Στην πρώτη δήλωση της η κ. Κλάπα νέα Πρόεδρος Αρείου Πάγου, επιλογή του Υπ. Συμβουλίου της Κυβέρνησης Μητσοτάκη μεταξύ των άλλων ανέφερε και τα εξής:
“…..Η έναρξη άσκησης των καθηκόντων μου συμπίπτει με τις τραγικές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας, την ανυπολόγιστη φυσική καταστροφή ευρύτατων περιοχών της πατρίδας μας, την εκκένωση οικισμών και την κατάκαυση εστιών και περιουσιών των συμπολιτών μας, …….. Οι ανυπολόγιστες συνέπειες των πυρκαγιών σε βάρος της ζωής και της περιουσίας των πληγέντων συνανθρώπων μας επιτείνουν την τεράστια ευθύνη, την οποία εμπεριέχει το αξίωμα, το οποίο αναλαμβάνω να υπηρετήσω.
Είμαι πεπεισμένη ότι σε αγαστή συνεργασία με τους συναδέλφους μου, δικαστικούς λειτουργούς της πολιτικής και ποινικής δικαιοσύνης, όλων των βαθμίδων, άπαντες προσηλωμένοι στο καθήκον μας, ως εγγυητών των ελευθεριών και των δικαιωμάτων των πολιτών, με τους ακαταπόνητους συνεργάτες μας, δικαστικούς υπαλλήλους και τους συλλειτουργούς της δικαιοσύνης, τους δικηγόρους της χώρας, θα καταβάλουμε κάθε δυνατή και αδύνατη προσπάθεια, προκειμένου να υλοποιήσουμε, με τη συνδρομή της Πολιτείας, το επιτακτικό αίτημα της ορθής και έγκαιρης παροχής έννομης προστασίας, ως συμμόρφωση στις αρχές του Κράτους Δικαίου”.
Διαβάζοντάς το αυτόματα ανακύπτουν κάποια ερωτήματα για τις αντιλήψεις της κ. Προέδρου σχετικά με την κατάσταση της Χώρας μας.
1. Ότι δεν αντιλαμβάνεται την Δικαιοσύνη ως μία εκ των λειτουργιών της δημόσιας εξουσίας της Πολιτείας, γι΄αυτό άστοχα ζητά την “συνδρομή” της Πολιτείας, αντί “των οργάνων της Εκτελεστικής λειτουργίας ή “Εκτελεστικής Εξουσίας” όπως έχει καθιερωθεί να λέγεται.
2. Πέρα από τις ” τραγικές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας, την ανυπολόγιστη φυσική καταστροφή” που οφείλονται στις πυρκαϊές και ορθά επισημαίνονται υπάρχουν όμως και άλλα εξ ίσου τραγικά και σοβαρά συμβάντα με ανυπολόγιστη καταστροφή όχι φυσική όμως θεσμική και ηθική.
α) Το “θεσμοθετημένο” ακαταδίωκτο συγκεκριμένων συλλογικών οργάνων της διοικήσεως ή οργάνων των τραπεζών, που παραβιάζει άμεσα την θεμελιώδη διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 4 του Συντάγματος που ορίζει ότι “Οι ¨Ελληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου”.
β) Το εν εξ λήξη έγκλημα των πλειστηριασμών, λόγω της πώλησης των μη εξυπηρετούμενων δανείων από τις Τράπεζες στα funds και μέσω των οποίων θα στερηθούν την πρώτη κατοικία τους χιλιάδες Ελληνικές οικογένειες. Η πραγματοποίησή των αφ΄ενός μεν ικανοποιεί ισχυρότατα οικονομικά συμφέροντα και αφ΄εταίρου, θα καταστρέψει οικονομικά ψυχικά και κοινωνικά πάνω χιλιάδες ελληνικά νοικοκυριά !!!!! Η διάταξη της παραγράφου 4 του άρθρου 21 του Συντάγματος όμως που ορίζει ότι τα όργανα του κράτους οφείλουν ειδική φροντίδα για την απόκτηση κατοικίας από αυτούς που την στερούνται. Επίσης το άρθρο 2 του Συντάγματος ορίζει ότι πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας είναι η προστασία της αξίας του ανθρώπου!!! Καμία επισήμανση δεν γίνεται στην ανακοίνωση ως στοιχείο που θα πρέπει , να βαρύνει στην κρίση των δικαστών σε ότι αφορά τους δανειολήπτες πρώτης και μοναδικής κατοικίας.
