Dmitri Minin
Η σειρά της Ελλάδας θα έρθει αμέσως μετά την Ουκρανία, ή ίσως και νωρίτερα.
Στο πλαίσιο των τεταμένων ελληνοτουρκικών σχέσεων, η διαιρεμένη Κύπρος φαίνεται να αποτελεί ένα ιδιαίτερα εκρηκτικό σημείο. Οι στάχτες του πολέμου του 1974 για το νησί εξακολουθούν να σιγοκαίνε και τώρα αναζωπυρώνονται με νέα ένταση.
Η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ), η οποία σχηματίστηκε τότε ως αποτέλεσμα της τουρκικής παρέμβασης σε ένα πραξικόπημα στο νησί, έχει εντείνει σημαντικά τις προσπάθειές της για να κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση, με την υποστήριξη της Άγκυρας. Μέχρι στιγμής έχει αναγνωριστεί μόνο από την Τουρκία, εναντίον της οποίας οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ δεν έχουν επιβάλει κυρώσεις για κάποιο λόγο. Η νότια Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία είναι αποδεκτή όχι μόνο από τα Ηνωμένα Έθνη, αλλά ακόμη και από την ΕΕ, έχει σοβαρές ανησυχίες για την επιθετικότητα εναντίον της από το βορρά. Σύμφωνα με τους Ελληνοκύπριους, η ΤΔΒΚ ελέγχει άδικα περίπου το 40% του νησιού, ενώ οι γηγενείς Τουρκοκύπριοι δεν αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 15% του συνολικού πληθυσμού της.
Πλάνα από τον πόλεμο του 1974
Διαιρεμένη Κύπρος
Οι διαφορές μεταξύ των δύο κοινοτήτων, οι οποίες υποστηρίζονται από την Αθήνα και την Άγκυρα, έχουν οξυνθεί πρόσφατα, επίσης όσον αφορά την πρόσβαση στα κοιτάσματα φυσικού αερίου που έχουν ανακαλυφθεί. Βρίσκονται όλα εντός της οικονομικής ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας και οι Τούρκοι, οι οποίοι δεν θέλουν να είναι μέρος ενός κοινού κράτους με αυτήν, διεκδικούν ωστόσο το μερίδιό τους από την πίτα του φυσικού αερίου. Θεωρητικά εκφράζουν την προθυμία τους να ενωθούν επίσης, αλλά μόνο σε συνομοσπονδιακή βάση με δικαίωμα βέτο σε όλες τις σημαντικές αποφάσεις και με όλη την επικράτεια υπό τον έλεγχό τους. Οι Έλληνες δεν αποδέχονται αυτή την επιλογή, οπότε οι Τούρκοι εκφράζουν τη βούλησή τους να επιτύχουν τους στόχους τους με τη βία.
Ανοικτά και πολλά υποσχόμενα κοιτάσματα φυσικού αερίου στα ανοικτά της Κύπρου
Στις αρχές Οκτωβρίου η τουρκοκυπριακή πλευρά απηύθυνε τελεσίγραφο στους ειρηνευτές του ΟΗΕ στο νησί, δηλώνοντας ότι η αποστολή έπρεπε να ζητήσει την έγκριση της Τουρκίας για την παρουσία της εντός ενός μήνα. Μέχρι σήμερα, μόνο η Κυπριακή Δημοκρατία έχει εγκρίνει την εντολή των ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ.
Ο ειδικός εκπρόσωπος του Ersin Tatar, Ergun Olgun, του προέδρου της ΤΔΒΚ, δήλωσε ότι “αυτό δεν είναι απαίτηση, αλλά δικαίωμα. Θέλουμε να εφαρμοστεί αυτό το δικαίωμα”. “Αν ο ΟΗΕ θέλει να συμβάλει στην ειρήνη και τη σταθερότητα στην Κύπρο, πρέπει να διατηρήσει ίσες αποστάσεις με τα μέρη”, δήλωσε ο Olgun. “Η φιλοξενία μας έχει τα όριά της: είτε υπογράφουν στρατιωτική συμφωνία με την ΤΔΒΚ είτε φεύγουν”, εξήγησε ο Τουρκοκύπριος υπουργός Εξωτερικών Ταχσίν Ερτουγρούλογλου.
