Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη
Αισθάνομαι την ανάγκη να σταθώ σε κάποιες ακραίας μορφής θλιβερές συμπεριφορές ορισμένων εξ’ ημών, που παραπέμπουν σε αβυσσαλέα βάθη της ύπαρξής μας, αναφέρομαι στην κυρία Μαρία Καρυστιανού, και σπεύδω να προσθέσω ότι δεν τη γνωρίζω, αλλά και ακόμη ότι δεν έχω σκεφτεί αν θα την ψήφιζα, σε περίπτωση που θα αποφάσιζε να πολιτευτεί.
Για να προχωρήσω στη δήλωση, ότι θλίβομαι βαθύτατα ως άνθρωπος, αλλά και ως Ελληνίδα, για τον βόρβορο, στον οποίον δέχονται να αφήσουν τον εαυτό τους να καταχωνιαστεί ορισμένοι συμπολίτες μας, με τα σχόλια, που επιλέγουν, εναντίον της. Προφανώς, επιδιώκουν να εξασφαλίσουν ορισμένα οφέλη, και δέχονται να τα ανταλλάξουν, κατερχόμενοι οι ίδιοι τόσο, μα τόσο χαμηλά. Αλλά όσο σπουδαία και αν είναι αυτά τα αναμενόμενα δώρα, σε καμιά περίπτωση δεν είναι σε θέση να αντισταθμίσουν την καταβαράθρωση της προσωπικότητάς τους. Το πρόβλημα ξεκινά από τα πολύ υψηλά ποσοστά, που δίνουν δημοσκοπήσεις, στην κυρία Μαρία Καρυστιανού, σε περίπτωση που θα έκανε κόμμα.
Περιττό να υπενθυμίσω ποιοι, και από πόσες πλευρές, θα είχαν πρόβλημα με αυτό το αν. Ωστόσο, ειλικρινά, δεν αντιλαμβάνομαι το γιατί δεν έχει το δικαίωμα η κυρία Μ.Κ., αυτό δηλαδή που διαθέτει κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας. Δηλαδή, το να πολιτευτεί, έστω και με το κλάσμα δημοκρατίας που μας εξασφαλίζεται. Της προσάπτουν, λοιπόν, καταρχήν, της μάνας που έχασε την κόρη της, ότι δεν έχει τις απαραίτητες γνώσεις κλπ. Και ειλικρινά διερωτώμαι πόσοι, αλήθεια από αυτούς που πολιτεύονται, γνωρίζουν τα τρία κακά της μοίρας τους.
Αλλά, και πέρα από τη γενική αυτή παρατήρηση, εξυπακούεται ότι, αν και εφόσον η κυρία Μ.Κ. θα αποφάσιζε να σχηματίσει πολιτικό κόμμα, θα εκμεταλλευόταν πριν από όλα το, εκ των προτέρων, ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό αποδοχής της. Αυτό, που ελάχιστοι το διαθέτουν, αρχίζοντας την πολιτική τους σταδιοδρομία. Και στη συνέχεια, με όπλα της τις φρικτές δοκιμασίες που υπέστη και εξακολουθεί να υφίσταται, παλεύοντας δηλαδή με τον άγνωστο Χ δολοφόνο του παιδιού της, επί χρόνια, χωρίς και να τον έχει επισημοποιήσει, εξυπακούεται ότι θα αναζητούσε γύρω της αδιάφθορα και εξειδικευμένα σε διαφόρους τομείς άτομα, που κατά προτίμηση, να μην έχουν πολιτευτεί.
«Την κατηγορούν πως εμφανίζεται φροντισμένη»
Και θα προσπαθούσε, χωρίς διόλου φυσικά να είναι βέβαιο, ότι θα το κατάφερνε, να βάλει κάποια τάξη στην κατάσταση που ζούμε. Ειλικρινά, δεν βλέπω ποιο είναι το πρόβλημα, εναντίον του οποίου έχουν επιστρατευτεί και έχουν φέρει στην επιφάνεια τα πιο ελεεινά ανθρώπινα συναισθήματα, όπως: *Κάποιοι την κατηγορούν ότι….εμφανίζεται φροντισμένη και….πρέπει να ντρέπεται γι’αυτό, παραβλέποντας ότι η επιμελημένη εμφάνιση αποτελεί ένδειξη σεβασμού, όχι μόνο στον εαυτό μας, αλλά και στην κοινωνία.
- Αλλοι, καταλήγουν στο…συμπέρασμα ότι εκμεταλλεύεται το χαμό του παιδιού της, για να ανέλθει στην πολιτική, λησμονώντας ότι προσπαθεί με απόγνωση να βρει την άκρη του τι συνέβη στα Τέμπη, αλλά αυτό καθίσταται αδύνατο, λόγω της μόνιμα πυκνής συννεφιάς, γύρω από τα όρη.
- Μερικοί διαβλέπουν στο ντύσιμο και στην όλη της εμφάνιση ότι, είναι στη φύση της η αρχηγική επιδίωξη.
- Υπάρχουν και κάποιοι που προσδιορίζουν τα χαρίσματα που, κατά την κρίση τους, οφείλουν να έχουν όσοι πολιτεύονται, για να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η Μ.Κ. δεν τα διαθέτει, και επομένως δεν πρέπει να πολιτευτεί. Να ευχηθώ, για την αξιοπρέπεια του λαού μας
«Φτάνει μέχρι εδώ η κατρακύλα. ΝΤΡΟΠΗ»
Ας κρατήσουμε, τουλάχιστον σε κάποιο ανεκτό επίπεδο, την προσωπικότητά μας, ως εγγύηση που θα μας βοηθήσει να βγούμε, όσο γίνεται πιο γρήγορα από αυτή την καταπακτή που βρίσκεται εγκλωβισμένη η χώρα μας. Ας μη βουτήξουμε και την προσωπικότητά μας στη λάσπη. Αν τελικά η κυρία Μ.Κ. αποφασίσει να κάνει πολιτικό κόμμα, ποια ακριβώς είναι τα επιχειρήματα, με βάση τα οποία πρέπει να εμποδιστεί; Ότι…δεν κυκλοφορεί βρώμική και ρακένδυτη στους δρόμους; Ότι κάποιοι υποψιάζονται ότι είναι αριστερή; Ότι είναι γυναίκα; Ότι έχει προσωπικότητα; Ως εδώ, και μη παρέκει.