γ) Παραβλέπεται στην ανακοίνωση το κορυφαίο γεγονός ότι μετά το δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015 ψηφίστηκε και δημοσιεύθηκε ως ο νόμος υπ΄αριθ. 4334/2015 (Φ.Ε.Κ. 80/16-7-2015 Τ.Α.). Σε αυτόν περιέχεται η κατωτέρω επαίσχυντη διάταξη:
“Η κυβέρνηση πρέπει να συσκέπτεται και να συμφωνεί με τους θεσμούς για όλα τα σχέδια νόμου στους σχετικούς τομείς, με επαρκές χρονικό περιθώριο πριν την υποβολή τους για δημόσια διαβούλευση ή το κοινοβούλιο….”
Δηλαδή διάταξη με την οποία το κράτος μας, έχασε έμμεσα την αφεαυτής αυτοδυνάμως επιβαλλομένη ενιαία αδιαίρετη και αναπαλλοτρίωτη εξουσία του, ήτοι την κυριαρχία του, και επομένως έκτοτε και μέχρι σήμερα αδυνατούν πλέον να λάβουν αυτογνώμονα αποφάσεις τα αρμόδια κατά το Σύνταγμα όργανά του.
Επίσης εξακολουθεί να ισχύει ο Νόμος 3845/6-5-2010 (Φ.Ε.Κ.65Α ) με τον οποίο ολοκληρώθηκε το Έγκλημα Εσχάτης Προδοσίας, όπως προβλέπεται στο Άρθρο 134παρ.2 του Ποινικού Κώδικα γιατί, μεταξύ πολλών άλλων διατάξεων, περιλαμβάνει στο άρθρο 14 παρ. 5, ότι:
“Η Ελλάδα εκχωρεί άνευ όρων και αμετάκλητα κάθε Ασυλία λόγω άσκησης Εθνικής Κυριαρχίας, υπάρχουσας η που στο μέλλον θα αποκτηθεί”.
Αυτό προβλέπεται στη «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης», που αναφέρεται στον προαναφερθέντα νόμο και που και ο αναγνωρισμένου κύρους Ομότιμος Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου κ. Κασιμάτης, από την πρώτη στιγμή με δημόσια δήλωσή του χαρακτήρισε σαν ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ λέγοντας ότι: «Αυτή την συμφωνία δεν την υπογράφεις ούτε με το πιστόλι στον κρόταφο».
Και αυτό γιατί με σφετερισμό Εξουσίας, σύμφωνα με το Άρθρο 120 παρ.3 του Συντάγματος σημαίνει αυτόματη και βίαιη μεταβολή του Πολιτεύματος της Προεδρευομένης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, το οποίο προβλέπεται στο Άρθρο 1 του Συντάγματος.
“Οι σοβαροί λόγοι δημοσίου συμφέροντος” που λήφθηκαν υπόψη από το Συμβούλιο της Επικρατείας για την κρίση συνταγματικότητας των διατάξεων των μνημονίων, η ζωή απέδειξε ότι όχι μόνο δεν υπήρχαν αλλά τουναντίον οδήγησε η εφαρμογή τους σε πανθομολογούμενη καταστροφή. Μείωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας μας, μετανάστευση 500.000 χιλάδων νέων μας κατά πλειοψηφία επιστημόνων, αύξηση του δημοσίου χρέους από 280 δις ευρώ πριν από την κρίση ανέβηκε στα 420 δις ευρώ τώρα, σχεδόν αμελητέο το ιδιωτικό χρέος προ μνημονίων σήμερα υπερβαίνει τα 100 δις ευρώ.
