π.Διονύσιος Ταμπάκης
ΑΣΕ ΡΕ Μπάμπη τί έπαθα….και ακόμη δεν μπορώ να το ξεπεράσω…ουφφφ!!
-Τί έπαθες βρε φίλε.
-Οδηγούσα πριν καμιά δεκαριά ημέρες το πούλμαν ,είχε ψιχαλίσει και λίγο, γλιστρούσε ο δρόμος και σε μία στροφή παραπήρε λίγο δίπλα το λεωφορείο ,έγειρε και γρατζούνισα την λαμαρίνα. Να δει φωνές μετά το αφεντικό .Με απείλησε πως την επόμενη φορά θα με βγάλει από οδηγό.
-Και λοιπόν,σιγά τα πρόβατα.Ο άξιος άνθρωπος ποτέ του δεν χάνεται.
-Έτσι τα λές Μπάμπη στην θεωρία ,όμως άμα έχεις το νοίκι και τα έξοδα των παιδιών να τρέχουνε και μία γυναίκα ευαίσθητη σαν την παπαρούνα …ουφφφ και από τότε, όποτε βρέχει ή ψιχαλίζει με πιάνει μία φοβία που εξελίσσεται σε πανικό.Με τα ηρεμιστικά είμαι.Χθες πάλι ψιχάλιζε στον δρόμο και μετά το πήγα σημειωτόν το πούλμαν σαν την παρέλαση μέχρις να σταματήσει η βρόχα και με κοιτούσε ο κόσμος καλά καλά . Κάποιοι μάλιστα διαμαρτυρηθήκανε στα κεντρικά πως άργησαν να φτάσουν στην δουλειά τους.
Άστα Μπάμπη …καταστροφή. Και τί θα κάνω άμα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση και η φοβία ; Μου λές;Εφιάλτης μου έγινε.Βλέπω πως άμα ξαναβρέξει ,πάλι θα τρακάρω ,πάλι έξοδα , θα με διώξουν από το ΚΤΕΛ…και μετά θα καταστραφεί η οικογένεια μου,δεν θα μπορώ να ξαναοδηγήσω… και με βλέπω για το ψυχιατρείο….και τα παιδακια μου σε ίδρυμα!
Στο πίσω όμως κάθισμα ,καθόσον γινόταν αυτή η συνομιλία του νέου οδηγού και του Μπάμη του Χαραλάμπη,κάθονταν ένας ρασοφόρος μεσήλικας που έμοιαζε περσότερο με δερβίση. Με παλιό μπαλωμένο και γκριζαρισμένο από τον καιρό και τις πλύσεις ζωστικό και ένα απλό σκουφί, φορετό στραβά στο κεφάλι του ,ενώ στο χέρι του γυρνούσε ένα μεγάλο μαύρο κομποσχοίνι που το κινούσε ρυθμικά λέγοντας την ευχή και όποτε σταματούσε τον κύκλο μέχρι την φούντα τραγουδούσε τότες ψυθιριστά και ένα τραγούδι τσάμικο απ’το χωριό του.Τρελολογικός άνθρωπος , ξέχωρος από τα καλούπια του κόσμου και των άλλων σεβασμίων παπάδων.
-Βρε παλικάρι τί συζητάτε τόσην ώρα; Τους ρώτηξε.
Ο οδηγός και ο Μπάμπης σε αμηχανία ευρισκόμενοι τον κοιτούν και αμίλητοι και πάλι γυρνούν την ματιά τους μπροστά στον δρόμο.
-…
-Σας άκουσα ,έννοια σας και σε πόνεσα βρε παλλικάρι μου.
Τότε ο οδηγός σαν να αναθάρρησε λίγο ,άρχισε να αναπνέει πιο ήρεμα.
-Ξέρεις πιο είναι το πρόβλημά σου;
-Ποιο Γέροντα;
-Πως τρέμεις το λάθος. Μα ευλογημένο πολλές φορές είναι το λάθος και χρειαζούμενο και πρέπον και για να μας υπενθυμίζει πως είμαστε άνθρωποι και όχι απάνθρωποι . Απαραίτητο για να μας δείχνει την ταπείνωση και για να γίνεται υλικό προς μετάνοια και εξέλιξη.
Όλα τα κατορθώματα μέσα από τα λάθη πέρασαν. Και άμα δεν έκανε λάθος ο Φλέμινγκ να πέσει το ψωμοτύρι του στο τραπέζι δεν θα ανακάλυπτε την πενικιλίνη να σώζονται εκατομμύρια ανθρώποι μέχρις της σήμερον.
Άμα κάποιος σου ζητά να μην κάνεις λάθη είναι σαν να σου ζητά να αρνηθείς να είσαι άνθρωπος,καθότι μόνο ο άνθρωπος πάνω στο σύμπαν έχει την δυνατότητα να κάνει λάθη.Ο Θεός δεν κάνει,οι Άγγελοι δεν κάνουνε,μα ούτε και τα ζώα αφού κινούνται από το ένστικτο και δεν έχουν επιλογές για σωστό και λάθη.Ακόμη και οι άγιοι έκαναν πολλά και σοβαρά λάθη στην ζωή τους, μα είχαν τουλάχιστον την ταπεινομετάνοια.
-Τί όμορφα που τα λέτε Πάτερ μου. Συνεχίστε… μου γλυκαίνεται την καρδιά ,είπε ανακουφισμένος και αναπνέοντας τώρα πιο αργά και ήρεμα ,ενώ ο Μπάμπης δίπλα παρακολουθούσε και εκείνος προσεχτικά και ήρεμος.
