Δεν χάνουν ευκαιρία οι Δωδεκαθεϊστές να βγάζουν χολή για την πίστη μας και την Εκκλησία
Στην νέα τους παρέμβαση με αφορμή τις επικείμενες εκλογές και την αναγραφή του θρησκεύματος στα απολυτήρια των μαθητών μιλούν για “ψυχασθένεια” και “ορθόδοξα παραληρήματα” καθώς και περί “οθωμανοβυζαντινής κλειστότητας, κακομοιριάς, εκμαύλισης και διαφθοράς”.
Διαβάστε όσα γράφουν εκείνοι που αυτοαποκαλούνται «Ύπατο Συμβούλιο Ελλήνων Εθνικών»:
“ΓΙ’ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΥΠΟ… «TO ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΙΑΧΩΒΑ»
Σε προεκλογικές περιόδους, η Ελληνική Εθνική Θρησκεία αποφεύγει να παρεμβαίνει ακόμη και για πολιτικο-κοινωνικές παθολογίες που ολοένα αναδύονται από τις γνωστές φαιές ζώνες όπου το «σύγχρονο» πολίτευμα κατρακυλά απροκάλυπτα στον βυζαντινό μεσαίωνα και την κανονική θεοκρατία. Μιλάμε για τις γνωστές φαιές ζώνες, για την ύπαρξη των οποίων ευθύνεται ολόκληρο, από άκρου σε άκρο, το έως σήμερα κομματικό φάσμα των Ρωμιών.
Δεν μπορούμε ωστόσο να μείνουμε σιωπηλοί μπροστά στον παραλογισμό να επιχειρείται από οργίλους «θρήσκους» δημοσιογράφους και πολιτικούς, η έγερση θέματος για μία λογική (εκ των ολίγων) υπουργική απόφαση για επιλεκτική αναγραφή θρησκεύματος στα απολυτήρια των μαθητών, την ώρα που το πραγματικό θέμα, αλλά και σκάνδαλο συγχρόνως, είναι το ότι εξακολουθεί να προβλέπεται θρήσκευμα σε δημόσιο έγγραφο το περιεχόμενο του οποίου θα ζητείται από εργοδότες και μύριους άλλους, την στιγμή που η αναγραφή στις ταυτότητες έχει τερματισθεί εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες.
Δεν μπορούμε επίσης να μείνουμε σιωπηλοί και μπροστά στα πολλά ορθόδοξα παραληρήματα διαφόρων υποψηφίων, ακόμα και ανηκόντων σε κόμματα που ισχυρίζονται πως θα εκπροσωπούν «όλους» τους Έλληνες. Δεν αναφέρουμε ονόματα, συνιστούμε απλώς στους αρχηγούς τους, που ξέρουν πολύ καλά ποιοι και ποιες είναι, να τους μαζέψουν. Ρήσεις από υποψήφιους βουλευτές, όπως η παρακάτω
«οι πνευματικοί μας, στηρίζουν με το έργο τους μέρα νύχτα την κοινωνία. Η πρώτη καταφυγή για όλους μας στις δυσκολίες… Όποιος ακολουθεί το σχέδιο του Θεού, δεν χάνεται»,
μπορεί να ακουσθούν αλλού, όχι όμως σε ομιλίες ή γραπτά πολιτικών, πόσω μάλλον εν μέσω προεκλογικής περιόδου. Η μεταφορά τέτοιων διατυπώσεων στον πολιτικό λόγο, αποτελεί είτε σχεδιασμένη κανονική επίθεση στον κοινοβουλευτισμό, είτε σύμπτωμα κανονικής ψυχασθένειας (θρησκευτικό παραλήρημα).
Ως φιλική συμβουλή, έχουμε να πούμε στους αρχηγούς των κομμάτων που στεγάζουν τέτοια στελέχη, πως η «πίττα» της Ορθοδοξίας έχει προ πολλού εξαντλήσει το μέγεθός της, ως προς το πλατύ μοίρασμά της. Ας κάνουν τον κόπο να μελετήσουν λίγο το ποια «άλλα» πράγματα πρεσβεύουν όλοι εκείνοι, ιδίως οι νέοι, που εξακολουθούν να μένουν συνειδητά μακριά από τα ρωμέϊκα κόμματα και που βεβαίως εξακολουθούν να απέχουν από την εκλογή προσωρινών διαχειριστών της ίδιας οθωμανοβυζαντινής κλειστότητας, κακομοιριάς, εκμαύλισης και διαφθοράς, που αυτές και μόνον αυτές έχουν καταστρέψει την χώρα μας. Και ίσως μάθουν κάποτε, ακόμα και για ψηφοθηρικούς λόγους, να σέβονται αυτά τα πολύμορφα «άλλα» του ημίσεως περίπου του πληθυσμού, τα οποία είναι διάφορα αλλά και πολύ ομορφότερα από εκείνα που πιστεύουν οι ανοικτοί λάτρεις του βυζαντινού μεσαίωνα”.
