Άγριες διαβουλεύσεις και παζάρια στο παρασκήνιο μεταξύ των κομμάτων την ώρα που ο λαός ταλανίζεται από τη φτώχεια και την ανέχεια – Το Newsbomb.gr σάς αποκαλύπτει την αλήθεια για την επόμενη μέρα στην Ελλάδα
Την ώρα που ο λαός έχει «απορροφηθεί» από τα προβλήματα της φορολογικής λαίλαπας, της ανεργίας και της οικονομικής ανέχειας το πολιτικό σύστημα παίζει τα ρέστα του και επιχειρεί με υπόγειες διαβουλεύσεις να ξαναχτίσει το παλιό και σαθρό κατεστημένο του δικομματισμού που κυριάρχησε την περίοδο της Μεταπολίτευσης.
Τα μικρά κόμματα που δήθεν θα έσωζαν την Ελλάδα κινδυνεύουν τώρα με αφανισμό και προσπαθούν με παζάρια να διατηρηθούν στην πολιτική σκακιέρα και να αφομοιωθούν από τους δύο «μεγάλους».
Το δίπολο ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ έχει ξεκινήσει εδώ και μήνες τη διαδικασία απορρόφησης του πολυκερματισμένου πολιτικού χάρτη.
Το ΠΑΣΟΚ και ο Λεβέντης φλερτάρουν σφόδρα με τον ΣΥΡΙΖΑ, αν και ορισμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ καλοβλέπουν τη συμμετοχή τους σε μια κυβέρνηση της ΝΔ.
Στο Ποτάμι, διάφορες «φράξιες» έχουν ήδη αρχίσει να δομούν την καθαίρεση του Σταύρου Θεοδωράκη (ο οποίος είναι Πασοκογενής), για να μπορέσουν άνετα, υπό την ηγεσία του Χάρη Θεοχάρη (ενδεχομένως) να περάσουν στη Νέα Δημοκρατία και να έχουν ένα λόγο ύπαρξης.
Βλέπετε, τα μικρά κόμματα, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, Ένωση Κεντρώων κ.λπ., είναι ήδη εξαφανισμένα σε δημοσκοπικό επίπεδο, ενώ έχουν «καεί» στη συνείδηση του ελληνικού λαού.
Πλην όμως, οι εκπρόσωποί τους έχουν από καιρού καταληφθεί από την ύβρη της εξουσίας και είναι αποφασισμένοι να κάνουν τα πάντα για να διατηρήσουν τις θέσεις τους στο κομματικό κατεστημένο που τους ταΐζει ακούραστα για δεκαετίες.
Στο ΠΑΣΟΚ για παράδειγμα θα έδιναν τα πάντα να βρεθούν κάτω από την ομπρέλα του ΣΥΡΙΖΑ και να φτιάξουν – υποτίθεται – τη μεγάλη Κεντροαριστερά. Ναι, καλά καταλάβατε: Αυτή την Κεντροαριστερά που επί χρόνια λυμαίνονταν το Δημόσιο και το κράτος.
Αυτή την Κεντροαριστερά που είχε καταλάβει όλες τις θέσεις – κλειδιά στο Δημόσιο και έλεγχε τα πάντα. Το λεγόμενο «κράτος – ΠΑΣΟΚ» που έκανε κουμάντο ανεξαρτήτως κυβερνήσεων.
Το ίδιο ακριβώς επιχειρεί αυτή τη στιγμή στο παρασκήνιο και ο ΣΥΡΙΖΑ με τους αθρόους διορισμούς συγγενών και ανθρώπων του κομματικού σωλήνα σε καίριες θέσεις.
Φτιάχνει το «νέο κράτος ΠΑΣΟΚ» με το μανδύα άλλου ονόματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ των δεκαετιών του ’80 και του ’90 και κινείται με χειρουργική ακρίβεια στο δόγμα των παλιών εκσυγχρονιστών: «Κόμμα και κράτος, Θεόδωρος Τσουκάτος». Αλήστου μνήμης εποχές που δυστυχώς είμαστε καταδικασμένοι να ξαναζήσουμε στην φουκαριάρα την Ελλαδίτσα.
Και επειδή στην «Ψωροκώσταινα», οτιδήποτε βαφτίζεται νόμιμο δεν χρειάζεται απαραιτήτως να είναι και ηθικό, το πελατειακό κράτος αποκτά νέο νόημα. Οι ίδιοι άνθρωποι που από τη θέση της αντιπολίτευσης στηλίτευαν καθετί που αφορούσε «τα δικά μας παιδιά», οι ίδιοι ακριβώς αυτή τη στιγμή «σπρώχνουν» με τον πιο εξόφθαλμο τρόπο στο Δημόσιο όλους εκείνους, συγγενείς, αδέρφια, ανίψια, μικρανίψια και βαφτιστήρια, για να πιάσουν στασίδι σε μια δημόσια θέση.
Ολική επαναφορά στη δεκαετία του ‘80
Γιατί, μπορεί τα κόμματα να αλλάζουν, αλλά το κακό χούι του πελατειακού κράτους ποτέ. Και όσο για τα περί εξυγίανσης της Δημόσιας Διοίκησης που ευαγγελιζόταν ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας ενώπιον σπουδαστών και καθηγητών της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης; Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο από όμορφα λόγια, βγαλμένα θαρρείς στον πολύγραφο και το καρμπόν – έτσι για να θυμηθούμε και τη δεκαετία του ’80.
Το ρουσφέτι ζει και βασιλεύει, πουλάει τσαμπουκά και πνεύμα και αποκαλεί λάσπη και λαϊκισμό την αμείλικτη αλήθεια: ότι τρώει με χρυσά μαχαιροπήρουνα από ξένο πιάτο, από τραπέζι που δεν του ανήκε ποτέ και από φαγητό κλεμμένο.
Αυτό τελικά θέλουμε να είναι η ελληνική δημόσια διοίκηση; Μια ολική επαναφορά στο μοντέλο του δημοσίου υπαλλήλου – γραφειοκράτη που γνωρίσαμε πριν από 30 χρόνια; Μια επιστροφή στο πρότυπο του άθλιου και αλαζόνα «συνδικαλισταρά», ο οποίος περνιέται για μέγας «εργατοπατέρας» και την ίδια στιγμή, παίρνει επιδόματα, μίζες και μπόνους στο «όνομα του ελληνικού λαού»;
Το απόστημα του πελατειακού κράτους γεμίζει για ακόμη μία φορά με το πύον της διαπλοκής: για τους φίλους μας τα πάντα, για τους εχθρούς μας τίποτα και για τους ξένους ο νόμος…
