Κλιμακώνει ξεδιάντροπα τή στάση του τό ψευτοσυνοδικό διευθυντήριο τῆς Ἑλλαδικῆς Ἱεραρχίας (ὁνόματι ΔΙΣ μέσω…zoom), πάνω στό θέμα τῶν λίγων κληρικῶν πού διέσωσαν πρό ἡμερῶν τήν ἀλήθεια καί ἀρνήθηκαν να ὑποταχτοῦν καί στό ἔσχατο (ἀλλά προφανῶς ὄχι καί στερνό) βλάσφημο παραλήρημα: ἐκεῖνο τῆς…διημέρου Ἀναστάσεως.
Σέ νέα του λοιπόν διαδικτυακή συνεδρίαση, διαβάζουμε ὅτι «απεφάσισε να ζητήσει από την Συνοδική Επιτροπή επί των Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων τον σχηματισμό φακέλλων και την υποβολή εισηγήσεων περί των επομένων ενεργειών Αυτής σχετικώς προς τις επιστολές και λοιπές ενέργειες των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Κυθήρων κ. Σεραφείμ και Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά, με τις οποίες οι εν λόγω Αρχιερείς εξεδήλωσαν απειθαρχία και έλλειψη σεβασμού προς την ομόφωνη απόφαση του συλλογικού οργάνου διοικήσεως της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως προς την έκτακτη διαδικασία τελέσεως των Ιερών Ακολουθιών εξαιτίας των υγειονομικών περιορισμών».
Καί ἀκολούθως δίνεται ἔμφαση κυρίως στόν ἄκρως…ἐνοχλητικό γι’ αὐτούς μητροπολίτη Κυθήρων :
«Μετά λύπης ο Μακαριώτατος Πρόεδρος της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου διεπίστωσε, και συναπεδέχθησαν οι Σεβασμιώτατοι Συνοδικοί Αρχιερείς, ότι ιδίως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ, και μέσω νεωτέρου κειμένου του προς την Διαρκή Ιερά Σύνοδο, καταφέρεται εναντίον των Αποφάσεων Αυτής, επιμένει να μην αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των δυσκόλων και εκτάκτων αποφάσεων της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου για την δημόσια υγεία και την προστασία της ανθρώπινης ζωής, αυτοαπομονώνεται και θέτει εαυτόν μακράν της συλλογικής προσπάθειας της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία στο σύνολό Της πασχίζει και εργάζεται τόσο για την την ακώλυτη επιτέλεση της Θείας Λατρείας, όσο και για την τήρηση των υγειονομικών μέτρων».
Φυσικά ὅμως δεν μένουν στο ἀπυρόβλητο οὔτε οἱ…ἀπείθαρχοι ἱερεῖς, καθώς στη συνέχεια ἀναφέρεται ὅτι ἡ ΔΙΣ «αποφάσισε την αποστολή Εγκυκλίου Σημειώματος προς την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και τις Ιερές Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος περί των παρατηρηθεισών περιπτώσεων μη τηρήσεως των Αποφάσεων Αυτής σε ελαχίστους ανά την Ελληνική Επικράτεια Ιερούς Ναούς, παραγγέλλουσα την λήψη των ενδεδειγμένων μέτρων από πλευράς των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών…».
Δυστυχῶς ὅμως τίποτε ἀπό αὐτά δέν μᾶς ἐκπλήσσει. Γιατί οἱ ἄνθρωποι αὐτοί δέν εἶναι πιά ἐπίσκοποι τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι δεσποτάδες, μέ τή χείριστη σημασία τοῦ ὅρου (ἐκείνη τοῦ πλέον μίζερου φαρισαϊσμοῦ καί μικρονοϊκά ἐγωκεντρικοῦ αὐταρχισμοῦ). Καί συνάμα παραμένουν ἀμετανόητοι, ἀδίστακτοι, σέ πρωτοφανῆ κατήφορο πλάνης καί ἀποστασίας. Ἀπωθώντας μέ τήν ἀπίστευτη συμπεριφορά τους ὅλο καί περισσότερο μακριά τους τούς πιστούς πού μένουν προσηλωμένοι στη Ἱερά Παράδοση καί ὄχι στίς – ὦν οὐκ ἔστιν οὔτε ἀριθμός, οὔτε καί τέλος – βλάσφημές τους κακοδοξίες, γίνονται ὑποκινητές καταστάσεων πού κανείς ὀρθόδοξος ποτέ δέν τίς ἐπιθυμοῦσε, ἀλλά τυγχάνει δυστυχῶς ξεκάθαρο πώς εἶναι μᾶλλον ἀναπόφευκτες πιά. Καί προφανῶς καί ἀναγκαῖες. Ζοῦμε ἄλλωστε δεδομένα σέ καιρούς γιά τούς ὁποίους γράφτηκε ὅτι θά χωρίσουν φίλοι ἀπό φίλους, γονεῖς ἀπό παιδιά, ἀδέλφια ἀπό ἀδέλφια, ἡ ἦρα ἀπό τό στάρι. Ἐπώδυνο καί θλιβερό ἀναμφίβολα. Ὅμως δέν γίνεται πλέον διαφορετικά. Οἱ μέρες πού κάποιοι θά ἐκβιάζονται καί θά διώκονται ἀπηνῶς, οἱ μέρες πού θά ψάχνουν κατακόμβες γιά νά προσευχηθοῦν ἤ θά κάνουν μέρες γιά νά βροῦν ὀρθόδοξο ναό νά λειτουργηθοῦν, εἶναι πολύ κοντά μας πλέον.
Ὁ Θεός νά δώσει νά αντέξουμε στόν πόλεμο πού ἔρχεται…