-Φαντάζεσαι λοιπόν σε ό,τι λάθος και σφάλμα κάνει ο κάθε άνθρωπος να σκέφτεται σαν και εσένα και να φέρνει την καταστροφή στο μυαλό του;
Φαντάζεσαι δηλαδή ένας Γιατρός στο Νοσοκομείο που έδωσε κι ένα χαπάκι παραπάνω να πετάξει την άσπρη του ποδιά και να σχίσει το πτυχίο του .Ένας καθηγητής που έκανε ένα λαθάκι στην διόρθωση να παραιτηθεί.Ένας μάγειρας επειδή έριξε λίγο παραπάνω αλάτι να κλείσει το εστιατόριό του.Ένας φούρναρης επειδή έριξε λίγη μαγιά παραπάνω να κλειδώσει το αρτοποιείο του.Ενας ράπτης επειδή έκανε μια ραφή πιο αταίριαστη να κλείσει το ραφείο του και να μπει στην ανεργία….ένας Παπας που λησμόνησε να μνημονεύσει ένα όνομα στην πρόθεση να βγάλει τα ράσα του…ένας γεωργός που δεν πήγε καλά η σοδιά του μια χρονιά να πουλήσει τα χωράφια του και ένας λογιστής που έκανε μια αβλεψία να κλείσει το λογιστικό του και άλλα και άλλα που ξορίστηκε πια η λογική …και έχω να σου λέω μέχρι το βράδυ…Δηλαδή μετά άμα φοβόμασταν και μας καταπλάκωνε όλους το λάθος και η αποτυχία θα πρέπει να πέσουμε στο πάτωμα άπραγοι ,να γίνει η κοινωνία μια ζούγκλα και να πάμε να φουντάρουμε.
Είμαι άνθρωπος σημαίνει κάνω λάθη. Και η γραμμή στο καρδιογράφημα πάνω κάτω είναι. Αμα ισιώσει είναι πεθαμένος ο άνθρωπος.
-Λέγε τα Παπά μου…δώσε ,πέστα να τα ακούσουνε όλοι στο λεωφορείο. Μίλησε τώρα με ενθουσιασμό ο Χαραλάμπης.
-Μα λέγω ψέμματα;
Άλλωστε η λέξη «σφάλμα» είναι από την ίδια ρίζα με την λέξη «σφαλίζω». Κλείνω δηλαδή με ασφάλεια την πόρτα. Ένα σφάλμα που φέρνει μετά ταπείνωση και μετάνοια σε ασφαλίζει από την έπαρση και την καταστροφή.
Αλλά και η λέξη «παράβαση» βγαίνει από τη λέξη «παραβάτης». Δηλαδή στα παλαιά χρόνια παραβάτης ήταν αυτός που στεκόνταν ως βοηθός δίπλα στον πολεμιστή . Μετά πήρα την κακή έννοια. Κάθε, ως εξής, παράβαση που οδηγεί στην μεταμέλεια, σε κάμει συνοδοιπόρο του Χριστού που ζητά από εμάς πιότερο την μετάνοιά μας παρά μία άλαθη και ανάλατη δίχως πεσίματα και αναστάση ζωή.
Με την μετάνοια τα λάθη γίνονται άνθη και τα σφάλματα άλματα.
-Πάτερ, δεν το΄ξερα τόση ώρα να σας ηχογραφούσα από το κινητό. Τα λέτε μετρημένα και σοφά ,μα δεν ξέρω ,βλέπω στον εαυτό μου πως έχει έναν εγωισμό που δεν μπορεί να δεχτεί και να παραδεχτεί το λάθος.Ετσι με μεγαλώσανε ίσως.
-Μήπως είχες αυστηρούς γονιούς;
-Ναι ,ειδικά ο πατέρας μου ήθελα σ ΄όλα να ήμουνα πρώτος και έφαγα πολλά σκαμπίλια όποτε δεν τα κατάφερνα.
-Εμμμ βλεπεις .Έτσι γιγάντωσε η ενοχικότητα μέσα σου που πια δεν μπορείς να φιλιώσεις με το σφάλμα και την αποτυχία. Γκρεμίζεται όλος ο κόσμος και ο ψυχισμός σου μέσα σου.
-Ναρκισσισμός δεν είναι αυτό πάτερ;
-Δεν νομίζω πως πρέπει να το πω.Θα σε αδικούσα.Βαριά ενοχικότητα είναι.Είσαι πάρα πολύ αυστηρός με τον εαυτό σου,τον τυραγνάς κάθε λεπτό, δεν τον αφήνεις να αναπνεύσει ο κακομοίρης και δεν του συγχωρνάς ούτε ένα λαθάκι…Θέλουμε όλα να τα ελέγχουμε από την ανασφάλειά μας μήπως κάτι στην ζωή μας γίνει ανεξέλεγκτο και απρόοπτο και μας απειλήσει.Κάθε αποτυχία μετά την βλέπουμε σαν ωρολογιακή βόμβα.
Και τότε βαθιαναστενάζοντας λέει ο Λευίτης μια σοφή παροιμία…
«Βασανισμένε άνθρωπε.Μόνος σου τυραννιέσαι.
Μόνος σου φτιάχνεις τους εχθρούς και μόνος σου νικιέσαι.»
Και αμίλητος πάλι ξεκίνησε να κινεί το ταλαιπωρημένο από τις προσευχές κομποσχοίνι του …