Πρόεδρος της ΤΔΒΚ Ersin Tatar
Τα Ηνωμένα Έθνη είναι απίθανο να ικανοποιήσουν αυτό το αίτημα, καθώς αυτό θα σήμαινε την αναγνώριση της ισότιμης κυριαρχίας και των δύο πλευρών στη σύγκρουση. Στην πραγματικότητα, η αποστολή της θα μπορούσε να αναγκαστεί να εγκαταλείψει την Κύπρο σε ένα μήνα, μετατρέποντας τη γραμμή διαχωρισμού σε πιθανή γραμμή πυρός. Αυτή τη στιγμή διαθέτει λίγο περισσότερο από 1.000 άτομα προσωπικό.
Ειρηνοφύλακες στην Κύπρο
Ενδεικτικό της σοβαρότητας της κατάστασης είναι το γεγονός ότι στις 9 Οκτωβρίου, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, δήλωσε σε μάλλον πανικόβλητο τόνο ότι η διεθνής κοινότητα κλείνει τα μάτια στην επιθετικότητα της Τουρκίας, ενθαρρύνοντας τον επιτιθέμενο. Σύμφωνα με τον κ. Αναστασιάδη, αν η διεθνής κοινότητα παραμείνει αδιάφορη, υπάρχει ο κίνδυνος ενός νέου πολέμου – αυτή τη φορά μεταξύ των συμμάχων στο ΝΑΤΟ Ελλάδας και Τουρκίας, “και τότε είναι που η διεθνής κοινότητα θα συνειδητοποιήσει ότι η ανοχή έχει γίνει καταστροφή. Και αυτός ο πόλεμος, σύμφωνα με πολλούς Έλληνες εμπειρογνώμονες, θα ξεκινήσει από την Κύπρο, όπου οι Τούρκοι θα προσπαθήσουν να επιβάλουν τις απαιτήσεις τους με τη βία. Το ξέσπασμα του πολέμου συνδέεται κυρίως με τα προεκλογικά συμφέροντα (2023) του Ρ. Ερντογάν, ο οποίος ενδιαφέρεται για έναν “μικρό νικηφόρο πόλεμο” για να διατηρήσει την προεδρία του.
Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης
Ο σημερινός συσχετισμός δυνάμεων είναι μέχρι στιγμής υπέρ του Ερντογάν και των Τούρκων. Το στρατιωτικό τους απόσπασμα στην Κύπρο υπολογίζεται σε 35.000 στρατιώτες, καθώς και περίπου 320 άρματα μάχης, 650 τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού και οχήματα μάχης. Διαθέτουν επίσης αντιαεροπορικά και αντιαρματικά συστήματα και μια σημαντική αεροπορική δύναμη που βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση. Ο Τούρκος υπουργός Εθνικής Άμυνας Χουλουσί Ακάρ δήλωσε ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν λάβει όλα τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα και είναι “έτοιμες να αποκρούσουν οποιαδήποτε πρόκληση από την ελληνοκυπριακή πλευρά στο πλαίσιο της πρόσφατης απόφασης της Ουάσιγκτον να άρει το εμπάργκο όπλων στην ελληνική διοίκηση της Νότιας Κύπρου”.
Η Ελληνική Εθνική Φρουρά της Κυπριακής Δημοκρατίας (νότιο τμήμα του νησιού) διαθέτει 12 χιλιάδες μέλη, περίπου 130 άρματα μάχης και 500 τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού διαφόρων τροποποιήσεων, αρκετά πεπαλαιωμένα. Σε αυτά, ωστόσο, θα πρέπει να προστεθεί ένα αρκετά καλό σύστημα αεράμυνας ρωσικού τύπου.
Η Εθνική Φρουρά της Κύπρου σε πορεία
Επίλεκτη μονάδα κομάντος του τουρκικού ναυτικού στα ανοικτά των ακτών της Κύπρου
Η προθεσμία για το τελεσίγραφο της ΤΔΒΚ για την απόσυρση των ειρηνευτικών δυνάμεων που έχουν σταλεί από τον ΟΗΕ λήγει στα μέσα Νοεμβρίου. Δηλαδή, τη στιγμή που όλοι αναμένουν μια γενική επίθεση του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία, στην οποία θα είναι προφανώς στραμμένη η προσοχή του κόσμου. Δεν αποκλείεται στο περιθώριο αυτών των εκδηλώσεων οι Τούρκοι να σκοπεύουν να επιλύσουν τα προβλήματά τους με την Ελλάδα τόσο στην Κύπρο όσο και στα νησιά του Αιγαίου.
