει τους Αγίους για να μαρτυρήσουν την αλήθεια του Ευαγγελίου και ακόμη και στον άπιστο Θωμά δεν αρνήθηκε να του δείξει τα σημάδια από τα καρφιά, ούτε τον μάλωσε που δεν πίστευε. Ο Θεός μαρτυρείται, αποδεικνύεται, αλλά δεν επιβάλλεται, για αυτό τον λόγο έτρωγε και έπινε, θα μπορούσε να μη τρώει ποτέ γιατί είναι και Θεός ταυτόχρονα. Ο Χριστός ήταν πολύ κοινωνικός, κοσμικός δεν ήταν, δεν ήταν δηλ political correct, στην εποχή του. Από τη στιγμή που πήρε σάρκα μας λέει ξέρω ότι είσαι άνθρωπος, έχεις την αδυναμία της σάρκας,είσαι μηδέν και για αυτό έρχεται, είναι κατερχόμενος κι όχι κατεχόμενος για να βάλει το ένα στο μηδέν δίπλα, ούτε πιο πάνω, ούτε πιο κάτω και να μας κάνει δέκα. Μέχρι να πεθάνουμε θα πέφτουμε, ο σκοπός δεν είναι να μη ξαναπέσουμε ποτέ, αλλά να σηκωνόμαστε. Ο Θεός δεν βαθμολογεί την τελειότητα, γιατί πάντα είμαστε ατελής, αρκείται στην προσπάθεια, έχουμε δηλ την ατελή τελείοτητα. Τα κατεχόμενα είναι το μυαλό μας και ταπείνωση δεν είναι η μιζέρια, αλλά η ταπείνωση της διανοίας μας, που δεν δέχεται το άρρητο, για αυτό στους Χαιρετισμούς έχουμε 144 Χαίρε,όλη την αλφαβήτα Α και Ω, το 144 είναι το π, ο άρρητος αριθμός του 12 εις το τετράγωνο. Βέβαια όλα αυτά είναι η απόλυτη βεβαίωσης του αλάθητου της Ορθοδοξίας, η Αγία Γραφή έχει το Άγιον Πνεύμα και ο ορθοΛογισμός της Δύσης θα δύσει. Ακολουθούν δύο σημαντικά βίντεο, στο ένα μιλάει ο Άγιος Σάββας Αχιλλέως και στο άλλο είναι το εκρηκτικό πόρισμα για το Πνεύμα το Άγιον.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Άγιος Σάββας Αχιλλέως ο Δαιμονοδιώκτης
Τα Δέκα Σημεία της Αγίας Γραφής, Το Πνεύμα το Άγιον
