«Χριστιανικές» πόλεις δίχως κανένα ἄλλοθι…
Ἄν ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ ἔπεσε κάποτε πάνω στά Σόδομα ἀλλά καί σέ ἄλλες πόλεις, πού εἶχαν ἔστω τή «δικαιολογία» ὅτι δέν ἄκουσαν ποτέ περί τοῦ Χριστοῦ, τί ἄραγε μπορεῖ νά συμβεῖ σέ χριστιανικές πόλεις, πού ἐπειδή ἀκριβῶς εἶναι «χριστιανικές», στεροῦνται κάθε δικαιολογίας;
Γράφει χαρακτηριστικά ὁ Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: «Εἶπε δὲ Κύριος• κραυγὴ Σοδόμων καὶ Γομόρρας πεπλήθυνται πρὸς με, καὶ αἱ ἁμαρτίαι αὐτῶν μεγάλαι σφόδρα» (Γεν. 18, 20). Καὶ ὅτι ἡ ἁμαρτία Σοδόμων ἦταν ὄντως πολὺ μεγάλη καὶ σφοδρή, φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ ὅτι δὲν εἶχαν βρεθεῖ οὔτε δέκα δίκαιοι…Ὅλοι οἱ πολίτες ἦταν σὲ πόλεμο ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καὶ ἐναντίον τῆς φύσης. Οἱ ψυχὲς τους ἦταν νεκρὲς, ἐνῶ τὰ σώματα ἐκφυλισμένα. Γι΄ αὐτὸ χτύπησε «θεῖον καὶ πῦρ» (Γεν. 19, 24), τὸ σύμβολο τῆς βρώμας καὶ τῆς ἔξαψης τῶν παθῶν τους, καὶ ἀπὸ τὰ Σόδομα δὲν ἔμεινε τίποτα, πλὴν τοῦ κακοῦ ὀνόματος καὶ τῆς φρικιαστικῆς ἀφήγησης.
Ὅμως δὲν ἔπεσε ὁ θυμὸς τοῦ Θεοῦ μόνο στὰ Σόδομα, ἀλλὰ καὶ σὲ πολλὲς ἄλλες πόλεις, ὅπου ἡ ἁμαρτία εἶχε κάνει τοὺς ἀνθρώπους δύσμορφους σὲ τέτοιο βαθμό, ὥστε νὰ μὴν μοιάζουν καθόλου πιὰ μὲ τὸ ἔργο τοῦ οὐράνιου Δημιουργοῦ. Καὶ ἐφόσον ἔτσι ἔγινε μὲ τὶς κακὲς πόλεις, στὶς ὁποῖες δὲν εἶχε ἀκουστεῖ τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πόσω μᾶλλον μπορεῖ νὰ συμβεῖ μὲ τὶς χριστιανικὲς πόλεις, τὶς βαπτισμένες στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ;
Διαβάστε τί λέγει ὁ Κύριος πρὸς τὴν πόλη Καπερναούμ: «Καὶ σὺ Καπερναούμ, ἡ ἕως τοῦ οὐρανοῦ ὑψωθεῖσα, ἕως ᾅδου καταβιβασθήσῃ· ὅτι εἰ ἐν Σοδόμοις ἐγενήθησαν αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν σοί, ἔμειναν ἂν μέχρι τῆς σήμερον» (Ματθ. 11, 23). Καὶ πράγματι, ἡ προφητεία ἐκπληρώθηκε: ἐκεῖ ὅπου κάποτε στεκόταν ἡ ὑπερήφανη πόλη τῆς Καπερναοὺμ τώρα εἶναι ἀδιαπέραστος θαμνώδης τόπος, πέτρες καὶ φωλιὲς φιδιῶν. Μὲ τὰ μάτια τους τὸ εἶδαν καὶ μὲ τὴν καρδιὰ ἔτρεμαν ὅλοι οἱ προσκυνητὲς τῶν Ἁγίων Τόπων».\\
Καί αὐτά τά ἔγραφε ὁ Ἅγιος Νικόλαος γιά τίς χριστιανικές πόλεις τῶν ἡμερῶν του (πρίν ἀπό περίπου 80 χρόνια). Ποιός τολμᾷ ἄραγε νά φανταστεῖ τί θά ἔλεγε σήμερα; Καί εἰδικά γιά τίς πόλεις τοῦ κατ’ ἐξοχήν ὀρθόδοξου καί ἁγιοτόκου τόπου, πού ἔχει πλέον καταντήσει τέτοιος δυσώδης βόρβορος ἀποστασίας, ἀκολασίας καί διαστροφῆς;