Τίθεται το ερώτημα ποια θέση θα μπορούσε να λάβει η Ρωσία σε σχέση με αυτές τις πιθανές εξελίξεις. Οι Έλληνες είναι αδελφοί μας στην πίστη και υπάρχει σημαντικό ρωσικό κεφάλαιο στην Κύπρο. Θα πρέπει, ωστόσο, σε αυτή τη βάση, να “συμμετάσχουμε” γι’ αυτούς; Κανείς άλλος από τις τοπικές εκκλησίες της Ελλάδας και της Κύπρου, μαζί με το οικουμενικό πατριαρχείο, δεν μας μαχαίρωσαν πισώπλατα αναγνωρίζοντας την ΠΣΕ στην Ουκρανία και προκαλώντας σχίσμα στη Ρωσική Ορθοδοξία. Και εδώ και αρκετό καιρό, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος ακολουθούν αυστηρά την πολιτική των ΗΠΑ.
Στην τρέχουσα ουκρανική κρίση, η Αθήνα και η Λευκωσία όχι μόνο συντάσσονται με το καθεστώς του Κιέβου, αλλά του στέλνουν και όπλα, μεταξύ άλλων και από ρωσικές προμήθειες. Ο Μάριος Πελεκάνος, επίσημος εκπρόσωπος της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, δήλωσε στους New York Times ότι η Κύπρος είναι έτοιμη να μεταφέρει τα όπλα και τα πυρομαχικά της στην Ουκρανία υπό τον όρο ότι “θα αντικατασταθούν με άλλο στρατιωτικό εξοπλισμό ίσης δυναμικότητας και ικανότητας”. Οι NYT πανηγυρίζουν: “Ένα κυπριακό οπλοστάσιο από τουλάχιστον 10 συστήματα αεράμυνας Tor-M1 και Buk-M2, τα οποία είναι ικανά να καταρρίπτουν ρωσικά αεροσκάφη, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους κρουζ, θα μπορούσε να αποτελέσει χρυσωρυχείο για τον ουκρανικό στρατό. Και η Κύπρος διαθέτει επίσης ρωσικά άρματα μάχης T-80 και οχήματα μάχης πεζικού BMP-3”. Ο Λευκός Οίκος είχε ήδη άρει το εμπάργκο την 1η Οκτωβρίου, επιτρέποντας στη Λευκωσία να αγοράσει όπλα αμερικανικής κατασκευής. Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι “αυτό το βήμα έχει προετοιμαστεί εδώ και αρκετά χρόνια και αποσκοπεί στο να απομακρυνθεί η Κύπρος από την επιρροή της Ρωσίας”.
Όσον αφορά τα οικονομικά, δεν χρειάζεται να κολακεύεστε. Είναι θέμα χρόνου να κατασχεθούν τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο. Η διαδικασία αφαίρεσης της ιθαγένειας της Κυπριακής Δημοκρατίας από 60 ξένους επενδυτές και 159 μέλη των οικογενειών τους έχει ξεκινήσει από τον Οκτώβριο του 2021. Σε άλλους έξι ξένους εκατομμυριούχους και τους συγγενείς τους έχουν ήδη αφαιρεθεί τα διαβατήρια από την Κυπριακή Δημοκρατία. Και συνολικά, ελέγχονται περισσότεροι από 3.500 ξένοι επενδυτές που έχουν αποκτήσει “χρυσά διαβατήρια”, σημαντικό ποσοστό των οποίων είναι πιθανότατα Ρώσοι.
Παρόμοιες κατηγορίες μπορούν βεβαίως να απευθυνθούν και στην Τουρκία, αλλά αυτό μάλλον δείχνει ότι στην επικείμενη ελληνοτουρκική σύγκρουση η θέση της ουδετερότητας και της “καλοπροαίρετης διαμεσολάβησης” είναι προτιμότερη για τη Μόσχα.
Συνολικά, ακριβώς εκατό χρόνια μετά την αποτυχημένη έκβαση του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1922, χάρη εν μέρει στη βοήθεια της Σοβιετικής Ρωσίας προς τον Κεμάλ Ατατούρκ, οι Έλληνες βαδίζουν ολοταχώς προς μια νέα ιστορική οπισθοδρόμηση. Στον μακρύ κατάλογο των χωρών που στηρίχθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά τελικά εγκαταλείφθηκαν από αυτές, η σειρά της Ελλάδας θα έρθει αμέσως μετά την Ουκρανία, αν όχι πριν.
https://www.tokoutsavaki.net/post/new-war-in-cyprus-can-begin-within-a-month
