Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Τις προηγούμενες δεκαετίες η ελληνική διπλωματία παρά του ότι η χώρα ήταν πάντα μέλος του ΝΑΤΟ, όπως και η Τουρκία, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είχε κρατήσει μια σωστή ισορροπία με το αντίπαλο «δέος», την Ρωσία και μάλιστα δεν είχε συμμετάσχει στις κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της Μόσχας για το θέμα της Κριμαίας, όπου κατοικεί μια σημαντική ελληνική μειονότητα φιλορωσικών πεποιθήσεων.
Δυστυχώς αυτή η στάση ανατράπηκε τελείως αιφνιδιαστικά, χωρίς να δοθεί καμία εξήγηση και τα προσχήματα ότι δήθεν υπήρξε παρέμβαση της Ρωσίας στις εσωτερικές υποθέσεις και στο σκοπιανό, μόνο γέλωτα προκαλούν καθώς είναι γνωστές οι αλλεπάλληλες παρεμβάσεις των ΗΠΑ και της Γερμανίας που αντιμετωπίζουν την χώρα σαν μια μορφή δυτικής αποικίας.
Το ζήτημα φαίνεται ακόμα πιο ζοφερό αν λάβουμε υπόψη την εξέλιξη των σχέσεων τα δυο τελευταία χρόνια της Ρωσίας με την Τουρκιά, που αποτελεί και την μεγάλη και μόνιμη απειλή για την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας. Οι σχέσεις αυτές αναπτύχτηκαν ραγδαία σε πολλά επίπεδα με κυριότερο αυτό των οπλικών συστημάτων και η επίσπευση της παράδοσης απ την Μόσχα στην Τουρκία των ρωσικών πυραύλων S-400, αν γίνει ενώ η Ελλάδα ακόμα δεν έχει καταφέρει να ενεργοποιήσει τους S-300, δείχνει πόσο θανάσιμη επίδραση θα έχουν όλα αυτά στην αμυντική ικανότητα της χώρας.
Το ερώτημα που παραμένει είναι γιατί η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε σε μια τέτοια κίνηση που έβαλε κυριολεκτικά φωτιά σε όλες τις πολύ ευαίσθητες ισορροπίες που είχε κρατήσει μέχρι σήμερα και με φόντο την τουρκική απειλή.
Επίσημη σοβαρή απάντηση δεν υπάρχει, υπάρχουν όμως πολλές δυνατές εξηγήσεις όπως το ενεργειακό. Είναι γνωστό πως ο Τραμπ απείλησε την Γερμανία να μην προχωρήσει στην αποδοχή του North Stream που θα μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο από την Ρωσία στην Γερμανία. Υπάρχει και ο South Stream στην δική μας πλευρά που οι Αμερικανοί δεν θέλουν με κανένα τρόπο να προχωρήσει για να μεγαλώσει η ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από την Ρωσία.
Πέραν τούτου υπάρχει και το βαλκανικό πρόβλημα και η επέκταση του ΝΑΤΟ στην περιοχή μας, κάτι που έχει ανάψει τα «λαμπάκια» της Μόσχας καθώς αυτό το θεωρείται σαν κυκλωτική κίνηση σε βάρος της.
Σε όλα αυτά βλέπουμε μια Αθήνα να έχει χάσει κυριολεκτικά τον… «μπούσουλα» της και αφού έστειλε τα Σκόπια στην αγκαλιά του ΝΑΤΟ μην υπολογίζοντας τις συνέπειες του ονοματολογικού, τώρα βγαίνει μπροστάρης κατά της Ρωσίας, την ίδια ώρα που στην άλλη πλευρά του Αιγαίου όλοι τρέχουν να συγχαρούν τον Ερντογάν και να του προσφέρουν νέα οπλικά συστήματα.
Είναι πραγματικότητα ότι σε περίπτωση ελληνοτουρκικής θερμής κρίσης δεν θα τρέξει να μας βοηθήσει κανένας δυτικός «σύμμαχος» ενώ η μόνη χώρα που θα μπορούσε να επηρεάσει ακόμα και να σταματήσει την Τουρκία, είναι η Ρωσία
Αυτό ακόμα και ηλίθιοι το καταλαβαίνουν.
Ας ελπίσουμε ότι δεν θα δικαιωθούν οι προβλέψεις ότι όλα αυτά θα τα πληρώσουμε πολύ ακριβά.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr
